Meningen

Zag de film onlangs op tv, ik vindt het een beetje vreemd dat er aan deze film niet meer aandacht is geschonken, zeker de film kent een aantal minpunten, maar ook zeker hele sterke momenten.
Zo vind ik de lengte van de film storend, daar had rustig wat tijd afgemogen om het tempo er in te houden. Daarnaast het de razendsnelle transfer van bad guy naar gelovige vond ik niet zo geloofwaardig zeker niet omdat, althans volgens de film, hij geen contact zocht met de authoriteiten betreffende de steekpartij om ook op dat punt zijn geweten te ontlasten.
De momenten in Afrika dragen de film, die worden rauw in beeld gebracht en tonen ook welk effect al die zaken op Childers hebben. Dat gaat zelfs zover dat hij de weg kwijt raakt en van zijn gezin vervreemd. Als je dan de momenten welke in Amerika afspelen voor lief neemt, ik vind die momenten grotendeels overbodig, dan is dit een absoluut genietbare film, zeker omdat de actualiteit op een rauwe en indringende manier in beeld wordt gebracht.

Ik ben niet zo van de remake's en zeker niet als het westerns betreft, deze toch onlangs op tv gezien en de film heeft mij vreemd genoeg kunnen bekoren. Ik heb mij gedurende de hele film prima vermaakt. Waarom ik de film nu zo leuk vond, moeilijk te zeggen, zeker door de sterke rollen van o.a. Washington, hij gaf geweldig gestalte aan de rol die in de eerste M 7 door Brunner werd gespeeld maar hij wordt door diverse acteurs geweldig ondersteund, D'Onofrio, Hawke en wat te denken van Sarsgaard, hij zet een geweldige schurk neer, maar ook Pratt en Rulfo geven een prettige performance weg.

De film leunt voor de rest op de verplichte westernonderdelen, prachtige natuuropnames en goede muziek.

Het tempo blijft gelukkig hoog, en ook in deze film, helden weten te sterven, geloofwaardig, zeker niet, vermakelijk, jazeker maar het stoorde mij totaal niet.

Dit is er eentje die ik zeker nog eens ga zien.

Tegenvallend regie debuut van Reeves, had er meer van verwacht. Een standaard martial arts verhaal, waarbij gelukkig voor het grootste deel de originele taal wordt gehanteerd, dat is een pluspunt, het andere pluspunt zijn de mooi in beeld gebrachte gevechten, behalve die met Reeves, hij moet zich daar niet mee bezig houden. Maar warrig verhaal, zwak acteren en matige decors maken dat ik deze film niet zo snel weer ga bekijken, alleen vanwege de gevechten nog een 2,5

De tweede Bond met Moore en duidelijk is te zien dat hij in zijn rol groeit, dat maakt nog niet dat dit een van de betere Bond films is, nee daarvoor komt de film te kort. Die tekorten liggen in de bijrollen, Ekland was leuk om te zien, maar was ook het prototype van het "domme blondje". Ook Soon Tek Oh en Richard Loo presteren onder de maat. Maar veel wordt goed gemaakt door een van de meest memorabele Bond schurken ever, Lee laat hier zijn veelzijdigheid zien, een zeer beschaafde huurmoordenaar, die uiteindelijk niet kan verhullen hoe wreed hij is. Hij meet zich graag met Bond, getuige het diner, de one-liners en voorliefde voor mooie vrouwen. Lee speelt eigenlijk Moore een beetje in de schaduw.

Voor de rest is het een standaard maar wel vermakelijke bond film, Moore is ook de acteur die wat meer lichtvoetigheid en humor in het Bond karakter bracht. De hele Bond reeks is een hele grote reisgids, m.a.w de locaties zijn weer geweldig en de actie en de stunts zijn goed. Alleen dat slapstick fluitje bij de autostunt had niet gehoeven. De muziek is goed met een geweldige titelsong van Lulu. Jammer van de bijrollen, anders had ik de film hoger gewaardeerd, nu blijft de film op 3 steken

Wat een ode aan de oude s/f films uit de jaren 50 en 60. Ik heb me geen moment verveeld bij deze film. Het gevaar bij een parodie is dat de sterrencast vaak ondermaatse acteerprestaties leveren, dat gebeurt nu dus ook, maar het gekke is dat dit nergens echt stoort. Slechts een paar sterren acteren behoorlijk, maar van bijvoorbeeld Nicholson, Benning en Close mag wel iets meer worden verwacht, dat wordt in mijn ogen wel weer gecompenseerd door Brosnan, heerlijke nerdy professor en door Steiger als de stereotype generaal die alleen maar geweld wil gebruiken. Maar de show wordt door de marsmannetjes gestolen, geweldig wat een karakters. Prachtige special effects en heerlijke dialogen en lekkere muziek maken dat ik deze film vaker wil zien.

