Meningen

Na herziening moet ik toch toegeven dat er wel wat rammelt aan deze film. Het acteerwerk is niet echt denderend, visueel is het niet echt een hoogstandje en ook het verhaal raakt gaandeweg de film het spoor kwijt. Blijft nog wel een entertainende film over die wel zorgt voor de nodige ontspanning, maar verre van een klassieker is.

Het idee is enigzins wel leuk. Na de nodige blackouts kan Evan terug in de tijd en probeert hij z'n fouten recht te trekken. Wat uiteraard niet altijd volgens plan loopt. Heel dicht bij dit soort film is Bedazzled waarin Brendan Fraser enkele wensen krijgt, maar die niet altijd volgens plan worden uitgevoerd. Alleen was dat een komedie en na die zichzelf niet au serieux.

Het begin gaat nog wel, met de blackouts probeert m'n een spanning op te bouwen, al heb je wel heel snel door wat er gebeurd zou zijn. Als die dan nog eens eerst met hints en dan met de flasbacks worden bevestigd krijg je wel het gevoel dat de makers van de film de kijker zwaar onderschat. Bovendien zijn de nieuwe situaties die geschept worden enorm absurd en zwart/wit. Daar blijkt des te meer dat de acteerprestaties vrij ondermaats zijn.

Op zich nog wel een leuke film, maar verre van een klassieker en zeer overschat.

Een filmpje dat ik eerder toevallig zag, maar best wel goed meegevallen is. Het acteerwerk was niet echt speciaal en ik verwachte een thriller zoals 13 in een dozijn. Niet dat het uiteindelijk een klassieker geworden is, maar het script zat toch wel origineel in elkaar. Echte spanning is het niet, maar de aandacht wordt wel constant opgewekt doordat gelukkig veel elementen lang verborgen blijven. Waar is de dochter, waarom doet Brosnan wat hij doet, welk geheim dragen de ouders of één van hen met zich mee, ...? Het geheel deed me wat denken aan The Game of Die Hard 3 met al die opdrachten. Niet slecht uiteindelijk. Heb me hier best nog wel mee geamuseerd.

Een romantische film over kalverliefde. Ondanks m'n voorliefde voor Japanse animatiefilms die de laatste jaren sterk aangewakkerd is, had ik toch wat schrik voor deze film. Onterecht natuurlijk, want dit is een echt meesterwerk geworden. Prachtige beelden en kleuren en een zeer geloofwaardig en intiem verhaal met jonge mensen die worstelen met hun gevoelens die al dan niet beantwoord worden. Ook één van de weinige films denk ik die zomaar weg geraakt met dergelijke zoete romantiek. Maar het voelt ook zo echt aan en volgt geen Hollywoodscenario. De lengte is ook ideaal, alles is verteld wat verteld moest worden. De film is niet onnodige verlengd met overbodige scènes. Alleen dat popliedje op het einde wringt wat, al is het ook niet zo slecht. Misschien dat een herziening later de film nog naar 5* kan brengen, als mijn huidige 4.5* ook niet weinig.

Byzantium is een eigenzinnige vampierenfilm geworden. Een genre dat zichzelf al meerdere malen heeft heruitgevonden. De aanpak is eerder sfeervol, geen gothic meer of horror. Eerder wat mysterie. Het begint wel goed, maar soms mis ik wel de bekende vampieren elementen. Ze mogen uiteraard origineel zijn hierin, maar door een deftig alternatief missen de personages de nodige verborgen laag. Een donkere kant die voor de mysterie en dreiging zorgt. De truc met de nagel is uiteindelijk wel wat flauw. De hoofdpersonages doen het niet slecht. Ben best wel van van Ronan, Arterton gaat wel.

Byzantium is een origineel luik in de geschiedenis van de vampierenfilm maar weet zelf niet goed om de gekozen weg helemaal te benutten. Jammer, want met een beetje meer aandacht voor de sfeer had dit een sterke film geweest.