Meningen

Nederlandse romkom over tegenslagen in de liefde. Titel slaat op een uitspraak in de film.....

Cinematografie: mooie beelden van zee en strand op een zonnig Curaçao, realistische beelden van het leven in Nederland. Scѐnes: binnen in huis bij Said en Bo, buiten op het strand en in het uitgaansleven op Curaçao. Muziek: vrolijke muziek op het eiland, soms licht dramatische muziek in NL. Cast: acteurs/actrices spelen redelijk, maar het is niet super te noemen.....

Plot: de film gaat over bestaande, net verbroken en pas beginnende relaties, uiteraard met de bijbehorende liefdesperikelen en strubbelingen.

Resumé: de film gaat over meerdere stellen zoals de kleurige poster laat zien. Verhaallijnen zijn realistisch, iets clichématig, maar wat zich voordoet, gebeurt ook in het echt. Met alcohol vervagen grenzen vrij snel. Pijn of verdriet bij de ene zijn weer kansen voor de andere. Gebeurtenissen af en toe hilarisch, sommige scѐnes deden mij glimlachen.

Boodschap: 2 dagen terug via Pathé thuis gekeken, niet nadenken, weinig diepgang verwachten, verstand op nul, gewoon kijken en een relaxte avond!

Prachtige romantische film met een triest verhaal over het leven van twee weeskinderen als rode draad in de tijd. Mysterieus, melodramatisch en groots uitgewerkt. Hele gevoelige filmmuziek die past bij de duistere sfeer in de film. En een schitterende boodschap aan het eind van de film met een hartstochtelijke omschrijving van een echt vrije ziel. Ja, een Italiaans kunststukje!

Standaard Hallmark movie van het type dertien in een dozijn. Niet slecht, maar wel erg voorspelbaar. Mooie locatie voor de opnames. Über romantisch, maar niet heel erg realistisch. Er werd redelijk gespeeld, maar ik mistte de echte chemie tussen de hoofdrolspelers. Er had wat mij betreft iets meer pit in mogen zitten, waardoor er meer uit deze film te halen was geweest.......

Luchtige romcom over een vrouw die een B&B in Nieuw-Zeeland wint. Cinematografie: prachtige beelden van NZ natuur en zonsondergang, De binnenscѐnes spelen zich af op kantoor in San Francisco, daarna in de B&B, tuincentrum en winkel. Buitenscѐnes voornamelijk in het mooie NZ. Muziek: passend bij de film, maar soms aan de luide kant. Cast: Christina Milian speelt de rol van Gabriela Diaz met flair, maar ik zou een iets minder 'rijpe' actrice gekozen hebben. Adam Demos speelt de charmante rol van Jake Taylor. Daarnaast speelt Jeffrey Bowyer-Chapman de (bij)rol van Gabz ex-vriendje.

Plot: Gabriela wint een B&B in Nieuw-Zeeland en knapt deze samen met 'aannemer' Jake op. Ondertussen groeit en bloeit er iets moois tussen hen. Dit komt op losse schroeven te staan als Gabriela haar bezoek als 'tijdelijk' ziet. Opvallend: ondanks filmlocatie NZ, waren er geen hoofdrollen voor NZ acteurs. De film staat bol van de clichés, is erg voorspelbaar en sommige scѐnes zijn af en toe best irritant (het wakker worden....), waardoor het komische effect er voor mij niet was. Maar het was wel een feelgoodmovie, ondanks dat romcoms nooit mijn favo genre zullen worden.....

'I'm not sorry....'

Eenvoudige cinematografie door veelal binnenscѐnes, enkele buitenscѐnes. Muziek zacht en melodramatisch. De twee hoofdrolspelers spelen hun rollen integer en realistisch.

Plot: RJ en Chris zijn mormonen en doen missionariswerk (zieltjes winnen) langs de deur. Daarbij moeten ze in tweetallen werken en worden ze kamergenoten. RJ heeft een vriendin, maar voelt eigenlijk meer voor mannen net als Chris......

