Mary and Max (2009)

Uitstekend mooi animatiefilm...
Prachtig meesterwerk...
Leuk dingetje allemaal, vb visje ogen bewegen, kip,
poes enzovoort...
Prachtig verhaal...
Prachtig mooi HD kwaliteit...
Uitstekend mooi achtergrond muziek (Dolby Digital)...
Het is wel moeite waard...

Op Imdb kwam ik dit tegen:

''All his movies are the same: Uncle, Brother, Cousin, Human Behavioural Case Studies, Harvie Krumpet.

- crushing or eating insects/snails
- flipping eyelids
- drinking milk through nose
- asthma/seizure/retard
- "Ruby" (the glasses)
- dead pet bird
- old people who die
- collecting cigarette butts

... over & over & over again. Funny the first time, but...''

Dit maakt me een beetje huiverig om hem te gaan zien. Ondanks de schier eindeloze reeks loftuitingen alhier. Ik heb Harvie Krumpet dus al gezien (schitterend, minstens 4,5*) en dit lijkt een (extra lange) herhalingsoefening te gaan worden - bovenop de niet echt aansprekende figuurtjes Mary en (vooral) Max (waar HK wel een hoofdpersoon heeft dat er 'aansprekend' uitziet). Ook spreekt de 'look' van HK me meer aan dan MaM. Net de trailer weer bekeken, maar ik stel het nog even uit...

Mary and Max is zeker de moeite waard, het is wel mijn enige film van hem die ik gezien heb, maar je kan het ook zien als een soort handelsmerk dan iets wat beangstigend is.

Ik hoop ook wel op een een verhaal dat goed uitgewerkt is en het zodoende toch nog onder de huid zal kruipen. Het zal er ook vast wel van komen...

Gaat t zien my friend maar een belangrijke tip van mijn kant.... je moet op dat moment echt zin hebben in dit soort cinema. Want ondanks de humor is deze film vaak inktzwart.

Maar ik wens je veel kijkplezier en ben oprecht benieuwd naar je beoordeling.

Voor mij deze meest verrassende film van de laatste jaren.

Hele mooie en ontroerende leerzame kleianimatiefilm. Het had namelijk ook gewoon een normale film kunnen zijn maar toch is de kleianimatie creatief bedacht en ook bovenal: erg mooi gemaakt. Dit is ook zeker niet zomaar een relatiefilmpje. Vind het zo mooi gedaan dat een onzeker meisje met een stoornis, door niet meer eenzaam te willen voelen, gewoon een nummer uit een telefoonboek haalt en naar die wildvreemde een brief schreef, wat dus terechtkwam bij de autistische Max. Max was ook een typische autist doordat ie in zijn eigen wereld leeft ook maar een eenzame man is en dat het ook toevallig is dat 2 eenzame zielen elkaar op een buitengewone, verborgen wijze, ontmoeten. De gesprekken lopen eerst goed maar hier en daar zitten er ook wat kinken tussen. Ook bij mary zelf heeft het pesten, eenzaamheid, en een onverschillige alcoholistische moeder er nog een schepje bovenop gedaan. De zogenaamde onbewuste fout van Mary maakt de film keihard en erg somber. Het einde zelf is ook om een traantje bij weg te pinken.

Nee, dit was echt een schat van een film en ik herkende ook een hoop van mezelf erin. Zeker bij Max. Ik uit het dan meestal niet, maar het is er wel bij mij. De film is ook erg mooi verteld en ook standaard: De poppetjes zelf spreken alleen maar met gebrabbel, maar de brieven en het verhaal zelf word erg netjes verteld. Mary & Max is ook niet echt een feelgood movie natuurlijk. Nee, ik ben echt aangenaam verrast door dit werkje. Klasse, en een aanrader (zeker voor mensen met een autistisch spectrum)

4,5*

Das toch creatief bedacht, weer eens iets anders.

Prachtige klei-animatie, bijzonder sfeervol. En bovendien een hele goede les over hoe je een personage creeert dat door lezer/kijkermet aandacht en liefde gevolgd wordt.

