Goldfinger (1964)

Geinig. Niet echt meer dan dat. Ik ben dan ook geen fan van de traditionele Bond, aangezien ik het maar moeilijk serieus kan nemen. Het verhaal is ok, maar ja de actie slaat vaak nergens op, gevechten van Connery zien er niet uit. En die man met zijn hoed..Nee het doet het me vrij weinig. Leuk voor een keertje, maar geef mij maar de vernieuwde Bond.

3*

Als je aan een gemiddeld persoon zou vragen een klassieke Bond-film op te noemen zou Goldfinger hoog op het lijstje staan.

De film heeft een iconische schurk, een henchman die misschien nog wel bekender is en met Pussy Galore heb je de eerste Bond-Girl met zo'n leuke naam. Bond heeft voor het eerst de Aston Martin met de coole snufjes tot zijn beschikking en een heuse theme-song in de credits.

Toch vond ik Goldfinger geen geweldige film. Er zitten zeker individueel sterke scènes in de film zoals de grappige golfscène waarin Bond Goldfinger danig voor schut zet, maar het verhaaltje was flinterdun en de cliché's nemen in de derde film al toe. Bond is een vrouwenversierder, en hoewel de makers van de film een sterke vrouw tegenover Bond willen zetten heeft hij haar binnen een paar seconden om zijn vinger gewonden; ze is in feite weer een gemakkelijk plotelement. En een ander in potentie veelbelovend vrouwelijk personage wordt al snel weer uit het verhaal geschreven.

De actie in de eerste Bonds vind ik ook niet echt goed. Er wordt veel gebruik gemaakt van versnelde beelden zodat het lijkt of Bond en zijn tegenstander in een hevig gevecht verwikkeld zijn, maar het komt vandaag de dag eerder lachwekkend over. Ik begrijp dat Connery zo met zijn kop in beeld kan blijven, maar men had best gebruik kunnen maken van stuntmensen. En als de actie dan goed getoond wordt zoals in het gevecht tussen Bond en Oddjob is het weinig spectaculair, ook vanwege het curieus ontbreken van muziek tijdens deze scène. De laatste confrontatie met Goldfinger heeft dan wel weer zijn charme op een (onbedoeld?) komische manier.

Ik ben blijkbaar niet van de 'klassieke' Bond-films, want het was bij vlagen saai en de actie was niet altijd goed. Gelukkig maken de iconische schurken het zeker nog leuk om naar te kijken en is Connery weer zijn charmante zelf, maar ik wacht nog op een Connery-Bond die ik echt geweldig vind.

Uitstekende film waarin James Bond achter Goldfinger aan zit, die een passie voor goud heeft. Een goeie derde Bond film met zeker één van de beste schurken uit de reeks (uitstekend neergezet door Gert Fröbe) . Een goed verhaal met genoeg actie en een spannende finale op een goed gekozen locatie (Fort Knox).

Fikse verbetering op de vorige twee Bond-films. Goldfinger heeft eindelijk een verhaal dat waardig is aan de mythe van Bond en de actie is meer aanwezig dan bij het oersaaie From Russia with Love. De song tijdens de openingscredits maakt het geheel ook net wat aantrekkelijker, net als de erg sterke score van Barry. Goed.

3,5*

Geweldige Bond, gezien door de ogen van 2013, maar geen moment verveeld de film. Ook Connery is goed op dreef en wat ik heerlijk vond is het feit dat er niet idioot veel one-liners en gadgets in zaten.
Het verhaal is zoals bij alle Bond films niet echt superieur maar dat hoort echt bij Bond. Niet te ingewikkeld, makkelijk te volgen en zeer vermakelijk.
Bond girl misschien wel een van de stoerste en Goldfinger een van de meest memorabele Bondschurken. Maar vooral Oddjob (kom er maar eens op) die echt de rol van "hulp" schurk naar zich toetrekt.
Er zitten hier en daar mega fouten in, maar ja het is dan ook een film uit 1964 (2 jaar voor ik ter wereld kwam) en als je de film in die tijdsgeest bekijkt is ie echt bijzonder.
De titelsong van Bassey blijft echt hangen en past uitstekend bij de film.
Onvergetelijk is natuurlijk de scene met het goud geverfde meisje die een soort legendarische en totaal uit de duim gezogen legende kreeg.
Absoluut 1 van de betere met Connery.
4 * is dik verdient.

Leuke Bond film. Waarschijnlijk de beste uit de vorige eeuw. Het heeft met Sean Connery in ieder geval de sterkste 007 aan boord. Een charmeur, een cheeky bastard (Something big's come up) en eentje die niet schroomt om een vrouwtje een klap op te laten vangen. Shirley Basseys theme song is alleen al goud waard, het maakt de optiteling nog wat gaver en het postermeisje trekt sowieso de aandacht.

Poes Galore doet daar niks voor onder, Oddjob met z'n hoed om andere redenen ook al niet. Auric Goldfinger is eigenlijk niet eens zo'n geweldige schurk, maar zijn beul poetst dat onmiddellijk weg en z'n plannetje is met een dikke korrel zout prima onzin. Een bijna perfecte balans tussen het typische sfeertje, dolle actie inclusief onnozele gadgets en de nodige kwinkslagen. Benchmark Bond, zoiets.

Toffe James Bond-film.

Ben zeker geen kenner of echte fan van James Bond, maar zo zie ik Bond graag. Als een echte stijlvolle gentleman-spion, in plaats van een John McClane-typetje in een veredelde Die Hard film.

