Meningen

MOH aflevering 4.

Helaas een wat minder deel. Het acteerwerk is eigenlijk best goed, dus daar schort het niet aan. Maar het werd me echt een beetje te gek op een gegeven moment. Het werd zo vlug en ongeloofwaardig verteld dat ik zo nu en dan moeite had om erbij te blijven. Het idee is goed, maar het had beter uitgewerkt moeten worden.

Herzien op televisie en het blijft gewoon de enige film die mijn ogen vochtig weet te krijgen. Lief hondje . Verhoging naar 4*.

MOH aflevering nummer 9.

Haeckel's Tale heeft vanaf het begin al een aardige troef in handen: de setting. Dit zorgt voor een lekker sfeertje, ondanks dat deze nogal donker en grauw is. De film is niet gezegend met goed acteerwerk, al is het wel te doorstaan. Verder heeft het nog enkele aardige momenten en de zombies zien er ook prima uit. De baby is zelfs behoorlijk creepy.

Het valt mij op dat veel afleveringen van MOH eenvoudig een voldoende scoren. Ook hier zijn 3 sterren op zijn plaats.

Fijn Koreaans filmpje.

Ziet er bij tijd en wijle erg mooi uit en bevat sterk acteerwerk van Seung-won Cha. De 2 verhalen zijn helaas niet altijd even boeiend, vooral het deel met de gangster valt tegen. Maar uiteindelijk is het toch een film over een man die in dubio leeft. Kiest hij voor zijn gevoel of zijn verstand? Goed in beeld gebracht en een bevredigend einde. Genreaanduiding actie/thriller vind ik niet helemaal op zijn plaats. Wees er op voorbereid dat het grotendeels een drama is.

Goed, 3*.

Weer geen geweldige Coen. Maar wat mij wel duidelijk is geworden is dat ik ze liever dit soort luchtige films zie maken dan de 'thrillers' met komische inslag.

Er lijkt verder ook echt wel veel moeite (en geld) in deze film te zitten. Zoals vaker bij de Coens is de potentie alom aanwezig, maar echt overtuigen doen ze weer niet. Meer dan prima wegkijken is er dan ook niet bij.

Aan de ene kant erg realistische personages en situaties, maar aan de andere kant komt het ook ietwat geforceerd over. Sterk acteerwerk, dat wel.

Audiovisueel wel leuk, met vooral goede muziek. Het zwart-wit is passend.

Verder niet bijzonder. Weer een film uit de top 250 die mij tegenvalt.

Kleine 3*.

Zwaar onderschat. Prima verhaal, prima cast. Wel enkele slordigheden. Kijk je daar doorheen heb je een prima filmpje in huis.

Audiovisueel erg sterk, maar voor de rest een erg traag en voorspelbaar horrorfilmpje. En dat acteerwerk was echt niet te harden. Een klassieker? Het zal wel. Mij lag het totaal niet.

Had gehoopt op meer.

2,5*

Blijft bij herziening gewoon ijzersterk.

Er zijn maar weinig films die doen wat Hardcore Henry doet. Geen groots of onnodig gecompliceerd verhaal, geen concessies, enkel en alleen beuken en rammen. Alles op de uitwerking, en die is geweldig. Had verwacht dat het nieuwe er een beetje vanaf zou zijn, maar er is geen vergelijkingsmateriaal. Zo blijft HH fris aanvoelen en niet aan kracht inboeten.

4,5* blijven dikverdiend staan.

Heerlijke short van Andersson liggend in de lijn van zijn langspeelfilms.

Erg fijne film.

Vind Natali best te pruimen. Deze Haunter bombardeer ik echter tot m'n favoriet. Erg fijne sfeer, gaaf ook dat gespring in tijd en de daarbij horende settings en decors. Ook het drama is fijn. Niet overdone, werkt goed op het gevoel en het einde is uiteindelijk passend.

3,5*

Sterke film.

Doorspekt met clichés, maar Cornwell weet er gelukkig wél iets mee te doen. Hij zet een sfeervol horrortje neer en pakt uit met enkele erg sterke scènes. Wordt bij momenten nog wel wat vertraagd door familiedrama (dronken vader) en christelijk geneuzel, maar deze stukjes zijn relatief kort waardoor de vaart, na weliswaar een lange opbouw, erin blijft zitten.