Ik zag deze film meer dan 20 jaar geleden in de bioscoop en vond het toen wel een aardige film, niet eentje die je snel weer zou kijken. Dat heeft bij mij dus geduurd tot afgelopen week toen deze op tv werd vertoond. Heb de film opgenomen en gisteravond gekeken. Na afloop heb ik mezelf lopen afvragen waarom ik als western liefhebber deze film zo lang heb genegeerd. Het is een eenmalige genre soort, de komische ode aan de western. Ga maar na, alles wat we ooit in westerns tegen kwamen zit in deze film, kijk alleen maar de landschappen en locatie's van woestijnen naar bergen en van prairie's naar rivieren, dan de gebeurtenissen en dat allemaal geweldig in beeld gebracht, een pokerspel met de gebruikelijke beschuldiging van vals spelen en de daaruit voortvloeiende shoot out, een saloon gevecht, een op hol geslagen postkoets met de gebruikelijke stuntman die van paardenspan naar paardenspan springt, een wagen karavaan die overvallen wordt, de held die dan achter de schurken aangaat, de schurken liggen natuurlijk dronken ergens langs een beek te slapen en vormen zo een makkelijk doelwit, de indianen die ook een duit in het zakje doen en hun kamp is natuurlijk gesitueerd langs een idyllisch stroompje . Een lynching party, zelfs de ratelslangen zijn niet vergeten. En wat te denken van de raderboot die in zoveel westerns en westernseries een rol heeft gespeeld, zelfs de gebruikelijke hymnes uit westerns, Amazing grace en Gather at the river ontbreken niet. Alleen een trein en veedieven ontbreken.
De karakters worden met verve gespeeld, duidelijk is te zien dat de hele cast plezier aan deze film beleefde en tijdens het kijken van de film viel mij op dat veel bekende gezichten uit veel westerns en westernseries in deze film opdoken, ik noem er een paar, Henry Darrow, Doug McClure, Denver Pyle, Bert Remsen, Leo Gordon, James Drury enz.
Het is jammer dat de rol van Foster niet helemaal uit de verf komt, naar mijn mening is zij niet geschikt voor een dergelijke rol, zij doet haar stinkende best, maar sneeuwt toch onder in het acteergeweld van Gibson, die in de bijrollen goed wordt ondersteund door Molina en Greene, veteranen Garner en Coburn staan zeker hun mannetje en lieten zien dat de western echt wel hun ding was.
De film hanteert lichtvoetige humor waarmee een ieder uit de voeten kan. Een prachtige scene is die tussen Glover en Gibson en dan dat muziekje er achter.
De producenten hebben alles uit de kast gehaald voor wat betreft de cast, want de oplettende kijker ( en liefhebber van country muziek) ziet een aantal sterren uit de country en western scene voorbij komen, niet alleen was een van mijn favoriete zangers in dat genre, Waylon Jennings te horen, maar ook te zien als een van de bezoekers die overboord ging, maar ook Vince Gill, Reba McIntire en Kathy Matea komen in een kleine bijrol voorbij.
De 3e samenwerking tussen Gibson en Donner is in mijn ogen een zeer succesvolle, misschien wel hun beste film samen. Het is jammer van de rol van Foster, anders had de film van mij zeker 5 sterren gekregen, is het dan een belangwekkende film, zeker niet, daarvoor is de film te lichtvoetig, maar als je de film bekijkt als ode aan de western, dan is de film daar zeker in geslaagd.

