De zoektocht naar de beste film aller tijden is een discussie die filmliefhebbers al decennialang verdeelt. Terwijl smaken en voorkeuren uiteraard uiteenlopen, zijn er verschillende manieren om deze eeuwige vraag te beantwoorden. In dit artikel benaderen we het vraagstuk vanuit verschillende invalshoeken om beter te kunnen begrijpen wat 'de beste film' zou kunnen betekenen.
Een van de manieren om te bepalen welke films als de beste worden beschouwd, is te kijken naar hun culturele impact en hoe ze de maatschappij hebben beïnvloed. Als we dit criterium gebruiken, zijn er twee films die niet over het hoofd kunnen worden gezien: de originele Star Wars van George Lucas en The Godfather van Francis Ford Coppola. Star Wars bracht niet alleen miljoenen fans van over de hele wereld bijeen, maar zorgde er ook voor dat sciencefictionfilms en merchandise populair werden. Met zijn revolutionaire speciale effecten en uitgebreide universum zorgde de film voor een hele nieuwe golf van interesse in dit genre. Dit zorgde niet alleen voor fans over de hele wereld, maar bleef ook populair bij verschillende generaties en heeft de norm bepaald voor wat we nu kennen als een filmreeks.
Aan de andere kant wordt The Godfather, met iconische acteurs als Marlon Brando, Al Pacino en James Caan vaak gezien als een meesterwerk in het misdaadgenre. De film heeft complexe personages en verhaallijnen geïntroduceerd die de inspiratie hebben gevormd voor diverse latere films. Het feit dat echte Italiaanse georganiseerde misdaadfiguren betrokken waren bij de productie heeft ook bijgedragen aan de populariteit van maffiafilms, waardoor het genre een enorme boost kreeg. The Godfather wordt vaak beschouwd als een iconisch voorbeeld van een maffiafilm. Op IMDb staat de film op de tweede plek op de lijst van de beste 250 films aller tijden, en op MovieMeter staan het eerste en tweede deel met respectievelijk een 4,37 uit 5 en een 4,29 uit 5 eveneens op de tweede en derde plaats.
Wie aan een Italiaanse don denkt, denkt aan Marlon Brando als Don Corleone in The Godfather.
Orson Welles en Stanley Kubrick zetten vakwerk neer
Een andere manier om de beste films te beoordelen, is door te kijken naar hun kunstzinnige kwaliteit en vakmanschap. Films zoalsCitizen Kane, gemaakt door Orson Welles, en 2001: A Space Odyssey, geregisseerd door Stanley Kubrick, worden bewonderd vanwege hun baanbrekende technische innovaties en verbluffende beeldkwaliteit. Deze films krijgen vaak lof voor hun indrukwekkende regie, uitgebreide verhaallijnen en visuele schoonheid.
Citizen Kane wordt vaak beschouwd als een mijlpaal in de geschiedenis van de cinema vanwege de baanbrekende cinematografie, het gebruik van diepte in het frame en een vernieuwende manier van verhalen vertellen. Het bracht nieuwe technieken in beeldcompositie en karakterontwikkeling, die tot op de dag van vandaag terug te zien zijn in films van de nieuwe generatie regisseurs. Om die reden wordt de film beschouwd als een ultieme maatstaf binnen de filmindustrie.
2001: A Space Odyssey van Stanley Kubrick is ook zo'n voorbeeld. De scènes in de ruimte, de visuele effecten en de abstracte, filosofische verhaallijn hebben de grenzen van wat mogelijk is in de filmkunst opgerekt. De film staat bekend om zijn adembenemende ruimtebeelden, innovatieve speciale effecten en baanbrekende geluidsmontage.Iconische beelden in 2001.