Een onderhoudend verhaal, wat mooie meiden en Bond die zich in stijl overal doorwerkt, meer moet dat niet zijn verdorie!

Goed.

De derde James Bond film en veel mensen vinden dit de beste Bond film ik zelf vind van niet maar het blijft een goede Bond film.

De openingscene is een stuk wat complete onzin is Bond komt met een zwempak aanzwemen met een nep meeuw op zijn hoofd .Hij heeft explosieven bijzich blaast uiteraart de boel op , dan zie je dat hij een ook nog een pak onder zijn zwemkleding heeft. en er is een klein gevecht aan het eind van de scene . Dit stuk is vooral grappig bedoelt en je moet het niet al te serieus nemen maar dit stuk is wel een goede inkomer

In de vorige bond film hadden we al het koffertje als gadget maar in deze film krijgen we de Aston Martin een auto met onder andere machine geweren en een schietstoel , de gadgets zijn zeker een leuke toevoeging aan de film en de gadgets zijn nog niet zo overdreven als in latere films .

Het verhaal in de film vond ik interessant al vond ik dat stuk met de gangsters die vergast werden wat minder goed ze hadden er van mij er wel wat grotere rol in de film mogen hebben en ook vond ik het een minpunt dat james bond zo lang in handen van Goldfinger was , ik vind het toch niet zo leuk als Bond in zo groot deel van de film in handen is van de schurk . .

Sean Connery acteert weer goed, Goldfinger is een leuke schurk maar ik vond zijn handlanger Oddjob veel leuker Oddjob is een sterke man hij zegt in de hele film niets en hij gebruikt zijn hoed ( waar een stuk metaal in zit ) als wapen. Het gevecht met Bond aan het eind van de film vond ik ontzettend leuk

Een erg goede scene vind ik ook de vliegtuig aanval op Fort Knox al vond ik wel dat de de soldaten wat knullig neervielen. Ook het golf partijtje tussen Bond en Goldfinger was leuk

Ik zelf had het beter gevonden als Goldfinger tijdens het gevecht bij Fort Knox was gestorven nu in de film krijg je na het spektakel bij Fort Knox nog het gevecht met Goldfinger in het vliegtuig waarna het vliegtuig neerstort maar bond en het bond meisje Pussy weten net op tijd uit het vliegtuig te springen en de film is dan plots afgelopen ik vond dit einde een beetje een anti climax .

Dit is een erg goede bond film met wat met leuke humor leuke gadgets leuke schurken en deze film heeft een spannend verhaal 4.5 sterren

Wat mij betreft is dit niet de beste Bond film, en ook niet nummer twee of drie. Natuurlijk, alle elementen van een wat wij later als Bondfilm zijn gaan zien zijn in Goldfinger te vinden: Een memorabele schurk met scherpe dialogen

Bondmeisjes met idiote namen, exotische handlangers met maffe wapens, en voor het eerst een Aston Martin DB4, voorzien van de spionnen opties.

Spoiler:
Iedere keer als ik deze film zie wordt ik in het verhaal gezogen tot het punt dat Bond een figurant blijkt in zijn eigen film. De deus ex machina in de vorm van Pussy Galore, blijkt de ster van het verhaal te zijn. Dat kan de held van iedere tiener toch niet overkomen?

Tot dusver na 3 delen het beste deel uit de reeks vooralsnog. De actie word vermakelijker, de technische snufjes worden meer geïntroduceerd en de aanwezigheid van Goldfinger en Oddjob zorgt voor een extra pluspunt. Ook de aanwezigheid van de Aston Martin zorgen dat Goldfinger telkens meer als een bondfilm doet aanvoelen. En uiteraard ook niet te vergeten de aanwezigheid van Q.

Dat was nummer 3! De sfeer van deze film is echt weer meer richting Dr. No in plaats van die grauwe sfeer uit de vorige film. Een ander groot pluspunt is de introductie van de auto als een echt middel van Bond. In het begin wordt hier ook echt heel erg gebruik van gemaakt en dat vind ik leuk om te zien. Connery als Bond ben ik inmiddels echt wel fan van en in deze film acteert hij ook weer goed. De dialogen met Goldfinger zijn over het algemeen goed geslaagd en juist het ontbreken van dialogen met zijn Aziatische hulpje zijn ook leuk. Daarnaast is de scene met het meisje in goud voorlopig een hoogtepunt uit de serie.

Voorlopig enkel de loftrompet, maar er zijn ook nog wel wat minpuntjes. Zo vind ik de relatie met de Bond-Girl (Pussy, haha) enigszins merkwaardig. Daarnaast is de slotscène in het vliegtuig een klein beetje een anti-climax (Goldfinger die door het raampje verdwijnt, haha). Eerder in Fort Knox vallen de soldaten ook al behoorlijk knullig. Maar goed, het is natuurlijk wel een film van 40 jaar terug.

Concluderend kan je stellen dat deze film beter is dan zijn twee voorgangers en voor die tijd echt een topper moet zijn geweest. Voor nu is het uitstekend vermaak met een heerlijke 007, 4*

Een flinke stap vooruit ten opzichte van From Russia with Love.

Allereerst is er de titelsong die erg sterk is en bijzonder krachtig wordt gezongen. Altijd aardig om te horen hoe het Bond-theme in zo'n nummer verweven wordt. De song is de basis voor de rest van de filmmuziek, die daardoor ook beter overkomt dan de muziek uit de eerdere films.

