Meningen

Toch wel een erg leuk vervolg, dat bol zit van de onzin. Ik heb er in ieder geval van genoten. Henriksen blijft een genreheld en de muziek is heerlijk Italiaanse horrormuziek uit de 70's. Lage score hier is wat overdreven. Als pulp is Piranha II gewoon zeer goed te pruimen.

3*

Veel minder dan het eerste deel. Waar die film nog een fijne balans had tussen avontuur en humor, neigt het hier veel te vaak naar het tweede. De humor is ontzettend geforceerd en flauw en het is duidelijk dat het uitmelken hier begint. Ik vrees nu voor de komende twee delen.

2*

Viel me nog reuze mee dit. Had een vreselijk kinderachtige film verwacht, maar vond dit eigenlijk nog best prettig kijkvoer. De 2,5 uur vliegen voorbij en dat is te danken aan het vlotte script en de mooie locaties. Ook kennen die piraten een aantal erg toffe scènes (dat lopen op de bodem van de oceaan ) en is de humor niet zo erg aanwezig dat het avontuur daar de dupe van wordt. Jammer is wel de cast, met figuren als Bloom en ook Depp. Kost de film toch wel een halve ster. Benieuwd naar deel 2 en dat had ik niet zien aankomen.

3*

Edit: de score is wel erg afgekeken van Bram Stoker's Dracula.

The Pit and the Pendulum is best sfeervol maar mist iets memorabels. De score is in tegenstelling tot bijvoorbeeld The Haunted Palace inwisselbaar en de plot had best wat spannender gemogen. Desalniettemin is het wel weer genieten van het kleurenpalet en decors, maar in dit geval is dat niet genoeg voor een bovengemiddeld cijfer.

3*

Ik ben een enorme Full Moon fan (Puppet Master ), maar ondanks de geweldige cast slaat Gordon met deze verfilming van het klassieke Poe-verhaal de plank wat mis.

Langere recensie:

The Pit and the Pendulum (1991, Stuart Gordon) - dvd - cultmoviesreviewed.com

Leuk de ode aan oude zombiefilms en het Carpenter-esque alleen pakt Rodriguez het helemaal verkeerd aan. Op momenten weet hij knap de sfeer naar 70's en 80's niveau te brengen met hier en daar heerlijke Carpenter klanken maar verknalt hij het over het algemeen helemaal met zijn gebruikelijke 'coolness'. Teveel stunts, teveel wisecracks, teveel actie, kortom teveel 'cool' dus. Rodriguez zal nooit mijn regisseur worden. Death Proof vond ik beter.

2,5*

Beter dan deel 5, tot nu het minste deel uit de reeks. Police Academy 6 is zelfs een van de leukste van het stel. Ik kon die hele Scooby Doo -achtige plot best wel smaken en de pesterijtjes jegens Harris zijn hier weer erg leuk. Hoewel de hele PA reeks nergens echt excelleert is het toch een van de meest constante reeksen die er bestaan. Ik heb me met elk deel prima vermaakt. Op naar het laatste deel.

Poltergeist is alwéér een teleurstellende remake geworden. De redelijk sterke opbouw laat je stiekem anders hopen, maar vooral Jared Harris doet die hoop definitief de das om in een zeer matige tweede helft. Nee, dit is niet van het niveau Hills Have Eyes, Evil Dead en Maniac.

Poltergeist (Gil Kenan) – bioscoop | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Memorabel vanwege de rol van Kane en wat over de top special effects, maar verder veel te druk en weinig sfeervol, helemaal in vergelijking met het origineel.

2,5*

Erg fijne film. Het eerste uur is werkelijk ijzingwekkend. Je zit gekluisterd aan de buis, terwijl er amper wat gebeurt. Echter wordt het mysterie zo sterk opgebouwd dat dit voor geen moment stoort, integendeel zelfs. Ik heb een zwak voor dit soort setting in het holst van de nacht, terwijl er buiten rare dingen gebeuren. Onbegrijpelijk dat sommigen hier beweren dat dit veel makkelijker te realiseren is dan het tonen van alles wat gebeurt. Een ijzersterk script en dito acteurs worden zomaar even vergeten. Jammer dat Pontypool uiteindelijk de absurdistische en ongeloofwaardige toer opgaat, maar ik heb genoten. Erg gaaf sound design, overigens.

