Meningen

Ik zag deze film begin jaren tachtig in de bioscoop in Amsterdam waar ik toen werkte, ik maakte een collega op de film attent, die wilde een week of twee later er naar toe, maar toen was de film alweer uit roulatie. Ook aan dit forum kun je zien dat er weinig liefhebbers zijn die de film kennen, bij mijn weten heeft de film ook nooit en vertoning op de Nederlandse tv gehad. Inderdaad het was geen typische Hollywood productie uit die tijd, misschien heeft dat er voor gezorgd dat de film slecht bezocht werd. In 80-81 had de film natuurlijk concurrentie van films als the empire strikes back, shining en blues brothers en dan kan ik nog wel even doorgaan. Toch verwonderlijk dat critici uit die dagen deze film hebben overgeslagen, het verhaal lijkt op paths of glory, maar in die film stond de uitkomst van te voren alvast, het betrof ook maar gewoner frontsoldaten die niets in te brengen hadden, maar dit betrof officieren en ook nog eens Aussie's die zich weigerden neer te leggen bij de zaken. Ik ben een tijdje op zoek geweest naar de dvd van deze film, kan natuurlijk aan mij liggen, maar heb deze niet kunnen vinden. Ik hoop dat de film nog een keer ergens op tv verschijnt.

Geinige doorsneefilm van Hanks, best wel grappig om en keer te zien, maar een tweede keer, toen viel de film mij wat tegen. Heeft waarschijnlijk omdat je de komische situaties dan al kent en het geen impact meer heeft. Toch is het geen slechte film en het spel van Hanks is zeer acceptabel, maar de bijrollen zijn zeer plichtmatig, met andere woorden ze doen hun ding en dat is het. Een film als de Burbs moet het hebben van het acteren en dat blijft, op Hanks na, naar mijn mening een beetje beneden peil. Toen ik de film een jaar geleden voor de tweede keer bekeek, kwam de gedachte op dat deze film eigenlijk een komische versie was van Arlington road.

Als deze film emaakt was met een echte actrice in de hoofdrol, die waren er eind jaren 70 echt wel. Bo Derek was een prachtige vrouw, maar ze voegt alleen haar schoonheid toe aan deze film en die scene op het strand is natuurlijk legendarisch, maar dat is het dan ook wat haar bijdrage betreft. Moore moet de film dragen, maar dat red hij in zijn eentje ook niet omdat hij alleen exceleert als hij dronken moet spelen, ik heb me wel eens afgevraagd of hij toen niet gewoon dronken was. Andrews en Webber vallen wat tegen, wel een leuke bijrol voor Dennehy.

Groot pluspunt was de muziek met als hoogtepunt natuurlijk de Bolero van Ravel. Dat maakt dat de film van mij een drie krijgt.

Toen ik de film voor het eerst zag konden de eerste 30 minuten mij ook nog wel amuseren, zelfs de abrupte overgang van gebieden onder invloed van de ijstijd, naar de woestijn kon ik nog wel billiken. Waar ik op afknapte was de mamoeten, totale onzin. Kijk een beetje hier en daar de feiten buigen voor een film, alla, het is fictie. Maar om nu vervolgens doodleuk mamoeten ten tonel te voeren in een gebied waar het overdag ongeveer 40 graden celsius is, terwijl genoegzaam bekend is dat toen de ijskappen zich terug trokken na de ijstijd, de mamoet ook die gebieden verliet en uiteindelijk uitstierf ben toen ook maar gestopt met kijken. Onlangs heb ik weer een poging ondernomen en heb de hele film met kromme tenen uitgezeten, dan kom ik ook nog eens tegen dat in die tijd er makkelijk allianties gesloten werden, yeah wright.

Emmerich had beter eerst een keer kunnen kijken naar La guerre du feu van Annaud, had mij misschien iets kunnen leren. De anderhalf score krijgt de film voor de eerste 10 minuten en de toch wel mooie natuur die zo af en toe voorbij komt. Maar deze ga ik dus niet weer bekijken.

Geinige familiefilm, alhoewel de getekende versie toch nog ietsje beter is, is dit een leuke en humorvolle film.

Close en Daniels bieden elkaar goed partij, maar de show wodt gestolen door Laurie en Williams, de scenes waarin zij weer eens de mist in gaan zijn ronduit hilarisch. Close kreeg het op sommige momenten goed voor de kiezen, in de docu van de making of werd duidelijk dat zij bijna stikte toen zij in de kuip met, ja wat eigenlijk werd gedumpt.

Een film die je ieder jaar met de kerst moet kijken.