Resumé: het is een lowbudget film, daardoor weinig verschillende locaties. Het grootste deel van de film gaat over hun missionariswerk, dat vond ik iets teveel. Pas op driekwart van de film ontwikkelt zich iets en dat vind ik aan de late kant. Daarna duurt de relatie ook te kort. De film laat je de onmacht zien en meevoelen met RJ. Veel wordt middels voice-over door RJ verteld.

Boodschap: streng geloof en homoseksualiteit laten zich vaak moeilijk verenigen. Wees altijd eerlijk tegen jezelf, hoe vroeger hoe beter.....

Derde deel van The Falls, een dramafilm over de schier onmogelijke liefde tussen 2 Mormoonse jongemannen.

Cinematografie net zo kleurig als deel 2 van de trilogie. Oogstrelende beelden van het uitzicht bij RJ's huis! Vooral binnenscѐnes in huis en een paar buitenscѐnes. Af en toe passende stemmige muziek. Cast: dezelfde als deel 1 en 2, ik vind de hoofdrolspelers beter in hun rollen komen, ze spelen nog overtuigender.

Plot: aan het eind van deel 2 kiest Chris ondanks alles toch voor zichzelf. In deel 3 zie je hoe de relatie tussen de jongemannen zich ontwikkelt ondanks alle tegenslagen en tegenwerking.

Resumé: deel 2 van de trilogie vond ik het beste. Verder denk ik dat met enige moeite van deel 1, 2 en 3 een film van hooguit 2:30 uur (evt. in 2 delen) te maken was geweest.... Het tempo van met name deel 1 lag erg laag. Dat kan ik op zich goed hebben, maar dan moet er in de verhaallijn wel iets gebeuren!

Boodschap: wees jezelf, trek je van groepsdruk niets aan, of verlaat die groep en kies voor jezelf. Als je kiest voor de liefde, ga er dan helemaal voor!

'You have to let me go......'

Amerikaanse dramafilm over twee jonge Mormonen die elkaar na 5 jaar opnieuw ontmoeten.

Cinematografie veel afwisselender (minder low-budget) dan het eerste deel van de trilogie. Binnenscѐnes in huis of het hotel en buitenscѐnes op straat of in het park. Cast: de twee hoofdrolspelers spelen beter en geloofwaardiger dan in het eerste deel.

Plot: RJ en Chris zijn na hun gezamelijke roadtrip ieder hun eigen weg gegaan. RJ is openly gay en heeft een relatie met Paul. Chris heeft zich 'bekeerd', is getrouwd met Emily en heeft een dochtertje. Maar als ze elkaar tegenkomen op de begrafenis van Rodney komen oude herinneringen en gevoelens weer volop tot leven......

Resumé: terwijl in het eerste deel niet zoveel gebeurt (of alleen onderhuids), gebeurt er in dit deel heel wat meer. Ik vind dit deel de beste van de trilogie. De film lijkt veel minder low-budget dan de eerste. De reacties van de familie en de kerk spelen in deze film een grotere rol. Chris komt voor een duivels dilemma te staan, zijn hart volgen of in het stramien van de kerk blijven lopen.....

Boodschap: je identiteit kun je niet aanpassen of onder het kleed vegen en vergeten en zal vroeg of laat altijd naar buiten komen.....

Typisch voorbeeld van 'niet alles is wat het lijkt'! Eerst lijkt de liefde perfect, als in een droom, maar blijkt uiteindelijk toch niet zo onschuldig. Mark Wahlberg speelt goed de psychisch gestoorde die niet van ophouden weet. Vond het toch een spannende film, geen uitblinker, maar zeker niet slecht.