Verder voelt dit aan als de eerste echt complete Bond. Q was er dan al in de vorige film, maar nu geeft lijkt hij Bond veel handigere gadgets mee te geven, met name wat de auto betreft. Ook voor mijn gevoel heeft Bond wat meer charme en bezigt wat vaker droge oneliners, al blijft dat relatief schaars ten opzichte van de Roger Moore films voor zover ik me dat kan herinneren. Verder was de laser toen erg futuristisch en moet veel indruk hebben gemaakt. Volgens mij zijn snijbranders nog steeds handiger, maar dat drukt de pret niet. Ook opvallend was dat Bond zijn vriendin bij het zwembad wegstuurt met een pets op de haar kont: tijd voor mannengesprekken. Zou nu niet meer kunnen, maar het voelt ergens wel aan dat Bond zo moet zijn. Of je ervan houdt of niet, het voelt voor mij aan alsof dat bij zijn karakter hoort.

Wel een aantal zaken waar ik mijn vraagtekens bij heb. Zou men toen niet al argwaan hebben als je alsmaar winnende tegenstander bij het kaarten overduidelijk een oortje in heeft? En over het gebruik van het gas - los of het dodelijk is of niet - heb ik ook mijn vraagtekens. In Japan was de sarinaanval in de metro (wat nou niet bepaald in de open lucht was) eigenlijk maar matig succesvol met 12 doden. Moet ik dan geloven dat een paar sproeivliegtuigjes duizenden soldaten kan omleggen? De manier waarop de soldaten overigens "dood" neervielen was behoorlijk hilarisch.

Maar goed, realisme is geen noodzaak. Zoals opgemerkt was de soundtrack best sterk, visueel was het degelijk, maar niet meer dan dat. Een aantal scènes met blauwe schermen, en met name de buitenbeelden van vliegende passagiersvliegtuigen gefilmd zagen eruit als modelvliegtuigjes met een achtergrond.

Niet perfect, maar wel vermakelijk, en hoewel het zeker gedateerd is, had ik eigenlijk veel erger verwacht. 3*.

Zonder meer de beste Bondfilm met Connery in de hoofdrol. Gert Frobe als Auric Goldfinger is één van de meest memorabele schurken uit de Bond-reeks.

Goldfinger is volgens velen nog altijd één van de beste Bond-films, ondanks dat ze tegenwoordig behoorlijk gedateerd aandoet. Het nummer van Shirley Bassey blijft een klassieker. Een prima actiefilm!

Niet helemaal mijn ding, James Bond, maar Goldfinger vond ik amusant, verveelt nooit, en huisvest een aangename sfeer. Ik weet niet hoe men op het idee gekomen is van een zwijgzame en hoedengooiende assistent-schurk die Oddjob noemt, maar het is geniaal. De laser heeft wat mij betreft de tijd niet overleefd, en de knokpartij in de kluis kwam heel gekunsteld over, maar laat dat - samen met het dwaze plot - de pret niet bederven.

Goldfinger overtreft moeiteloos Dr. No en From Russia with Love. Het grauwe sfeertje van de vorige beviel niet super, en gelukkig is het allemaal weer wat luchtiger. Voor het eerst dat een Bond-theme ook indruk weet te maken, goede sfeerzetter.

Eindelijk een Bond die alle ingredienten heeft die ik van een Bond verwacht. Natuurlijk is daar Connery die met de film meer zelfvertrouwen krijgt en ieder vrouwtje om zijn vinger windt. Goldfinger is een leuke schurk met een geniaal cheesy plan die wordt bijgestaan door een handlanger die nog groter naam heeft gemaakt, Oddjob. Worstelaar Sakata is hiervoor perfect gecast. Pussy Galore viel een beetje tegen, maar de Masterson-zusjes maakte veel goed. Schitterende scene met de gouden verf.

Maar ook de introductie van de Aston Martin is een genot. Held Q die de auto voorziet van allerlei snufjes is typisch Bond. Maar ook andere scenes zoals waarin Goldfinger zijn pooltafelruimte omtovert in een evil lair waarin een meesterplan wordt voorbereid laten zien dat het budget toch net weer iets hoger lag.

Natuurlijk is de film hier en daar wat gedateert. Dat James Bond met een klapje op de rug van Oddjob meteen KO gaat oogt erg goedkoop. Hetzelfde geldt voor 'de lift' waarmee Bond verdwijnt in de cel. Zelfs een visstick trapt daar nog niet in. Dan zijn er nog de soldaatjes die slecht neervielen en het oortje (of meer: OOR) tijdens het kaarten. Oubollig, goedkoop en ongeloofwaardig. Het doet echter niks af aan de charme waarmee deze Bond voor de dag komt.

Goldfinger staat voor mij bekend als oer-Bond: dit is de blauwdruk voor elke volgende film van 007 met voor het eerst een Bond-song (allicht de beste van allemaal), meer silliness, het bezoek bij de schurk van dienst, et cetera. Natuurlijk, Dr. No en From Russia kenden ook al enkele aspecten, maar nu is het echt samengekomen allemaal.

