Meningen

Goede, grauwe gevangenisfilm, waarbij ik me wel meerdere keren afvroeg hoe waarheidsgetrouw bepaalde elementen zijn. Zoals het relaxed eten voor de cel, aan een tafeltje, waar ze gewoon met echte (scherpe) vorken eten, en daarnaast de vrijheid in de gevangenis in het algemeen. Mocht het echt zo makkelijk zijn om aan gevaarlijke attributen te komen, dan had ik graag een heftig conflict gezien tussen de gevangenen en de bewakers.

De film laat goed zien dat je als nieuweling – niet groter dan 1,90 m. en breder dan 1 m. – weinig tot geen kans hebt om te overleven, of je moet de huisvrouw uithangen en alles slikken, inclusief drugsbolletjes. Maar dan nog...

Een film die geen seconde verveelt, maar niets nieuws onder de zon brengt. Wel een sterke film in zijn soort.

Boodschap van de film: blijf vooral uit de gevangenis.

Ruime 3,5*

Mooie plaatjes van een iets te romantisch geschetst Parijs (voor de oorlog uitbrak). Dat vast om het contrast met de oorlog weer te geven. Maar Bosch slaat de kijker niet hard genoeg met de verschrikkingen van de oorlog; zelfs in het kamp leek er soms weinig aan de hand en voeren de goedkopere sentimenten de bovenhand.

Voor de rest niets nieuws onder de Franse zon. Dit hebben we allemaal al 100 maal gezien; de honger, het uit elkaar rukken van gezinnen, de transporten en ga zo maar door. Maar zowat alles is verzorgd en geslaagd in beeld gebracht. Het acteerwerk kakt nergens in, maar bereikt ook geen hoogtes.

Doorsnee oorlogsfilm dus, maar wel een stuk sterker dan het vergelijkbare Haar Naam Was Sarah. Meer gevoel, soepeler verhaal en beter acteerwerk.

3,5*

Tijdje geleden herzien.

In mijn geheugen was het drama grootser. Meeslepender ook. In mijn hoofd waren de scènes rondom zijn afglijden heftiger. Geen probleem verder - sfeer, acteerprestaties en verhaal blijven staan als een huis.

De boksgevechten zelf zijn niet zo spectaculair. De onkunde in het verdedigen is onder een vergrootglas gelegd en ook mist het wat aan gevoel binnen de ring.

Verder petje af voor de Niro, voor zijn discipline voor het afvallen. En natuurlijk vanwege zijn acteertalent, die hij hier tentoonstelt.

4* blijven staan.

Mooi gemaakte animatie/western, met hier en daar wat te kinderlijke grappen, te weinig geestige personages (sommigen zien er ondermaats uit), een verhaal dat op zich wel boeiend is, maar waar weinig boeiends mee is gedaan, en een Johnny Depp die meer dan alleen zijn naam toevoegt.

De aparte stijl qua animatie maakt veel goed, en oogt bij vlagen interessant. Deed me soms wat denken aan Fantastic Mr. Fox.

3*

Eens met Duke. Het idee is nog redelijk origineel - doch niet interessant - maar verder heb ik nergens originaliteit kunnen ontdekken. Geen spanning, suffe humor, een ongeloofwaardig verhaal dat ze na de vele pogingen niet geloofwaardig weten te maken, weinig horror, matige dialogen, storende momenten, etc.

Nee, het was het allemaal niet. Behalve Samara Weaving dan; die deed zo'n beetje alles goed. Er zitten verder wat fraaise scènes (voornamelijk in het laatste gedeelte, zoals het einde) in en het oogt best fris, maar daar moet je het mee doen.

2,5*

Benidorm Bastards nu ook in de VS.

Tja, als ik zo'n bezetting zou hebben als regisseur zijnde, zou ik er alles aan doen om meer resultaat te boeken dan Schwentke biedt. Al doen de acteurs het naar behoren, maar het script laten zweven tot overtuigende hoogtes lukt niet en is vrijwel onmogelijk.

Willis vind ik zowaar beter in vorm dan de recentste John McClane. Morgan is cameraschuw, zo lijkt het, want eenmaal gevangen door de camera, weet hij het meteen tot een ontsnappen te zetten. En dan nog Malkovich. Vaak nogal gedwongen grappig, maar de enige glimlachen worden toch wel door hem - en zijn knalroze varken - veroorzaakt. Mary-Louise Parker is ronduit vervelend.