4*

Leuke 80's horror die zeer aardig begint, veel sfeer en humor heeft, maar zich tegen het einde verliest in een veel te lang uitgesponnen conclusie. Zeer jammer. Erg leuk ook de ode aan de films van William Castle, waar ik nu toch erg nieuwsgierig naar ben geworden. Jammer alleen dat ze niet makkelijk te verkrijgen zijn.

3*

Dit was een erg aangename herziening op de nieuwe blu-ray van Arrow. Porky's kent leuke personages en weet de glimlach die het al snel creëert de hele film lang vast te houden. Nergens wordt de film zoetsappig of moralistisch maar houdt ie het gewoon bij schunnigheid en geile tieners, zoals het hoort.

Langere recensie:

Porky’s (Bob Clark) – blu-ray recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Film met een fascinerend uitgangspunt. Het verval van het nazi tijdperk op deze manier uitlichten is op papier een basis voor iets heel moois. De uitwerking van Cavani vond ik echter het script onwaardig. The Night Porter heeft doorheen de film een aangenaam sfeertje en de rollen worden magistraal ingevuld door Bogarde en Rampling. Ook waren de flashbacks zeer de moeite waard, maar wat me echter tegenviel was het audiovisuele. Ik vond de soundtrack niet bijster goed en de afwerking was op momenten een ramp. Matig camerawerk en editing die veel beter en afgewerkter had gemogen. Een smet op een project dat onder de oppervlakte uitdagend en spannend is, maar op het eerste oog anders doet vermoeden. Het spel van de twee hoofdrolspelers, het script en de soms wat surreële scènes redden de film echter.

3*

Slappe moralistische hap. De film wordt eventjes leuk bij het draaien van het schip, maar verder is dit te verwaarlozen.

1*

Tegenvaller. Waanzinnig inderdaad, maar tot in den uiterste uitgerekt, wat de film op een gegeven moment een sleur maakt. De surrealistische noten zijn genieten, vooral de scenes met het monster, maar deze voorkomen niet dat Possession verzuipt in saaiheid. Had hier toch echt meer van verwacht.
3*

@ Halcyon: de film misschien niet de kans gegeven die het verdient door er slaperig aan te beginnen? Ik weet het niet, maar ik was hier best van onder de indruk. Los van wat overacting en belichting die niet altijd realistisch is, was ik aan het scherm gekluisterd. Het suggestieve werkte voor mij juist prima en ik had eerder het idee dat ze op momenten zelfs iets teveel lieten zien. Gelukkig is het design van de wezens enorm strak en werkt de soundtrack goed mee om hier een creepy en sfeervol filmpje van te maken, dat gelukkig ook niet te lang duurt. Het einde kon ik overigens niet helemaal plaatsen. Iemand die daar minder moeite mee had?
4*

Had hier veel van verwacht, maar The Possession is weinig meer dan de zoveelste toevoeging aan het rijtje van 'possession-films'. Jammer, want de 'dibbik-bos' vond ik best een freaky ding.

3*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: The Possession (2012, Ole Bornedal) - recensie - cultmoviesreviewed.com

Slechtste Boll tot nu en dat is een verrassing te noemen aangezien deze door veel fans en ook door Boll zelf als zijn beste film wordt beschouwd.

Dat Boll dat vindt is niet eens zo raar omdat hij hier duidelijk al zijn opgekropte gevoelens jegens alles en nog wat in kwijt heeft gekund. Helaas is zijn gevoel voor humor niet de mijne. Wanneer Boll bewust is van zijn satire is het allemaal ineens niet grappig meer. Laat hem dan lekker 'goede films' in zijn ogen regisseren, want daar valt veel meer mee te lachen dan met prul als deze.

Postal is werkelijk totaal niet grappig en kent een paar van de meest irritante personages die ik ooit heb gezien. Die dikke was in Far Cry al vreselijk en doet het hier dunnetjes over en zoals hij zitten hier wel meer in. Het script springt van de hak op de tak en er is geen structuur te vinden in het geheel, waardoor ook verhaaltechnisch gezien dit een zooitje is. Productioneel zag het er allemaal okee uit, maar enkel daarmee scoor je geen goede film.

