Henry: Portrait of a Serial Killer (1986)

wat een triestigheid allemaal, brrr

Vooral het einde geeft je kippevel..

Ik heb vorig jaar de criterion versie gezien,

Ik wist niet dat ie al met nl subs verkrijgbaar is..

Ik heb meer films in mijn top 10 staat die alleen via criterion gereleased zijn...

The friends of Eddy Cole?
Nooit van gehoord maar ik ga er als de gesmeerde bliksem achteraan, klinkt zéér veelbelovend, bedankt Badfans!!

Deze film is met een relatief zeer klein budget in elkaar gezet (ruim 100.00 dollar las ik ergens) maar dat is er niet aan af te zien, integendeel! Wat is erg sterk vind overkomen is de sfeer: vrij donker en grauw met allemaal van de sobere kamers, matige leefomstandigheden en van die types op de rand van de samenleving. Zo ook de hoofdpersoon die een moeder had die een gewelddadige hoer was die hem vaak liet meekijken als ze sex had. Die achtergrond is ook vaak de oorsprong van een seriemoordenaar: door zware jeugdige trauma's gaat zo'n iemand over op fantasiën die sex en geweld combineren en die worden alleen maar erger en frequenter. Dat zien we hier goed in deze film, vreselijk hoe snel Henry uit zijn doen is en vervolgens die frustraties omzet in heftig geweld op willekeurige personen. Wat ik ook boeiend vond was het feit dat de zus van de vriend van Henry op zo'n iemand valt en ondanks alle ellende blijft. Zoals zo vaak worden zulke vrouwen "liever geslagen dan verlaten", ellende is bekend en veilig terrein voor ze, onbewust zoeken ze dit steeds op en daarom belanden ze vaak in de prostitutie of gaan relaties aan met zware alcoholisten, criminelen en andere psychopaten. Dit maakt deze film tot een even trieste als boeiende kijkervaring (net zoals Monster trouwens, ook een aanrader). Het enige wat ik mis is een opbouw hoe Henry tot zo'n zieke geest kon komen, met een soort intro maar dat is persoonlijk. Verder is dit gewoon een zeer sterke film, zonder meer verplichte hap voor de 'fans' van het genre serial-killer.

Hoe meer ik erover nadenk en elke - schaarse keer - dat deze film een comment krijgt, spookt de film nog steeds door me hoofd, meer dan anderhalf jaar later. Een herkijk zal waarschijnlijk mijn vermoeden gaan bevestigen... dit is toplijst materiaal. Ongekend goed. Ongekend lelijk.

Ik zag vorige week een versie van deze film met allerlei extra's bij Media Markt voor zo'n 8 euro liggen, misschien koop ik die toch en ga misschien ook wel naar 4,5 ster .... of meer!

het einde van deze film zodat inzoomen doen ze ook in de film Sint haha

Een film om kotsmisselijk bij te worden.

Tja, er stond ook niet 'portret of a lovely lady'.
Maar wat vond je er zo slecht aan?

Ik vond hem ook om kotsmisselijk van te worden. Echt waar.

Dat is ook de kracht van de film: een op het eerste gezicht normale, maar helaas misselijkmakende, psychopatische primaat.

''Let's me and you go for a ride, Otis.''

Vanochtend extra vroeg uit de veren om te gaan werken, terwijl je stiekem best had willen uitslapen, en dan gebeld worden dat je 2,5 uur later mag beginnen... Eerste reactie was natuurlijk '' !@#$%^& slapen.. moe.. !@#$% ,'' maar al snel dacht ik: Lekker terug mijn bedje in en een film op, nu ik toch wakker ben. En Henry stond al lange tijd op mijn lijstje van films die ik nog wil zien. Komt dat even goed uit.