Wat direct opvalt is de helderheid van de beelden, ik zou de film zo een jaar of 25 jonger schatten. Pas bij binnenscènes met decors is de leeftijd te zien, vooral door de gedateerde look van Technicolor. Sowieso is het camerawerk prima, met vaak subtiele bewegingen die me doen denken aan Hitchcock die ook een bepaald gevoel daarin kon leggen. Verder is de muziek fijn, met de Bond-theme vaak herhaald instrumentaal dan, en Connery die zich de rol helemaal eigen maakt. Als actieheld vind ik hem nog steeds niet overtuigend, maar als charmeur en gentleman doet hij het uitstekend. Opvallend is ook zijn grote seksuele lust deze aflevering - werkelijk elke vrouw die hij ziet, ziet hij ook als prooi.

Dat neemt niet weg dat het een vrij licht filmpje is, ook door die aspecten zojuist genoemd. Helemaal serieus is de film niet meer te nemen, en hoewel de losse scènes vaak wel werken en er vele memorabele momenten zijn, kijkt de film als geheel te makkelijk weg en beklijft nergens. Dat zou bij Bond altijd blijven, maar dan zaten er nog betere actiescènes in die de film omhoog zoudenhelpen. Deze Goldinger mist dat. Daarnaast is het einde iets te snel afgeraffeld. Ineens heeft Pussy Galore het zenuwgas veranderd? Prima popcornvermaak, dat wel, maar geen overdonderende film. Halfje verlaagd naar 3,5*.

Goldfinger. Als 13 jarige jongen was ik er zes jaar geleden lyrisch over. De film behoorde tot mijn favorieten en ik was er als de kippen bij negatieve reacties de kop in te drukken. Wel, vandaag heb ik Goldfinger maar eens uit de kast gehaald en ditmaal op blu-ray bekeken (dat is echt een aanrader overigens). Ik denk dat in de jaren dat ik inmiddels fan ben van Jimmie Bond, geen enkele film zo in waardering gedaald is als deze...

Laat ik beginnen met duidelijk maken dat dit geenszins een slechte film is. Deze film heeft meer betekend voor de serie en andere films in het actiegenre dan menig film kan zeggen. De film is tevens voor mij de blauwdruk voor heel veel films die na deze zijn gekomen (ik noem een Thunderball, The Spy Who Loved Me, A View to a Kill). En daar komt ook m'n eerste punt dat ik wil maken. Goldfinger zet die toon, het wordt alleen daarna veelvuldig in de serie zelf nagedaan, en beter.
De film is iconisch, dat wel. Goldfinger kent iedereen, fan of niet. Mijn moeder kan het riedeltje van de muziek nog neurien (dat zegt aardig wat). Goldfinger heeft ongetwijfeld een paar van de beste namen. Pussy Galore. Oddjob. Goldfinger. Het kan niet op. Goldfinger heeft ook een paar van de bekendste en meest iconische scènes. Ik noem de dood van Jill Masterson, ik noem de achtervolging op Tilly Masterson in de DB5, de laserscene, de man talk bij het zwembad... Het maakt de film in die zin wel verheven. Het mag ook gezegd worden, goud heeft iets aantrekkelijks. Goud spreekt tot de verbeelding en geeft macht aan. Dan zou je verwachten dat deze film alle elementen bevat uit de vorige twee en daar het gouden randje aan geeft. Dat vind ik nu ik ouder ben, niet langer het geval.
Iconisch als hij is, de film is echt gedateerd. Ik vind het mooi om wat locaties in hun tijdsgeest te zien, maar de film komt heel stoffig en oud op me over. De film lijkt zo grauw telkens, waar we ook naartoe genomen worden. Zwitserland is een prachtige locatie, maar komt hier jammer genoeg te weinig aan bod. Dat wordt in On Her Majesty's stukken beter gedaan. Ook de VS lijken wat kleurloos. Goldfinger mist het exotische van Dr. No (spat echt van je scherm af) of het realistisch grauwe van From Russia with Love. Gemiste kans. De sets van Ken Adam, op de hobbykamer van Goldfinger en het interieur van Fort Knox, zijn ook niet z'n beste werk. Jammer, de man kan namelijk zó veel.
Gedateerd is de film logischerwijs ook in de special effecten. Dat vind ik op zekere hoogte niet storend. Bij het zwembad aan het begin van de film worden real life scènes afgewisseld met studio-opnamen met een projectiescherm. Dit is te zien, maar wel knap gedaan en het ziet er vloeiend uit. De shots van de vliegtuigen in de lucht en Goldfingers einde zijn echt om te huilen. Had niet gehoeven. Ik had Goldfinger ook wel een spannender einde toegewenst. Dit ging heel snel en was letterlijk een anticlimax; iets waar Hamilton als regisseur in al zijn Bondfilms last van zou hebben.
De film excelleert wel in z'n cast. Sean Connery speelt ondeugend, lijkt wel af en toe wat verveeld. Honor Blackman vind ik prettig om naar te kijken en ze acteert op een natuurlijke manier. Gert Fröbe, ja wat een held. Hulde ook aan de voice dubber die Goldfinger zijn karakteristieke stem gegeven heeft en het perfect gematcht heeft met het beeld. Wat teleurstellend vond ik Cec Linder (Felix). Ik vond Jack Lord beter passen in de rol. Jammer, want Felix Leiters rol in Goldfinger was groter. M lijkt geirriteerd in deze film, meer dan normaal leek het. Kan aan mij liggen. Oddjob is met z'n verschijning weer een iconisch element van Goldfinger, waar de muziek ook zeker aan bijdraagt. Hij is ergens ook nog wel sympathiek en toch is het niet iemand die je in het donker op de golfbaan wil tegenkomen. Andere teleurstellingen is de crew van Goldfinger. Ik vind de Koreanen in deze film maar lachwekkend. Beetje denigrerend zelfs. De oma met machinegeweer is top haha
De film heeft zeker grappige, goede en rake momenten, het verhaal is echter zwak. Echt zwak, ook voor Bondbegrippen. De film opent nog wel redelijk, al is volstrekt onduidelijk wat en waarom Bond doet wat hij doet. De titel sequence vind ik één van de betere uit de reeks. Naarmate de film vordert, zakt hij ook als een plumpudding in elkaar. Sterker nog, als Goldfinger besluit Bond in leven te houden, is alle spanning weg. Behalve wat spionagewerk heeft Bond geen enkele moordpoging ondernomen op Goldfinger (Tilly twee keer). Hij lijkt nooit echt in gevaar te zijn en komt vrij gemakkelijk uit toch wel benarde situaties. Hoe anders in From Russia with Love. Dat aangemodder daar op de ranch. Het duurt te lang, leidt tot weinig, is niet interessant genoeg. Bij het einde komt er weer wat schot in de zaak en dat is weer een beter stuk. De finale in Fort Knox is een goede climax. Oddjob komt shocking aan z'n einde. Lekker veel manschappen, veel gevuur van schoten heen en weer. Top.
De film kent ook - is genoeg te vinden op internet en in documentaires - veel fouten. Fouten tijdens de film. Maar ook ongeloofwaardigen. Bond krijgt in de hotelkamer 1 rake klap van Oddjob en raakt bewusteloos. In Fort Knox incasseert hij er meerdere, zonder out te gaan. Pussy is immuun voor Bonds charme maar duikt met hem het nest in en besluit geheel haar eigenbelang in de missie op te geven en het zenuwgas Delta 9 te vervangen. In het boek was ze lesbisch, in de film wordt dit in het midden gelaten maar ze denkt wel alleen aan haarzelf: ze is uit op het geld. Het lijkt een simpele en enigszins gemakkelijke reden om de plot van de film te veranderen. En ook het bijeenbrengen van alle gangsters om eerst het gehele plan uit te leggen en ze daarna om te brengen is wat lame. Het vreemdst vond ik dat Oddjob niet even de koffer met goudstaven uit de auto haalde toen deze met Mr. Soho in elkaar geperst werd. Moet dat daarna alleen maar weer gescheiden worden. En was tevens duidelijk dat er geen dummy in die auto zat toen hij elkaar geperst werd. Het oortje van Goldfinger tijdens het kaarten etc. De fouten maken de film wat knullig en slordig. Terwijl het met sommige dingen wel beter in elkaar in elkaar steekt. De montage is op sommige momenten slecht qua timing, maar de vaart zit goed erin en Hunt houdt het vloeiend.
De muziek tot slot is fantastisch. Memorabel ook. Met name de muziek als men Fort Knox benadert is legendarisch vind ik. Schellende trompetten, blazers, alles erop en eraan. Eén van de betere werken van John Barry.

