menu
zoeken in:
Adrenal
Buster Keaton: 5 Disc Collector's Boxset - DVDs at Play.com (UK)

Weet iemand wat over de kwaliteit van deze boxset (met: Our Hospitality, Sherlock Jnr., Steamboat Bill Jnr., Convict 13, Daydreams, The Saphead, The High Sign, One Week, Seven Chances, The Balloonatic, Neighbours, Battling Butler, The Haunted House, The Frozen North) ?

Heb trouwens van Buster Keaton alleen the General gezien en die vond ik magnifiek.


Adrenal
The Buster Keaton Chronicles (6 Discs) - DVDs at Play.com (UK)

Deze heeft zowat heel zijn oeuvre erin zitten. Iemand er ervaring mee?

avatar van stephan73
Schijnt een paar korte films te missen die op de box staan die ik linkte, maar kwaliteit (en prijs) zijn erg goed te doen!

Adrenal
Bedankt voor het reageren, leuk om te horen de kwaliteit goed te doen is, dan ga ik hem zeker bestellen.

avatar van stephan73
Je moet wel rekening houden dat de kwaliteit van het hele oude werk (van rond 1910 / 1920) niet te vergelijken valt met The General. Van sommige korte films zijn gewoon geen betere bronnen te vinden!

Keaton heeft echt geweldige korte films gemaakt. Iemand bijvoorbeeld the Playhouse, One Week of the Goat gezien? Echt geweldig! En dan heb ik nog lang niet al zijn korte films gezien.

avatar van timmienoelie
Ja, One Week en The Goat zijn zeer goed! The Playhouse vond ik wel wat minder..

Ik heb denk ik wel alle kortfilms van Keaton gezien en dit is wat ik nog kan aanraden van goeie kortfilms: Neigbors, The Electric House, The High Sign, The Scarecrow, The Haunted House, Hard Luck, The Blacksmith, Cops, The Boat, The Love Nest,...

Al zijn kortfilms kun je trouwens vinden op youtube.

avatar van The One Ring
Ik heb de laatste paar weken een vrij groot aantal Keaton shorts gezien. Het grootste deel ervan is geniaal en stiekem zijn ze kwalitatief zelfs consistenter dan zijn lange films. The Playhouse is denk ik mijn favoriet, maar The Goat, Cops en The Love Nest sprongen er ook echt uit.

Volgens mij begin je langzaam maar zeker een Keaton fan te worden, of vergis ik me?

avatar van The One Ring
Nee, je vergist je niet. Het begon heel slecht tussen mij een Keaton, om redenen die ik zelf niet echt begrijp. In zekere zin viel het me niet op dat er een gigantisch verschil is tussen Buster Keaton en Charlie Chaplin. Ik beoordeelde Steamboat Bill Jr. en The General aanvankelijk meer als Chaplinfilms dan als Keatons. Ik snapte ook niet waarom sommige mensen een afschuw konden hebben voor Chaplin en dan toch Keaton konden waarderen. Nu is het me wat duidelijk. Niets ten nadele van Chaplin, maar Keaton is naast een briljant komiek ook een briljant filmmaker. Iedere film is ook echt weer wat nieuws en er wordt constant gezocht naar nieuwe perspectieven. Keatons films zijn dan ook onvoorspelbaar.

Gelukkig hebben zijn films een goede herkijkwaarde, wat tot nu toe altijd tot een hogere waardering heeft geleid. Ik kijk dan ook uit naar veel herzieningen, o.a. van The Navigator, Go West en Seven Chances, films die sterker zijn blijven hangen dan mijn huidige beoordelingen suggereren. Maar het zijn vooral die shorts waar ik momenteel geen genoeg van kan krijgen (ik heb er helaas nog maar één ongekeken op dvd staan). Daar zitten bijna geen zwakken tussen. Bij Lloyd en Chaplin vind je ook goede en soms zelfs sterke shorts, maar daar blijf ik het gevoel hebben dat het voorproefjes zijn voor de lange films die later zouden komen en werkelijk hun kracht zou laten zien. Bij Keaton zit de genialiteit er al vanaf de eerste short. Daarbij vind ik Keaton ook opvallend modern, samen met Murnau wellicht de stomme filmregisseur die het best in deze tijd past. Waar in die tijd vind je anders momenten zoals de vele Keatons die het theater bemannen in The Playhouse? Of donkere humor zoals in The Frozen North waar Keaton door een misverstand twee onschuldige mensen vermoord (in een slapstickfilm uit de jaren '20!)? En The General kan zich zonder overdrijven meten met de grootste klassiekers uit het avonturengenre en de actiescènes zijn zo goed opgebouwd en gefilmd dat de meeste befaamde genregenoten achterblijven. Enzovoort, enzovoort.

