Meningen

Vervolg op Shank (2009). Een sombere en harde dramafilm over sociale armoede en mensen levend aan de zelfkant van de maatschappij. Achtergrond is de economische crisis met de daarmee gepaard gaande werkloosheid, uitzichtloosheid, verveling en criminaliteit in Bristol. Cal komt terug uit Frankrijk omdat zijn moeder ernstig ziek is. Hij ontmoet Jason op een vreemde manier en biedt hem onderdak aan. De cinematografie is donker, duister en inderdaad in harde blauwe kleuren. De acteurs spelen goed en realistisch, maar deze film sprak mij persoonlijk veel minder aan dan Shank.....

Deze film kwam ik als aanrader tegen op Facebook, dus werd ik nieuwsgierig en die persoon heeft niets teveel gezegd! Een wonderschone film, geloofwaardig spelende acteurs, de juiste chemie, schitterende cinematografie in een dromerige mediterrane sfeer. Ach, iedereen kan zich toch identificeren met het beleven van een eerste liefde..... En liefdesverdriet is toch een universeel iets, of het nu om een man of een vrouw gaat, het gaat toch om de emoties? Aan het einde van de film kon ik met Elio meehuilen, want ik voelde alles wat hij voelde. En dan is een film toch echt goed te noemen!

Cars samen met mijn drie dochters gekeken. Wat een mooie animatiefilm is dit! Vooral mijn oudste dochter was onder de indruk van de gedetailleerde omgeving en landschappen. Het leek vaak net echt. Het verhaal is leuk en afwisselend, af en toe zelfs ontroerend volgens mijn jongste dochter (nou ga ik huilen om auto's.....). En heeft ook nog een diepere boodschap, die zelfs voor kinderen te begrijpen is. Maar we hebben ook vaak gelachen om de soms hilarische momenten. Veel verschillende zeer markante 'personages'. Zeker ook mooie stemmen met gevoel voor emotie en dramatiek. Ja, zeer de moeite waard om te kijken!

Bijzondere dramafilm over een ménage à trois. Wat leuk die trouwstoet met oude auto's en wat waren César en David een wegpiraten! En wat werd er destijds veel gerookt, tijdens het pokeren was de lucht blauw! Mooi om Romy Schneider in een andere rol dan Sissy te zien. Triest om te beseffen dat die vrouw zo'n droevig leven heeft gehad....... Iets geks waar ik altijd op let: de mannen kunnen geen dubbele Windsor strikken! De jaloezie bij César begon snel vorm te krijgen: controledrang, achterdocht, leugens, agressie, bedreiging, vernieling enz. Ooit heb ik een boek gelezen over een ménage à trois. Deze film en dat boek hebben overeenkomsten: combi huidige relatie en jeugdliefde, één van de twee mannen zoekt de andere op en doet het voorstel. Een lastige situatie omdat ze dan over trots en arrogantie moeten heenstappen. Wil de relatie slagen, moeten ook de mannen goed kunnen opschieten. Vroeger dacht ik nogal rechtlijnig, maar ouder en wijzer geworden, ben ik ervan overtuigd dat een mens van meer dan één kan houden. De film eindigt beetje met open einde met prachtige melodramatische muziek......

Alles hiervoor genoemd is helemaal waar: mierzoet, over the top, sentimenteel, voorspelbaar, Hollywoodeinde, ongeloofwaardig, weinig karakter. Maar wauw, wat was ie mooi om naar te kijken! De achtergrond leek wel een prachtige natuurfilm. En zo'n man...... daar droomt toch iedere vrouw van! Eentje die voor je door het vuur gaat, de grond onder je voeten wil kussen, voor je wil vechten, je achterna reist, rivieren van tranen om je plengt, werkelijk waar alles voor je overheeft!! Ik voelde zijn pijn bij het dilemma waar hij voor stond, een onmogelijke 'choice'. Laten we met z'n allen hopen dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn, want hoop doet per slot van rekening leven!

Prachtige, aandoenlijke dramafilm over het leven in een heropvoedingsgesticht voor ontspoorde jongens. Ze hadden ongetwijfeld veel rottigheid uitgehaald..... De nieuwe surveillant probeert hun harten te verwarmen met muziek en zingen, een prachtige en sympathieke rol van Gérard Jugnot! En de jongens spelen hun rollen ook schitterend! Cinematografie is nostalgisch: een oud gebouw, kleding uit de oude doos, kleuren doen denken aan een oude film. Muziek is dramatisch en de sublieme koormuziek van het jongenskoor is natuurlijk wonderschoon! Proloog en epiloog als omlijsting vond ik mooi gekozen. De douchescene gaf mij wel een beetje nare bijsmaak, gezien de geschiedenis over instellingen met jonge jongens en volwassen mannelijke aanstuurders....... Sorry, maar sinds alle nare verhalen die naar buiten zijn gekomen, kan ik helaas niet meer onbevangen naar zoiets kijken........