Al met al: Goldfinger is een prima film en zeker de moeite waard. Helaas wordt de film elke keer als ik hem zie lager in mijn waardering. De toon van de film is mij te luchtig en er had meer tijd en aandacht besteed mogen worden aan het verhaal. Wat iconische scènes die elkaar opvolgen maken nog geen verhaaltechnisch hoogstandje.

3 sterren

Onverwoestbare Bond-klassieker die met elke kijkbeurt beter wordt, by far de beste film met 007 als je het mij vraagt. Connery is in topvorm, Fröbe een heerlijke bad guy, Oddjob een held, de zusjes Masterson om door een ringetje te halen en elke film die er mee weg komt een personage Pussy Galore te noemen moet wel deugen natuurlijk. Een goed evil masterplan, zeer memorabele momenten (de gouden verf, de jet-seat) en fantastische oneliners, 'Shocking' natuurlijk maar inderdaad vooral die ene:

No, Mister Bond, I expect you to DIE

Goldfinger
He's the man, the man with the Midas touch
A spider's touch.
Such a cold finger
Beckons you to enter his web of sin
But don't go in

Eén van de beste Bond theme songs gezongen door de onvergetelijke Shirley Bassey, die ook nog de titelsong zong voor Diamonds Are Forever en Moonraker.

Goldfinger is één van mijn favoriete Bondfilms, misschien wel de favoriet. Sean Connery is onverbeterlijk als James Bond, de man die een witte smoking onder zijn duikpak draagt en die zonder verpinken een verraderlijke vrouw als schild te zijner verdediging gebruikt.

In een hotel in Miami Beach krijgt Bond via Felix Leiter de opdracht om de goudsmokkelaar Autric Goldfinger te schaduwen. Maar in plaats van dat onopvallend te doen, doet hij Goldfinger verliezen met kaarten en gaat hij met diens vriendin naar bed. De scène waarin Shirley Eaton als Jill Masterson volledig in goudverf gehuld op het bed ligt is één van de bekendste taferelen geworden in de geschiedenis van de Bondfilms (en films in het algemeen).

Terug in Londen krijgt Bond van M de opdracht om contact met Goldfinger te leggen en uit te vissen hoe die zijn goud naar andere landen weet te smokkelen. Van Q krijgt Bond de befaamde Aston Martin DB5 en een radiozendertje dat in de hak van zijn schoen past.