Hoe beroemder hoe beter
Wanneer je minder gaat letten op techniek of innovatie, maar je aandacht verplaatst naar de algehele ontvangst bij het grote publiek, komen films als Forrest Gump geregisseerd door Robert Zemeckis, en The Shawshank Redemption van Frank Darabont naar de oppervlakte drijven. Deze films hebben, mede vanwege hun intrigerende personages wereldwijd, een enorme aantrekkingskracht op het grote publiek. Door de behandeling van thema's als vriendschap in goede en slechte tijden kunnen veel mensen zich, ondanks de vaak onbekende setting, in bepaalde situaties herkennen. Iets dat bijdraagt aan de emotionele impact op de kijker en de manier waarop deze blijft hangen nadat de credits zijn gaan rollen.
Forrest Gump vertelt het verhaal van een eenvoudige man, gespeeld door Tom Hanks, die ongewild getuige is van en deelneemt aan enkele van de meest iconische momenten in de Amerikaanse geschiedenis. Het combineert humor en ontroering en biedt een reis door de recente geschiedenis van de Verenigde Staten. The Shawshank Redemption is een meeslepend verhaal over vriendschap en hoop, gesitueerd in een fictieve gevangenis. Dat beide films erg geliefd zijn bij het grote publiek, blijkt wel uit de plek die ze innemen in de toplijsten. The Shawshank Redemption is met een 4,42 uit 5 al lange tijd de absoluut best scorende film op MovieMeter. Forrest Gump staat op plek 20 en haalt een 4,16. Beide films werden meer dan 2 miljoen keer beoordeeld op IMDb.
Het regent Oscars
Sommige mensen beoordelen de kwaliteit van een film op basis van kritische erkenning en de prijzen die het heeft gewonnen. Hier zijn klassiekers zoals Titanic, geregisseerd door James Cameron, en The Lord of the Rings: The Return of the King van Peter Jackson, prominente voorbeelden. Deze films hebben talloze prijzen en onderscheidingen ontvangen en worden vaak beschouwd als meesterwerken. Titanic is een romantisch epos dat wereldwijd bekend is en wordt geroemd om zijn aangrijpende liefdesverhaal, spectaculaire sets en visuele effecten. Het ontving maar liefst elf Oscars en is als sinds zijn verschijning niet meer weg te denken uit de filmgeschiedenis. The Lord of the Rings: The Return of the King, het slotstuk van de epische trilogie naar de boeken van Tolkien, werd eveneens bekroond met elf Oscars, waaronder die voor 'Beste Film'.Leonardo DiCaprio en Kate Winslet in Titanic.
Duizenden persoonlijke voorkeuren
Natuurlijk heeft iedereen een persoonlijke lijst van favoriete films die hen diep hebben geraakt of waarmee ze een sterke connectie voelen. Voor sommigen kan dit een klassieker zijn zoals de Victor Fleming-film Gone with the Wind, terwijl anderen misschien de voorkeur geven aan moderne meesterwerken zoals The Dark Knight van Christopher Nolan.
Gone with the Wind wordt bewonderd vanwege zijn epische verhaal over liefde en overleving te midden van de Amerikaanse Burgeroorlog. Het heeft een blijvende impact gehad op de romantische filmgeschiedenis. The Dark Knight wordt vaak geprezen vanwege de briljante vertolking van de Joker door Heath Ledger, die nog voor de film het witte doek aan kon doen overleed aan een onbedoelde overdosis voorgeschreven medicatie. Ledger ontving na zijn dood alsnog een Oscar in de categorie 'Beste mannelijke bijrol.'
Wat het betekent om 'de beste film aller tijden' te zijn, is onderaan de streep altijd afhankelijk van persoonlijke voorkeuren. Zo zullen echte cinefielen, met duizenden films achter de kiezen, hun parel toch verder weg zoeken dan de gemiddelde bioscoopbezoeker. The Red Shoes, Ikiru, Aguirre, the Wrath of God, Idi i Smotri,8½of Brazil, de lijst met eervolle vermeldingen is oneindig. Als we iedere meer obscure favoriet van de echte kenner willen duiden, kunnen we nog wel even doorgaan. Dat maakt dat de harde vraag welke film nou echt de allerbeste is, nooit definitief te beantwoorden is.
Die vraag is net zo moeilijk te beantwoorden als de slechtste film aller tijden.