Dus ja, ik ben een Keatonfan geworden. En om het maar uit de weg te hebben, ik verkies hem nu boven Chaplin en Lloyd, wat wel wat zegt omdat ik die twee hoog heb staan. Grappig dat je ook net op dit moment in dit topic over hem begint, nu ik er helemaal in zit. Nu ga ik vooral zoeken naar zijn werk uit de stomme periode die ik nog moet zien (weet iemand een goede dvd-uitgave van The Cameraman?). Zijn geluidsfilms zal ik echter niet in het bijzonder opzoeken. Wat ik daarvan zag (The Loveable Cheat, It's a Mad Mad Mad World, Around the World in 80 Days) was vooral dat hij beschamend ingezet werd, al moet ik toegeven dat zijn stem ook irritant was. Ironisch genoeg is hij alleen in Limelight en Sunset Blvd. nog goed ingezet, twee films waar hij wellicht liever niet in gezeten had.

Ter afsluiting één van de beste personage-introductieshots ooit uit een film:

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=8AIyB_-HYcs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.



Mooi stuk. Hier ook een fan in wording, of eigenlijk ben ik het al. Heb nu (pas) 5 hoofdfilms gezien en 10 shorts en de rest ligt klaar. Alleen College en the Cameraman, die in NL en ook daarbuiten moeilijk verkrijgbaar zijn, zullen nog even op zich laten wachten.

Ik prefereer Chaplin nog iets in deze fase, maar het scheelt niet veel. Chaplin is toch door verschillende deccenia (heeft in 5 deccenia geweldige films afgeleverd, Keaton in 1) heen wat veelzijdiger geweest (Monsieur Verdoux, Limelight), was dramatisch sterker (City Lights) en zijn maatschappijkritiek was scherp en komisch (Great Dictator, Modern Times). Bovendien deed hij echt alles zelf in zijn films, waar Keaton naast een inhuurregisseur natuurlijk zelf wel verantwoordelijk was voor de regie en het script (ook waar ie de credits niet kreeg zoals the Cameraman, College of Steamboat Bill Jr.) deed Chaplin ook nog de volledig productie, en componeerde hij de muziek en was hij zelf verantwoordelijk voor alles (geen co-regisseur). Lloyd (nu 16 gezien, maar moet Safety Last en Kid Brother nog) is ook echt geweldig, maar zo goed als Keaton of Chaplin redt ie helaas niet. Ben ook benieuwd hoeveel invloed hij had als regisseur, aangezien hij nooit die credits kreeg en er wel verschil te zien is tussen Newmeyer/Taylor producties, films waar Hal Roach regisseerde (matig regisseur, goede producent) of een andere regisseur (een grote naam als McCarey leverde een veel mindere film af).

De stunts in Keaton’s films zijn onovertroffen, maar ook verder zitten zijn films vol goede ideeen en innovaties. Het is echt ongelooflijk hoe goed ie was in de jaren ’20. En het is ongelooflijk bij het zien van die films die nu dus bijna een eeuw oud zijn, hoe goed het gemaakt is en hoe goed die films eruit zien zonder computertechniek. The General is wat mij betreft een van de beste films ooit. Our Hospitality komt daar bij in de buurt. Ook Sherlock Jr. Is op momenten echt het beste wat cinema te bieden heeft. Go West en the Batling Butler zijn ook erg leuk, maar blijven wat achter. De korte films One Week, the Playhouse (ook mijn favoriete short) en the Goat zijn echt briljant. Neigbors komt ook bij zo’n krachtterm in de buurt. Ook zijn andere shorts die ik zag zijn de moeite waard, beetje van het niveau van Go West. Als ik bedenk dat ik o.a. the Navigator, Seven Chances, Steamboat Bill Jr. en de shorts Cops, the Electric House of Love Nest nog heb klaar liggen, ben ik benieuwd hoe hoog Keaton wel niet komt op mijn favoriete filmmakerslijstje. Top 10 zal niet lukken, maar alles daarbuiten is mogelijk.

avatar van The One Ring
mister blonde schreef:
Ik prefereer Chaplin nog iets in deze fase, maar het scheelt niet veel. Chaplin is toch door verschillende deccenia (heeft in 5 deccenia geweldige films afgeleverd, Keaton in 1) heen wat veelzijdiger geweest (Monsieur Verdoux, Limelight), was dramatisch sterker (City Lights) en zijn maatschappijkritiek was scherp en komisch (Great Dictator, Modern Times). Bovendien deed hij echt alles zelf in zijn films, waar Keaton naast een inhuurregisseur natuurlijk zelf wel verantwoordelijk was voor de regie en het script (ook waar ie de credits niet kreeg zoals the Cameraman, College of Steamboat Bill Jr.) deed Chaplin ook nog de volledig productie, en componeerde hij de muziek en was hij zelf verantwoordelijk voor alles (geen co-regisseur).


