Cake (2014)

Aardig. Aniston zet een behoorlijke rol neer zonder er te veel de nadruk op te leggen. Best knap. Daarnaast heeft vooral Worthington een fijne rol (misschien ook wel door zijn overduidelijk Australisch accent dat me altijd een goed gevoel geeft). Kendrick heeft dan weer een vrij vreemde rol. Maar de beste rol is er voor de Latino-huishoudster. Sfeertje is verder prima en er zitten enkele mooie kleurrijke scènes in die wat bevreemdend aanvoelen (vooral bij het zwembad bij nacht).

Wel duurt de film te lang. Er zit het eerste uur nauwelijks ontwikkeling in waardoor het daar al wat begint te slepen ondanks een sterk begin. En het tweede deel ging me dan weer net te snel waardoor juist de emotionele betrokkenheid bij Aniston daar weer achterwege bleef. 3,0*.

Een prima film in zijn soort, maar wel eentje die de thematische clichés niet helemaal weet te vermijden. Een vrouw die een rouwproces doorgaat en verbitterd is geraakt, waanbeelden heeft van haar overleden support-groep kennis, medicijnen opeet als snoepjes, in contact komt met de man en zijn zoontje...

Waardoor ik soms een beetje het gevoel kreeg van 'oja, dat natuurlijk ook nog'. Het viel me nog mee dat ze na het bezoeken van het graf en na de foto van haar zoontje niet ineens miraculeus pijnvrij was, als soort van 'closure', want dat had ik wel een beetje verwacht om eerlijk te zijn.

Neemt niet weg dat het verder wel prima wegkijkt en ook niet slecht gedaan is. Om Jennifer Aniston te casten voor deze rol is op zich interessant, maar het is wel lastig om door haar heen te kijken. Je blijft toch letten op hoe ze een rol als deze neerzet (goed).

3,5*

Best een goede film. Iedereen speelt overtuigend. Het cynisme komt goed over en is ook regelmatig grappig. Ik heb me geen moment verveelt.

Ik heb Cake uiteindelijk een behoorlijke beoordeling gegeven, en dat komt vooral doordat de film het hart op de juiste plek zijn. Het is een interessant verhaal, zonder onnodig emotioneel te worden. Echt wrang wordt het inderdaad echt nooit, dus het blijft een beetje middle of the road. Aniston is aardig, maar zeker niet fantastisch; ik denk dat ze van deze 'serieuze' rol meer had verwacht. Voor een keer best aardig.

Bijna niet doorheen te komen, na 3 weken is deze film eindelijk bij de aftiteling. Anniston speelt een sacherijnige vrouw die niet kanclopen en dat was het. Nee niks voor mij.

Anniston speelt haar rol goed van een moeder die haar kind heeft verloren en het verhaal draait ook volledig om haar , toch vind ik het dubieus om de rol van de vader bijna volledig over het hoofd te zien .

Goed drama film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima camerabeweging...

Geen top...

“Tell me a story where everything works out in the end for the evil witch.”

Gemengde gevoelens bij Cake. Het begin is uitstekend en het acteerwerk van Aniston en de andere acteurs is ijzersterk. Maar de film is ook zeer traag, en niet op een goede manier. Er zit ook een subplot in rond Anna Kendrick dat totaal niet werkt, en op een vreemde manier in de film is verwerkt. Er zitten wat emotionele en oprechte momenten in de film, maar om daar te komen moet je wel door een zeer taai middenstuk. Of dat het waard is zal voor iedereen verschillen

Aniston doet het goed in dit drama, maar wat hebben ze haar lelijk gemaakt zeg. Niet enkel met die littekens maar ze is ook duidelijk aangekomen (het kan ook liggen aan die loszittende kleren) en heeft nogal veel rimpels voor iemand van 45 jaar oud. En dan te denken dat Horrible Bosses 2 uit hetzelfde jaar komt. Maar Aniston kan dit soort rollen dus echt wel dragen. De chemistry tussen haar en Adriana Barraza als haar trouwe huishoudster zit goed. Sam Worthingtons karakter wordt maar weinig uitgediept en zijn pijn om het verlies van zijn vrouw wordt, behalve nu en dan een kleine frons op het gelaat, niet echt uitgebeeld. De film kabelt na een intrigerend begin rustig verder. Pas op het einde zie je met het cadeau van de man van Aniston het zoontje in beeld komen. Ik had hem al eerder verwacht, bijvoorbeeld in haar hallucinaties. Je moet dus wel in de stemming zijn voor een trage film. De shaky cam die nu en dan gehanteerd wordt, is wat overbodig.

Claire Bennett [Jennifer Aniston] wordt uit een praatgroep voor mensen met chronische pijn geweerd vanwege haar gevoelloze reactie op het besluit van groepslid Nina Collins [Anna Kendrick] om een einde te maken van haar leven. Maar Nina blijft door haar hoofd spoken en daarom besluit Claire een poging te doen te achterhalen wat Nina aanzette tot haar tragische besluit. Dat brengt haar in contact met Nina’s echtgenoot Roy [Sam Worthington] met wie zij een emotionele band krijgt. Aniston bewijst wel degelijk dramatische rollen aan te kunnen en er is goede ondersteuning van Adriana Barraza als Claires geplaagde huishoudster, maar Patrick Tobins scenario geeft ons weinig redenen om sympathie voor de hoofdpersoon op te brengen.

Jennifer Aniston in een serieuze rol als vrouw die een familie-drama (auto-ongeluk) heeft meegemaakt, haar zoontje heeft verloren en in een diepe depressie is geraakt. De steungroep helpt ook niet echt en medicijnen, drank en drugs doen de rest. Geen slechte film maar ook geen topper. Aniston doet het behoorlijk moet ik zeggen, maar ik zie haar liever in een wat luchtere setting.