Alle boeken uit de serie had ik al veel eerder gelezen, waarbij ik 'Grey' (verteld vanuit Christian gezien) het meest interessante deel vond. De film valt wel tegen t.o.v. het boek. Het meest goede deel van de film vind ik de eerste helft waarbij ze om elkaar heen draaien zonder dat er iets noemenswaardigs gebeurd. Die negotiation aan tafel slaat echt alles, je bent maagd en zit met een staalhard gezicht over details te onderhandelen, dat is niet geloofwaardig. En die eerste keer is een lachertje, ze loopt heel vlot mee, niks zenuwachtig, 1 minuutje voorspel en daarna hupsakee, vreselijk Hollywoods! En ik vind Dakota Johnson echt suf overkomen. Maar ja, blijkbaar vallen perverse miljardairs op leeghoofdige mutsen!

Mijn drie meiden zijn allen grote fans van Dylan Haegens, geabonneerd en kijken alle filmpjes op Youtube, dus de film mocht hier natuurlijk niet ontbreken! We zijn niet naar de bios geweest, maar dvd gekocht via de bekende site en thuis gekeken. De film is een verlengstuk van zijn Youtube kanaal, dus simpele humor, met niet heel veel diepgang, maar toch wel leuk om naar te kijken. Bijrollen zijn ook leuk en geinig dat StukTV ook nog even langskomt voor een bliksembezoek! Ook de stunts zijn leuk gedaan. Alles met elkaar geen hoogvlieger maar zeker leuk gemaakt. Hier geen liefdesverdriet vanwege de kus op het eind, want de meiden vinden het prachtig dat Dylan en Marit gaan trouwen!

Argentijnse licht mysterieuze dramafilm over twee zielsverwanten die elkaar na 20 jaar opnieuw ontmoeten.....

Mooie cinematografie van het strand en de zee bij Barcelona. Visueel schitterende beelden van lichtblauwe en paarse luchten..... In het begin veel buitenscѐnes, later meer binnen. Muziek is summier in de film, alleen tijdens hun allereerste treffen en aan het einde van de film, daarnaast voornamelijk omgevingsgeluiden. De twee aantrekkelijk uitziende mannelijke hoofdrolspelers spelen naturel, realistisch en er is chemie voelbaar.

Ocho en Javi komen elkaar tegen op het strand in Spanje, later roept Ocho vanaf zijn balkon naar Javi en ze treffen elkaar in Ocho's appartement. Dan blijken de mannen een gedeeld verleden te hebben en worden daarna herinneringen opgehaald.

Resumé: eerste 10-15 min van de film verlopen in een traag tempo, er is geen gesproken tekst, noch muziek, alleen beelden van Ocho rondlopend in Barcelona. Daarna hakt de film er stevig in met een heftige scѐne, waarna de film verdergaat als soort van mumblecore. Het balkon à la Romeo en Julia en het T-shirt hebben een markante sleutelrol en keren regelmatig terug in het plot. Er wordt gegoocheld met de tijdslijn middels flashbacks en het verschil in uiterlijk tussen heden en verleden is niet altijd duidelijk wat het volgen van het verhaal soms enigzins bemoeilijkt. Mooie mysterieuze, melodramatische muziek aan het einde van de film.

Boodschap: ik houd van Argentijnse films met weinig muziek en een traag tempo. De film laat je nadenken over: is het waargebeurd of was het louter fantasie? Gaat het over hoop, wanhoop, weemoedig verlangen naar het verleden of onvervulde wensen? En hoe toevallig is het nogmaals treffen van twee dolende zielen? Daarvoor zal ik de film nogmaals bekijken, wellicht dat dan een aantal puzzelstukjes op hun plek vallen.......

Het is een heel aparte film met een zeer origineel plot!

Romantische film zonder veel diepgaand drama, lekker relaxed om te kijken. Acteerwerk op zich goed, geen hoogvlieger, maar acceptabel. Acteurs en actrices zijn prettig om naar te kijken, beelden van de omgeving van de ranch zijn ook mooi. Wel van het type 13 in een dozijn standaard romantische film.

