Meningen

Typische rampenfilm die alleen het eerste half uur nog een beetje boeit, maar daarna verzand in de rampenclichés. De beelden van de rampen all over the world zijn wel goed, maar daarnaast heb je wel acteurs nodig die geloofwaardig de strijd tot overleven kunnen overbrengen op het publiek. Dat lukt dus bij geen een van hen en de geloofwaardigheid in sommige scenes is ver te zoeken. Deze film moet je gaan kijken als je echt niets te doen hebt, in een melige bui bent of niet al te hoge eisen aan een film stelt. Vanwege de plaatsjes de film nog 2 sterren gegeven.

Volgens mij is dit een voorbeeld van een lopende band film welke in de vijftiger jaren werden gemaakt in Hollywood om tegenwicht te bieden tegen de opkomst van de televisie. Het verhaal vertoond veel gelijkenis met High Noon, MacMurray speelt de rol van een rechter die een dilemma heeft overeenkomend met die van Cooper in High Noon. Dit is een voorbeeld dat een naam als MacMurray geen garantie is voor in elk geval een middelmatige film, want die kwalificatie krijgt de film niet van mij. Het verhaal is nog iets waarvan je zegt oké, dat kan er mee door, maar de uitwerking faalt hopeloos. dat ligt ook volledig aan het acteren, alleen MacMurray haalt een voldoende, net aan, maar de rest is tenenkrommend slecht. Voeg daarbij dat, de voor een western noodzakelijke, mooie plaatsjes ontbreken, de actie zeer beperkt is en dan ook nog eens slecht geacteerd, de muziek is die welke standaard in veel westerns ten gehore word gebracht en zelfs het slot is zo abrupt dat ik het gevoel had dat ze aan het einde van de draaidag waren en maar niet de moeite hebben genomen om de laatste minuut fatsoenlijk in beeld te brengen. Nee deze film ga ik beslist niet meer kijken, ook niet als westernfanaat.

Hoe dan ook Dead Man Walking (wat een vreselijke tekst) hier loopt een dode man is zeker de moeite waard als je van karakterrollen houdt. Topper in zijn genre.

Het schijnt dat dit geroepen wordt als een ter dood veroordeelde naar de plaats van executie wordt geleid, maar dat kan natuurlijk een verzinsel zijn om het allemaal wat meer dram te geven, of de doodstraf al niet dramatisch genoeg is.

Gemiste kans om een mooie kerstfilm te maken en dat ligt naar mijn mening aan de Vito en Broderick, zij halen niet alles uit de kast om de film tot een goede kerstfilm te laten worden want alle verdere ingrediënten zijn wel aanwezig. De film moet het hebben van een paar leuke scene's maar daarvan zijn er te weinig om de film te redden.

Jammer had meer ingezeten.

Beter dan Jaws, je beweert nogal wat. Zeker is dat de special effects in DBS beter zijn dan in Jaws, maar er zit 25 jaar tussen de beide films, daarom zeg ik dat de effecten in DBS eigenlijk nog beter hadden moeten zijn, zit niet zoveel verschil tussen de films. Zelfs het verhaal van DBS is niet slecht, het gegeven dat er wordt gekeken naar medicijnen die misschien via haaien kan worden gewonnen klopt wel, die research is er al een tijdje, dat daarbij haaien nog agressiever en dodelijker worden kun je dan wel voor lief nemen. Dat er moeilijkheden op komst zijn weet je dan ook al. Het is de wijze waarop alles in de film in beeld is gebracht, dat is best wel grappig, de vaart en spanning blijft behouden en de acteerprestaties voldoen aan het actiegenre, stoere taal, onzekerheid en opofferingsbereidheid. Het zit er in en dat maakt DBS tot een zeer acceptabele actiefilm met haaien, zoveel beter dan menig haaienfilm, maar deze steekt echt niet Jaws naar de kroon.

