Meningen

The Cabin in the Woods begint vrij aardig(beetje standaard binnen dit genre, maar goed...) maar schiet zichzelf daarna behoorlijk voorbij in waanzin. Het begint een beetje met de zombies en wat daarna komt: je moet er van houden! Voor mij was het een rommelig geheel en leek het erop dat de regisseur er zelf geen raad mee wist.

Deze film is een bijzonder deprimerend verhaal over een vrouw die na enkele tegenslagen moeilijk in het reine kan komen met zichzelf. Zelfdestructief gedrag en zelfcompassie zijn hiervan de grootste oorzaak. De film zet krachtig uiteenzet wat het leven mooi kan maken ondanks de malheur waar een mens door getroffen kan worden. Visueel en qua audio is het cinematografisch erg fraai en diverse scenes in stilte creëren fraaie momenten van bezinning, die aan de andere kant weer ruimte bieden voor interactie met haar ménagère. Het acteerwerk was sterk en Jennifer Aniston zet een knappe prestatie neer, waarvan ik op het begin niet wist of ze het wel in zich had.

Calibre is een zeer onderhoudende en spannende thriller. Niet alle keuzes zijn logisch maar dit mag over het algemeen niets af doen aan deze geweldige film. Acteerwerk prima en op bijzonder mooie locaties geschoten. Heb er serieus van genoten.

The Call of the Wild is een heerlijk avontuur met een sterk acterende Harrison Ford. De nodige emoties worden afgewisseld met een vleugje humor en de beelden zijn prachtig.

Typische misdaad thriller waarbij het trage tempo enigszins in het voordeel werkt van een eminent spelende cast en een prachtig Canadees decor. Dit is tevens het enige pluspunt van de hele film, die goed start maar ook snel inzakt. Van echte plotontwikkeling is geen sprake, aangezien de -devotionele- seriemoordenaar en zijn motieven op basis van een oud religieus verhaal vrij snel ontbloot wordt. Het einde van de film is een echte anticlimax, waardoor het verhaal behoorlijk triviaal blijft.

Calvary is een film waarin vooral het acteerwerk in het bijzonder opvalt. Zo ongelooflijk goed acteerwerk van een gehele cast met in het bijzonder Brendan Gleeson. Het toneel leent zich er goed voor maar het voorhaal ansich vond ik wat te deprimerend. Je moet er van houden alleen maar ellende te aanschouwen zonder enig lichtpuntje.

Deze film had te weinig van alles om er überhaupt iets van te kunnen maken. De kerstgedachte was een flauw excuus. Het verhaal sloeg helemaal nergens over. Karakters hebben allemaal vage bedoelingen en de uitkomst ervan is zwaar onlogisch. Meest foute kerstfilm van het jaar, als ik het mag zeggen.

El Camino: A Breaking Bad Movie is een lekker toetje op alles wat we als trouwe fans daarvoor hadden gezien. Pinkman moet je als karakter wel liggen maar ik vond zijn toevoeging in breaking bad prima. In deze film draagt hij alles zelf en dat doet hij meer dan prima. Heb er weer van genoten.

De censuur ligt er dik bovenop en ondanks dat dit een film niet per definitie zwak hoeft te maken, verliest het wel aan overtuigingskracht m.b.t. een realistische weergave van feiten. Het is ook maar net welk gedeelte je als regisseur aangrijpt om er een beeld mee te vormen, maar in werkelijkheid gaan procedures er in Gitmo heel anders aan toe. De relatie tussen bewaker en gedetineerde moet ook haast een onmogelijke optie kunnen zijn, waarbij de houding escaleert tot enige vorm van sympathie. Ondanks dit is het wel mooi weergegeven hoe het kwetsbare schild van een onervaren soldaat wordt doorbroken, door een gelouterde gedetineerde van het lange termijn.

Capharnaüm is weer zo'n steen goede film waarvan je denkt: deze komen niet dagelijks voorbij. Wat een verhaal en hoe geweldig uitgewerkt. Hoe krijgen ze zulke jonge mensen zo uitgelegd hoe je levensecht moet acteren wat een kracht. Het verhaal is ook aangrijpend en sleept je helemaal mee.