Onlangs deze gezien op een filmkanaal, beetje een tegenvaller, ik ken de game niet, misschien is dat een nadeel, maar ik vind dat het verhaal te veel ondergeschikt wordt gemaakt aan enerzijds de actie en anderzijds de verhalen van de junks. Dat Wahlberg wanhopig op zoek is, dat is wel duidelijk, maar dat een z.g. vriend van hem een corrupte oud-diender is, is iedereen al snel duidelijk. Ik vind dat altijd storend wanneer de who done it al snel duidelijk wordt, maar de speurneus heeft niets in de gaten. En de kijker moet dan nog een tijd zich verbijten omdat de diender, die nou ook niet direct veel sympathie op wekt, nog een moeizame tocht moet doormaken voordat hij de antwoorden kent. Het slot was zoals te viel verwachten, met veel spektakel routineus in beeld gebracht. Maar dat mystieke had van mij niet zo gehoeven.

Wahlberg kan veel beter.

Omdat de film toch op tv kwam, deze maar opgenomen en gisteravond gezien, dit is dus een film welke ik niet snel weer ga zien, het dertien in een dozijn verhaal, het is allemaal al eens eerder en beter gedaan, het schaamteloze jatwerk uit andere films, deed bij mij het idee ontstaan dat er waarschijnlijk gepoogd wordt om een serie op te zetten zoals resident evil, daar lijkt de film in mijn ogen nog het meest op. Maar vergelijkingen met andere films kan men ook voldoende maken. De film stijgt nergens boven de middelmaat uit en de acteerprestaties houden niet over. Special effects kunnen er mee door maar ook op dat gebied is het allemaal middelmaat. Dit is nu een film welke je op een regenachtige dag op vakantie in Nederland in de caravan op een klein schermpje moet kijken. Het is niet slecht, maar onderkant middelmaat.

Onlangs de film op tv gezien, aardige remake van die met Bronson, jaartal wil me zo even niet te binnen schieten, maar de film is geen hoogvlieger. Statham is op zijn best in het actiegenre, maar hij acteert met 1 gezichtsuitdrukking. Daarnaast blijf ik met een aantal vragen zitten.
Waarom gaat hij over tot het opleiden van de zoon van een slachtoffer? Waarom neemt hij klakkeloos aan dat zijn mentor de zaak heeft verraden? Was het zijn bedoeling om de zoon te misbruiken als hulp om Dean terug te pakken? Getuige het einde van Steve was Bisshop op de hoogte dat Steve hem wilde doden, maar waarom verdween hij niet gewoon en liet Steve in de waan dat hij dood was?
Nou ja, de actieliefhebbers komen wel aan hun trekken en dan neem je de rest wel voor lief, maar dit is geen film die ik snel weer zal kijken.

Soms heb je wel eens na het kijken van een film het gevoel dat er meer in had gezeten als de makers van de film iets meer financiële en artistieke armslag hadden gekregen. Als je naar het verhaal kijkt dan is daar veel te weinig mee gedaan, in het begin als de kleinzoon de soldatenkist te voorschijn haalt dan voel je de spanning komen bij zowel de kleinzoon als de grootvader, duidelijk is te merken dat de man verschrikkingen heeft gezien in WO 2. Het verhaal bouwt dan op in emotionele spanning en kapt dan weer af en dat stoorde mij enorm, er was dan voor mijn gevoel een verkeerde ontlading, ook omdat er dan een pauze ontstaat in het verhaal. Het tweede storingspunt voor mij de continuïteit van de film, die was warrig, de overgangen van flashback naar heden was vaak te abrupt. Als de producers wat moeite hadden genomen om een sterke cast in de film op te laten draven dan was dat zeker ten goede gekomen. Alleen Cromwell senior haalt een behoorlijk niveau, maar van de andere rollen gaat niet veel uit, net als ze zich afvragen wat doe ik hier. Cromwell Junior heeft wel het uiterlijk van zijn vader, maar niet het acteer talent. Jammer dat de gelijkenis de doorslag waarschijnlijk heeft gegeven in de casting. Ook de authenticiteit liet te wensen over, kijk naar de kostuums en filmlocaties, vooral dat laatste, die scene in de kerk was voor mij tenenkrommend. Jammer, als de producenten dichter bij het verhaal opa kleinzoon waren gebleven dan was het een veel interessanter film geworden, nu blijft de film bij mij op een 2 steken.

Dappere poging van Corbucci om een western te maken, daarbij imiteert hij heel veel de meester Leone, maar goed ook want juist door deze imitaties op veel momenten in de film stijgt de film boven de middelmaat uit.