Knappe film, lekker zwartkomisch en sfeervol, maar net iets te lang om echt de gehele speelduur te boeien. De stem van Hoffman is overigens amper te herkennen.
3,5*

You're my only friend.

Wel een paar keer helemaal ondersteboven geweest van een film bij de allereerste keer dat ik 'm zag. Onder andere Rain Man, toevallig ook over iemand met autisme, the Wizard of Oz en wel andere films vast ook nog. Dat ik gewoon echt stunned was, geraakt, geroerd, door elkaar geschud door een stukje kunst. Gisteravond toch ook. Tranen en ontroering. Jeetje, ik werd keihard weggeblazen, ik kleefde ergens aan m'n plafond, en uren nadat ik 'm gezien heb.. Blijft ' ie maar in m'n gedachten rondvliegen. Want na Rain Man, Adam, en the Black Balloon, is dit weer een prachtige film over iemand met autisme. Het is zo hartverscheurend, zo herkenbaar als dit alles is. Mensen met autisme hebben, zoals dat in de film naar voren komt, moeite met signalen oppikken. Moeite met gezichtsuitdrukkingen, kunnen dingen echt letterlijk nemen. Hebben interesse voor dingen die een ander, normaler iemand, waarschijnlijk niet zo interessant of boeiend vind. Voor Max is dat bijvoorbeeld het tellen van sigarettenpeuken die op de grond gegooid worden door voorbijgangers. Serieus, dat is echt iets wat iemand zonder autisme niet boeit. De eenzaamheid die ik betreffende Max oppakte, vond ik ook diep treffend. Ik herken dat wel, namelijk. Aan de ene kant kunnen autisten echt geen contact maken, ze vinden omgangsvormen lastig, maar aan de andere kant hunkeren ze er naar, net als ieder ander op deze aardkloot, al leven ze dan in hun eigen veilige wereld. Ja, dit vond ik weer mooi, net als Rain Man. Ik denk al de hele tijd aan deze film, en ik wilde zoveel vertellen, zoveel neerplanten, dat ik m'n gedachten echt even goed moest ordenen, om ongeveer de indruk te kunnen geven van mijn gevoelens. 5*, dat had ik gewoon zo kunnen laten, zonder tekst erbij. We zijn allemaal wel een beetje autistisch natuurlijk, daarom treft het me zo ongelooflijk...

Wauw.

Na een paar beroerde films gezien te hebben (volgens mij dan in ieder geval), is m'n vertrouwen in film weer helemaal hersteld. Dit is een prachtige verhaal, uitmuntend verteld, vol met elke emotie die een mens maar kan hebben.

Het verhaal is in heel geringe mate op ware feiten gebaseerd, maar hoe de schrijver/regisseur hier alle lieve, vertederende gebeurtenissen en hilarische verhalen aaneenrijgt, daar valt mn mond van open.

De keus om het verhaal door een narrator te laten vertellen was een goede zet. Het betrok me bij de gebeurtenissen en het voelde alsog het verhaal speciall voor mij verteld werd. De stemmen van de personages zijn ook erg goed, en jonge Mary is erg lief. De makers wisten al haar problemen en eigenaardigheden subliem over te brengen. Max is een intrigerend personage met een geweldig achtergrondverhaal.

De animatie is vaak koddig en hilarisch, en dat in combinatie met een subtiele score en een paar goed geplaatste liedjes maakten het (audio)visueel een lust voor het oog. De teksten zijn soms hilarisch grappig, maar vaak gewoon erg vertederend. Het verhaal wordt naarmate de film vordert wat serieuzer en wordt des te meer een gitzwarte komedie, om ten slotte op een onverwachtte maar alsnog vertederende wijze af te ronden.

Vertederend heb ik nog nooit zo vaak gebruikt in een recensie, maar dat is gewoon wat deze film is. Ik had m'n gedachtes misschien iets beter kunnen verwoorden, maar om de een of andere reden vind ik dat altijd moeilijker als ik een film zo geweldig vind.

Dan maar op deze manier: dat een klei-animatie me zo weet te raken kan alleen maar beloond worden met een dikke tien.

Ik heb deze film inmiddels vijf keer gezien, en ben er telkens opnieuw helemaal weg van - tijd voor een top 10 plekje dus