Heftige en indringende dramafilm gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de jonge Christiane die verslaafd raakt en hierdoor een heroïnehoer wordt. Cinematografie is donker vanwege veel scѐnes in de avond en nacht. Omgeving is de grauwheid van een grote stad als Berlijn, verder bekende plekken zoals het gebouw met Mercedes-teken en Bahnhof Zoo. Plot is triest, droevig, verdrietig, zwaar, heftig, mismoedig, deprimerend, schokkend, onthutsend, ontluisterend, realistisch, indrukwekkend..... De zeer jonge acteurs en actrices spelen erg realistisch. Muziek en het concert van David Bowie bepalen mede de sfeer van de film.

Schrijnend om te zien hoe deze jonge tieners zo gemakkelijk in aanraking kwamen met verkeerde vrienden en drugs. Zoals iedereen wel weet, kun je na een eerste shot niet stoppen, ze komen in een neerwaartse spiraal, er is geen weg terug, ontsnappen lijkt onmogelijk, een uitzichtloos bestaan....... Het verhaal hakt er behoorlijk in! Cold turkey afkicken was heftig, maar terugval bleef zich telkens herhalen. Film eindigt gitzwart met de onvermijdelijke ondergang, welke vele junks beschoren is, slechts een klein lichtje schijnt aan de horizon........

Als je op Internet zoekt naar het leven van Christiane Felscherinow, dan ontdek je dat het lichtje slechts kort opgeflakkerd is, het duister was toch overheersend.......

Waarschijnlijk komt deze film heftiger bij mij binnen omdat ik dochters heb die bijna deze leeftijd hebben. Dan denk je tijdens het kijken: het zal toch je eigen kind maar wezen, ik zou er kapot van zijn! Ik ken ouders die dit in realiteit meemaken en geloof me: het kost ze jaren van hun leven! Er zijn er die hun kinderen volledig hebben moeten loslaten/opgeven, omdat ze hun ouders bestalen en bedreigden om hun verslaving te financieren. Ik had maar één mogelijke oplossing geweten: verhuizen ver van de grote stad, maar daarmee is natuurlijk niet ieder risico uitgesloten......

Romantische kerstfilm, niet onaardige film met een redelijk serieus plot. Kort hiervoor had ik 'Can't Buy My Love' gezien waarin Ben Hollingsworth de mannelijke lead rol van verwende playboy Jeff speelt. In de serie 'Virgin River' speelt hij bad boy Dan Brady. Maar een kerstfilm verbaasde mij. Sommige acteurs spelen alleen maar in Hallmark kerstfilms, maar in dit geval speelt hij dus hele uiteenlopende rollen. Deze kerstfilm gaat voornamelijk over cultuurverschillen die je in een relatie kan tegenkomen. En dat kan relaties zeker onder druk zetten. Sommige dingen zijn zeer herkenbaar. Maar zoals vrijwel iedere kerstfilm eind goed al goed.

Prachtige film, er wordt minimaal gesproken door de hoofdrolspelers, maar zoveel meer gezegd middels non-verbale communicatie. Mooie cinematografie. Tempo is traag, maar film duurt niet te lang. Voice-over is de verbindende factor in de film. Hoeveelheid bloot niet teveel en respectvol in beeld gebracht. Moeite waard om te zien!

Wat was ik blij toen ik deze bijzondere film op dvd tegenkwam! Ik ben al een tijdje op zoek naar films over de voormalige DDR, liefst gemaakt in het Oostblok. Cinematografie leek een beetje op de jaren 60/70 bij ons. De bekende socialistische grijze eentonige omgeving, weinig kleur, Wartburg, Trabi's en Lada's op straat, zelfs de lucht was grauw..... In de bar een gedurfde scene met voornamelijk travestieten: Wees moedig! Iedere generatie durfde iets meer. Ik begrijp er nog steeds niets van wat er nou leuk kan zijn aan iemand in elkaar slaan? Wauw, die beide naakte lichamen waren net een schilderij! Mooi het 'Jauchzet, frohlocket!' uit het Weihnachtsoratorium van Bach! Pijnlijke momenten, het cruisen in de stad, ik vond het realistisch gespeeld..... Deze controversiële en moedige film zal zeker taboe's doorbroken hebben en stof hebben doen opwaaien en de premiere was precies op het juiste moment!

Wauw, ik ben nog nooit in Italië geweest, maar ik zou er zo naartoe willen! Ten 1e herkende ik acteur Gassman van de film Hamam. Ten 2e heb ik de film wellicht anders bekeken dan de bedoeling was..... Ik vind namelijk Matteo onwijs veel aantrekkelijker dan David. Een Italiaan met blauwe ogen! En liever hadden ze echt een 18-jarige (of hooguit 20-jarige) voor David gekozen, want Thyago ziet er echt te volwassen uit. En wat een vreselijk dramatisch einde, net als in een Italiaanse opera! Neemt niet weg dat de film en de muziek ronduit prachtig zijn!

