Haeckel's Tale (2006)

Hier zou ik het verhaal best wel eens van willen lezen, want het concept was erg leuk. Jammer dat het met de matige special effects en achtergronden uiteindelijk voor goedkoop en daardoor vooral kitscherig of grappig over komt, want het onderwerp van necrofilie en een necropolis zijn voldoende materiaal om griezelig te zijn. Nu komt het maar matigjes over, al heb ik me ook weer niet verveelt. Jon Polito had in ieder geval wel een van zijn beste rollen en de make-up effecten van de ondode baby waren lekker smerig. Verder gewoon erg middle of the road.

Alweer de 13e korte Horror film uit de vermakelijke "Masters of Horror" TV-serie, die ik heb herzien in deze maand. Deze Horror film moet het vooral hebben van de laatste 15 minuten van het verhaal (met name vanwege de zombie orgie), want daarvoor is het verhaal behoorlijk traag, saai en langdradig (tot zelfs slaapverwekkend, wat mij ook overkomen is).

Het sfeervolle verhaal (soort van Dr. Victor Frankenstein verhaal, die zelf ook even vernoemd wordt in het begin van het verhaal, en het draait om het opwekken van de doden in combinatie met liefde, bevrediging en waarschuwing) kon me eigenlijk in de eerste 45 minuten weinig boeien en vermaken en dat gedeelte is ook vooral traag, saai en langdradig. De enige leuke scenes daarin vond ik de poging van Ernest Haeckel (gespeeld door Derek Cecil) om een vrouw weer te leven te brengen via elektriciteit van bliksem (die daarbij in brand vliegt), de hond die weer even te leven werd gebracht door zigeuner Montesquino (leuk gespeeld door Jon Polito) en het eten van Ernest Haeckel in het bos onder een boom, waar boven hem een man is opgehangen, die op zijn brood druipt.

Het verhaal zoals hierboven bij MovieMeter is beschreven is, is overigens pas na 25 minuten en vanaf dan begint het verhaal ook pas leuk en interessant te worden en dat komt vooral door de fraaie Leela Savasta (in de rol van Elise Wolfram, die de zeer jonge vrouw is van gastheer Wolfram, gespeeld door Tom McBeath, die Ernest Haeckel onderdak aanbiedt in zijn afgelegen huis in het bos) die in de laatste 15 minuten van het verhaal van het scherm spat, tijdens de fraai in beeld gebrachte zombie orgie scene op het kerkhof. Visueel gezien zagen de laatste 15 minuten van het verhaal er ook fraai uit met de zombies (met name de zombie baby, die ook nog eens borstvoeding krijgt van Elise Wolfram ) en natuurlijk ook door Leela Savasta, die letterlijk zit te neuken (er wordt dan ook gezegd door gastheer Wolfram gezegd "Dit is de enige manier waarop ze bevredigd kan worden") met een zombie en waarbij ze dan ook topless is te zien, als ze bovenop de zombie (haar eerste overleden man) aan het rijden is (herhaalt zich later nog eens en dan met en andere persoon die een zombie is geworden) en de andere zombies aan het meegenieten zijn. In dat gedeelte zit zelfs ook wat goor (uittrekken en opeten van oog en darmen van gastheer Wolfram door zombies) wat best grof en misschien ook wat onsmakelijk was. Het einde van het verhaal was misschien wat flauw, maar eigenlijk ook wel leuk en komisch.

Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord (wat eigenlijk ook niet erg is) en alleen Jon Polito (in de rol van de met paard en wagen rondtrekkende zigeuner Montesquino, die via een soort van circusact aangeeft de doden weer te leven te kunnen brengen) en Leela Savasta (in de rol van Elise Wolfram) deden het verdienstelijk en de laatste vooral natuurlijk vanwege haar fraaie uiterlijk. Jon Polito zorgde verder ook voor wat lichte humor, in het verder saaie verhaal.

Al met al niet meer dan een matige korte Horror film van regisseur John McNaughton (die o.a. de harde en goedkoop uitziende klassieker "Henry: Portrait of a Serial..." heeft geregisseerd) en alleen de laatste 15 minuten van het verhaal zijn leuk en vermakelijk en dan vooral vanwege Leela Savasta.

MOH aflevering nummer 9.

Haeckel's Tale heeft vanaf het begin al een aardige troef in handen: de setting. Dit zorgt voor een lekker sfeertje, ondanks dat deze nogal donker en grauw is. De film is niet gezegend met goed acteerwerk, al is het wel te doorstaan. Verder heeft het nog enkele aardige momenten en de zombies zien er ook prima uit. De baby is zelfs behoorlijk creepy.

Het valt mij op dat veel afleveringen van MOH eenvoudig een voldoende scoren. Ook hier zijn 3 sterren op zijn plaats.

'Haeckel’s Tale' is gebaseerd op een kort verhaal van Clive Barker en geregisseerd door John McNaughton (Henry: Portrait of a Serial Killer en Wild Things) Het is een solide, goed verteld en letterlijk en figuurlijk een ouderwetse gothic horrorverhaal en met een vette knipoog naar FRANKENSTEIN. Een jonge weduwnaar zoekt zijn heil bij necromancer Miss Carnation (what's in the name?) die de doden tot leven kan wekken. De wanhopige man wil zijn jonggestorven bruid terug. De heks belooft hem te helpen, als hij eerst het verhaal aanhoort over Ernest Haeckel. Het deed me vooral denken aan de Edgar Allen Poe verfilmingen (Vincent Price & Roger Corman) of een sprookje van de gebroeders Grimm maar de kerkhof-scène maakt duidelijk dat het wel degelijk om een moderne film ging! Zombie-seks of beter Zombie-orgie!! Ooit een zombie horen kreunen van seksueel genot? Nee, dat was in de Universal horrors of de Hammer-horrors absoluut niet mogelijk!

Regisseur John McNaughton zorgt voor een sfeervolle opzet en een verhaaltje dat zichzelf niet meteen prijsgeeft, maar de aanleiding is veel te lang en oninteressant. Personages acteren niet best en zijn daarom ook niet al te boeiend om voor een heel uur te volgen. De keuze om de inhoud voorrang te geven boven het gegriezel bewijst zich bovendien als een weinig behendige keuze, aangezien het allemaal een beetje voortkabbelt en niet beklijft. Personages komen wel bovennatuurlijke dingen tegen, maar tot een groots crescendo komt het niet en eigenlijk gaat het allemaal een beetje als een nachtkaars uit. Teleurstellende aflevering.