Het nadeel van deze film is dat het deuntje, wat mij betreft een klassieker onder de filmnummers, na een kijkbeurt gelijk weer uren in mijn hoofd zit. Heb de film nu een aantal keren gezien en blijf, ondanks het soms excessieve geweld en de realistische verkrachtingsscène, het een goede film vinden. De rol van Reynolds is hem op het lijf geschreven, maar wat mij betreft springt Beaty er echt met zijn rol uit. Na deze film heeft hij in veel films zeer acceptabele karakterrollen neergezet. Boorman weet met de gemaakte natuurbeelden ook een goede sfeer neer te zetten, je verwacht na iedere bocht van de rivier, achter iedere boom of rots wel een van de "locals" en toch kun je genieten van de natuuropnames. De groep moet zien te overleven in vijandig gebied, tussen vijandige bewoners dat lukt drie van hen met moeite .
Deliverance was een van de eerste films die de bewoners van afgelegen gebieden een beetje als gedegenereerden afschilderde, dat zou dan het gevolg zijn van tientallen jaren inteelt.
Nadien is dat onderwerp in diverse films misbruikt, denk daarbij aan wrong turn of Texas chainsaw massacre.
Daarom was het aan het einde van deze film des te verfrissender dat de plaatselijke sheriff de vrienden het vuur na aan de schenen legde en alleen omdat het bewijs ontbrak hen niet kon arresteren, maar duidelijk liet merken dat hij een sterk vermoeden van hun rol in de verdwijning van zijn dorpsbewoners had en hij adviseerde hen dan ook om snel te verdwijnen en niet terug te keren.
Het einde laat een beetje open of er van de vrienden er uiteindelijk iemand gaat vertellen wat er is gebeurd, gezien de laatste scene zou je denken van wel, maar dat is speculatie van mijn kant.
Deliverance, een goede film, geen klassieker maar zeker het bekijken waard.

Typisch voorbeeld dat niet ieder stripverhaal verfilmd moet worden, wat een kwelling voor de kijker.

Ook de aanwezige sterrencast kan de film niet redden, de film doet veel te cartoonesk aan, in beelden, kleuren en de acteerprestaties, meestal weet ik nog wel iets positiefs aan een film te ontdekken, helaas nu niet. 1 voor de moeite

Beetje een tegenvaller deze film als je die afzet tegen deel 1, komt omdat dit deels een herhaling van zetten is. Er wordt eigenlijk niets nieuws toegevoegd. Maar ben het met bovenstaande scribent eens dat er nog wel voldoende overblijft van de film om van te genieten, maar met al dit talent had het veel beter gekund.

Dirty Dozen is een zeer goede oorlogsfilm, die juist wat afwijkt van de rest. Er zijn niet veel oorlogsfilms waarin aandacht aan de karakters wordt besteed, in DD gebeurt dat wel en dat gaat weliswaar ten koste van de lengte en tempo van de film, maar draagt ook bij aan het begrip voor de moordmissie die ze moeten volbrengen. De opening is ijzersterk in de gevangenis waarin het dozijn een voorstelrondje krijgt.
Dirty Dozen is ook een rauwe oorlogsfilm
Hierboven werd het al een keer benoemd, in de scene in de kelder waarin niet alleen de militairen om het leven worden gebracht, getuigt nu niet bepaald van heroïsme, de wijze waarop dat gebeurt geeft tevens dan ook aan dat de deelnemers aan deze missie geen genade kennen.
De film leunt heel erg op het acteren van onder andere Marvin, Jeackel, Bronson en Cassavetes. De show wordt naar mijn mening gestolen door Sutherland, alhoewel hij geen typische “oorlog” acteur is, weet hij van al zijn militaire rollen iets aparts te maken. Marvin kon zijn ervaring als marinier in WO 2 hier goed kwijt en duidelijk is te zien dat hij prima op zijn plaats is.
Er is voldoende actie aanwezig, zo ook suspense, denk daarbij maar aan de truc die ze tijdens de oefening willen uithalen, vergeet niet dat het mislukken betekend voor het dozijn terug naar de bak en/of executie. Ook het binnendringen van het kasteel en daarbij de rol van Savalas, zal hij wel of zal hij niet??
Uiteindelijk draait het in een oorlogsfilm, meestal, om de actie en die is ruimschoots aanwezig.
In de jaren 80 toen de video industrie zijn opmars deed kwamen er vervolgen op deze film, ga deze niet kijken want ze zijn bijna lachwekkend, houdt het bij het origineel.