Bond ondervindt dat Goldfinger niet alleen bij het kaartspel graag zijn tegenstanders bedriegt, maar ook tijdens het golfspel. Na Goldfinger op een slinkse manier te verslaan bij het golfen volgt Bond hem naar zwitserland, waar hij Tilly (de zus van Jill Masterson) ontmoet die op wraak uit is maar Tilly wordt gedood door Oddjob en Bond wordt gevangen genomen.

Het is dan dat we het tweede onvergetelijke filmfragment zien: Bond die vastgebonden ligt op een tafel met een laserstraal tussen zijn benen. De chinese spion die bij Goldfinger staat is overigens Burt Kwouk, die Kato speelt in de Pink Panther films en die ook in You Only Live Twice een rolletje heeft.

De manier waarop Goldfinger en Bond beleefd tegen elkaar blijven praten en Bond zich gedraagt als een gast in een hotel in plaats van de gevangene van Goldfinger, is erg grappig en typisch voor een Bondfilm. Het is ook typisch hoe de bad guy zijn hele plan steeds aan Bond openbaar maakt, blijkbaar in de overtuiging dat Bond het avontuur toch niet zal overleven.

Deze film zit vol grappige oneliners en gevatte dialogen, teveel om op te noemen maar hier zijn er toch een paar die ik genoteerd heb:


Bond kust het danseresje Bonita en zij voelt zijn koude wapen tegen zich aan.
Bonita: "Why do you always wear that thing?"
Bond: "I have a slight inferiority complex."

Bond gooit een elektrisch apparaat in het bad waardoor een schurk geëlektrocuteerd wordt.
Bond: "Shocking! (kijkt naar de verraderlijke Bonita)... positively shocking!"

Bond wordt door een vrouw gemasseerd tot Felix Leiter hem begroet.
Bond: "Felix... how are you? Dink, meet Felix Leiter. Felix, say hello to Dink. Dink, say goodbye to Felix."
Dink: "Huh?"
Bond: "Eh… mantalk!" (geeft haar een klets op de kont)

Bond en Jill Masterson liggen na een vrijpartij in bed.
Radio: "Washington… at the white house this afternoon the president said he's entirely satisfied..."
Bond: "Well, that makes two of us."

Felix Leiter belt Bond terwijl hij met Jill Masterson in bed ligt.
Bond: "Oh Felix... what's that ? Dinner? Eh, no look I'm sorry, I cant... something bigs 's come up."

Bond ligt op een tafel vastgebonden met een laserstraal tussen zijn benen.
Bond: "Do you expect me to talk?"
Goldfinger: "No, Mr Bond! I expect you to die!"

Bond: "Who are you?"
Pussy: "My name is Pussy Galore."
Bond: "I must be dreaming!"

Pussy: "What happened? Where's Goldfinger?"
Bond: "Playing his golden harp."

Volgens sommige mensen mag dit beschouwd worden als de beste Bondfilm ooit. Terecht of niet? In ieder geval met mijn favoriete Bond-acteur, een ingenieus plot (althans wat het megalomane plan betreft), een uitstekende schurk, twee zeer mooie Bondgirls, één van de beste titelnummers, een paar klassieke beelden (met name het lot van Jill Masterson en de manier waarop Bond halverwege de film geacht wordt aan zijn einde te komen) en leuke dialogen ("Do you expect me to talk?" "No, Mr Bond, I expect you to die!" – vooral geweldig door de opgewekte zorgeloosheid waarmee de titelfiguur dit zegt). Of dit de beste film van de reeks is weet ik niet, maar erg leuk is hij zéker.

Leuke film met de al veel aangehaalde klassieke scenes (Jill op het bed, de laserscene, Oddjob met zijn discushoed), een schurk die een keer een plan heeft dat enigszins sense maakt, een onvergetelijke titelsong, en Sean Connery die steeds meer groeit in zijn rol. Toch waren er ook te veel mindere stukken, met name op het eind, de scene met die vliegtuigjes en omvallende soldaten was bijvoorbeeld erg matig.

Overigens is James Bond helemaal niet zo´n goede spion- als er een vrouw in de leeftijdscategorie 20-40 in beeld komt verschuiven zijn prioriteiten onmiddellijk, en bovendien wordt hij in vrijwel elke film al vroeg ontmaskerd en gevangen gezet, en het is te danken aan de domheid van zijn vijanden dat hij nog een kans krijgt de situatie te redden.

- Do you expect me to talk?
- No, Mr. Bond, I expect you to die!

Nu ook Goldfinger opnieuw gekeken op haarscherp bluray beeld. Ook van deze Bond film hebben ze echt een hele fraaie opgepoetste versie gemaakt die qua beeld en geluid echt geweldig is. Completer wordt het denk ik niet, wat een prachtige prestatie is als je weet hoe oud deze film is.

De vorige keer had ik maar 3,5* uitgedeeld en dat ga ik nu absoluut veranderen. Goldfinger was door het over de top gaande verhaal nooit mijn favoriet, maar waarom weet ik niet, want het is 1 van de meest pure Bond films. Alles zit erin, van een krankzinnige schurk met een sterke sidekick tot een erg fraaie Bond girl (en als je een dame Pussy Galore durft te noemen dan heb je sowieso ballen als film, hehe) tot een grootse ontknoping. Sean Connery heeft er duidelijk zin in en zijn charme, humor en de wat vrouwonvriendelijke opmerkingen en handelingen zijn erg leuk. Zulke politiek incorrecte scenes als een tik tegen de kont geven zul je tegenwoordig niet meer zien, maar zulke momenten maken wel het personage James Bond, zeker in die tijd. Je merkt wel goed het verschil in karakters. Waar Daniel Craig een macho knokker is, daar is Connery nog die flirterige womaniser spion.