3,5*

Slecht is 't absoluut niet, het is een bijzondere prent. Maar uiteindelijk ga je er na een uur de flauwheid van inzien en blijkt het een film te zijn die bar weinig te vertellen heeft. Daarnaast laat de uitwerking te wensen over. Bij momenten best leuke dingen gezien, maar als geheel toch niet overtuigend.

2,5*

Wat een heerlijke misdaad film. De sfeer van LA, de constante spanning, en met name de clash tussen El Pacino en De Niro bezorgt mij gewoonweg kippenvel. De eindscène is een van de beste die ik ooit heb gezien, wat een spanning!

Man man man, wat was dit weer goed. Eindelijk weer eens een echt goede film. Sfeer is optimaal, verhaal is relatief eenvoudig maar oh zo goed uitgevoerd, en het acteerwerk vond ik subliem. Voor mij tot nu toe de beste film uit 2016.

Best uniek romantiekfilmpje, maar het is absoluut goed in wat het wil doen, emotioneren. Wat een overdonderend geheel. Je voelt gewoon mee met de personages, ook al is 1 ervan een besturingssysteem. Dat maakt het juist nog knapper. Phoenix speelt fantastisch als Theodore, en de stem van Johansson is echt perfect gekozen. Dit moet haast wel een van de beste romantische films zijn die ik tot nu toe heb gezien. Het enige minpuntje dat ik zou kunnen noemen is dat Samantha op den duur niet echt meer functioneert als een besturingssysteem, maar meer als een mens. Het is haar taak om hem te helpen bij alles wat nodig is en op het einde maakt zij alleen maar zelf de beslissingen. Maar ach, wie ben ik om daar over te zeiken? 4,5*

Gaaf.

Eerste half uur is licht onschuldig, maar eens je het afgehakte hoofd in beeld krijgt is de film los en krijg je steeds vreemdere voorvallen voorgeschoteld. Weliswaar met drama als basis, maar toch met de nodige spanning en mysterie. Ondanks dat het subgenre zeker niet nieuw is voelt de film fris aan, iets wat Aster toch maar mooi voor elkaar krijgt. Ben benieuwd wat hij met Midsommar uit zijn hoge hoed heeft getoverd. Van mijn part mag hij lekker voortborduren op deze prent.

Net niet.

En dat komt eigenlijk door het laatste deel. Het eerste uur is een fijn thrillertje, al brengt het verder weinig nieuws. Fanning speelt sterk, maar haar rol is bij tijd en wijle erg vervelend. De Niro vond ik wat tegenvallen. Sfeertje is aangenaam, al heeft de film zijn setting wel mee. Niet dat we dit soort settings nog niet 1000 keer eerder hebben gezien, het werkt gelukkig wel. Het laatste halfuur maakt de film echter een ommezwaai en verzand de film in nog grotere clichés dan daarvoor. Vervelende clichés. Daardoor gaat de film uiteindelijk als een nachtkaars uit.

Gemiddeld, 2,5*.

Vet!

Het eerste deel is het best. Mysterieus, soms bizar, en een aantal mooie (prima acterende) dames. Langzaam maar zeker wordt je de wereld van Milena ingezogen. Het tweede deel begint eigenlijk met het antwoord op al je vragen. Echt geweldig is de ontknoping allerminst, maar dat deert eigenlijk niet echt. Ook in het tweede deel valt er namelijk nog genoeg te genieten. Spanning blijft aanwezig tot het eind, en soms zijn er zelfs nog enkele mooie shots die plots opduiken waardoor Hipersomnia een aangenaam filmpje is om eens even goed voor te gaan zitten.

3,5*

Goede film, vooral dankzij Jude Law.

Vonken sloegen duidelijk over gedurende de hele film, waardoor het makkelijker werd om de film uit te kijken, ondanks de speelduur die enigszins aan de lange kant was.

Absurd, echt absurd, maar geweldig. En geweldig grappig. Met name het eerste uur is ontzettend goed. Dit was alles wat ik ooit zocht in een film, die absurditeit. Als die lijn was doorgezet waren dit absoluut 5 sterren geweest, maar helaas kakt ie halverwege een beetje in en zitten er enkele saaiere stukken tussen. Maar toch, excentriek, hilarisch en gortdroog. Niemand zal weten waar het echt over gaat, Carax zelf waarschijnlijk ook niet, maar amusant is het zeker. Ik moet echt meer van deze man zien.

MOH aflevering 6.