Nee, laat Boll maar lekker 'serieuzer' werk regisseren, want hij mist elke vorm van subtiliteit om een project als dit tot een treffend geheel te maken.

1*

Meegepikt op TCM. Aardige Hitchcockiaanse thriller die wat sci-fi elementen tot het geheel mengt. Het middenstuk is sterk, maar de film eindigt met een ietwat teleurstellend einde. Een conclusie die me trouwens erg deed denken aan Cronenberg's Scanners.

3*

Weer eens gezien als SE DVD na veel jaren en dit blijft een zeer vermakelijke en inventieve film. Die predator is werkelijk een lust voor het oog en draagt bijna de hele film. Net niet zo geniaal als Gigers Alien maar zit er niet ver van.

Predator is naast een Arnie-vehikel nog eens een oorlogsfilm en een The Thing achtige Science Fiction wat deze film toch wel een hoge herzieningswaarde geeft. Een soort The Thing in the jungle eigenlijk.

Verder krijgen we natuurlijk de standaard actie nonsens maar zo vermakelijk en plezierig als hier worden ze naar mijn mening niet meer gemaakt.

4*

Herzien en wat een genot was dit eigenlijk. Geweldig vlotte en vooral lekker chaotisch vervolg. De personages zijn stuk voor stuk 'larger than life', anders dan in het eerste deel, maar het zijn nog steeds stuk voor stuk bijzonder cartooneske figuren. Predator 2 raast in sneltreinvaart voorbij en overtuigt vooral op cinematografisch vlak. Hopkins wil er duidelijk wat van maken en dat levert een paar plaatjes van scènes op, zoals de scène in het appartement van de drugsbaron, maar vooral de metro scène, waar sterk gebruik wordt gemaakt van de stroboscoop, is een plaatje. Ik heb hier erg van genoten. Prima vervolg en een stuk beter dan de nieuwe Predators.

4*

Persoonlijk ben ik best een fan van Predator 2, maar je kunt gerust stellen dat geen enkele opvolger in de voetsporen kan treden van de klassieker uit 1987 met Arnold Schwarzenegger. Predators was nog een redelijke deel, maar de Alien vs Predator films hebben de naam van Predator niet echt goed gedaan. Nu is er dan een nieuwe film met namen die je verwachtingen toch wel heel wat opkrikken. Shane Black, die in het origineel speelde, regisseert en The Predator is mede geschreven door Fred Dekker, de man achter heerlijke 80’s films als The Monster Squad en vooral Night of the Creeps, een persoonlijke favoriet van mij. Hebben we hier dan eindelijk een vervolg dat het eerste deel kan evenaren?

In The Predator verplaatst de jacht zich van de ruimte naar de straten van de buitenwijken. De gevaarlijkste jagers van het universum zijn nu nog sterker, slimmer en dodelijker dan ooit tevoren, doordat ze zichzelf genetisch hebben verbeterd met het DNA van andere soorten. Wanneer een klein jongetje per ongeluk hun terugkeer naar de aarde triggert, kunnen alleen een groep ex-soldaten en een ontevreden docent wetenschappen het einde van de mensheid voorkomen.

De trailers voor The Predator hebben verschillende emoties losgemaakt. De eerste was rommelig en een teleurstelling, de tweede al een heel stuk beter en de laatste alweer tegenvallend (hou toch eens op met die rapmuziek in trailers!). We zagen een ge-upgrade predator en de toon was op momenten een voorbode op stoere mannen-actie, zoals we dat in de 80’s gewend waren. Shane Black maakte zelf deel uit van de cast van het origineel dus hij zou moeten weten hoe je ongeveer hetzelfde gevoel kan benaderen. En ja, we zijn zover dat we gewoon weer een Predator film willen zoals het origineel. Er is sindsdien veel ‘nieuws’ geprobeerd en dat heeft allemaal gefaald.

