Meningen

Een western zoals er in de jaren 40 en 50 zoveel werden gemaakt, niet goed en niet slecht, het was het pre tv tijdperk dus de bioscopen hadden een groter aanbod nodig.

Dit is ook het aloude verhaal van een onschuldige die tegen zijn wil weer in een ingewikkelde situatie verzeild raakt, daar een mooie vrouw ontmoet voor wie het vechten waard is en dan uiteindelijk dan weer goed terechtkomt omdat de sherrif zijn offer op waarde weet te schatten.

Een routine western, routineus geacteerd en geregisseerd, daardoor verveelt de film niet, maar stijgt ook nergens naar grote hoogte, omdat het verhaal al zovele malen op allerlei wijze's is verfilmd, zie je de enkele plotwendingen al mijlenver van voren aankomen.

Een leuke bijrol was weggelegd voor Gina Gillespie, die later nog een rol zou spelen in Whatever happened to baby Jane, hier speelt ze een kleine wijsneus die de held van het verhaal aan haar moeder koppelt. Ook leuk om te constateren, James Coburn die een van zijn eerste rollen op het witte doek speelt.

Dit is typisch zo'n film welke je kijkt als je een moment van helemaal niets doen hebt, niet goed, niet slecht en waarschijnlijk alleen te genieten voor western liefhebbers.

Is dit nu wel de opvolger van de Potter reeks of niet, ik denk van wel, te vaak wordt er in deze film verwezen naar alles wat ook in de Potter reeks voorkwam zoals Zweinstein, Perkamentus en ook de magische dieren die nu in beeld komen worden in de reeks meermalen genoemd.
Is het van hetzelfde niveau als de Potter reeks, naar mijn mening niet, maar dat kan nog komen nu er een tweede deel komt want het is zeker geen slechte film.
De film speelt zich af in de jaren 20 van de vorige eeuw, maar het beeld welke hier van NY wordt gegeven is me iets te "sprookjesachtig", het is met net iets te veel CGI er is geen realiteitszin. Wat dan wel weer leuk is dat de amerikanen hun eigen ministerie van TVK hebben.
Je voelt dan direct ook de connectie met de HP films welke zich ook deels op het ministerie afspeelden. Het verhaal is nog wat aan de voorzichtige kant, een paar magische dieren die los breken en New York op stelten zetten, uiteraard heeft dat gevolg voor de verhoudingen tussen de toverwereld en die van de niet magische bevolking.
Ook is er een soort van verrader op het ministerie die zaken naar zijn hand probeert te zetten en uiteraard faalt daarin, leuke rol van Farrel trouwens.
De beste rol is die van Fogler als Kowalski, de tegen wil en dank als niet magiër de toverwereld in wordt gesleurd en daar best wel op een positieve manier mee om gaat en steeds probeert daarin zijn waardigheid te behouden. Fogler slaagt er in om die rol heel natuurlijk neer te zetten, dat komt ook door zijn nieuwsgierigheid waardoor hij niet als een soort oom Herman tegen de zaken aankijkt.
Redmayne zet een acceptabele Scamander neer, maar door zijn manier van acteren, heel afstandelijk vond ik het moeilijk om een soort empathie voor zijn karakter op te brengen.
De creaturen zien er stuk voor stuk fantastisch uit zoals ook de special effects, ook daar ligt het niet aan dat ik de film niet hoger dan een drie geef.
Ik mis iets aan deze film, noem het iets magisch, iets wat ik direct met de HP reeks wel had, misschien maak ik de fout door deze film toch te veel als een vervolg te zien.
Ik hoop dat ik dat bij een volgende kijkbeurt minder zal hebben. Voor nu zeker een genietbare film en kijk wel uit naar deel 2.