Ik denk dat het ook afhangt van het genre. Alien en The big Lebowski zijn niet te vergelijken maar beide zijn één van de beste in hun soort. Voor mij komt Titanic niet in de buurt van Silence of the Lambs maar dat is een persoonlijke voorkeur. Titanic heeft 12 Oscars gewonnen en ik vond er geen zak aan. Oh Jack, I love you.
Citizen Kane (1941) vind ik zeer overschat. Technisch gezien is het een bloemlezing van het werk van met name John Ford (Wellis schijnt 'Stagecoach' 40 keer te hebben gezien) en het verhaal is weinig pakkend.
Een belangrijk criterium voor 'beste film aller tijden' is vaak het verhaal achter de film. Wat dat betreft zijn er weinig die aan 'Citizen Kane' kunnen tippen. De (onterechte) lof voor Vertigo (1958) heeft ook te maken met een achtergrondverhaal dat niet strookt met de werkelijkheid. Breek me de bek niet open .
Ja ik zou zeker Leone zijn spaghetti westerns niet bij de beste films rekenen, ook niet Once upon a time...Alleen vind ik de soundtrack van Morricone wel één van de beste. De vraag welke film is de beste allertijden is zo moeilijk te beantwoorden als wie is de beste voetballer allertijden ....niet dus
Tja, de beste film(s) aller tijden. Moeilijk en persoonlijk. Sowieso zitten The Godfather II, The Godfather I, 2001: a space odyssey in mijn top 10. Maar ook Interstelllar, Joker, It's a wonderful life, Casablanca, Psycho zitten er in. Oeps, zit al op 8 titels.
@dion.ollie: ik bedoel het niet zo onaardig als het misschien klinkt en wil jouw werk niet kapot maken, maar veel van de tekst hierboven voelt op de één of andere manier heel AI-gegenereerd aan.
Maar goed; los daarvan is het inderdaad heel persoonlijk, en kan het ook te maken hebben met hoe en wanneer je een film voor het eerst gezien hebt.
Zelf vind ik 'Fight Club' de meest briljante film. Mijn eerste ervaring was in een heel oud bioscoopje ergens in een achterbuurt van Chicago, waar een oud mannetje met een grote snor je kaartje nog echt doorboorde met zijn tang.
Grote winkelhaak in het scherm en geen idee wat we gingen zien; het was vooral om even bij te komen van de kou.
Daarna moesten we vooral bijkomen van deze film en ik vermoed dat dat nog steeds invloed heeft op mijn beoordeling.
Aan de andere kant snap ik de hoge waardering van/voor Shawshank dan weer niet.
Waar ik een soort van trots op ben in de huidige cultuur van 1 ster of 5 sterren is dat er hier zo weinig films zijn die hoger dan een 4 krijgen. Zelfs een film die boven de 3,5 gemiddeld zit is op zijn minst iets bijzonders.
Daar blinkt Moviemeter echt in uit; beoordelingen waar je wat aan hebt.
Voor mij heeft Terminator 2: Judgment Day gewoon alles: een topcast met geweldige helden, antihelden en een antagonist die nog steeds de nekharen overeind doet staan. Zo ontzettend slim om hier een slanker, sneller en slimmer model tegenover een logge spierbundel te zetten. Een killer soundtrack die na meer dan 30 jaar nog steeds even herkenbaar als sfeermakend is. Special effects en cinematografie die destijds revolutionair waren en nu nog steeds geloofwaardiger ogen dan menig actuele productie.
Onsterfelijke oneliners die zelfs worden herkend door mensen die de film nooit hebben gezien, maar ze toevallig oppikken via referenties in Family Guy, Rick & Morty, The Naked Gun, Reacher—en ga zo maar door (serieus, je kan lang doorgaan).
Actiescènes die je eindeloos kunt compileren en achter elkaar kunt blijven afspelen zonder dat ze ook maar een moment vervelen.
En als klap op de vuurpijl: een replay value die zijn houdbaarheidsdatum maar niet lijkt te bereiken.