Seriemoordenaars vind ik fascinerend. Vooral het psychologische aspect trekt me erg aan. De daden zelf geloof ik allemaal wel, maar het hoe en waarom is intrigerend. Toen ik tien minuten deze film aan het kijken was dacht ik direct: Hij heeft het er maar druk mee. Het ene lijk na het andere werd je voorgeschoteld, en ik begon me af te vragen of dit was een 'ochtendfilm' zou worden, want op je lege maag..

Al snel werd ik gegrepen door het acteerwerk van 'Henry'. Schitterend personage, en al voelen sommige scènes behoorlijk gedateerd en stoffig aan, iets waar ik nooit écht een voorstander van was, hier ademde het sfeer uit. De low budget straalt er vanaf en bij deze film is dat een grote plus. Hoewel ik had gelezen dat er extreem choquerende scènes in zouden zitten, vond ik dat wel meevallen. Wellicht heb ik al teveel horrorfilms gezien en had ik daarom minder moeite met de 'misselijkmakende scènes'. Al kan ik heel goed begrijpen dat dit in de jaren '90 voor ophef heeft weten te zorgen.

Ik dacht altijd dat Henry een relatie aanging met de twaalfjarige Becky, en na een jaar of 3/4 zelfs met haar trouwde, omdat het toen wettelijk gezien mocht. Maar in deze film is gekozen voor een veel oudere Becky. Misschien een bewuste keuze om de leeftijd te verhogen, want als er daadwerkelijk een 12 jarig meisje die rol zou spelen zou het nog schokkender zijn voor sommige mensen.

Ondanks dat het zo koel en afstandelijk aanvoelt, intrigeert het wel en is het op sommige momenten zelfs spannend. Het is een realistische cultklassieker geworden die niet snel meer geëvenaard zou kunnen worden.

inderdaad, een 12-jarige die een seksuele relatie heeft met een seriemoordenaar is iets té ..

Nee - of niet meer in elk geval. Ik zag hem tot mijn schrik bij de Saturn liggen en heb 'm toen meteen besteld. Uiteraard had ik de engelse variant al, maar nu is 'ie tenminste uitleenbaar voor mensen die graag met ned. ondertitel kijken. Spread the word. Henry is een must.

Erg grimmige ongepolijste lelijke film.

Maar dat past perfect bij het onderwerp. Er hangt een constant dreigende sfeer en de lelijke beelden, de muziek en de personages die deze film bevolken dragen hier allemaal toe bij.

Gek veel gebeurt er niet, maar je krijgt wel een aardig beeld van een seriemoordenaar die op tijd en stond een onweerstaanbare drang tot moorden krijgt. Aan de oppervlakte lijkt Henry een normale jongen, maar uit z'n omgang met bijvoorbeeld de zus van Otis merk je toch dat hij niet helemaal spoort. Gek is hij niet, daarvoor werkt hij te beredeneerd, in tegenstelling tot z'n celmaat Otis die wel een volslagen idioot is.

Al bij al een meer dan geslaagd portret.

Deze film lijkt een exploitation film te worden met vooral harde scènes en straight to the point moorden. Deels is het dat ook wel, al is de echte intentie van de film, wat de titel zegt: Portrait of a serial killer. Henry wordt hier voorgesteld als een alledaagse kerel die toevallig seriemoordenaar is. En moordt omdat hij er zien in heeft, maar wel met een realistische kijk op de dingen. Toch van zijn kant natuurlijk. Een Otis is veel geschifter dan Henry, die op het eerste zicht normaal lijkt.

De film zou een verklaring moeten geven hoe iemand 600 moorden pleegde (het aantal dat de echte Henry heeft bekend) en dat zelf dan ook nog normaal vindt. Henry lijkt zich er niet druk in te maken, het is alsof dit gewoon af en toe moet gebeuren als deel van het leven.

Acteur Michael Rooker zet een prachtige prestatie neer en de sfeer is niet slecht. Dit is een film die kracht zou verliezen bij een remake, omdat men daarbij te braaf gaat zijn. Al had het waarschijnlijk nog sterker geweest als de film enkele jaren eerder werd gemaakt. Maar Henry werd pas gearresteerd in 1983 dus dat had niet gegaan natuurlijk.