Het eerste uur is een enorme verademing. De actie begint werkelijk meteen, we krijgen de klassieke Predator tune te horen en de stoere one-liners en knipogen naar het origineel volgen elkaar in snel tempo op. Je merkt duidelijk de invloed van Fred Dekker in deze. Het tempo zit er goed in en de film ademt klassieke sc-fi uit. Bovendien is The Predator ook nog eens behoorlijk bloederig. Het laffe PG-13 uit de AvP films is achterwege gelaten en we zien de buitenaardse wezens helemaal los gaan op ons miezerige mensjes. Zo hoort het!

Waarom krijgt de film dan maar een mager zesje? Black en Dekker (…) weten het tempo er niet in te houden. Het eerste uur kent een paar leuke zetten (de honden), maar het begint naarmate de speeltijd vordert in intensiteit af. Bepaalde scènes duren te lang, acteurs verliezen hun ‘screen presence’ en op een gegeven moment is het aftellen tot het einde. Helemaal als de cgi op momenten ook beschamend slecht is (eveneens de honden). Boyd Holbrook (Narcos) doet het erg goed, net als de rest van het ‘loonie’ team (op momenten is het lachen geblazen), maar Olivia Munn is irritant met haar blik die lijkt alsof ze altijd op het randje van een orgasme zit. Erg teleurstellend is ook dat we in een van de trailers oudgediende Bill Duke te zien krijgen en blijkbaar uit de film is geschrapt want hij was nergens te zien.

Hoe moeilijk kan het zijn om weer eens met een erg goede Predator film te komen? De hoop ben ik nu eerlijk gezegd definitief kwijt, want als zelfs mensen met een link en liefde voor het origineel er maar een magere film uit weten te knijpen is de hoop vervlogen. Jammer, want deze film had alles om ons Predator fans weer even zoet te houden. Misschien Predators maar weer eens een herziening gunnen…

The Predator (Shane Black) - Bioscoop recensie - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Vandaag een Pathé Unlimited pas aangeschaft en wat is er dan lekkerder om het geweldige wezen, dat de Predator is, in volle glorie op het bioscoopscherm te zien. Ik had er lang zin in, maar werd vooral sceptisch na het lezen van de recensie van Prudh, die mij behoorlijk vertrouwelijk leek.

Predators kent een zeer aardig begin. Ik vond het prettig dat we gelijk midden in de actie terecht komen. Geen uitleg, gewoon net als de personages je midden op vreemde bodem begeven. De mysterie die werd opgewekt deed mij weer denken aan het origineel uit 1987 en dat deed mij goed. Zeker na het horen van de score, die veel overeenkomsten kent met de score uit Predator. Ik zette mij schrap voor een flinke portie nostalgie. Had Prudh het dan toch wat overdreven allemaal? Zelfs de personages vond ik stuk voor stuk meevallen. Ik hou van dergelijke stereotypering in een film als deze. Stoer als in het origineel zijn ze niet, maar het kan er allemaal zeker mee door. Meevaller dus.

Maar dan komt de ommekeer in de film. De scène begint nog met een grapje dat best ok was, de gevangene die de tattoo van zijn zus toont, maar dan moeten wij allemaal weten dat de grote Rus een soft spot heeft, namelijk schattige kinderen. Bah. Een totaal nutteloze toevoeging en nu zette ik mij schrap voor uitdieping van personages die mij totaal niet boeien, als ze maar tegenstand bieden aan de Predators en mijn testosteron niveau weten op te krikken tot een niveau dat ik mij net weer kind voel. Prudhs recensie begint beetje bij beetje te kloppen en ik zie het na de scène met de confrontatie tussen de Yakuza met zijn zwaard en een Predator niet meer zitten. Wat een vreselijke scène. Totaal misplaatste verwijzing naar een cultuur die ik niet vereerd wil zie worden in een film waar het er allemaal niet toe doet. De scène kwam werkelijk uit het niets. Een vroeg bewijs dat het script onnodige wendingen neemt die van de film een zooitje maakt.