Bizar is het juiste woord om dit korte filmpje te omschrijven. Want wie verzint het om dode soldaten tot leven te wekken, om te laten stemmen? Laten we eerlijk zijn, dit heeft helemaal niets met horror te maken, maar het verhaal is best vermakelijk. Als komedie werkt het redelijk goed, want ik heb best wel een aantal keer moeten lachen. Spanning is nauwelijks aanwezig, onderhoudend is het wel. Credits ook naar Tenney, die uitstekend speelt. Qua acteerwerk worden we niet erg verwend in de Masters of Horror serie, maar Homecoming onderscheidt zich op dat vlak in positieve zin. Een dikke 6.

Toont vergelijkingen met Ju-On, maar dan vreemder en minder goed. Als horror te slap en ook het drama komt niet helemaal goed uit de verf. Jammer, aangezien ik er toch best wel wat van verwachtte. Richting het einde recht het zijn rug enigszins, maar niet genoeg om uiteindelijk een voldoende te scoren. Audiovisueel als zo vaak wel dik in orde.

Beter dan Football Factory!

Hooligans heeft een beter verhaal, betere actie en betere personages. Behalve....Elijah Wood. Bah bah bah. Miscast van hier tot Uranus. Tussen dat Engelse tuig lijkt het wel een 12 jarig kindje op de kermis van Blackpool. Dit is dan ook het enigste echte minpunt. Spannend van begin tot eind. Kleine 4*.

Leuk concept, leuke situaties, maar de grappen zijn niet erg geslaagd.

De dialogen zijn een beetje van kinderlijk niveau. Er wordt flink wat geluld, eigenlijk over de meest onzinnige dingen. Soms gaat het een minuut door over eenzelfde onbelangrijk detail. De humor zie ik er in ieder geval niet van in. Haalt je ook volledig uit de film. De situaties met de bazen vond ik dan weer een stuk beter te pruimen. Leuke rollen ook van Sudeikis en Spacey, al is het Day die het grappigste personage weet neer te zetten.

Aardig, 2,5*.

Tegenvaller.

En dat komt met name doordat de film zich teveel focust op Paul (Cheadle), en te weinig op het ontstaan en het verloop van de oorlog. Hierdoor zit je vooral te kijken naar een man die een hotel runt en ook nog eens een aantal vluchtelingen op neemt. Had van mijn part meer mogen focussen op de oorzaken van de spanning. Overigens vond ik dat accent van de Rwandezen bloedirritant. Cheadle doet het verder wel aardig, maar is niet bij machte om de film naar een hoger plan te tillen.

Had gehoopt op iets krachtiger drama. Dan vond ik George's Reservation Road toch beter.

2,5*.

Wat een slechte film zeg. Er gebeurt weinig tot niks, er zit geen gevoel of enige emotionele waarde in de film en bij de acteurs zet ik ook mijn vraagtekens. Als dit horror is.. nou sorry hoor. Een van de slechste horrorfilms die ik heb gezien. Enig kleine pluspuntje was het einde, dat nog wel een heel klein beetje in de buurt kwam van spannend.

Enkele jaren geleden gezien, dus het was tijd voor een herziening.

En het blijft een lekkere film. Het verhaal is flinterdun, zonder echte subplotjes of what so ever, maar het is absoluut een goed opbouwend geheel. Je bent constant benieuwd naar het verdere verloop, met name naar de werkelijke games, en dit stelt niet teleur. Behalve dat het dramatische aspect wel wat minder had gemogen, dit was bij tijd en wijle wat langdradig. Hier had ik liever wat meer actie gezien. Tevens kwam het soms wat afgeraffeld over, wat betreft het wegvallen van de deelnemers. Al met al een dikke 3,5*.

Wederom een uitstekende film.

Catching Fire bevat eenzelfde rustig opbouwend verhaal met prachtige beelden en goede introducties. Bij deel 1 vond ik de werkelijke actie waar je op hebt moeten wachten niet volstaan ten opzichte van de ellenlange intro. Dat is bij dit deel veel beter in balans. Tevens is de film bruter en beduidend minder kinderlijk. Spanning zit er vanaf het begin in en houdt de gehele film aan.

Beter dan deel 1, dikke 4*.

Net als Oculus heeft Flanagan hier een zeer goede film afgeleverd. Een absolute slow burner, maar zowaar behoorlijk spannend en de stilte rond de hoofdpersoon voegt wel weer iets extra's toe, waardoor deze zich onderscheidt van de rest. Net als eerdergenoemde verdient Hush een dikke 3,5*.