Toen de film uitkwam was hij al behoorlijk contrversieel. Waarom zou hij nog eerder gemaakt moeten zijn?

Ik moest met deze hardheid denken aan films als Day of the woman en Last House on the Left. Terwijl de jaren '80 naar de horrorfilms die ik al zag, het meer moesten hebben van mysterie (Shining, Poltergeist, Videodrome) of humor (Child's play, Gremlins, Friday the 13th, Nightmare on Elm Street, ...)

Was ik ook bij.

En had om tactische redenen gekozen voor het bijwonen van Excocist 3.
Had de film echter wel al eens op een hele crappy kopie van een kopie van een kopie van een vhs gezien. Was volledig zwart wit geworden, maar maakte het enkel nog specialer.

OTIS, PLUG IT IN

Die scene was gewoon geweldig en ook nog eens zeer grappig.

Totaal niet wat ik ervan verwachtte, en daarom alleen maar beter. Want Henry: Portrait of a Serial Killer was een echte ervaring.

De film komt uit de jaren 80 en speelt zich af in Chicago. Het drietal personages hebben stuk voor stuk haar charme, maar Henry zelf doet het gewoonweg geweldig. Hij werd geweldig gespeeld in zijn treurnis, hij had alle moeite zich emotioneel te uiten, dit zie je bijvoorbeeld aan het moment dat de zuster van Otis, Becky, met Henry wil zoenen, en hij krampachtig zijn jas weer probeert aan te trekken, ook de onwennigheid bij het moment dat Otis de 2 aan het filmen is, is geweldig gespeeld.

De moorden zelf zullen voor die tijd misschien érg ziek zijn geweest, tegenwoordig zijn er ziekere films te vinden. Wat wel ziek is, is bijvoorbeeld het appartement waar een deel van de film zich afspeelt. Hoe treurig is dat wel niet hé? De treurnis straalt er vanaf, een lelijke keuken, een lege woonkamer, een keukentafeltje waar Henry en Becky af en toe kaarten.
Ook de straten van Chicago zijn héérlijk 'grauw' en onwennig, als je het zo ziet zou je er voor geen goud willen rondlopen.

Wat nog meer fantastisch is aan deze film is het karakter Otis. Hoe hij in de loop van de film verandert van een doorgedraaide gek naar een nog door gedraaidere gek. Otis wordt ook geweldig vertolkt, en het contrast tussen Henry en Otis is verschrikkelijk groot, wat het nog mooier maakt.

Het einde van Henry: Portrait of a Serial Killer is geweldig, en ik kan deze film alléén maar aanraden, ik ga hem dan ook zeker nog eens herzien.

Weer een erg fijne gelikte serial killer filmpje over de werkelijk bestaande Henry Lee Lucas. Om te beginnen vond ik het sfeertje erg goed. De grauwe Chicago locatie is een prima setting en vooral die B-film achtige look maken er toch nog een speciaal arthouse filmpje van ipv een Hollywood productie. We volgen, zoals vermeld, het leven van lustmoordenaar Henry en zijn celmaat Otis. Die allebij wel van zinloos moorden houden, vooral als het vrouwelijke slachtoffers zijn. Michael Rooker doet het als debuutacteur nog erg goed en weet, ook samen met Otis overgens er nog wel een hoop zwarte humor bij toe te voegen. Die "plug it in" scene was ook helemaal geweldig en recht voor zijn raap.

Otis lijkt in eerste instantie maar een meelopertje maar hij gaat in loop van tijd nog wel even verder dan Henry. Ook Becky had een leuke bijrol. Het einde was dan weer wel even waar je verbaast van word.

Wat mij betreft een zeer geslaagde Serial Killer film. De ene keer ogend als een Arthouse film en de andere keer als een echte jaren 80 B-film.

4,0*