Eigenlijk dus de prequel en je kunt het een herhaling van zetten vinden, maar het is allemaal wel op een leuke en effectvolle manier in beeld gebracht. Werd het idee uitgemelkt, jazeker, maar zo lang het op deze manier gebeurt dan kan het absoluut. Van deze films hoef je geen serieuze acteer prestatie te verwachten, zolang de acteurs en actrices maar overtuigend kunnen gillen, met afgrijzen kijken en schokkend doodgaan, dan zijn hun acteer prestaties geslaagd en zo lang er als hoofditem, in dit geval de brug, gebruikt dan is er niets aan de hand en is dit een vermakelijke film in het genre.

Als er ooit een animatiefilm perfect genoemd mag worden dan is dat deze, Alleen door de muziek komt de film niet op een 5. Normaal gesproken maakt Newman muziek die perfect bij de film past, zo af en toe slaat hij bij deze film de plank mis, maar dat is mijn mening.

De film kwam in 2003 uit maar nog steeds doet de film fris en up to date aan. De vele rollen maken juist dat je een goed beeld krijgt van de complexe gemeenschap welke de verschillende delen van de zee vormen en de stemmen die daaraan zijn gekoppeld zijn geweldig. Ja het einde is voorspelbaar, maar is wel geweldig in beeld gebracht en het laat ook zien hoed vader en zoon zich hebben ontwikkeld gedurende hun reis.

Finding Nemo verveelt nooit en is een film voor alle leeftijden.

Een absoluut meesterwerk, toen ik de film de eerste keer zag was ik zo overdonderd dat ik de volgende dag weer in de bioscoop zat, toen de film op dvd uitkwam deze heel snel aangeschaft en zeker om de drie maanden gaat de schijf in de player.
Wat moet je nu nog vermelden van deze film wat al niet is gedaan. Moet je vermelden dat er drie decennia geschiedenis van amerika voorbij komt en Forrest daarin een bepalende rol heeft gespeeld? Of moet je vermelden dat de ontwikkeling van het personage Forrest op een geweldige manier door Hanks is gedaan. Of misschien dat de muziek passend bij de geschiedenis was?
De magistrale rol van Hanks is eenmailg, daarvoor en daarna nooit meer vertoond, hij wordt daarbij zeer goed ondersteund door Sinise, Williamson, Wright en ook Field. Vooral die laatste rol wordt vaak onderbelicht, moeder Gump heeft er alles voor over om haar zoon als een volwaardig lid van de maatschappij op te voeden. Denk alleen maar aan wat zij tegen Forrest zegt, stupid is as stupid does en wat denk je van dat hij nooit moet denken dat hij anders is en vervolgens krijgt de schooldirecteur een beurt.. Forrest heeft van zichzelf iets heerlijk ontwapenends en is toch niet zo stom als waar men hem voor houdt, maar hij heeft een verschrikkelijk relativerend vermogen en dat helpt hem om zich door de wereld heen te slaan en uiteindelijk miljoenair te worden, maar waar het uiteindelijk bij hem om draait, het vinden van de liefde, uiteindelijk vind hij die en al is het maar van korte duur, die momenten zijn heel intens en ontroeren, vooral de slotscenes zijn van een verschrikkelijk hoog niveau, heel erg ontroerend zonder dat het sentimenteel wordt. Diegene die nog nooit Forrest door amerika heeft zien rennen, heeft een unieke film gemist.

De film eindelijk een keer gezien, conclusie, gemiddeld Disney vermaak. Kijk het ziet er allemaal goed uit, de liedjes zijn aardig en zoals gewoonlijk werken de side-kicks prima. Maar toch heeft deze film voor mij niet de magie die bijvoorbeeld wel films als de Leeuwenkoning, Finding Nemo e.d. wel hadden. Waar dat aan licht, ik denk dat Cantforgetyou een goed punt heeft, als even de tijd was genomen om een aantal zaken beter te verklaren, dan kan men zich misschien wat meer inleven in de rol van die prinses.

Nu bleef het voor mij afstandelijk. De animatie is gewoonweg goed, maar ook ik behoor tot de categorie dat een volgende Disney animatie van mij getekend mag zijn, niet dat dit slecht is, integendeel, maar om nostalgische redenen hoop ik dat de volgende gewoon weer ouderwets getekend is.