Camp X-Ray (2014)

wat een lange zit.. Erg traag allemaal maar wel goed geacteerd

Een wat saaie film.

Het is mij niet duidelijk waarom de twee hoofdpersonages zo'n warme band ontwikkelen. Het is ook niet alsof de dialoog tussen hen zo indringend of zelfs maar omvangrijk is, à la Hannibal Lecter/Clarice Starling, dat je langzaam iets ziet opbloeien.

Ze wisselen een paar woorden, that's it. Het desolate sfeertje van Guantanamo Bay krijgt meer aandacht.

Waar er in de eerste helft van de film nog een bepaalde dreiging aanwezig is, met poep gooien, shrink files en inderdaad zelfs letterlijke verwijzingen naar Hannibal Lecter, wordt het daarna wat braafjes allemaal. Ergens hoopte ik nog op een bloedige confrontatie, waarbij de naïviteit van Stewarts personage zou worden afgestraft. Maar nee, Hannibal bleek hier uiteindelijk echt gewoon een onschuldige, lieve en gevoelige man.

Gaap.

Dit leek me wel wat met het onderwerp en Stewart in de hoofdrol. Vroeger was ik weinig gecharmeerd van haar maar ben sinds Still Alice wel echt om. Daarin vond ik haar echt imposant. En ook hier laat ze weer zien echt te kunnen acteren in een lastige rol met weinig tekst (al hoeft ze niet iets heel anders te doen hier). Mooi samenspel met de eveneens sterke Moaadi.

De film is goed geregisseerd en opgebouwd zonder al te grootse gebaren onderweg, maar uiteindelijk is het wel echt een film, inspelend op je sentiment en niet helemaal uit de werkelijkheid gegrepen. Hoe goed beide acteurs ook spelen en hoe boeiend en vermakelijk het ook is om naar te kijken, de interactie tussen Cole en Ali voelt nooit helemaal echt. Desondanks is de film wel effectief en wist me nog echt te raken, vooral op het einde. Mooi gebruik ook van The Antlers in een verder spaarzaam muzikale film. Een dikke 3.0*.

Niet mijn ding, gewoon saaie ongeloofwaardige film... Waste of my precious time...

Sobere, gevoelige film. Ondanks het feit dat er maar één locatie is waar de handeling zich afspeelt, is de film blijven boeien omdat de tegenstelling tussen menselijk sentiment en harteloze bewakingsopdracht stelselmatig wordt opgevoerd. De toenemende twijfels omtrent het waarom van deze terechte of onterechte, langdurig opsluiting en de al dan niet verantwoorde behandeling zijn goed weergegeven door het hoofdpersonage. Tegenspeler Payman Moaadi zit eveneens goed in zijn rol.

Een goede drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Kristen Stewart...

Goed kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

goed achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Ik ben geen fan van Kristen Stewart, maar in deze sobere en eentonige politieke (soort van anti Amerika film) Drama film kon ze me wel bekoren.

In deze film draait het om de jonge vrouwelijke soldaat Amy Cole (gespeeld door Kristen Stewart), die in Amerika een saai leven lijdt en daarom maar besluit om in het leger te gaan. Ze hoopt daarbij door het leger uitgezonden te worden naar Irak, maar in plaats daarvan wordt ze uitgezonden naar Guantánamo Bay, om daar zogenaamde politieke islamitische gevangen te bewaken en dat is natuurlijk ook saai (tenzij je er natuurlijk misstanden van maakt zoals in de Abu Ghraib gevangenis in Bagdad daar mag van mij gerust ook eens een film over gemaakt worden). In de Guantánamo Bay gevangenis maakt ze kennis met één van deze politieke islamitische gevangenen, genaamd Ali (goed gespeeld door Peyman Moaadi), die haar steeds "blondje" (Amy mag namelijk volgens de regels haar naam niet zeggen tegen gevangenen) noemt en langzamerhand (mede omdat Ali maar blijft inpraten op haar) ontstaat er een soort van vriendschap tussen beiden, welke niet door iedereen gewaardeerd wordt (met name door haar leidinggevenden) en daar draait het dan om in deze film.

Hoewel het verhaal behoorlijk saai en langdradig is en ook best goedkoop oogt (speelt zich grotendeels af in het cellenblok waarbij steeds twee bewakers rondlopen, letterlijk en figuurlijk, en daarbij steeds in de cellen kijken naar de gevangenen via een raampje in de celdeur), wist het sobere en eentonige verhaal me toch te boeien en te interesseren en dat ondanks er eigenlijk maar niets in gebeurt. Wel zitten er behoorlijk veel dialogen in (met name tussen Amy en Ali), welke regelmatig kortaf zijn maar desondanks aardig zijn. De cast in deze film is vooral beperkt tot Kristen Stewart en Peyman Moaadi, maar toch weten beiden deze film interessant te houden tot het einde, welke best aardig was en zelfs wat emotioneel.