Het verhaal is redelijk simper, een huurling die zich laat betalen om revolutionair te zijn en de voortdurende geldzorgen die dat voor de bende met zich meebrengt. Zowel Nero als Musante hebben duidelijk lol in hun rollen, Palance acteert onder de maat, het lijkt net of hij voortdurend zich moet verbijten omdat hij iedere keer aan het kortste einde trekt. De legendarische arena scene wordt steeds vergeleken met GBU, maar ik vergelijk deze scene meer met de die in for a few dollars more.

De muziek van deze film en dan met name het stuk L Arena mag magistraal genoemd worden. Deze film is de 3,5 zeker waard.

Zag deze onlangs op ONS. Het verhaal kende ik wel uit mijn jeugd en van de tv serie uit de jaren 70.
Een film uit de tijd dat de Nederlandse film nog in de kinderschoenen stond, duidelijk zijn de duitse invloeden merkbaar, lange shots van landschappen en die werken wel. Verder doet de film qua acteren erg oubollig aan, het is van het niveau van een amateurgezelschap met als uitschieters de rol van Piet Bron als de stroper en die van A.M. de Jong als de pastoor. Jawel de schrijver van dit boek speelde de rol van pastoor, dat moet voor die tijd een unicum geweest zijn. Juist vanwege het acteren met de Brabantse tongval en de beelden doet deze film wel authentiek, dus geloofwaardig, aan. De persoon Merijntje, door zijn trouw en naïviteit, dat gekoppeld aan het Brabants komt hij zeer aandoenlijk over. Natuurlijk kent de film de nodige missers, de grootste is wel dat het verhaal zich afspeelt in het begin van de 20e eeuw, toen waren wegen nog niet zo verhard als dat hier wordt vertoond wanneer Merijntje afreist naar Breda om de stroper te spreken die in de koepel van Breda verblijft
Wel prachtige oude beelden van de stad Breda en het Brabantse land. Leuk weetje is dat Kees Brusse hier in zijn allereerste filmrol te zien was als broer van Merijntje. Ik heb me wel vermaakt met deze film, en natuurlijk is er best wel wat op aan te merken, maar er blijft voldoende genietbaar materiaal over.

Als ik de commentaren hierboven lees, dan kan ik een paralel trekken tussen deze film en de onzinnigheid van de discussies, iedereen heeft een mening en brengt die naar voren, dan denk ik aan de scenes die zich afspeelden in de vergaderingen van de staten generaal, zo af en toe werd daar ook flink geschreeuwd en hield iedereen ook vast aan zijn overtuiging, zonder dat daarbij werd gekeken waar de overeenkomsten lagen.

Ik vind dit een goede nederlandse film, juist omdat het politieke gekonkel, met kwalijke rollen van de orangisten, hier uitgebreid aan bod komt. Dat tilt deze film alleen al boven de middelmaat uit.

Kijken we naar de actie dan is die voor nederlandse begrippen sterk aanwezig, ik zou haast zeggen te sterk. In deze film is te veel naar het zelfde soort Hollywood producties gekeken, de slow motion wordt wel heel erg veel toegepast om de drama te versterken en de andere special effects doen wat kinderlijk aan, dat stoorde mij wel enorm. Maar voor de rest chapeau voor de makers, hierboven las ik bij een commentaar dat hij Nova Zembla vele malen beter vond dan deze film, dat ben ik dus niet met deze scribent eens, ik vond Nova Zembla, welliswaar een dappere poging om een film over onze geschiedenis te maken, maar de film was voor mij een lange zit en kon mij maar matig boeien.

De Ruyter, was mede door de actie, die zeeslagen en de tocht naar Chatham hebben toch echt wel plaats gevonden, een stuk boeiender.

Eindelijk is er ook eens een film over deze tijd van onze geschiedenis en de gebroeders de Wit krijgen op deze manier wel de plaats in onze geschiedenis die hen toekomt, natuurlijk hebben ze fouten gemaakt, maar ook ontegenzeggelijk veel goeds voor Nederland gedaan. En het gruwelijke einde van hen had van mij niet zo in beeld gehoeven, maar trekt ook weer een lijn naar de huidige tijd. Heden ten dage aan schreeuwers en populisten geen gebrek die de massa opstoken om hun gelijk aan de zijde te krijgen

Geschiedenis moeten we van leren, ook al is het lang geleden zodat we die fouten in de toekomst niet weer maken, jammer genoeg vinden veel mensen geschiedenis maar saai, of wordt er te veel een spiegel voorgehouden?