Romantische coming-of-age film over Jim en zijn 1e liefde Ann. Ik wilde de film louter en alleen kijken om te checken of Hero Fiennes Tiffin ook nog iemand anders dan Hardin kan spelen..... Tja, hij deed het niet slecht, alhoewel na vier After-movies die rol van Hardin lastig van je netvlies af gaat. Het onderwerp van de film was niet slecht gekozen, maar verdiende veel meer uitwerking. Verder waren er teveel zijlijnen in het plot, die de aandacht van de hoofdlijn verstoorden. Dus ik vind het script van de film niet goed. Daarnaast was de chemie tussen de twee hoofdrolspelers helaas ook erg magertjes. Dan was die in de After-films 1000x beter. De film was veels te braaf en was ook wat aan de te lange kant. Al hoe graag ik deze film voldoende wil vinden, kan ik niet anders concluderen dat het een dertien-in-een-dozijn film is. Ik zou er niet voor naar de bios gaan..... Jammer van de gemistte kans!

Best een aardige dramafilm. Omdat Sean per ongeluk een verkeerde band uit de videotheek meekrijgt, raakt hij geïnteresseerd in Johnny Rebel, een gay for pay in de porno-industrie. Daarna gaat hij contact zoeken met Johnny door als cameraman te solliciteren bij de studio waar deze films gemaakt worden. Naast het leven in de studio, krijg je ook een kijkje in het gecompliceerde privéleven van Johnny. De film is inderdaad ook voor hetero's leuk om te kijken. Einde van de film blijkt Sean naïef en te goed van vertrouwen, wat uiteraard droevige gevolgen heeft.......

.....

Luchtige dramedi over coming out binnen een vriendengroep. Cinematografie: scѐnes afwisselend binnenshuis, buiten in de tuin, werken in de garage of met vrienden in het uitgaansleven. Muziek: vlotte, meestal vrolijke muziek. Acteurs spelen heel naturel alsof ze gewoon van de straat geplukt zijn.

Adam durft het eindelijk aan zijn drie beste vrienden te vertellen. Hilarische momenten met: 'we doen gewoon wat mannen gewoonlijk doen!' en de reactie van de buurvrouw die ze in de tuin ziet. Adam's bekentenis in de garage: 'I don't know titties, I'm gay!' en thuis door bemoeienis van derden: 'Oh no father, it's worse then dying. It's a matter of eternal damnation!'. Plotwending volgt als zijn vrienden hem gaan helpen. Adam's online daten heeft niet het gewenste resultaat.

Daarna nemen zijn vrienden hem mee naar een gaybar. Door een pijnlijke vergissing komt het tot een tijdelijke breuk tussen Adam en Chris, maar het komt uiteindelijk weer goed en er ontstaan door Chris zijn actie nieuwe kansen voor Adam. Een echte feelgoodmovie!

Psychologische thriller met veel drama en spanning. Normaal ben ik niet zo van de thrillers want ik kijk meestal dramafilms, maar de film viel mij niet tegen. Feit is dat de kijker een groot deel van de film op het verkeerde been wordt gezet. Geloof je Ray die een heel complot in zijn hoofd bedenkt/ziet/voelt of geloof je de mensen in zijn omgeving? Ik vind dat Sam Worthingon heel geloofwaardig en met veel passie zijn rol speelt. Je wilt zo graag dat het goed voor hem gaat aflopen! De film is spannend omdat je ook graag wilt weten waar zijn vrouw en kind gebleven zijn. En aan het eind kom je de gruwelijke waarheid te weten........

Prachtig coming out verhaal in een homofobe omgeving, met veel seksuele spanning en passie. Mooie muziek die je dit laat voelen. Een onmogelijk dilemma voor de hoofdpersoon, de vertwijfeling, het gevoel te stikken omdat je niet weet hoe verder, de vrije val volgt. Triest en vernederend voor de vrouw in kwestie, maar toch denk ik dat hij voor Kay had moeten kiezen. Eenmaal uit de kast, ga en wil je er niet weer in terug..... Film is zeer de moeite waard!