Niet alleen is dit een ijzersterk rechtbank drama, maar tegelijkertijd een prachtige karakter studie. Bij een huidige kijkbeurt zou de filma als gedateerd aangemerkt kunnen worden, maar door de goede dialogen boet deze film niets aan impact in. Het gedateerde komt vanwege de beelden, je zou het ook als nostaligisch kunnen betitelen.

De film kwam in 1957 uit en was, misschien onbedoeld, een soort aanklacht tegen het systeem en de vooroordelen in die tijd. Wat dat laatste betreft is het onderwerp nog steeds actueel. Ga maar na, als de jury zich terugtrekt dan zijn er een tweetal jury leden welke persoonlijke redenen hebben om de aangeklaagde snel te veroordelen, de een heeft kaartjes voor en baseball wedstrijd en de ander veroordeelt de jongeman alleen op zijn afkomst. Als er dan geen unanieme beslissing komt, ontspint zich een van de sterkste discussies welke ooit op het witte doek zijn vastgelegd. De film toont duidelijk aan dat argumenten sterker zijn dan emoties, maar ook dat onverschilligheid en vooroordelen een groot gevaar zijn. En die onderwerpen zijn nog steeds hartstikke actueel.

Had veel meer van de film verwacht, maar wat ik zag was een welliswaar meeslepend, maar veel te fragmentarisch in beeld gebracht verhaal. Ik heb me kapot geeergerd aan de rol van Pitt, zo groot was zijn rol niet hadden ze nou niemand anders voor die kleine, maar cruciable rol? Nyongo speelt de pannen van het dak en kreeg terecht een oscar, maar de rest van de cast, laat ik het houden op gemiddeld.

Is er nog wat positiefs over deze film te melden, jawel, de muziek, die vond ik geweldig. De muziek samen met het acteren van Nyongo maakt dat de film nog eend rie krijgt.

Hierboven heb ik heel veel verschillende meningen gelezen en soms vlogen de verbale terechtwijzingen op en neer, ik zag de film heel wat jaren geleden voor het eerst en heb daarna direct de dvd aangeschaft, ik vind het dus wel een goede film, geen topfilm, dat niet maar zeker eentje die ik nog met regelmaat in de dvd speler stop. Waarom, dat is hierboven al meer beschreven, deze film kijkt lekker weg. Je moet de film ook beoordelen als een actiefilm, van een actiefilm moet je een ding verwachten, actie en dat zit er voldoende in en is goed in beeld gebracht. Acteerprestaties moet je ook niet verwachten, als het maar adequaat is en to the point. Banderas doet het hier naar behoren en van de rest wil ik goede gevechten zien en neem hun acteerprestaties dan wel voor lief. Op het moment dat ze voor het eerst in beeld komen weet je al dat die nou niet direct de pannen van het dak zullen spelen, maar in de actie zeker tot hun recht komen. De film kan ook leunen op prachtige natuuropnames en goede muziek.

Sommige vroegen zich af hoe bepaalde zaken toch konden in deze film, zoals snel de taal spreken, hoe kwamen ze aan de kleding en paarden, niet belangrijk om te weten, dit is fictie en het is niet storend, je kunt het ook als een feit zien dat ze paarden hebben en berenvellen. Als we iedere film daarop gaan beoordelen dan duurt een beetje film ongeveer 5 uur om eerst alles logistiek te verklaren, schiet niet op dus

Dat sommige deelnemers aan dit forum de film minder beoordelen of juist nog hoger begrijp ik wel, het licht er naar mijn mening net aan hoe zwaar laat je het mee wegen, dat is voor ieder verschillend. Respecteer elkaars mening daarin een beetje en zet wanneer iemand een andere mening is toegedaan die persoon niet gelijk in de hoek.

In potentie had deze film het in zich om misschien wel een van de beste films die ooit gemaakt zijn te worden, dan is het jammer dat, ook na diverse keren herzien, de conclusie moet worden getrokken dat het allemaal net niet is. Begrijp me goed, het is een film die zeker de moeite van het bekijken waard is, maar het had ook een stuk korter gekund en de keus voor Depardieu in een dergelijke rol, Scot wilde hem perse, achteraf zal Scot er ook niet zo gelukkig mee zijn geweest. Voor de rest zit de film goed in elkaar, historisch niet helemaal correct, maar een kniesoor die daar op let. Magistraal zijn de opnames van de schepen wanneer ze onderweg zijn, voeg daarbij de sublieme muziek van Vangelis en je kunt niet anders dan genieten. Jammer van de minpuntjes, anders was mijn waardering hoger geweest.