Michiel de Ruyter is gewoon een goede nederlandse film, met een prima cast.

Wat mij betreft mogen er meer films over onze historie worden gemaakt, dit was alvast een prima start.

Een paar weken geleden las ik toevallig in de krant het tv programma van de bbc op zaterdagmorgen, een documentaire over Ray Harryhausen gevolgd door de film Mighty Joe Young. De film had ik in de jaren 70 voor het laatste gezien dus er stond me niet zoveel meer van bij, maar een docu over de man die de special effects naar grote hoogte stuwde moest gezien worden natuurlijk. Leve de tegenwoordige opname mogelijkheden en afgelopen weekend kon ik rustig de docu en film bekijken.
Als eerste viel mij op dat de producers Cooper en Ford waren, toentertijd iconen in Hollywood, dat Schoedsack de regie voerde wist ik nog, maar dat hij weer zou samen werken met de man waarmee hij ooit King Kong maakte was mij niet bekend, zo zie je maar weer dat een hernieuwde kijkbeurt altijd weer leerstof oplevert.
Alleen al om het werk van Harryhausen was de film de moeite waard, ongelofelijk wat een werk het was om de aap iedere keer opnieuw te modeleren en te fotograferen. Alleen dit gegeven al maakt de film tot een must see voor iedere filmliefhebber.
Het verhaal lijkt natuurlijk erg op King Kong, maar dat stoort nergens omdat er toch genoeg eigen invulling voor de aap is gemaakt om te schitteren in de film, denk alleen maar aan de scenes in de nachtclub wanneer Joe doordraait, of wanneer hij de reddende engel bij het kindertehuis wordt
.
Het acteren doet nu wat oubollig aan, maar is eigenlijk nergens storend, ja Terry Moore is me iets te naief als onwetend meisje welke is opgegroeid in de wildernis, maar dat is het enige minpunt voor mij aan de film.
Harryhausen heeft wat mij betreft met deze film al zijn meesterschap laten zien. Ander pluspunt is de rol van Ben Johnson, hij is natuurlijk het allerbekendst geworden in de westernrollen. Maar hier speelt hij een rustig en bescheiden, maar o zo betrouwbare wrangler. Zijn entree in de film lijkt een beetje hoe hij ook in Hollywood aan de slag is gekomen, als cowboy die een kudde paarden naar hollywood bracht voor Howard Hughes, hij is toen blijven hangen en kreeg werk als stuntman, double en kleine rollen naast acteurs als Wayne, Cooper en Stewart. In de film bied hij als werkloze cowboy zijn diensten aan om vervolgens als lasso specialist mee te gaan naar Afrika. Leuk weetje is dat Johnson een tijdje de film wereld liet voor wat het was om zijn oude beroep van rodeorijder weer op te pakken, hij haalde in die tijd een wereldtitel als "roper". Dus de scenes waarin Joe moet worden gevangen met behulp van lasso's was Johnson op het lijf geschreven
Ik heb weer met veel plezier naar deze film gekeken en heb de film op schijf laten staan zodat ik deze later nog eens terug kan zien.

Deze laatst op AMC gezien, de eerste keer voor mij en echt onder de indruk was ik niet, wel was ik verrast door een scene waarin ik meende Anthonie Kamerling te herkennen. Bij de aftiteling bleek dat er veel meer Nederlanders aan deze film hebben mee gewerkt, maar ook zij konden niet voorkomen dat dit een 13 in een dozijn film is geworden. De film kent totaal geen verrassingen meer na de intro, daarin wordt de hele bedoeling van de film al uiteen gezet. Het was alleen nog even wachten op wat het motief van de dader zou zijn. Jonge jonge, hij voelde zich miskend na de moord op zijn ouders en heeft dus maar bij de FBI gesolliciteerd om een bloedbad aan te richten. De acteerprestaties zijn oké, geen uitschieters, maar degelijk en dat maakt dat deze film nog een 3 krijgt. Maar voor al die Nederlandse inbreng een gemiste kans.

