Meningen

Rec maar eens herzien, en in mijn beleving was het toch een stuk enger. Waarschijnlijk omdat ik nu wat ouder en meer gewend ben. Zoals Hannibal al aangaf voelde ik het ook.

Ik verlaag van 3,5 naar 3 *.

Best cool, maar dat einde...

Het hoppen tussen 2 uitkomsten is erg gemakkelijk, maar wel effectief. Zo blijft de film spannend, tot het moment dat we de buitenwereld te zien krijgen. Logisch dat er nog sci-fi zou komen, vanwege de genreaanduiding, maar dit sloeg werkelijk alles. Einde viel dus tegen, maar verder een spannend, beklemmend en mysterieus thrillertje.

Kleine 3,5*.

Kwartiertje leuk, eens de geest verschijnt ben je snel klaar. Het enige waar je vervolgens naar zit te kijken is het extreem brakke acteerwerk en sfx waar het B-gehalte vanaf druipt. Ultieme voorbeeld is wanneer de geest ontploft. Om te huilen zo slecht en Red doet ook totaal geen moeite het gebrek aan budget te camoufleren.

Behoorlijk goed in elkaar gezet, wat dat betreft een meesterlijke film, elk detail klopt. Alleen jammer dat het verder allemaal niet zo erg boeiend is. De "humor" maakt het helaas niet veel beter.

Wat een geweldig ingenieuze film. En wat een sfeer. Waar ik van tevoren huiverig was na het lezen van de voorgaande reacties, ben ik nu ontzettend blij deze film te hebben gezien. Toen ik las dat de film zich op 1 plek afspeelde en dat het ging om de dialogen, moest ik meteen denken aan Reservoir Dogs, die ik behoorlijk saai vond. Deze film lijkt echter in niets op laatstgenoemde en daarover ben ik opgelucht. Werkelijk waar geweldig geacteerd, een top doch beklemmende sfeer, en een beter einde hadden ze niet kunnen verzinnen. Helaas kan ik geen 5* geven doordat ik van tevoren het stempel "mystery" voorbij zag komen, en dus in dat opzicht lichtelijk ben teleurgesteld. De mysterie is namelijk ver te zoeken.

Niet onaardig. Maar de clichés doen zoals wel vaker afbreuk aan een verder aardig idee. Feelgood dat wel, maar niet meer dan middelmatig.

Bovengemiddeld dramafilmpje hoor. Het onvermogen van de hoofdrolspeler voel je tot op het bot. Het onvermijdelijke, waar het uiteindelijk naartoe gaat. De gehele speelduur blijft het spannend om te zien wat uitdroging, vermoeidheid en wanhoop met een mens kan doen. Heftig, maar absoluut het kijken waard.

Luchtige komedie, maar heeft me wel verrast. Het is onnodig te vertellen dat de verhaallijn niet zo zeer origineel is, maar toch zijn er een aantal momenten waar ik om heb kunnen lachen. Niet echt om Matthew Perry of Zac Efron, die rechtstreeks uit de high school musical leek weggelopen, maar meer om de stommiteiten van de bijpersonages. Heb me wel redelijk vermaakt.

Sterke film weer van Boyle.

Niet de eerste zombiefilm, wel een van de meest spannende. Boyle weet precies het juiste sfeertje neer te zetten en doet dat met bijzonder veel flair.

Allereerst mag gezegd worden dat het er allemaal erg mooi uit ziet. Kleurgebruik is sterk en de actiescènes zijn bij momenten magistraal. Echter zijn er ook een aantal dode punten. Oorzaken hiervoor zijn het ontbreken van plotontwikkeling en actiescènes. Dat eerste stoort niet zo zeer, want voor mij gevoel scoort de film enkel punten wanneer er actie ten tonele verschijnt. Dit had véél vaker moeten zijn. Hier laat 300 overduidelijk punten liggen. Acteerwerk is aardig, maar veel verder dan brullen en moeilijk kijken komen ze dan ook niet.

