Meningen

The Lady Vanishes heeft een goed uitgangspunt en het mysterie die de film bevat, is direct het sterkste deel. Door de gedateerdheid (heiligschennis misschien) ziet het er vaak knullig uit en veel zaken zijn voorspelbaar (misschien omdat het vaak herhaald is), maar de film heeft toch een bepaalde frisheid. Zeker voor die tijd, vermoed ik. Mooi ook als de camera de achtergrond op scherp stelt.

Helaas verzandt de film in klungeligheid, tegen het eind met al dat geschieterij. Hitchcock maakt er zelfs een compleet rommeltje van. Tijdens het schieten blijven ze allen voor het raam staan en wanneer iemand zijn geweer afvuurt - omhoog gericht - wordt iemand op grote afstand geraakt, terwijl diegene doodleuk op de grond staat. Onbegrijpelijk voor zo'n geroutineerd filmmaker.

De laatste scène is dan weer geslaagd, maar overtuigend is het allemaal geenszins.

3*

Een grote meevaller. Ondanks de slechte kritieken wilde ik de film toch graag zien.

Will Ferrell vond ik ook hier weer op dreef, ik begrijp de slechte kritieken niet in deze. Ook valt de CGI me mee, ik heb ze stukken slechter gezien.

Het verhaal is niet interessant, maar neemt zichzelf ook totaal niet serieus. Gewoon genieten van de absurditeit. Ik vond het eerste uur uitstekend, paar maal hard gelachen - om het urine-moment, de mugscene, maar ook om het Cher-momentje, of de reuzenkrab die aan komt stormen en uit elkaar explodeert. . Zo zijn er nog wel meer momentjes.

Dat Holly met de mensaap kan praten, neem ik maar op de koop toe. Sommigen dingen hoeven ook niet te worden uitgelegd in dergelijke films, ook die lianen niet, wie zit daar op te wachten bij een film als deze?

Gewoon erg vermakelijk (1e 60 min.).

3,5*

Knotsgekke, foute, kartonnen trip door sprookjesland. Vooral op de been gehouden door de stieffamilie - Arjan Ederveen en Alex Klaassen zijn op dreef en vrij hilarisch qua mimiek en spraakvermogen.

Het verhaal is luchtig, soms spuuglelijk, maar herbergt hier en daar goed gevonden geestigheden. Minpunt is dat de liedjes niet geweldig aanspreken, op de gerenoveerde versie van "Samen Zijn" na - daar was ik als kind dol op, en de eerste klanken zorgen al voor jeugdsentiment.

Prima filmpje als je het op waarde kunt schatten en door een muur van kitsch kunt kijken.

3*

De kinderlijke Donnie Darko.

Aardige, onderhoudende film, maar echt boeiend wordt het nooit, helaas. Vooral het begin is alleraardigst en niet te cliché, zoals je in andere familiefilms ziet.

Een ruime 3 *.

Zaak met deze film is om al het ongeloofwaardige en de toevalligheden, die het verhaal verbinden, een aantal meter opzij te schuiven.

Dan hou je een vermakelijke en onderhoudende film over, die het eerste deel een prima sfeer en - door de onwetendheid - spanning bevat. Helaas snoepen bepaalde scènes, uit het tweede deel, van deze ingrediënten.

De dialogen zijn doorgaans prima. Foxx vind ik goed gecast, niet dat hij uitblinkt, maar hij is wel de man op de juiste plaats. Butler overtuigt niet overall, ik vind hem eigenlijk geenszins de persoonlijkheid weergeven van een intelligente en wraakzuchtige moordenaar.

Een groot pluspunt van de film is dat je, vooral door de beginscène, sympathie krijgt voor beide hoofdrolspelers. Wiens kant moet je kiezen? Je gunt ze beiden een waardig slot.

De film kent dus genoeg minpunten - ik zal ze niet allemaal opnoemen, want dan kan dit weleens het langste bericht van de site worden. Daardoor is het onhaalbaar om Law Abiding Citizen te voorzien met de label "topper". Daarvoor mist de film de klasse, die bijvoorbeeld Seven wel heeft.

Veder best wat geinige en goed gevonden momenten gezien, zoals de telefoon-KABOEM-scène (ook al was dat erg voorspelbaar, wel goed uitgevoerd).