Hmm, ik snap je redenatie, maar ik vind het niet helemaal terecht. Het zou vooral jammer zijn om Keaton het af te rekenen dat Chaplin een langere carriere had dan hem. Keaton was namelijk gewoon minder populair dan Chaplin en kon het zich op een gegeven moment meoilijker veroorloven dan Chaplin. Toen hij dan ook bij MGM een contract tekende (met tegenzin, maar uit noodzaak), graafde hij onbedoelt zijn eigen graf, want MGM was zeker op dat moment niet zo dol op artiestenvrijheid. MGM vond dat Keaton meer met een script moest werken. Ondanks dat zijn voorgaande films scenariocredits hadden gaf Keaton toe nauwelijks met een scenario te werken. Er werd een uitgangspunt bedacht (de bedenker van dit uitgangspunt kreeg dan de scenariocredit) en daarop werd een film bijna geïmproviseerd opgenomen. Er was hooguit een grote lijn uitgeschetst, maar pas op de set werd bedacht hoe een specifieke scène eruit kwam te zien en grappen en stunts werden geregeld terplekke bedacht. Dat maakt de precisie van veel van Keatons shots nog indrukwekkender. Je zou zeggen dat veel van zijn stunts goed gerepeteerd zijn en dat er veel maatregelen genomen werden om de veiligheid van Keaton garant te stellen, maar dit viel tegen. Zoals wel vaker in die tijd was het idee meer om gewoon zo'n stunt gewoon te doen en meteen opnemen. Een of twee keer filmen en op naar de volgende scène. Met zo'n aanpak is het wonderbaarlijk dat er zulke coherente en soms zelfs goed vertelde films als Sherlock Jr. our Hospitality en The General uit zijn gekomen. In andere films, met name The Navigator en enkele shorts, is de improviserende aanpak duidelijk. Dan gaat het verhaal alle kanten in en worden aanvankelijke doelen vergeten. Keaton kwam echter minder goed tot zijn recht toen hij vaste scenario's kreeg waaraan hij zich moest houden. Juist datgene wat de kwalitiet van zijn grappen bepaalde (de spontane improvisatie) werd aan banden gelegd. Bij de eerste film voor MGM, The Cameraman, werd er nog een middenweg gezocht tussen enerzijds een scenario en anderzijds ruimte voor improvisatie. Dit schijnt een goede film opgeleverd te hebben (ik zag hem niet) en het was een groter commercieel succes dan veel voorgangers, maar MGM zag dit als het bewijs dat een scenario nodig was voor Keaton en gaf geen ruimte meer voor Keatons improvisatie. De films werden daardoor steeds slechter (Keaton mocht de scenario's niet zelf schrijven) en Keaton werd depressief en een alcoholist, iets wat pas eind jaren '30 verbeterde, toen Keaton zijn derde en laatste vrouw ontmoette en het voor zijn carriére te laat was.

Daarnaast kun je enerzijds zeggen dat Chaplin een langere carriére heeft gehad, maar anderzijds kun je ook stellen dat Keaton in die korte periode (ongeveer tien jaar) niet eens minder films heeft afgeleverd dan de wat trager werkende Chaplin en dat minstens zoveel Keatons klassiekers zijn geworden als Chaplins. Ontzettend veel grote kunstenaars leveren hun meesterwerken in een relatief korte periode af waarin ze kennelijk een soort stemming te pakken hebben.

Dat Chaplin naast regisseur en acteur ook scenarioschrijver, producent en muzikant is vind ik een leuke bijkomstigheid, maar dat is niet relevant voor een vergelijking van regisseurs en puur op regie beoordeelt wint Keaton het van mij makkelijk van Chaplin. Chaplin was meer een vakman: hij wist hoe hij zijn slapstick op een heldere manier in beeld moest brengen, maar hij filmde zelden echt mooie of innovatieve shots, terwijl Keaton gek was op de mogelijkheden van het filmmedium (iets wat hij vrij expliciet duidelijk maakt aan Sherlock Jr.) en altijd veel gebruik maakte van bepaalde camerastandpunten om bepaalde grappen zelfs maar mogelijk te maken. Dat Keaton zo goed door had wat film te bieden had zorgt er denk ik ook voor dat Keaton juist na zijn tijd (vooral vanaf de jaren '60) weer zo ontzettend goed ontvangen werd. Zijn films zien er soms verrassend modern uit.