Weer een aflevering van de samenwerking tussen Siegel en Eastwood, die twee leverden acceptabele films af en Eastwood kon in Hollywood doorgaan waar hij Italië mee gestopt was, namelijk de harde wrekende schutter te spelen. En dat gaat Clint gewoon goed af. Ik weet nog wel dat hij in de 70-er jaren door critici werd afgeschilderd als een acteur die niet meer in zijn mars had dan een wrekende, schietende en nors kijkende actiefiguur. Dan is het na 40 jaar dus heel prettig om te constateren dat Clint toch echt wel meer kon als acteur, maar ook produceren, schrijven of regisseren, Clint beheerst het allemaal, gezien de vele prijzen welke hij de afgelopen decennia kreeg.
Ook Harry Callahan was een prachtige en eigenlijk vernieuwende rol, het was namelijk nog niet voor gekomen dat een politie man zoveel geweld in de film gebruikte. De studio's waren er ook wat huiverig voor, want de tagline's die ze gebruikten spraken al voor zich, het publiek kon achteraf niet klagen dat ze niet waren gewaarschuwd, de mooiste vind ik deze, Harry is the one with the badge, of deze You don't assign Harry to a murdercase, you just turn him loose.
Eastwood wordt door Santoni goed ondersteund, maar het best geeft Robinson partij aan Eastwood, hij zet een geweldige "creep" neer. De scene waarin hij wordt uitgedaagd , do you feel lucky, die geweldige mimiek van zowel Eastwood als Robinson, subliem.
Jammer dat na deze film zoveel vervolgen kwamen, allemaal wel acceptabele films, maar het haalt een beetje de magie van deze film weg. Neemt niet weg dat ik de film zeker twee keer per jaar nog ga kijken.

Een beetje vreemde sf film, op zich is het basis idee goed, maar hoe er uitwerking wordt gegeven aan het geheel roept bij mij wel vraagtekens op van is dit allemaal al niet eens eerder vertoond, is er bewust leentje buur bij andere films/genres gespeeld of is dit alleen maar een bijkomstigheid.

Toch is het geen slechte film, wat ik eigenlijk heel erg prettig vind is het feit dat wanneer er actie voorkomt dat er niet onmiddelijk bij bosjes slachtoffers vallen. In het begin had ik wat moeite met de hoofdpersoon, de kantoorslijmjurk die geforceerd amicaal doet tegen zijn medewerkers, en eigenlijk niet weet hoe hij de zaken aan moet pakken. Gedurende de film echter ontwikkelt hij zich wel, hij blijft een egoist, maar ziet in dat zijn eigen soort nog grotere...... zijn dan de aliens.

Ik heb me eigenlijk wel vermaakt met deze film, het is geen hoogvlieger, daarvoor is het verhaal, vooral de begintijd, te summier uitgewerkt en start het verhaal eigenlijk direct met de ontruiming. Maar de film is zeker genietbaar en ik vind de film beter als anderen in dit genre.

Was zeer benieuwd hoe Tarantino het er af zou brengen in het Western genre, dat is namelijk ook niet voor iedere regisseur weggelegd. Ik moet zeggen, Tarantino heeft betere films gemaakt, vandaar mijn beoordeling van 4.

Daar waar hij in Basterds de dialogen van vooral Waltz liet exceleren, is de rol die Waltz nu speelt een beetje een remake van zijn rol in Basterds, hij acteerd niet slecht, maar sommige scenes kon je zo naar Basterds verplaatsen. Fox speelt uitsteken de zwijgende revolverheld en uiteraard kun je zo langzamerhand wel zeggen, Jackson is weer gruwelijk solide als oude grijze zeer sluwe huisbediende, maar de show wordt naar mijn mening gestolen door DiCaprio, meer en meer ontwikkeld hij zich tot een zeer veelzijdig acteur. Het is niet alleen de rollen van DiCaprio, Fox en Waltz die de film dragen, ook het verhaal, de daarbij gepaard gaande actie en de muziek completeren het geheel.

Jammer dat Waltz hier wat steekjes laat vallen, maar ondanks dat is Django een zeer goede film.