Het einde was nogal flauw. Viel me nog mee dat Nick Rice op het laatst niet zei: "Zie je nu wel dat ik de beste ben."

Kleine 3,5*

Heerlijk meeslepend drama, waarbij ik het dik aangezette sentiment door de vingers zie.

Daarnaast op veel momenten voorspelbaar, maar so what, genoeg boeiende momenten om dit te compenseren. Pitt is niet groots als acteur in deze film, maar zet wel een semi boeiend personage neer. Mocht ik deel uit maken van de familie, zou ik ook vol overgave gaan voor Susannah, al ben ik bang dat ik het af zou leggen tegen Tristan... Hopkins vind ik top als ouwe knar, zeker in de periode na zijn beroerte. Deed me denken aan de Gankelaar (Victor Löw) in Karakter, al had die een centenbak.

Helaas overdrijft zelfs het sentiment af en toe, goed voorbeeld het moment dat Alfred een handje meehelpt, door vanachter een muurtje die regeringsmannetjes neer te knallen. Zwick kan ook overdrijven.

Geef me maar meer van dit soort films - in je huiskamer het gevoel hebben dat je enorm veel ruimte hebt.

4*

Niet te doen om de held Lennaert Nijgh - de man die poëzie in de Nederlandse muziek bracht - in 52 minuten te eren. Het had van mij wel 5 uur mogen duren.

Daardoor komen er veel liedjes, met zijn schitterendste teksten, niet aan bod. Maar goed, dat is ook haast onmogelijk, vanwege zijn reusachtige oeuvre. Of je moet op die 5 uur uitkomen.

Voor de Geïnteresseerden/Overlevenden: de biografie over Lennaert Nijgh, Testament genaamd, is een enorme aanrader.

Mooie docu, die zo nu en dan net zo dromerig is als Nijgh, maar door de korte speelduur kansen laat liggen.

4* voor de docu en 5* voor de geniale teksten van Nijgh, en natuurlijk, niet te vergeten, de prachtige melodielijnen van Boudewijn de Groot.

Volgens mij hebben ze dit product ook in een dag gemaakt...

Uit dit verhaal - ook al is het te krankzinnig - hadden ze veel meer kunnen halen. Ongelooflijk dat iemand als Lois de Jong een rol aangeboden krijgt, want alles wat ze fout kan doen, doet ze fout. Ze heeft geen greintje talent, en ook Matthijs van de Sande Bakhuyzen bakt er bijzonder weinig van, waardoor alle scenes die er toe moeten doen - aangezweept met opgeblazen muziek - enorm nep aanvoelen.

Het had best mooi kunnen zijn, maar Mark de Cloe maakt er een rotzooitje van. A.F.Th. van der Heijden kan nooit blij geweest zijn met deze film.

Schitterende film! Het 3D aspect komt in het begin nog het best uit de verf, vooral bij de fantastische intro. Op zee is de 3D veel minder aanwezig, of zal het mede komen doordat het went?

Minder sentimenteel en Disney dan verwacht, al is het wel moralistisch en hier en daar aangezet. Erg sterke scènes met de dieren op het bootje. Nergens ziet het er nep of goedkoop uit. Op één stukje na wellicht: wanneer Richard Parker poot zet op het Mexicaanse strand.

Heel veel mooie scènes vliegen voorbij. Zelf vind ik het overleven op open zee een erg boeiend gegeven. Mocht men dat niet hebben, dan kan ik me voorstellen dat de verveling op de loer ligt.

Ben het oneens met de mensen die zeggen dat er niets van de film overblijft zonder 3D. Bij Avatar is dat veel meer het geval (die zonder 3D gewoonweg lelijk is). Maar het zal wel aan kracht inboeten, uiteraard.

Welverdiende 4*

Erg goede, indrukwekkende film.

Ik had vrij snel door dat Andrej een loverboy was (aangezet door de tekst op de achterkant van de hoes, wat idd een grote spoiler is)

Lilya (in de film is het toch met een y?) had misschien wel een keus, maar in zo'n milieu ga je snel iemand vetrouwen die aardig voor je is. Voor de rest is er niemand aardig tegen Lilja, op Volodja na. Ik vind Volodja één van de mooiste personages van de film. Een schitterende vriendschap ontstaat er tussen hem en Lilja. Een vriendschap die er niet zou zijn onder goede omstandigheden. Ze trekken naar elkaar toe, omdat ze alleen elkaar hebben.