Een ongeëvenaard meesterwerk dat het eeuwige geklaag over sequels hijgend achter zich laat.
De zoektocht naar de beste film aller tijden vind ik lang niet zo interessant als iemands persoonlijke favoriet. Natuurlijk kun je prijzen tellen of de culturele impact meten, maar veel boeiender vind ik het om te horen waarom iemand écht van een film geniet.
Mijn gedachte-experiment is dan ook altijd: je mag slechts tien films meenemen naar een onbewoond eiland en daar zit je de rest van je leven mee opgescheept. Welke kies je? Volgens mij geeft dat een veel zuiverder beeld van iemands favoriete films dan een lijst gebaseerd op culturele impact of publieke opinie.
Daarom twijfel ik regelmatig aan de authenticiteit van veel top 10 favoriete filmlijstjes. Ze staan vaak vol met zwaarmoedige klassiekers die vooral lijken te dienen als statussymbool—meer om de schijn te wekken van verfijnde smaak dan om puur kijkplezier te weerspiegelen.
Interessant, maar met dat laatste ben ik het niet specifiek eens. Zeker, Idi i Smotri – die wordt nog genoemd in het artikel – staat bij mij op nummer één. Ja, eigenlijk twee, maar die deelt gewoon de troon met The Third Man, vandaar.
Hoe dan ook, Idi i Smotri, waarschijnlijk de meest zwaarmoedige film die ik ooit zag, staat niet op die plek omdat ik er zoveel van genoten heb, maar omdat die zo veel impact op mij gemaakt heeft. Daar kan tot nu toe niks aan tippen.
Interessant, maar met dat laatste ben ik het niet specifiek eens. Zeker, Idi i Smotri – die wordt nog genoemd in het artikel – staat bij mij op nummer één. Ja, eigenlijk twee, maar die deelt gewoon de troon met The Third Man, vandaar.
Hoe dan ook, Idi i Smotri, waarschijnlijk de meest zwaarmoedige film die ik ooit zag, staat niet op die plek omdat ik er zoveel van genoten heb, maar omdat die zo veel impact op mij gemaakt heeft. Daar kan tot nu toe niks aan tippen.
In dat geval is die plek natuurlijk meer dan verdiend; dat zou ik absoluut niet tegenspreken. Ook films die zwaarmoedig zijn of niet per se vermakelijk in de traditionele zin kunnen prima een plek verdienen in een top 10-lijst.
Ik vraag me alleen vaak af of iemand met een lijstje vol klassiekers, zoals Apocalypse Now, The Godfather, Pulp Fiction, The Shawshank Redemption, The Good, the Bad & the Ugly, Gladiator en Scarface—allemaal uitstekende films—ook daadwerkelijk deze titels zou kiezen als hij er slechts tien mocht meenemen. Mijn inschatting is dat er zeker klassiekers in de selectie zitten en dat er absoluut zwaarmoedige titels tussen zullen staan, maar dat de uiteindelijke samenstelling in dat geval een (voor mij) interessantere en persoonlijkere dynamiek krijgt.
Kan ik dat hard maken? Nee, haha. Ik vind dat jij een mooie lijst hebt, die denk ik veel over jou zegt als filmliefhebber. Aan authenticiteit ontbreekt het in ieder geval niet!
Misschien is het simpelweg een denkfout van mij dat ik me maar moeilijk kan voorstellen dat je juist deze tien films voor de rest van je leven zou kiezen. Terwijl ik me tegelijkertijd prima kan indenken dat de meeste mensen het op hun beurt weer vreemd zouden vinden als iemand de rest van zijn leven naar The Fly en Total Recall zou willen kijken.
Edit: ik ben me er overigens goed van bewust dat mijn gedachte-experiment niet de manier is waarop iedereen een favoriete filmlijst maakt, en dat een persoonlijke top tien meestal bestaat uit films die iemand heel hoog waardeert of zoals je zegt een grote impact heeft gehad. Iedereen bepaalt zijn eigen criteria, zoals het hoort.
Het was bedoeld als uiting van mijn nieuwsgierigheid naar een mogelijk ander top 10-lijstje, wanneer deze op een andere manier benaderd zou worden.