Deze Amerikaanse biopic kent vooral zijn succes door het aandeel van PSH. Het verhaal werd prachtig verteld en zeker meesterlijk uitgevoerd maar of het allemaal zo boeiend was dat weet ik nog niet zo zeker. Het is niet meer dan de gemiddelde rekening van een interessant figuur en dus duidelijk geen bekroond materiaal. Althans het gaat mij wat te ver.

Captain Corelli's Mandolin is een film die zowel op alle fronten fout is. Zo fout dat het gewoon heerlijk is om naar te kijken. Heb me er kostelijk mee vermaakt.

Een op feiten gebaseerde film die een pretentieus begin kent, maar al snel een gapende werking creëert. Onbeholpen lijkt de start van een spannende en meelevende thriller te transformeren in een flagrante commercie voor het non-fictie boek van Ashley Smith. Enige lichtpuntje was Kate Mara, maar ook dat lijkt tevergeefs in deze spanningsloze ongeïnspireerde pulp.

Captive State was mijns inziens een zeer rommelig geheel. Door het gerommel en weinig interessante wat je in het eerste deel van de film te zien krijgt geeft het geheel geen voeding meer om het serieus te nemen. Categorie zonde van je tijd.

Deze film is sterk in het verbeelden van het lege gevoel en de onmacht van de vader in zijn zoektocht naar zijn dochter. Helaas blijft het verhaal hier behoorlijk lang in hangen en valt er buiten dat om weinig te beleven. Alle overige personages zijn weinig intens en werk dit helaas niet in het voordeel om een sterk verhaal te kunnen genereren. Deze thriller laat qua spanningsopbouw daarom aardig te wensen over en had het met wat meer energie vele malen beter kunnen zijn. Het valt hierdoor onder de noemer; gemiste kans.

Hele bijzondere film die vrij rustig van opbouw is. Wat er dan uiteindelijk plaatsvindt is echt geniaal. De hele setting op Colombiaanse bodem, de onbekende cast en het sublieme verhaal zuigen je aan de buis vast. Een van de betere Spaanse thrillers, die niet onderdoet voor Hollywood producties. Het gelijknamige boek geschreven door Arturo Infante was me niet bekend maar ik ben ontzettend blij dat me de film niet ontgaan is.

Deze misdaad/drama probeert een verhaal te vertellen en dat lukt de regisseur dan ook vrij aardig. Het is allemaal vrij standaard en duidelijk tien in een dozijn, maar het acteerwerk is redelijk en het komt allemaal best goed over. De actie is af en toe vrij bruut wat het genre vrij compleet maakt. Verwacht geen hoogvlieger maar je enigszins vermaken met deze film lukt vrij aardig.

Deze film slaat een vrij gemakkelijke weg in met gebruikelijke plotwendingen en is daarmee verre van origineel. Het verhaal kan nergens echt spannend worden. De romance en erotiek uit de film verbleekt totaal door de slechte visuals en het bagger acteerwerk.

Veel donkere dramatiek zonder enige serieuze verhaallijn die de lading op deze wijze kan rechtvaardigen. Het lijkt makkelijk te willen scoren en het deed me dan ook vrij weinig. Zelden zo'n inhoudsloze dramatiek gezien. Respect dat mensen zoiets kunnen genereren. Er zal vast een markt voor zijn, maar ik val er niet voor. De subplots waren ook vrij ver gezocht echt een ratjetoe donkere materie, bah.

Carlito's Way is een film uit handen van echte vak meesters. Misdaadfilms op dit niveau komen weinig voorbij en als ze er dan zijn is het genieten pur sang.

Het tempo van deze film is traag maar toch wist het zeker te boeien. Door gebruik te maken van zorgvuldige shots werd er veel overgebracht d.m.v. blikken en insinuaties. De twee hoofdrolspelers wisten dit sterk neer te zetten en het acteerwerk was dan ook meer dan goed. Deze romance was interessant maar de rest van het plot enigszins ongeloofwaardig. Een krachtigere uiteenzetting van het geheel had de film dan ook naar een hoger platvorm kunnen tillen.