De eindscene dat ze met vleugeltjes (nep? nou en?) aan het basketballen zijn is de mooiste. Komt erg dromerig over, wat uiteraard de bedoeling was.

Goed verhaal dus en dat aangekleed met geweldige muziek en mooie beelden. Voorlopig geef ik Lilja 4-ever (zeer mooie meid) 4,5*, maar bij herziening zie ik een kans op 5 *.

Limitless heeft een prima uitgangspunt met veel potentie, waar in het begin, mede door een frisse stijl, redelijk veel mee wordt gedaan. Visueel doet het je ogen opkleuren, en ook bepaalde shots zijn meer dan de moeite waard.

Bradley Cooper, waar ik vooraf nogal sceptisch over was (had hem nog niet kunnen betrappen op een goede rol), doet het verdienstelijk. Handig trucje om zijn ogen te doen opfleuren wanneer hij het pilletje achter zijn kiezen heeft. De Niro en de rest zouden niet misstaan bij KLM als automatische piloot. Gelukkig irriteert het niet.

Naarmate de film vordert, verslapt de interesse. Het verhaal, of de verhaaltjes, wordt/worden kleurloos. Echter wordt het paranoia sfeertje steviger, al had Neil Burger dat element nog wat mogen versterken. Daardoor blijft Limitless in bepaalde mate boeien, ook al heerst er genoeg ongeloofwaardigheid. Minpunt vind ik dat de mensen zonder NZT pil vooral dom zijn, i.p.v. mensen mét pil intelligent. Goed voorbeeld is wanneer Lindy (Abbie Cornish) probeert te vluchten als ze wordt achtervolgd. Sowieso was dat "schaatsmomentje" nogal debiel.

Cliché: er had zoveel meer in gezeten. Desalniettemin: 3,5*

Bruce Willis is opnieuw John McClane, de man met 1001 levens.

Ook deze Die Hard is weer lekker over the top en ongeloofwaardig, iets dat me wel aanspreekt in de reeks. Helaas kon heel dat computergebeuren me geen donder interesseren. En dan kan een zogenaamd adrenalinefilmpje als Die Hard 4.0 een saai stukje cinema zijn, waarbij ik meerde malen snakte naar het einde en m'n oogluiken hier en daar op weg moest helpen open te blijven.

De film kent weinig hoogtepunten - het mooiste stukje actie had ik al eerder gezien - in de tunnel, met de rollende auto's. De CGI liet het bij het afbrokkelen van de brug/fly-over nogal afweten en kon verder ook maar weinig overtuigen.

Het grootste probleem is toch wel het gebrek aan inspiratie. Dit hebben we nu onderhand wel gezien - nergens een poging tot frisheid.

Samen met deel 2 de minste van de reeks en scoort in mijn inziens een onvoldoende, al is het wel een ruime 2,5*.

Een film waarbij driekwart van de film probeert te overtuigen dat dit soort programma's te realiseren is, maar waar het nooit lukt. Ook onzin om dit uberhaupt te proberen. Op het einde loopt de spanning wel op, maar het kan de irritante momenten van de film niet redden.

Verder wel onderhoudend, maar hoger dan 2,5* zal ik nooit kunnen geven, omdat het idee belachelijk is.

De spanning neemt wel af, omdat je al weet dat de 5e persoon zichzelf door het hoofd schiet. Want gebeurd dit niet, dan blijft er nog maar 1 kandidaat over. Die moet zichzelf dan verplicht door zijn hoofd schieten. De spanning zou dan volledig weg zijn. Ze hadden beter kandidaat nummer 3 of 4 door zijn of haar hoofd kunnen laten schieten .

De film geef nu al een rare nasmaak, laat staan als een dergelijk programma echt zou bestaan.

Om zeep geholpen door het slechte acteerwerk. Fedja van Huêt is de enige waardige acteur van de vijf, al deed Gijs Naber het ook redelijk. Chico Kenzar heeft het niveau van een doorsnee soapie, Jeroen van Koningsbrugge is zichzelf in Ik-Hou-Van-Holland staat en Barry Atsma komt opnieuw schromelijk tekort in een hoofdrol. Had Antoinette Beumer een goede film willen maken, dan had ze voor de Cloaca bezetting moeten gaan. Maar Beumer wilde natuurlijk hip en modern zijn...