Dit type verhaal is dus al vele malen verfilmd en vaak ook beter, is dit een slechte film, nee dat is het niet maar het verhaal en de situatie is inmiddels wel uitgekauwd. Willis acteerd hier ook puur op routine, hij kan eigenlijk gewoon John MacClaine blijven spelen, niets nieuws onder de zon dus.

Overschatte film, de verwachtingen waren destijds hoog gespannen, na Jaws en Close encounters van Spielberg. Dat viel dus tegen en bleek dat comedy toch moeilijker was om te maken dan Spielberg in eerste instantie dacht. Een slechte film is het niet geworden, maar er zijn te weinig echt grappige momenten in de film om voortdurend de aandacht vast te houden. Blijkt dus ook maar weer eens dat een sterrencast geen garantie voor succes is. De acteurs doen hun best, maar ze hebben te weinig materiaal om goed uit de verf te komen. Jammer maar helaas deze film, maar ach Spielberg heeft zich daarna vele malen gerevancheerd.

Gemiste kans, twee acteurs van dit kaliber verdienen beter. Het verhaal is al meerdere keren verfilmd en als het dan opnieuw moet, zorg dan dat er nieuwe elementen in zitten, nu was het een herhaling vanz etten. Wahlberg en Washington doen wel hun best daar ligt het niet aan. De acteerprestatties van het grootste deel van de cast zorgt er samen met de goede muziek voor dat de film bij mij nog 2,5 ster scoort

Een nieuwe versie van het tillen van de casino's in Vegas, maar het is allemaal al eens een keer verfilmd, deze keer worden studenten ingezet die de kaarten tellen. Uiteraard komt na het aanvankelijke succes de klad er in en de consequenties die er aan zijn verbonden, verraad, bankroet, vrienden kwijt, dromen en toekomst kwijt, om daarna nog een keer een meesterzet uit te voeren nu met behulp van de z.g. vijand en wordt de bedrieger bedrogen en iedereen is weer gelukkig.
Deze film wordt gedragen door de rollen van Spacey en Fishburne, het andere deel van de cast doet hun stinkende best, maar worden door de oude rotten overvleugeld. Het verhaal is te mager om echt te boeien, daarvoor is dit onderwerp al te vaak, en beter, verfilmd. Maar omdat Spacey en Fishburne werkelijk iets van hun rol maken scoort de film een kleine voldoende

Had van deze film niet al te hoge verwachtingen, maar het viel me alleszins mee. Natuurlijk kwam na een tijdje direct de link met taken bij mij op, maar ga geen vergelijking maken. Costner doet het naar behoren, het valt me op dat hij het er nogal vaak van langs krijgt in zijn films, ik kan me dan nooit aan de indruk onttrekken dat critici elkaar een beetje na zitten te praten. Ook in deze rol is hij niet slecht, hij is an de ene kant wel degelijk de meedogenloze koude agent van de geheime dienst, maar aan de andere kant vertoond hij heel menselijke trekjes, denk maar aan het gezin in zijn appartement of het niet doden van de baas van het verhuurbedrijf. Jammer dat hij alleen tegenspel krijgt van Ebouany en Andreoni, want de anderen, behoudens Nielsen, laten de boel maar een beetje de boel, met als dieptepunt Steinfeld als hysterische tienerdochter. De actie is wel ok, zo ook de muziek. Jammer dat McG Steinfeld en Heard niet naar betere prestaties heeft gestuwd. Nu blijft de film bij mij op een 3,5 steken.

Een van de westerns van Wayne waarin ik hem wat minder vind acteren, hij is hier voor mijn gevoel net wat te sentimenteel en te geforceerd. Misschien komt dat ook wel door het verhaal van de film, de vele verwijzingen naar de bijbel, het kerstverhaal en natuurlijk een ieder veterende baby. Normaal gesproken ben ik een sucker voor feelgood kerstfilms, maar niet met the Duke. Maar omdat hij the Duke is kan ik hem ook niet helemaal wegzetten, hij krijgt in de film goed tegenpartij van Armendariz en

Bond. Daarnaast zijn natuurlijk de opnames geweldig, iets wat Ford wel was toevertrouwd.

Ford was niet alleen een meester in het westerngenre, ook sociale drama's kon hij aan, grapes of wrath, young mr Lincoln of how green was my valley. Maar het meest bekend is hij geworden met zijn westerns en oorlogsfilms, jammer want de man heeft een geweldig oeuvre, ook met andere genres achter gelaten.