Ik heb veel filmversies van dit geweldige verhaal gezien en dit is ronduit de beste tot nu toe. Geweldig wat een idee om de cast zelf te laten zingen, niks een ander laten inzingen van de rollen, dat het zo af en toe rauw en ietwat vals is verhoogt in mijn ogen alleen maar de kracht van het verhaal welke vertelt over een niet zo fraaie periode in de geschiedenis, en niet alleen van Frankrijk. Hugo is in zijn verhaal geslaagd een indringend tijdsbeeld te geven van Frankrijk en dan met name Parijs, maar om dat te kunnen vertalen naar het witte doek of naar het toneel, dan moet je van goede huize komen, Hooper slaagt als regisseur met vlag en wimpel, de cast steekt werkelijk boven zichzelf uit, natuurlijk zijn het geen een van allen geschoolde zangers en zangeressen, maar juist dat authentieke geluid maakt dat je op het puntje van je stoel blijft zitten en dat de gespeelde emotie geloofwaardig is met als uitschieter de rol van Hathaway en die van Jackman. Deze twee haal ik er uit zonder daarbij de anderen te kort te doen, maar zij dragen echt de film al is de bijdrage van Hathaway maar kort maar zij maakt een verpletterende indruk en als zij dan op het laatst verschijnt om Valjean op zijn laatste reis te begeleiden komt dat volstrekt geloofwaardig over. Crowe had misschien iets meer uit zijn rol kunnen halen als hij wat flamboyanter had geacteerd, nu was het mij wat te ingetogen. Andere opmerkelijke rollen waren er voor Tveit, subliem zoals hij een leider van de opstand speelt, maar ook Barks als Eponine mag er zijn.
Het Parijs van de negentiende eeuw is op een geweldige manier in beeld gebracht, dit heeft mede bij gedragen naar het hoge niveau van de film.
Dit alles samen met de magistrale muziek zette mij op het puntje van mijn stoel en maakte dat ik mij gedurende ruim twee en een half uur volledig heb kunnen afsluiten voor niets anders dan de film, deze wil ik veel vaker zien.

Niet goed en niet slecht, de film gaat steeds weer op hetzelfde thema verder en voegt niets nieuws toe. Het is een aaneen schakeling van achtervolgingen, actiescènes en z.g. verrassende wendingen in het plot.

Niets nieuws onder de zon dus, maar het wordt allemaal wel geweldig in beeld gebracht dus de onvolkomenheden neem je voor lief. Dus zeker wel genietbaar dit 5e deel.

Disney revancheert zich voor het ietwat "magere " Frozen. In mijn post bij die film gaf ik aan dat ze wat mij betreft weer eens een ouderwetse getekende film mochten uitbrengen, ben ik blij dat ze dat niet hebben gedaan.

Dit is puur vermaak, geweldige muziek en songs, een goed verhaal waarin de tijd wordt genomen om de karakters te introduceren en een plek te geven, maar ook is er uitleg over het waarom. De sidekick, de haan, doet het prima erg grappig. Disney durft het zelfs aan om een ( forgive me ), pies grapje in de film op te nemen, nu eens geen romance tussen de beide hoofdrolspelers, maar twee buddy's tegen wil en dank die het kwaad moeten bestrijden.

Ik weet natuurlijk niet of het meer kijkers is opgevallen, maar ik vond het verhaal een mix van Lord of the rings, Waterworld en The Abbys en dat werkte voor mij prima. Ga deze zeker nog eens zien.

Ik vind dit nog steeds de beste verfilming van het klassieke verhaal van Melville, in mijn jeugd heb ik het boek verslonden. Onlangs werd de film uitgezonden op AMC en kon de film dus eindelijk weer eens een keer zien. Ook al is de film halfweg de jaren 50 gemaakt, de makers zijn er in geslaagd om er een zeer authentieke film van te maken, dat komt omdat de opnames overal ter wereld werden gemaakt, de zee opnames werden voor de kust van Portugal en de Canarische eilanden en in de Ierse zee, verder werden oude havens van Wales, Ierland en die van de oostkust van de verenigde staten bezocht om hun gebouwen uit de tijd waarin dit verhaal speelt. De afvaart van de Peqoud werd zelfs in Nantucket gefilmd. Deze originaliteit in locaties en aankleding maken dit verhaal en tijdsgeest zeer geloofwaardig in mijn ogen.