Ach, wat een lieve en aandoenlijke coming of age dramafilm! Doet me denken aan Noordzee, Texas (2011) en Jongens (2014). Cinematografie is leuk op het Franse platteland. De jonge acteurs spelen hun rollen realistisch. En wat heeft Simon Royer die Tom speelt toch prachtige expressieve ogen! Er wordt niet voor niks vaak op ingezoomd...... Marin Lafitte speelt de iets oudere zorgzame en beschermende vriend Félix. En Oriane Barbaze speelt heel aandoenlijk Tom's jongere zusje Bertille. In eerste instantie gedraagt Félix zich als de oudere broer, maar de jongens ontwikkelen wat meer dan een gewone vriendschap. En Félix kan ook goed opschieten met Bertille, hij zou eigenlijk heel goed bij het gezin passen. Het einde is open en kan nog alle kanten uitgaan...... Een vervolg zou evt. mogelijk zijn. Een hele charmante film!

Prachtige film voor de meiden, want ze kunnen er geen genoeg van krijgen..... Muziek en zang is prachtig en kleuren zijn vaak blauw (ijs en sneeuw). Verhaal speelt zich waarschijnlijk af in Scandinavië (herkomst trollen). Centraal staan verschillende vormen van liefde: liefde voor macht, liefde voor familie, liefde voor een partner..... Charmante en grappige rollen van eland Sven en sneeuwpop Olav! Kristoff lijkt eerst op een flierefluiter, maar blijkt dat toch niet te zijn. De trollen zijn echt geweldig en hun levensmotto is super! Aan het eind van de film volgt de heftige ontknoping. Maar de kracht van ware liefde overwint alles!

Agnes is erg eenzaam en hunkert naar ware vriendschap, maar is zelf ook niet echt een lieverdje. Tijdens haar verjaardagsfeestje komt er dan ook bijna niemand. Moet ook triest voor haar ouders zijn om dit te zien.... Agnes is op een gegeven moment de wanhoop nabij. Ze is stiekem verliefd op Elin, maar dit blijft in beginsel onbeantwoord. In deze film lijkt het wel of alle tieners veel drugs en drank op feestjes gebruiken, gelukkig is dat in werkelijkheid niet altijd zo..... Cinematografie is voornamelijk binnenshuis en op school. Muziek is goed gekozen. De jonge acteurs spelen overtuigend. Geniale scenes in de film zijn: Agnes en Elin op de achterbank, Elin met de wc-borstel als wapen, A-deksel en K-deksel, chocolademelk aan begin en einde! Ik was het eens met Jessica: Johan was inderdaad een goede jongen, want hij was veel minder schofterig dan Markus. Wauw, wat een prachtige en moedige climax aan het einde van de film! Uiteindelijk is het toch een soort feelgoodmovie....

Jaren terug gezien, nu in de herhaling..... Jaaa! Deze film is echt een thuiswedstrijd, want hij speelt bijna in mijn beppe's achtertún. Bijzonder omdat familie en kennissen hebben meegewerkt aan deze film! Wat heb ik genoten van de taal, de muziek (De Kast!), het plot, de cinematografie! Fryske taal zo hier en daar niet 100% correct, maar dat doet niet af aan de krachtige boodschap van de film. De acteurs spelen realistisch. Westra speelt de rol van stugge nuchtere Fries met onwijs veel karakter en ruggengraat! Prachtige sterke uitspraken: ik ha mei jimme ôfdien, sy sil der wol mei rêde, lit it mar sa, hy is ommers dea, jo komme allinnich op de wrâld en geane der allinnich wer ôf, ik wie frei man, ik bin frei..... En vader tegen zoon: sy wolle allegear de baas oer ús spylje, wy litte ús nea lyts man meitjse, omdat wy frei binne........ Vrij vertaald: wij buigen niet omdat we (geestelijk) vrij zijn...... De film eindigt met grootse waardigheid! Leaver dea as slaef!!!