Meningen

Kenmerkende Woody Allen-film: vermakelijk, lichthartig, met sporen van filosofisch gemeier – welke binnen mum van tijd zijn uitgewist (op het moment dat de eindcredits in beeld verschijnen).

Ik mag de voice-over wel. Lekker over-the-top, op een eigen manier. Mooi contrast ook; het uitleggerige van de voice-over en het abrupte einde. Je mag zelf invullen hoe verder, en behoeft met minimale fantasie geen probleem te zijn. Daarnaast wordt de kijker toch wel in een bepaalde richting geduwd.

You Will Meet a Tall Dark Stranger is een film over liefde, over de welbekende sleur, over "het gras is groener aan de andere kant." Hier wordt nog mooi mee gespeeld wanneer Roy in het appartement van Dia is en aan de overkant zijn toekomstige ex ziet, die een onbewuste striptease weggeeft. Het laat Roy verre van koud – als een noodgreep helpt hij het rolgordijn naar beneden. en bevat dus voldoende thema's.

Goed acteerwerk van zowat de gehele bezetting. Enkel Freid Pinto viel wat buiten de toon, met haar ongeloofwaardig neergezette optreden. Knap toch hoe Naomi Watts zichzelf telkens bloot geeft (niet letterlijk in dit geval). Hopkins, met endlifecrisis, en Lucy Punch, als naïef hoertje zorgen verdienstelijk voor de komische zijde.

De verhaallijn van Roy is naar mijn inziens het meest interessant, vooral ook door de vrij bizarre ontwikkelingen. Zijn nonchalante houding t.o.v. het auto-ongeluk met zijn vrienden en de gevolgen vind ik op zijn zachtst gezegd merkwaardig. Hij legt uit dat de vriendschap oppervlakkig is, maar na wekelijkse bezoeken moet je toch een soort van band kweken. Niet eens een telefoontje...

Komisch dat het spirituele stelletje - degenen die krankzinnig lijken te worden – de enigen zijn die gelukkig schijnen te eindigen. Wat Allen hier exact mee probeert te duiden, ontgaat mij. Genoeg thema's dus, maar de boodschap... het is wroeten geblazen.

3,5*

Deze stond een tijd hoog op de lijst, al had ik niet de verwachting dat dit een van de beste werken van Jeunet zou worden. En dat is het ook niet.

Ouderwets genoten van de traditionele vele speelse, originele vondsten die Jeunet in zijn films propt. Leuk, doch flinterdun, verhaal, dat nergens echt een ziel krijgt. Dat is (meestal) inherent als je, zoals Jeunet, de reeds genoemde originele vondsten en creativiteit tot in overvloed wil tonen.

Helaas vliegt de film deze prent wel errug uit de bocht op het eind tijdens de tenenkrommende studioscène. Jammer jammer.

Leuk uitstapje dit. Zou fijn zijn als Jeunet weer eens een film maakt die bol staat van de creativiteit, maar tegelijkertijd een verhaal vertelt met een echt hart.

3,5*