Nipte voldoende, 3*.

Inderdaad. Teveel geneuzel over het vreemdgaan.

De dialogen zijn bij tijd en wijle grappig, en McShane blijft gewoon een baas. Dit zijn pluspuntjes die de films nog enigszins de moeite maken.

Onverwachts een fijne film.

Niet in de laatste plaats door Pacino. Het plot is aardig en mysterieus, flinterdun, maar beklijvend. Hoe onzinnig ook, het werkt wel. Al zou het zonder Mr. Pacino een heel pak minder zin. Hij geeft je het idee dat je naar iets bijzonders aan het kijken bent, al valt dat achteraf gezien wel mee.

3*

Komt heerlijk snel op gang. Weinig inhoud qua verhaal, maar de intensiteit van de gruwelijke gebeurtenissen maken alles goed. Niet voor tere zieltjes.

Maar eens op de Aziatische tour, en was al wat langer benieuwd naar deze Odishon.

Eigenlijk kan je de film in 1 woord samenvatten: geschift. Het begint allemaal vrij rustig, de film neemt rustig de tijd om op te bouwen. Niet erg, maar helaas waren de dialogen niet van dusdanig hoog niveau dat ik kan zeggen dat het me die constante periode bleef boeien. Na een tijdje wordt het wat spannender en begin je door te krijgen dat er iets niet helemaal pluis is met Asami. Ze is teruggetrokken en verlegen, maar je hebt het idee dat ze iets vreselijks verbergt. Halverwege zet de film even een "threesixty" in en krijg je iets totaal anders te zien. Je vraagt je af waar je naar zit te kijken en wanneer je denkt ze allemaal weer een beetje op een rijtje te hebben, schiet het weer de andere kant op. Op zich op een interessante manier, als uiteindelijk maar enigszins duidelijk wordt wat hier nou exact de bedoeling van was. Dat hoeft niet op een briefje gegeven te worden, maar ik heb helaas 0 aanknopingspunten weten te verzamelen. Misschien valt er verder weinig te begrijpen omdat er geen achterliggende gedachten achter zitten of misschien ben ik daarin niet ervaren of getraind genoeg, maar het deed wel een beetje afbreuk aan mijn gevoel achteraf.

Zeker interessant hoor, en lekker gestoord, maar het bleef me uiteindelijk toch te vaag waardoor de ervaring van de film als geheel aanzienlijk verslechtert en me weerhoudt van het geven van een hoger cijfer. Al met al toch een voldoende.

Sterk eerste deel, minder tweede.

Collins zei het al, wanneer de film mysterie bevat is de film op zijn best. Fijn voortkabbelend wordt er stukje bij beetje duidelijk. De onthulling is tegen die tijd geen onthulling meer, maar een optelsom. Helaas vervalt de film daarna in middelmatige actie en standaard romantische franjes. Gelukkig wel tegen de achtergrond van een fijne sci-fi.

Oh, en natuurlijk al extra punten voor Clara Lago, waar ik sinds La Cara Oculta stiekem een beetje verliefd op ben.

3*

Redelijk standaard.

De vergelijking met Cidade de Deus is op het eerste oog snel gemaakt. Ware het niet dat het 2 totaal verschillende films zijn. Enkel de setting en de achtergronden van de hoofdrolspelers zijn hetzelfde. CdD is uiteindelijk veel meer een misdaadfilm, waar hier de focus ligt op het drama en het leed. Leuk, maar wat dat betreft is het niets nieuws. Jongen heeft een zware jeugd, komt in het criminele circuit, en slaat dan door. CdD wist zich te onderscheiden door de hardheid van de beelden, Last Stop 174 is in dat opzicht een stuk kalmer. Verder valt er niet zo geweldig veel te beleven. Maar ach, echt vervelen doet het niet.

2,5*