Het verhaal is groots, boeiend, maar soms ook wel erg overdreven. Net als de uitwerking. Het gifgas wat gedropt werd, inclusief tientallen heel dom neervallende soldaten vond ik wel jammer, net als de vechtpartij tussen Bond en Oddjob, wat er gewoon suf uit zag. Gelukkig zijn dit maar kleine minpunten, want ik heb er erg van genoten. Oddjob is overigens by far de beste handlanger uit de hele reeks. Enorm iconisch met zijn stoere kop en handige hoed. Goldfinger is wel een beetje een karikatuur, maar wel een leuke. Overigens vond ik zijn pokerscene wel vrij lachwekkend. Het valt niet op bij zijn tegenspeler dat hij een zeer opzichtig oortje in heeft? De wraak van Goldfinger op zijn dame door haar goud te verven is weer 1 van de meest legendarische momenten uit de serie. Lekker weird. Zijn einde in het vliegtuig was wel weer geinig, maar ook wat vergezocht en helaas qua special effecten niet al te mooi. Maar goede momenten kent de film zat. De achtervolging in de overigens heerlijke Aston Martin DB5 met alle gadgets is er ook 1 om nooit te vergeten.

En dat geldt al helemaal voor de werkelijke prachtige themesong van Shirley Bassey, mijn favoriete Bond song. Groots, bombastisch en een sterke tekst in de geest van de film. Dat het nummer regelmatig instrumentaal in de film verwerk zit is een hele dikke plus. Het tekent de film, waar met de grootst mogelijke zorg aan is gewerkt. Precies wat het publiek wilde.

Mijn 3,5* worden 4,5*. Ongetwijfeld eindigt de film nu wel in mijn Bond top 5.

Dit gaat al de goede kant op, lekker luchtig en met een uur en 3 kwartier ook niet zo overdreven lang. Voor mij zonder twijfel beter dan zijn 2 voorgangers.

Goldfinger en vooral zijn sidekick zijn interessante bad guys en Honor Blackman als Pussy Galore een leuke bond girl!

Klein minpuntje is dat Tania Mallet best wat meer screentijd had mogen krijgen, een mooie verschijning!

Ook het einde stelt niet teleur, kortom een vermakelijke Bond film die zoals ik ze het liefste zie vooral lekker luchtig blijft en zichzelf niet al te serieus neemt.

3,5*

Goldfinger

Dit gaat alweer de betere kant op wat ik verwacht had van de James bond franchise. Ik was laatst aan het rondstruinen op een bouw in Enschede, waar de timmerman groot fan is van de James Bond films, nog wel even gepraat met die man en opzich geen verkeerd gesprek. Daar was uitgekomen dat hij ultiem fan is van niet alleen James Bond, nee in zijn ogen de beste bond film: Goldfinger. Nouja, geef hem eens ongelijk. Dit was de film die ik ook hoopte te zien in Dr. No (1962) en From Russia with Love (1963). Toch heb ik het gevoel dat Dr. No (1962) gewoon een begin was, tot een groot succesvol film serie, en ik denk dat From Russia with Love (1963) (in mijn ogen) iets de verkeerde kant op gegaan is. Nu hebben ze toch wel de goeie weg gekozen en is de film eigenlijk niet echt saai geweest op sommige momenten.

Het verhaal was leuk. Ik ga er alleen eventjes niet lang op door. Het concept was ook erg gaaf. Er waren zeker leuke actie scenes, zo begint het al in een badkamer erg leuk. Ook de introductie van de Bond wagen was erg leuk met de destijds best wel luxe gadgets die erop zaten. Sean Connery speelt weer een heerlijke rol en ook de rol van Gert Fröbe of eerder de personage en Gert Fröbe zelf waren ook prima. En zoals bij Bond mooie meisjes, en vooral de vliegtuigpiloten mijn goed mooie meiden haha! Gaat de mooie kant op, nog niet echt te vreden en ik moet nog steeds erg wennen aan de jaren '60 films maar, ik begin er langzamerhand te komen! Alleen is Goldfinger niet mijn persoonlijke favoriet!

3.5*

Absoluut één van de beste, zo niet de beste, der bondfilms. Fröbe past geweldig in de schurkenrol, Blackman idem dito als de al geëmancipeerd ogende Bondgirl, om maar te zwijgen over de legendarische Oddjobb en de classic titelsong van Bassey. Sterk rechtdoorzee verhaal, wat ook nog enigszins geloofwaardig oogt, in vergelijking ten minste met de tegenwoordige, vergezochte plots in Bondfilms. Wat zou een mens nog meer willen?

De film waarmee duidelijk werd dat de producers een goudader hadden aangeboord. Ook de film met die auto: de Aston Martin compleet met schietstoel. Desondanks vind ik 'From Russia with love' toch net iets beter. Connery speelt Bond hier misschien wel op zijn best, Fröbe is goed en Sakata misschien nog wel beter. Ook Blackman en Eaton doen het goed. Toch vind ik deze film net iets te gladjes en over the top.