Red is lekker over-the-top (of moet ik zeggen over-the hill?). Bij dergelijke films is het verhaal onderhevig aan de actie. En ook daar levert Schwentke een halfbakken product af. Noemenswaardige actiemomenten zijn 1) het cool uit een als-een-wachmachine-tollende-auto stappen door Moses ( ) en 2) de gebakken kogels.

Voorts zijn de dialogen onder niveau, heeft Red kinderlijke trekken, moeten de plotholes snel door het toilet gespoeld worden en is de tijdsduur onbegrijpelijk lang.

Alleen nog een kleine buiging voor de gelikte overgangen, al is dat ook niets nieuws onder de zon.

2,5* voor 4 grote sterren.

Beklemmende, maar bovenal intrigerende docu.

Opvallend hoe rustig Matthijs reageerde na de rechtzaak. Ik verwachtte dat hij de boel kort en klein zou slaan.

Zwaarmoedig, met tussen neus en lippen door zwarte humor. Die planten in de woning van Matthijs ook, die telkens zijn hoofd kietelden.

Het heftige einde was helaas onvermijdelijk.

Altijd lastig om sterren uit te delen aan docu's. Ik houd het op een kleine 3,5*

(bijna) Alles voor het einde vond ik nogal povertjes. Weinig nieuws onder de zon; geen creativiteit met de camera, saai kleurgebruik, niet bijster interessante personages, wat clichéverhaaltjes, etc. En er dan zomaar Sigur Ros instoppen tijdens één van die scènes. Nee, zo werkt het niet.

Sommige monologen en dialogen zijn best de moeite waard. Pattinson doet het niet slecht, maar presteert niet constant (als het weer tijdens Hollandse zomers). Brosnan speelt voor de zoveelste keer zichzelf en de Ravin is eigenlijk maar een saaie doos.

Het is jammer dat de film volgepropt was met hints die zich naar het einde lieten raden (de nadruk lag wel errug op New York, American Pie 2 in de bioscoop, kantoorpand op de zoveelste verdieping, zinloos geweld, de titel, zijn leeftijd, hoe alles bij elkaar komt uiteindelijk, etc.) Zo had ik het einde dus al "geraden", maar desondanks werkte het wel.

Kleine 3,5*

Verassend goede film. Komt wat chaotisch over, omdat zowat elke scene door elkaar loopt, maar dat maakt het des te interessanter.

Enkele betoverende scenes, die elke goede film nodig heeft. Stuk voor stuk goede acteurs. Een film die bij herziening steeds beter wordt, dat moet haast wel. Bij de eerste keer ontgaan je nogal wat dingen.

Raar dat de film zo ondergewaardeerd wordt, want deze film verdiend minstens een 4*.

Dachten ze dat 'Konijn' en 'Fortuin' rijmden?

Blijft een leuk idee, hoewel niet origineel (One Red Paperclip - en Kyle MacDonald was al niet de eerste).

Dit is een mindere versie; dat ze van de regel afstappen om te ruilen, maar een huis aan een skipiste te verkopen is niets minder dan een anticlimax.

Zoals Drs. DAJA al zei: een docu kan je dit niet noemen. Albert Klein Haneveld is daarbij een vrij irritant mannetje.

Alles aan Rundskop begint nogal rommelig; de structuur, de vele namen die op je af worden gevuurd, de overvloedige locaties, etc. Pas vanaf het incident begint de film op stoom te komen.

Het acteerwerk is van een hoog niveau. Jeroen Perceval is geweldig (heeft wel wat weg van Tahar Rahim), met zijn boerse accent. Matthias Schoenaerts speelt de ballen van de hemel. Wat een prestatie. Die lege blikken en de perfect uitgevoerde opgekropte woede. En dat terwijl hij totaal niet kon overtuigen in De Bende van Oss. Misschien verstandig hem vaker weinig tekstlijnen te geven. Ook de rest zorgt bedreven voor een grimmig, boers sfeertje.

Grappig kleinigheidje dat de vader van Jacky bang is dat zijn zoontje, door het verliezen van zijn ballen, homo zal worden, terwijl Jacky juist door alle medicatie veranderd in één groot testosteronkanon, en tevens homofoob.

De ontlading is fantastisch, benut in een ijzersterke liftscène, waar alle opgekropte woede uiteen spat en tevens zorgt voor de kogel.

Michaël R. Roskam en zijn crew zetten een apart, fascinerend wereldje neer.

Goed voor 3,5*