Het verhaal zelf is vrij sterk, maar, zoals zowat iedereen al aangeeft, een totaal onnodige remake. De Belgische versie is, zonder gezien te hebben, een heel stuk beter. Deze versie heeft maar moeite om spannend te worden, het is pas laat in de film dat een ietsje spanning om de hoek komt kijken, aangezet door een nerveus muziekje. Ik verwacht ook dat de dialogen in het origineel een stuk beter zijn.

Nogal vreemd dat Tom vast zit en voor moet komen, terwijl de rest toch op zijn minst medeplichtig is, en aangezien Matthias vrij gekomen is, gelooft de politie, al dan niet door bewijs, in zijn verhaal. Zoiets móet uitkomen.

Op naar de Belgische versie, waar ik een stuk meer van verwacht. Grote kans dat deze dan, met terugwerkende kracht, een verlaging krijgt.

3*

Ps. Heb minder hekel gekregen aan die dikke van Plus.

De film verloopt als een sprint en dat is in dit geval een goed teken. Fijne tijdsduur ook.

Lekkere opzwepende muziek, mooi flets kleurgebruik (op het rode kapsel van Lola na dan...).

Het trucje is al zo vaak gebruikt dat het amper nog een trucje genoemd mag worden (Groundhog Day, het boek Dora van Toon Tellegen, etc.), maar het steeds terugkerende verhaal met verschillende ondernemingen blijft interessant om te volgen.

Verder eigenlijk een nietszeggend filmpje, maar wel puur vermaak.

Ruime 3,5*

Redelijke, maar nietszeggende roadmovie.

Grootste minpunt is toch wel Rachel McAdams. Wat is ze bloedirritant in the Lucky Ones, en daarnaast enorm nep overkomend. Aan alle kanten droop de geforceerdheid van haar mooie, welgevormde lichaam. Dan blijven er nog twee over; Tim Robbins en Michael Peña doen hun ding, maar hun personages zijn niet boeiend genoeg. Een soort grijze muizen in legerpak.

De film mist ook humor. Het quasi vrolijke muziekje gedurende film was ook lichtelijk irritant. Daarnaast gebeurde er gewoonweg te weinig voor een (bijna) twee uur durende film, hoewel er toch een tornado, een auto-ongeluk, hoeren en wippartijen zijn ingestopt.

Verder wel lekker klein en verzorgt. Roadmovies behoren toch wel tot mijn favoriete genres, maar the Lucky Ones hangt ergens onder de middenmoot.

Het eindshot, met het vertrekkende vliegtuig vond ik letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt.

Kleine 3*

Het eerste deel van deel 3 is erg matig; een warboel aan namen en veel oninteressante figuren zorgen ervoor dat de verveling meerdere malen toeslaat.

De triologie heeft wat mij betreft een dalende lijn, al maakt het tweede deel van Gerechtigheid veel goed. Met een Salander/Rapace als vanouds, die de film draagt, als haar vele verschillende kapsels.

Tja, en met zo'n naam hoef je niet te gissen naar het einde. Desondanks mag de climax er zijn, al voelt het wat afgeraffeld aan, terwijl de regisseur toch de tijd heeft gekregen.

Kleine 3,5* en weer ietsje minder dan het vorige deel.

Zoals vaker bij Franse (misdaad/actie)films, komt Les Lyonnais nogal afstandelijk over, zodat er amper een band ontstaat met de hoofdrolspelers. Daardoor verliest de film al voor de helft interesse.

De regie is chaotisch, maar toch ook weer verzorgd. Visueel niet heel aantrekkelijk, maar zeker niet lelijk. Met het acteerwerk is niets mis, maar niemand kon me compleet vangen. Het verhaal is best boeiend, maar zeker niet meeslepend. Misschien wat flauw, maar de climax is zowat bij de begincredits al te voorspellen.

Les Lyonnais is typisch zo'n film die al gauw uit mijn geheugen gegrift zal zijn. Welk stuk is het herinneren waard? Ik moet het antwoord schuldig blijven.

Minimale 3*