Predators krijgt nog een aangename opleving met de verschijning van het personage van Fishburne, maar verliest zich definitief met de totaal onnodige twist aan het eind. Antal en Rodriguez en co. zullen wel gedacht hebben dat het publiek van nu dit nodig heeft, iets wat op dramaturgisch vlak 'meesleept'. Niet in mijn geval, dit was de definitieve doodsteek.

Gelukkig weet Antal nog wel van wanten wat de cinematografie betreft. Ik heb behoorlijk genoten van een stel shots doorheen de film. Zo zijn de shots dat de Predator het gescheurde karkas van de gevangene vasthoudt of de scène waar de camera zwiept langs de Predators die hun jaaghonden aan een lijn vasthouden een genot om naar te kijken als fan van dit wezen, dat er verder behoorlijk imposant uitzag. Jammer alleen dat ze het zichzelf wel erg moeilijk maken met een stel domme keuzes. Iets wat trouwens regelmatig terugkomt in de film. Fishburne die bijvoorbeeld al 10 jaar lang uit handen weet te blijven van de Predators, maar zichzelf haast opoffert met een geweldig stompzinnige actie. Nah, de schrijvers hebben er werkelijk een potje van gemaakt.

En zo is Predators over het algemeen vermakelijk, maar mis ik de ongecompliceerde aanpak van vroeger. Personages moeten tegenwoordig allemaal meerdere lagen bevatten en zo. Vermoeiend. Alsof wij ons tijdens zo'n film willen bezighouden met moraal en/of drama. Ze snappen het maar niet.

3*

Nee, geen verbetering op The Burning Moon, om het simpele feit dat dit Ittenbachs pet te boven gaat. Het script is veel te prestigieus, waar The Burning Moon een prima kapstok was voor Ittenbachs talent. Premutos wil teveel een verhaal vertellen, wat de zere plekken te vaak blootlegt. Wanneer de splatter dan eindelijk echt losbarst ben je als kijker al bijna in slaap gesukkeld.

2*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Premutos - Der Gefallene Engel (1997, Olaf Ittenbach) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Beetje een tegenvaller. Nolan doet weer erg zijn best een ingenieus plot in elkaar te weven maar gaat hier toch een beetje de mist in. The Prestige bevat een twist die ik ver van tevoren al zag aankomen. Had Nolan wat meer aandacht geschonken aan de magie en de shows bv was dit een betere film geweest. Die zijn toch wat lauw. Aankleding e.d. zijn prachtig maar de cinematografie valt verder wat tegen. Zitten wel een paar erg mooie scenes tussen (lampenveld bv) maar als geheel niet helemaal geslaagd. Acteerwerk van Jackman, Caine en vooral Bale zijn sterk maar dat rolletje van Johansson is een beetje een doorn in het oog. Onnodig. Film waar ik me wel mee heb vermaakt maar hier had meer ingezeten. Ben benieuwd van The Illusionist te biede heeft.

3*

Alweer een toppertje van Carpenter. Die man weet zo goed sfeer in z'n films te brengen. Dit vooral mede door zijn eigen geschreven soundtracks. Ook hier flikt hij het weer. Hoewel de film op momenten een beetje vergezocht is vind ik de sfeer, de cinematografie en een paar heerlijke scenes dat gedeelte overlappen. 4*

Bijzondere film met sterke animatie en een paar uitstekende scènes, maar wat Princess amper voor elkaar heeft weten te krijgen is mij meevoeren in de geanimeerde wereld van August. Ik werd amper geraakt door het geheel, wat vooral te wijten is aan de magere karakteropbouw. Jammer, het concept had namelijk meer verdiend.

3*

Helemaal eens met bovenstaand commentaar. Prison schiet wat tekort als horror- of gevangenisfilm an sich, maar als geheel is het bijzonder genoeg om te blijven boeien.

3*

Erg fout en typisch zo'n jaren '80 actiefilm die geweldig tot zijn recht komt op een mooie ex-rental tape. Heb er dus op nostalgische manier van genoten.

3*

Zeer matig en goedkoop uitziend filmpje van Carpenter. Niets vergeleken bij zijn erg sterke Cigarette Burns. Carpenter had er hier duidelijk geen zin in. Enkel de moeite waard om de soundtrack van zoonlief en een grappig monster aan het eind .
2*