Deze remake van de klassieker uit 1976 slaat de plank finaal mis. Dit verhaal van Stephen King heeft basaal gezien alles in zich, om iets heel bijzonders van te maken. Het verhaal zoals het hier visueel gebracht wordt, wil maar geen indruk maken. Waar het een duister randje moet hebben, is het haast lachwekkend. Chloë Grace Moretz lijkt ook niet de aangewezen persoon te zijn voor de rol als Carrie. Haar snoezig gezichtje kan maar geen indruk maken en blijft monotoon gedurende de hele film. Als je daarentegen Julianne Moore ziet, dan heb je toch iets positiefs te pakken. Deze vrouw zet een knappe prestatie neer als moeder Margareth. De rol als fanatiek religieuze is met haar verschijning zonder twijfel sinister van aard. Helaas niet genoeg om de film te dragen en was het allemaal net niet waar je als kijker op hoopt.

Carry-On is zo'n typische film die zonder verwachtingen toch weet te verrassen. Het verhaal is zeer onderhoudend en de relatie tussen de braverik en de slechterik is erg goed neergezet. Dit geeft genoeg voer om de film eens lekker te gaan zien.

Cars 3 is naar mijn mening net zo goed als het 1e deel en daarmee voor mij verrassender dan het 2e deel. Het verhaal is puur en de nieuwe karakters zijn geweldig. Ik begrijp dat er mensen balen van het afscheid van Bliksem, maar de film snijdt wel een actueel onderwerp aan wat simpelweg ook hoort bij het leven. Prima gevonden echt een puike film.

Zeer zwakke verhaallijn waardoor het al zeer moeilijk wordt om de rest voor lief te nemen. Telkens hoop ik dat Steven Seagal het tegendeel zal bewijzen, maar hij slaagt er keer op keer niet in. Ik ben er klaar mee!

Deze film is een regelrechte kopie van Goodfellas. Toch haalt deze Scorsese zeker het niveau niet van die film uit 1990. Veel scenes zijn over gedramatiseerd en zo nu en dan overbodig. Er zitten dan ook momenten tussen dat de film met al dat geouwehoer vrij saai is. Het zijn nu niet echt dialecten of narratief gezien iets wat zeer hoogstaand van aard is.

Deze film die draait om het karakter van Cass Pennant een hooligan en 80's icoon voor hooliganisme in een tijdperk van racisme en geweld zou een sterk decor voor deze bio-pic moeten zijn. Toch lukt het de regisseur voor geen meter om dit interessante verhaal van de grond te krijgen. Alles leunt te veel op clichés en kent geen enkele spanning die inherent zou moeten zijn aan deze levensstijl. Nonso Anozie is op zich een redelijke acteur, maar eerder geschikt in de rol van grote knuffelbeer en totaal niet als ICF leider.

Cast away een film met een verhaal wat ons niet vreemd is. Schipbreuk(in dit specifiek geval een vliegtuig wat crasht) lijden en een eiland. We zijn dan toegewezen op de persoon die de overlevingstocht van zijn leven moet doorstaan, en die moe je liggen of niet. Hierin is een acteur als Tom Hanks bij uitstek zo'n acteur die dat kan. Cast away bouwt in een heerlijk tempo op, zakt even iets weg maar heeft dan weer een pakkend en ontroerend einde.

Casualties of War is een film die opvalt door sterke cinematografie en muziek waarbij een mooie soundtrack aan ten grondslag ligt. De wreedheden waarin mensen tot staat zijn wordt sterk in beeld gebracht. Sterk acteerwerk maakt dit zeer intens. Michael J. Fox leek te acteren alsof hij op de set van family Ties was blijven hangen.

Deze film die het regiedebuut van Ryan Phillippe is en waarin hij de ster van zijn eigen productie is, was een aangename verrassing. Het verhaal is zeker niets nieuws onder de zon, maar goed onderhoudend, kent spanning, kent subtiele maar rake humor, heeft een geweldige soundtrack en de film is rijk aan prachtige shots. Voor een regiedebuut is het gewoon een geslaagde film binnen het genre en de jonge hillbilly was uitermate hilarisch en daarvoor moet je dan ook zeker tot het einde van de aftiteling blijven kijken.