Met deze film verraste hij vriend en vijand door de wat zoete toonzetting van de film, want dat kende niemand van hem, in al zijn films hanteerde hij vaak een directe en soms harde toon. Velen vonden dit dus een verademing, ik vind het een gemiste kans, ondanks misschien alle goede bedoelingen die hij en the Duke met deze film hadden, maar juist omdat de film ook een aantal positieve dingen bevat en The Duke de film toch drie sterren gegeven

Goed de zoveelste poging om na het onvolprezen Jaws een film met witte haaien te maken. Kijk in de jaren 70 konden we allemaal wel leven met de beelden van een haai die gemaakt was van hout, metaal en plastic, echter heden ten dage moeten er toch wel betere special effects getoond worden dan meer dan 40 jaar geleden.
Qua verhaal kan deze film al niet bij zijn beroemde voorganger in de schaduw staan, maar als dan ook nog de broodnodige = spanningsverhogende, special effects, achterwege blijven, dan mag je spreken over een mislukte film.
Kijk op het moment dat de meiden en jongens aan boord gaan dan weet je al dat er iets met de kooi gaat gebeuren en dat uitgerekend de dames in de kooi zullen zitten, ok allemaal nog wel acceptabel want het verhaal moet toch ergens een dramatische wending krijgen.
Maar als de eerste haai verschijnt dan lijkt die toch wel erg op de haai die gebruikt is in jaws en daar knap ik dus op af.
Dan het overlevingsgevecht op de zeebodem, of wat daar voor moest doorgaan, tenenkrommend, werkelijk niets strookte ook maar enigszins met de werkelijkheid.
Met voor mij als toppunt het moment dat ze totaal in het duister op zoek zijn naar een fakkel en op het moment dat die ontstoken wordt zweven er drie haaien om hen heen. Nu leek het mij dat ze stil in het water hingen, als er iets is wat witte haaien niet doen, dat is stil hangen in het water, kunnen ze niet daar ze geen zwemblaas hebben. Maar ja voor het schrik effect!!!!.
Dan het verbruik uit de flessen, geen woord meer aan vuil maken, totaal ongeloofwaardig. En ik kan nog wel even doorgaan, maar dat heeft geen zin, er was echter 1 moment wat de werkelijkheid benaderde en dat was de aanval boven water op een van de meiden, daarom scoort de film nog een 1,5, maar deze behoef ik niet weer te zien.

Als piepjong ventje maakte Murphy hier zijn de buut en dat was gelijk veelbelovend, hij bood goed partij aan Nolte en hem werd dan ook een grote toekomst voorspeld. Helaas is het daarbij gebleven, hij maakte nog wel een paar leuke beverly hills cop films, maar daarna ging het qua rollen bergafwaarts.
48 hrs draait om de ontsnapping van Ganz, een prachtige rol van Remar, Nolte roept de hulp in van Murphy om hem weer in te vangen. Daarbij komen ze in allerlei vreemde maar ook gevaarlijke situaties terecht, de mooiste is wel die in de western kroeg waarin Murphy zich voordoet als een inspecteur van politie. Deze film zit gewoon goed in elkaar, de hoofd en bijrollen leveren allen prima werk, het camerawerk is goed en de muziek is prima, geen meesterwerk, want daarvoor is het verhaal te recht toe recht aan, maar wel een absolute aanrader

Eeen film welke een onderbelicht deel van de geschiedenis van de vorige eeuw belicht, niet helemaal waarheidsgetrouw maar een kniesoor die daar op let. Heston was toch echt wel een acteur die zich eigenlijk op zijn best voelde in dit type film, hij kon de ruwe bolster zachte pit hier ook weer mooi etaleren. Daarbij kreeg hij goed tegenspel van Niven. Niven acteerd precies de tegenpool van de amerikaan Heston, Heston gung ho en Nivens als brit stiff upper lip, geen emoties tonen. De mannen spelen in de scenes die ze samen hebben de pannen van het dak, jammer dat Gardner weer eens een rol kreeg als leuk meisje die ergens wel weer in armen van helden valt. Juist door de achterliggende politieke intrige had zij als russisch barones een leidende rol kunnen spelen, maar goed het was nog maar 1963 en vrouwen kregen maar mondjesmaat dergelijke rollen. De beste scenes zijn die waarin Gen en/of Helpman in beeld komen, zij vertegenwoordigen de chinezen en waarschijnlijk zetten zij een stereotiepe rol neer, maar doen dat geweldig en geloofwaardig. Het einde is wat abrupt en dat doet de film geen goed. Iedere kijkbeurt, en dat zijn er inmiddels al een paar, valt mij dat op. Je zit nog volop in het verhaal en de actie en dan is het einde daar. Overvalt mij iedere keer weer. Dat maakt dat ik de film 3,5 sterren geef, maar staat buiten kijf dat 55 days een prima actie spektakel is en ondanks dat de film meer dan 60 jaar oud is, is het nog steeds lekker kijkvoer.