Al met al een aardige politieke Drama film, die misschien wel wat aan de lange kant is (ruim 90 minuten was meer dan voldoende geweest).

Net als vele andere ben ik geen liefhebber van de actrice Kristen Stewart. Echter vond ik het verhaal van Camp X-Ray zodanig interessant dat ik bereid was om haar hoofdrol te accepteren. Het viel me alleszins mee eerlijk gezegd. De film zelf valt wel wat tegen, het is soms echt te traag in de opbouw en toen de film was afgelopen had ik echt het idee dat er 'iets' miste. Geen slechte film, maar ook geen uitblinker.

3*

6/10 (IMDB)

Zeker geen onaardige film dit.

Ik heb me uitstekend vermaakt met dit werkje.

Normaal gesproken is dit niet mijn soort film maar ik had hem toch maar is een kans gegeven.

Het verhaal is niet al te boeiend maar door het best sterke acteerwerk en de opbouw van de film goed word neer gezet heb ik me hier geen moment mee verveeld. Ook het einde was best bevredigend.

Al met al een kleine 3,5*

Verrassend sterk. Ik snap dat het een film is die niet voor iedereen is weggelegd vanwege de ingetogen sfeer en de traagheid van de film.
Ik vond het echter beter dan ik had gedacht. Gewoon random aangeklikt en aardig verrast over de kracht van deze film. Het geeft toch een heel andere kijk op terrorisme en Guantanamo Bay.

Het verhaal is misschien erg simpel en je zou kunnen zeggen ook voorspelbaar van aard. Sommigen zullen hier vast bij zeggen: er gebeurd niks in deze film. Dit is een film die het moet hebben van de kracht van de dialogen en de sfeer die de eenzijdige locatie biedt. De uitzichtloosheid van de gedetineerde en het groeiende schuldgevoel van een vrouwelijke soldaat gespeeld door Kristen Steward zijn de centrale thema's van deze film.

Als je even went aan de snelheid van de film en echt in de juiste sfeer zit dan zal je deze vast goed vinden. Ik vond het ook een mooi einde hebben. Beetje jammer dat deze film niet zo'n groot publiek aantrekt eigenlijk want het thema is eigenlijk actueler dan ooit.

Genoten op deze saaie regenachtige middag met dit drama werk.

Goed geacteerd

Een trage film waarin de beelden en soundtrack perfect passen, dit levert als geheel een erg sfeervolle film op. Het verhaal deed mij dan wel weer te weinig om te blijven boeien en de traagheid 'op te vullen'. Gelukkig maakt Kristen Stewart een hoop goed, al is het wennen als niet- Bella Swan. (Sorry, mijn grootste guilty pleasure op filmgebied )

Deze film over een roemruchte schandvlek op het Amerikaanse blazoen komt (te) laat op gang. Pas is de tweede helft gaat Kristen Stewart ten volle de confrontatie aan met Peyman Maadi. Het moet gezegd Stewart houdt zich goed staande tegenover dit acteerkanon uit Iran (Jodaeiye Nader az Simin, Metri Shesh va Nim, e.a.).

Hoewel er niet bijster veel gebeurt, zorgen zij er samen voor dat de film alsnog een ruime voldoende scoort.

Amanda Cole [Kristen Stewart] is één van de nieuwe rekruten op Guantanamo Bay die als opdracht heeft om de ‘gedetineerden’ (een term die gebruikt wordt om de Conventie van Genève te omzeilen) “in leven te houden”. Doodsaai, eentonig werk, ware het niet dat de ‘gedetineerden’ regelmatig over de schreef gaan uit onvrede over de manier waarop ze worden behandeld. Eén van hen is Ali Aran [Payman Maadi], een man die de gedichten van Emily Dickinson leest en een voorliefde heeft voor Harry Potter. Hij probeert in gesprek te komen met Cole en op die manier iets van zijn eigen menselijkheid, maar ook die van zijn bewakers terug te vinden. Aangezien de film vooral bestaat uit gesprekken tussen twee mensen aan weerszijden van een cel is het voor zowel regisseur/scenarist Sattler als voor de twee hoofdrolspelers een uitdaging om de kijker geboeid te houden, maar ze leveren allebei topwerk af.