James Bond is een held die altijd wint. Hij houdt het perfecte midden tussen gentleman en actieheld. Vrouwen bezwijken voor hem in een vingerknip. De vroege Bondgirls dragen weinig geëmancipeerde voornamen als Honey en Pussy. Soms zijn ze ingehuurd door de slechterik, maar aan de charme van James kunnen ze niet weerstaan.

Goldfinger is de beste slechterik. Dat hij zonder scrupules vals speelt en niet tegen z'n verlies kan, zegt veel over de persoonlijkheid van deze homo ludens. Z'n plan is gewiekst, omdat hij rekening houdt met de inflatie. Toch maakt hij dezelfde fout als elke slechterik: in plaats van 007 te liquideren wanneer hij de kans heeft, neemt hij de tijd om te praten en uitgebreid uit te leggen hoe hij de wereldhegemonie wil bekomen. Harold Sakata, een professioneel worstelaar, speelt z'n gespierde handlanger Oddjob. Samen vormen ze de klassieke combinatie brein en spieren.

Een vast patroon wordt gevolgd, met actiescènes in het begin en tijdens de climax, afgewisseld met gevatte dialogen, romantische scènes, nuttige gadgets en mooie locaties. Wanneer Bond nog 58 seconden heeft om de bom onschadelijk te maken, doet hij er in werkelijkheid 1 minuut 53 over; die seconden kloppen niet. Het is wel grappig dat iemand anders uiteindelijk dat knopje aan de zijkant uitzet.

Behalve de beste slechterik heeft deze ook het beste liedje. De stem van Shirley Bassey schalt over het chromatische Bondmotief en de tekst vermeldt Midas, wiens aanraking alles in goud veranderde.

Tja, Bond.

De titelsong is legendarisch, en bij de voorstelling van de typische Bond-gadgets denk je dat het wel goedkomt. Maar daarna volgen knullige dialogen, kolderieke actie en voorspelbare uitkomsten elkaar op. Bovendien ziet een en ander er werkelijk te gedateerd uit en is zo'n boef met een scherpe hoed niet meer zo indrukwekkend. Over het 'meesterplan' van Goldfinger zelf (inclusief vliegtuigen met gasaanval) kunnen we maar beter helemaal zwijgen.

Nee, dit werkt niet meer. Al was de in goud gehulde Jill een knap beeld, en deed Fröbe (alias de creep uit Es geschah am hellichten Tag) het niet eens zo slecht.

“Do you expect me to talk?”

“No, Mr. Bond, I expect you to die!”

Sterke Bondfilm die veel klassieke Bondelementen heeft geïntroduceerd. Q, de Aston Martin, de kleurrijke namen (Pussy Galore, Goldfinger, Oddjob), de gadgets etc. Goldfinger zet op verschillende gebieden de toon voor wat we kunnen verwachten in latere Bondfilms. Met natuurlijk ook Shirley Bassey met een iconische titelsong.

Het plot zit goed in elkaar, en vooral de scenes tussen Bond en Goldfinger/Galore springen er in positieve zin uit. Frobe is uitstekend als Goldfinger en weet op een luchtige manier toch een krachtige bad guy neer te zetten. Oddjob is een icoon als side kick van Goldfinger, en zijn hoed zal niet snel vergeten worden. Ook Honor Blackman als Pussy Galore is sterk, en waar haar loyaliteit ligt blijft lang in het midden. De locaties die de film aandoet zijn wat minder gedenkwaardig dan in andere Bondfilms, maar het einde in Fort Knox ziet er wel weer indrukwekkend uit. Minpunt is dat James Bond er wat verloren bijloopt, en van grote invloed op de uitkomst van het verhaal is hij niet. Maar dat mag de pret uiteindelijk niet drukken, en Goldfinger mag met recht een Bondklassieker genoemd worden.

Dat dit absoluut een van de beste Bondfilms ooit is, werd gisteravond na herziening maar weer duidelijk.

Deze film heeft alles wat een goede Bondfilm moet hebben en waar het ook zo populair om geworden is.
Allereerst een fantastische titelsong, één van de beste en populairste Bondsongs die er is. Verder is Connery beter dan ooit en heeft hij een geweldige tegenstander tegenover zich in de persoon van Auric Goldfinger. Deze is op zijn beurt ook weer een van de bekendste Bondschurken, voornamelijk door z'n uitspraak 'I expect you to die', wat terecht een klassieker is geworden.

Goldfingers handlanger, Oddjob, is een van de beste en leukste handlangers die ooit in een Bondfilm te zien zijn geweest. Een memorabele tegenstander voor Bond, vooral om z'n bolhoed waarmee hij tot de grootse dingen in staat is.
Verder kent deze film weer een aantal gedenkwaardige momenten: de golfscène, het gedode meisje die helemaal met goud is beschilderd en natuurlijk de kaartscène in het begin van de film. Ook is 'Q' aanwezig die een Aston Martin met een aantal gadgets voor Bond klaar heeft staan.

Enige minpuntje was het einde. Een goed vooropgezet plan van Goldfinger, maar de aanval op Fort Knox vond ik te lang duren, plus de uitwerking daarvan kwam niet helemaal uit de verf.
Toch is dit absoluut top drie materiaal want Goldfinger is een uitstekende mix van alle ingrediënten die een Bondfilm hoort te hebben.
4* stonden en blijven staan.