Dankjewel, jouw persoonlijke klassement heeft ook lekker veel variatie!
En je gedachte-experiment heeft zeker zijn waarde, maar dan zou ik denk ik mijn Top-10 wat moeten herzien. Moest ik voor de rest van mijn leven op dat onbewoonde eiland verblijven, dan heb ik veel verscheidenheid nodig. Het lijkt me heel interessant om eens zo'n lijst samen te stellen, tenzij ik van mening ben dat mijn huidige overzicht toch volstaat. Hier kom ik nog op terug!
Sowieso zal iedereen een andere benadering hebben. Waar de één een opstelling maakt van wat hij of zij beschouwt als het beste ooit gemaakt op het gebied van cinema, dan vult de ander dit in met meest vermakelijke films en/of guilty pleasures. De mogelijkheden zijn eindeloos! Dergelijke inzichten kunnen ook nog eens gecombineerd worden, immers. Op de eerste plek staat de Beste Ooit, op twee de Persoonlijke Favoriet, op de derde een stuk Jeugdsentiment en ga zo maar door.
Oké ThomasOMalley, stel nou dat ik zo'n Top 10 ga maken voor op een onbewoond eiland, zijn er dan nog regels of ben ik helemaal vrij in mijn keuze? Extra uitdaging is nooit weg!
Dankjewel, jouw persoonlijke klassement heeft ook lekker veel variatie!
En je gedachte-experiment heeft zeker zijn waarde, maar dan zou ik denk ik mijn Top-10 wat moeten herzien. Moest ik voor de rest van mijn leven op dat onbewoonde eiland verblijven, dan heb ik veel verscheidenheid nodig. Het lijkt me heel interessant om eens zo'n lijst samen te stellen, tenzij ik van mening ben dat mijn huidige overzicht toch volstaat. Hier kom ik nog op terug!
Sowieso zal iedereen een andere benadering hebben. Waar de één een opstelling maakt van wat hij of zij beschouwt als het beste ooit gemaakt op het gebied van cinema, dan vult de ander dit in met meest vermakelijke films en/of guilty pleasures. De mogelijkheden zijn eindeloos! Dergelijke inzichten kunnen ook nog eens gecombineerd worden, immers. Op de eerste plek staat de Beste Ooit, op twee de Persoonlijke Favoriet, op de derde een stuk Jeugdsentiment en ga zo maar door.
Oké ThomasOMalley, stel nou dat ik zo'n Top 10 ga maken voor op een onbewoond eiland, zijn er dan nog regels of ben ik helemaal vrij in mijn keuze? Extra uitdaging is nooit weg!
Goed bezig Flip, leuk man!
Geen harde regels, maar geen gesmokkel met miniseries .
Ik zal de mijne ook moeten herzien hoor. Het lastige van een toplijst is dat je niet snel recente producties toevoegt, omdat die hun duurzaamheid nog moeten bewijzen. Maar in dit geval zou je de films die je inmiddels kan dromen misschien juist niet allemaal mee willen nemen. Lastig!
Overigens gebruik ik deze methode ook bij het bepalen van mijn favoriete acteur (mocht je een keer tijd overhebben, haha). Stel je mag van slechts één acteur (hoofdrol of bijrol) alle films mee naar een eiland nemen, wie zou je dan kiezen? Voor bleek dat Tom Cruise te zijn en daarmee mijn absolute favoriet, terwijl ik hem niet per se de beste acteur ooit vind. Als ik hem kies heb ik het grootste assortiment van films waar ik echt altijd van kan genieten. Maar goed, klein zijsprongetje.
Succes, en ik hoor het graag als je er een keertje voor bent gaan zitten!
Pfoe... een lijst gebaseerd op een acteur? Dat wordt voor mij heel lastig. Dat zou voor mij Terry-Thomas of Alastair Sim worden, denk ik. Gelukkig deelden die twee nog weleens het scherm, dus zou ik geen van beide voor altijd moeten missen.
Reacties (17)