Boeiende en soms toch wel schokkende documentaire over de beruchte US serial killer Ted Bundy. Cinematografie: originele beelden en geluidsmateriaal vanuit rechtbank en gevangenis. Onheilspellende muziek. Tien dagen geleden Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile (2019) gezien, nu deze docu.

In het begin geloofde bijna niemand dat hij de dader was. Bundy zag er netjes en knap uit, was innemend, charmant, welbespraakt, hoogopgeleid, intelligent. Dat rijmt niet met een 'monster' die tientallen vrouwen op afgrijselijke wijze verkracht, mishandelt en ombrengt...... Maar het besef groeide met de bewijzen: 'He is one of us'. Het kan je buur, kennis, vriend, partner, vader, broer zijn......

Uit interviews met mensen die hem gekend hadden, bleek dat hij last van een soort 'hoogmoedswaanzin' had. Ted's verhaal kwam niet overeen met die van anderen. Hij was eigenlijk nergens echt goed in, (zwak)sociaal maar zag alles groot. De journalist kreeg enige inzage in het 'hoe' en 'waarom'. Volgens Bundy bracht de sequentie van porno (i.c.m. sm) en associatie naakt/seks met geweld hem tot zijn gruweldaden. Alles was schuldig, behalve hemzelf.

Helaas vrees ik dat zulke daden niet geheel te voorkomen zijn. Wel kan je de jeugd van zware misdadigers reconstrueren, omdat bepaalde gedragspatronen zich reeds in de kindertijd openbaren!

Onder zware misdadigers is de incidentie in de kindertijd hoger betreft:

- dieren pesten, mishandelen en/of wreed doden;

- andere kinderen pesten, mishandelen en/of pijn doen;

- (sociale) problemen op school en/of schorsingen;

- (kleine/grote) geweldsdelicten en/of aanraking met politie/justitie;

- opgroeien in gebroken gezin, pleeggezin en/of kindertehuis;

- opgroeien in een arm gezin, achterbuurt en/of achterstandswijk;

- opgroeien met misdadige ouder(s)/familieleden;

- enz.

Geboren met 'foute' genen i.c.m. een aantal punten van bovenstaande lijst maakt de kans op ontsporen groter. Vervolgens een (groot of klein) persoonlijk trauma erbij en de voedingsbodem is gelegd.........

Echt typisch Britse dramedy met de nodige droge humor en zwartgalligheid. Cinematografie: aparte buitenscѐnes met de drag race, binnenscѐnes in The George and Dragon of bij Dale of Sean thuis, verder nog beelden van versnelde wolkenpartijen of de zonsondergang. Muziek: opzwepende (techno)muziek, soms iets rustiger muziek. Cast: realistisch gespeeld door vrijwel alle spelers, heel naturel en dichtbij het werkelijke leven.

Plot: Als mannelijke escort vervuld Dale tegen betaling fantasieën van diverse mannen. Dit levert de nodige hilarische, humoristische maar ook (suggestieve) expliciete scѐnes op. Daarnaast staan de sociale contacten tussen Dale en zijn vrienden centraal. Sean is een verhaal op zich met: 'I'm not drag, I'm art'. Meerdere mensen in de film zijn op zoek naar de ware liefde, maar tegen (w)elke prijs?

In de hele film wordt de voicecover (en zijn gedachten) uitgesproken door de protagonist. Dit deed me een beetje denken aan de film Alfie (2004). Er zitten ook serieuze en pijnlijke scѐnes in (homofoob geweld, bekentenis Veena, hereniging vader-zoon, begrafenis). De kijker wordt geregeld heen en weer geslingerd tussen droom, fantasie en werkelijkheid......

Een film met een zwart randje: wat intriest is het dat Michael Joyce kort na de opnames van de film is omgekomen bij een auto-ongeluk..... Hij had een prachtrol in de film en gaf letterlijk en figuurlijk veel kleur aan het verhaal!

Mooi en ontroerend vierluik over vier verschillende levensfasen van verschillende homoseksuele mannen in Mexico. De tiener die net ontdekt dat hij iets anders voelt dan de rest en zich daar schuldig over voelt (ontwikkeling seksuele identiteit). De twintigers die de gevoelens in de praktijk brengen, maar daar nog niet geheel voor durven uitkomen (coming out). De dertigers die al een tijd een vaste relatie hebben, maar zich afvragen of dit nou alles is (midlife crisis). En de oudere deeply closeted gay die zijn leven lang als hetero heeft geleefd, maar weet van zijn gevoelens en een mannelijke prostituee benaderd. Toch een soort van feelgoodmovie. Realistisch en goed gespeeld!