Het is allemaal al eens eerder verteld, de relatie tussen een leraar, in dit geval lerares en een onwillige en eigenwijze leerling, ze moeten de wereld redden, ditmaal van buiten dimensionale schurken, dus het verhaal is niet verrassend, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door het visuele spektakel wat wordt voorgeschoteld. Adembenemende effecten, natuurlijk wordt er leentjebuur bij andere films gespeeld, maar als de techniek voor handen is, waarom zul je die dan niet gebruiken!! In deze film wordt ook prachtig op een caleidoscopische manier met kleuren gewerkt, subliem. Dan is het jammer dat het verhaal dan wat ondermaats is, anders was dit en topfilm geweest. Begrijp me goed, de film scoort op alle fronten zeer positief, behalve op een origineel verhaal erg jammer. Maar wat overblijft is zeker genietbaar, Cumberbatch draagt met zijn acteerprestatie de film, ik zou niet weten wie deze rol van eigenzinnige, eigengereide, narcistische, onbehouwen chirurg zou moeten spelen behalve Cumberbatch.

Deze ga ik zeker nog wel eens een keertje zien.

Ik geef drie sterren voor deze film alleen om de prestatie van Faber en de muziek van Koopman.

Faber heeft, naar men toen in de krant liet opnemen, maar dat kan natuurlijk reclame zijn, zelf diergeneeskundige handelingen verricht en als dat zo is dan is dat razend knap. De laatste jaren kon je de film nog wel eens op nostalgienet zien, maar dan valt onmiddellijk de slechte geluidskwaliteit op.

De laatste maanden heb ik de aankondiging echter niet meer gezien. Jammer want van de Nederlandse films welke in die periode gemaakt werden is dit toch een van de betere.

Een schitterende film, maar haalt het niet bij de andere twee meesterwerken van Lean, Lawrence of Arabia en Bridge on the river Kwai. Dat komt denk ik door de kans welke Lean hier mist. Het geheel speelt zich af tegen het einde van de 1e wereldoorlog en de Russische revolutie. Daar had naar mijn mening best wel wat meer aandacht voor mogen zijn. Nu is het telkens zijdelings aanwezig en heel af en toe is de invloed daarvan merkbaar in het leven van de hoofdrolspelers, maar meestal niet. De rode draad van het verhaal is de driehoeksverhouding en het moet gezegd worden die is ook prachtig in beeld gebracht. Lean is daar ook wel de juiste regisseur voor en hij trakteert de kijker op geweldige sfeer en landschap opnames. Elke rol wordt met verve neergezet, daarin dus geen missers, voor mij waren de rollen van Steiger en van Richardson de beste van de film.

Het is al vaker genoemd, maar de muziek van deze film is subliem, net als Lawrence of Arabia slaagt Jarre er in muziek te maken waarin op sommige momenten de weidsheid van het land heel erg wordt benadrukt en waarin de terugkerende melodie onmiddellijk kan worden geassocieerd met niet alleen de film, maar ook met de personages.

Waarom geef ik een 3,5, omdat ik denk dat niet alles uit deze film is gehaald wat mogelijk was, maar het blijft natuurlijk wel een prachtige film.

EIgenlijk is deze film een gemiste kans, gebaseerd op ware gebeurtenissen, was dit de kans voor Pacino, maar ook Cazale om aan hun sterke performances welke ze al hadden laten zien in de jaren 70, denk daarbij alleen maar aan de beide Godfathers, nog eentje toe te voegen, dat lukt naar mijn inzien alleen Cazale, maar als je zijn kleine oevre bekijkt dan blijkt dat hij alleen maar dergelijke rollen speelde, die van een beetje labiel, verloren of onopgemerkt figuur. Het is jammer dat hij na zijn laatste film is overleden, wie weet welke rollen hij nog had kunnen spelen.

Hier in DDA speelt hij geweldig. Pacino is OK, maar kan beter. Durning geeft weer eens een lesje hoe je een bijrol dient neer te zetten, subliem. Misschien heb ik wel te hoge verwachtingen van Pacino. Het kan niet altijd top zijn. De film krijgt een 3 vanwege de andere vertolkingen.

Lekkere feel good movie. Had er niet al te hoge verwachtingen van, maar de film viel mij 100% mee.