Misschien doen de special effects nu wat oubollig aan, op sommige momenten zijn die echter wel overtuigend. Vooral de jachtscenes roepen de nodige spanning op. Dat komt omdat tussen die opnames originele jachtscenes worden gebruikt die scenes werden gefilmd voor de kust van Portugal en Madeira waar toentertijd nog met sloepen op de walvissen werd gejaagd.

Ik denk nu ook te weten waar Hitchcock het geluid voor de birds vandaan haalde, vergelijk het geluid uit de scenes waarin de sloepen stil liggen als ze op de witte walvis wachten maar eens met enkele scenes uit de birds

Mag je deze film een literaire verfilming noemen, ik denk van wel, dat komt omdat het heel dicht bij het boek blijft en door de dialogen die zo een beeld geven van het puriteinse oosten van Amerika en al klinkt het allemaal wat hoogdravend, het past uitstekend bij de film.

Hierboven geven enkele scribenten aan dat Peck niet op zijn plaats was als Ahab, hij zou te jong zijn.

Als je kijkt wie er nog meer werden genoemd om deze zware rol te spelen, dan denk ik dat Peck de juiste keus was en ik vind dat hij juist een zeer overtuigende Ahab neer zet. Mede door de haardracht en kostumering, maar ook de camerastandpunten wanneer hij in beeld is en de belichting komt hij tot zijn prestatie. De belichting is zodanig dat op sommige momenten de bezetenheid van zijn gezicht af straalt, die scenes zijn zeer intens. Peck was een acteur welke alle rollen aankon, of hij nu een zeeman, leger officier, advocaat of professor moest spelen, hij deed dat altijd op een zeer geloofwaardige manier, ook in deze rol.

Peck wordt in de bijrollen goed ondersteund door Genn als gewetensvolle stuurman Starbuck die probeert Ahab van zijn voornemens af te brengen.

De belangrijkste rol naast Peck echter, die van Ishmael, komt niet uit de verf. Hij is de observator, de man die het meemaakt en overleefde om het verhaal te vertellen, die rol zou flamboyant en doordringend moeten zijn, maar Basehart maakt er een soort grijze muis van en dat is jammer.

Wel zijn er leuke kleine bijrollen van Royal Dano als gestoorde zeeman en Orson Welles als dominee.

De leukste bijrol is die van Ledebur, ja ik heb echt op IMDB moeten kijken wie deze acteur was, in zijn rol als Queequeg. Hij had niet veel tekst wel prachtige tattoos en was zeer indrukwekkend door zijn aanwezigheid.

De film is aan de lange kant, het had wat korter gekund, maar de film kent ook veel opwindende momenten, denk alleen maar aan de jacht scenes of aan de scene met het St Elmusvuur, die maken de lengte meer dan goed.

Jammer van de rol van Basehart, anders was dit voor mij, ondanks dat het een oudje is, een perfecte film geweest.

Meestal heb ik het niet zo op vervolgen, zeker niet wanneer het animatie films betreft, maar deze steekt er bovenuit, geen topper, maar wel een leuke film met een overbeknd verhaal, een bende losers die uiteindelijk toch triomfen vieren, vaker verfilmd, maar deze steekt er naar mijn mening boven uit.

Spielberg laat zijn affiniteit met joodse zaken nogmaals met deze film zien, daarvoor heeft hij wel een zeer controversieel onderwerp gekozen. Hij velt daarbij geen oordeel over het goed en fout, hij registreerd slechts. Hij put zich ook uit om te laten zien dat de geheime dienst van Israel eigenlijk bestond uit goedwillende amateurs. Of dat inderdaad zo was, dat kan door de ijker niet beoordeeld worden, maar het is wel opvallend hoe er soms gestunteld wordt. Ook de CIA wordt door Spielberg gespaard, even wordt het duidelijk dat die dienst een dubbelrol speeld, maar daarna laat Spielberg het onderwerp rusten.

Er wordt redelijk ingehouden geacteerd de enige die af en toe wat boven de massa uitstijgd is Craig, de rest speelt goed, maar allemaal wat afstandelijk.

Het grote pluspunt an de film is de details. Spielberg schotelt ons prachtige jaren 70 details voor, let maar goed op de auto's maar ook het interieur. Hoogtepunt is de etalage met psychedelische kleuren, geweldig.

Door het soms tamme acteren blijft bij mij de film op 3,5 steken, jammer want dit was wel een onderwerp om meer uit te haln.