Ben echt niet iemand die snel geëmotioneerd raakt bij een film, maar hier had ik toch bij sommige scene's een brok in mijn keel. Kan het met sommige commentaren wel eens zijn in hun vragen over de vader en waarom is de politie man alleen, maar dan was de film waarschijnlijk te lang geworden. Voor de rest, de honden stelen de show en zo hoort het in dit soort films.

Echt een film die je rond de kerst moet kijken.

Onlangs de film weer eens op tv gezien, toen de film 20 jaar geleden uitkwam zaten er special effects in die verbazing wekten, zoals het ( toen )natuurlijke bewegen van de draak. Nu doet het wel wat gedateerd aan, maar het stoort niet. Dat komt doordat de film verder goed in elkaar zit, ook al is het een fantasy film en is het verhaal al vele malen eerder verfilmd, de film kijkt nog steeds lekker weg. Andere pluspunten zijn schitterende landschappen en decors. Ook de actie is goed verzorgd. De acteerprestaties zijn oké, al vond ik dat Thewlis niet op zijn plek was als schurk, ligt waarschijnlijk aan mij nadat ik hem gezien heb in de Potter reeks. De show wordt gestolen door Connery, zijn typische warme stemgeluid zorgen ervoor dat de draak geloofwaardig is, ik ken maar een andere acteur welke ook zo'n overtuiging in zijn stem kan leggen, Morgan Freeman. Maar het mooiste aan de film is de muziek, Edelman gaat in deze film naar de toppen van zijn kunnen. Vooral het nummer to the stars blijft in je geheugen zitten. Dragonheart is een zeer genietbare film al was het alleen maar om de muziek.

Een leuke western, ik durf zelfs te stellen dat dit een van de betere Murphy producties is. Dat komt naar mijn mening door het fijne acteren van Brennan, in deze film liet hij zien dat hij echt wel wat meer in zijn mars had dan een grappige side kick. Maar ook de rol van Betger mag er zijn, hij is in mijn ogen het typische voorbeeld van een acteur die echt werd gecast om zijn uiterlijk, dat was natuurlijk ook perfect voor de rollen die hij moest spelen in veel westerns als gladde en goed gebekte schurk. Ook in deze film gaat hem dat goed af, hij overvleugeld eigenlijk Murphy. Ook is er een goede bijrol van Silverheels als zoon van het indianen stamhoofd. Het verhaal is overbekend, gewetenloze en hebzuchtige schurken proberen goud te delven op het land van de Ute's en dat vond ik wel bijzonder dat deze stam eens ten tonele werd gevoerd, meestal waren het de prairie stammen of Apache's of Comanche's in dit type western. De verhaallijn en locaties doen een beetje denken aan Broken Arrow, maar Murphy is natuurlijk geen Stewart. Er is voldoende actie, zowel vuurgevechten als de nodige vuistgevechten en daar betrap ik de film dan op een tekortkoming, Murphy is net zwaar in gevecht geweest met een indiaan, heeft de nodige klappen opgelopen, maar enige tijd later zijn de blauwe plekken alweer verdwenen en lijkt zijn shirt weer als het zo uit de garderobe kwam. Jammer, maar voor de rest is dit een leuke western die aan alle western criteria voldoet, voldoende actie, prachtige landschappen, muziek die lekker in het gehoor ligt, aantrekkelijke vrouwen, die zoals zo vaak in een western niet anders hoeven te doen dan aanwezig zijn, al maakt Corday nog wel iets van haar rol. Duidelijk is wel dat de film werd gedragen door Brennan en Betger, dat tilt de film net boven de middelmaat uit.

Zag deze onlangs op tv voorbij komen, ik vind een matige uitvoering van een in beginsel goed idee. De film pakte mij in het begin best wel door een verhaallijn a la Mickey Spilane neer te zetten, nu getransfereerd naar de bovennatuurlijke wereld. Maar jammer genoeg ontbreekt het daarna de film eigenlijk aan alles, de acteerprestaties zijn het allemaal net niet, behalve Huntington als sidekick. De special effects en make up waren gedateerd, beetje uit de tijd van Buffy the vampireslayer. Wil je een dergelijke film maken dan moeten de effecten en make up sowieso top zijn en het helpt ook niet dat de hoofdrol werd vertolkt door iemand met een diepgang van een schemerlamp. De film kent wel een leuke soundtrack, daarom en om het idee toch nog 2,5.