Dat Chaplin meer verschillende soorten films gemaakt heeft dan Keaton vind ik wel meevallen. Chaplin ging van eenvoudige romanticus naar maatschappelijk bewuste romanticus. Keaton ging van eenvoudige slapstick naar surrealistische slapstick (al was Keaton zich helemaal niet bewust van surrealisme als kunststroming) en varieerde van losse go-with-the-flow-films (The Navigator), via simpele maar strak vertelde avonturen (The General) naar knappe verhaalfims (Our Hospitality). Ik vind de stap van The Kid naar The Great Dictator of Limelight niet per se groter dan van, zeg, The Navigator naar The General. Toegegeven, Monsieur Verdoux is een compleet andere film dan Chaplin verder heeft gemaakt en Keaton regisseerde nooit iets dat zo ver uit zijn comfortzone lag. Maar het moet daarbij gezegd worden dat Monsieur Verdoux Orson Welles idee was en dat het sterk te betwijfelen valt of Chaplin er zelf ooit op gekomen was. Niettemin, kudos voor Chaplin dat hij het concept ter harte nam. Wat ik wel vind is dat Keatons films mij op kleiner niveau vaker verrassen. Bij Chaplin weet je toch vaak wat meer wat je krijgt en zijn de grappen en verhaallijnen onvoorspelbaarder. Je weet nooit precies waar het eindigt, als het al eindigt, want sommige kortfilms ronden het verhaal niet af, wellicht omdat de improvisatie niet tot een einde leidde en de film toch de bios in moest. Maar Keatons films kunnen ook stoppen met een slechte afloop voor Keaton, terwijl Chaplin er altijd goed vanaf komt. Zelfs als Chaplin het meisje niet krijgt, komt dat door een heldhaftige opoffering van zijn kant. Chaplin is altijd de morele winnaar, wat Keaton uiteindelijk is blijft tot de laatste minuut de vraag.

Daarmee komen we op Chaplins gebruik van drama en maatschappijkritiek, bijna afwezig in Keaton (hoogstens The Paleface, waar Keaton het opneemt voor indianenrechten, komt in de buurt van maatschappijkritiek, maar het lijkt er tegelijkertijd op dat Keaton die situatie ook gewoon koos voor humor; drama zit gewoon nergens in Keaton). Dat Chaplin deze twee elementen gebruikte is tegelijkertijd een plus- als een minpunt voor hem. Zo is het drama soms helemaal raak en weet het oprecht te ontroeren (zeker in City Light en Modern Times), maar op andere momenten wil hij gewoon teveel de tranen uit de kijker trekken. Daarom kan ik The Kid niet uitstaan en ook zeker Limelights gaat tegen het einde wat over the top met sentimentaliteit. De maatschappijkritiek is foutloos in Modern Times en ik heb groot respect voor het lef van Chaplin om The Great Dictator te maken en hij weet daar ook bijna een geweldige satire van te maken. Bijna, want ik vind alleen de scènes met Adenoyd Hinkel werkelijk goed uitpakken. Chaplin gaat daarnaast compleet de mist in met het goedbedoelde, maar misplaatste einde, dat hier tot mijn verbazing vaak geprezen wordt. Voor mij werkt het einde verhaaltechnisch niet, mist het 't doel dat hij probeert te berijken met de rest van zijn film (let erop dat de speech weinig verteld over het nazisme en onbedoelt zelfs haast meer lijkt op een kritiek op het kapitalisme van dat moment) en wordt het perfecte satire verbroken. En dan is er de maatschappijkritiek in Monsieur Verdoux, die ineens op het einde komt opdraven en interessant is (één handjevol moorden is een misdaad, honderden moorden in de vorm van oorlog, heeft iets heldhaftigs), maar tegelijkertijd wat te simplistisch en je kunt er niet heel veel mee. Meer een poging van leuk geprobeert, maar toch niet helemaal geslaagd. Ik bewonder hier Chaplin dat hij zo begaan was met de wereld en zijn stem wil laten horen, maar zijn intelligentie was uiteindelijk niet zo groot als zijn hart en dat speelt hem parten soms. Persoonlijk verkies ik de meer recht-voor-z'n-raap Trampfilms van Chaplin (zeker de laatste paar: The Circus, City Lights en Modern Times) boven de interessante, grotendeels sterke, maar aan het einde wat falende films als The Great Dictator, Monsieur Verdoux en Limelight.

Op dat soort momenten is het makkelijker om Keaton te waarderen, die donders goed wist dat hij komedies maakte en ook eerlijk heeft toegegeven niet de intentie te hebben meer te doen dan dat. Als hij dan toch buiten de gangbare paden van komedie treedde, zoals in het surrealisme van Sherlock Jr., dan was dat een toevallige bijkomstigheid van de ideeën van de film. Toen Keaton later gevraagd werd waarom hij besloten had een surrealistische film te maken antwoorde hij dat hij indertijd niets wist van surrealisme en dat hij gewoon met het concept dromen aan het spelen was, wat de werkelijke surrealisten toevallig op dat moment ook deden (Dalí en Buñuel waren kennelijk fan van Sherlock Jr.). Het gebrek aan drama en maatschappijkritiek voorkomt ook niet dat Keatons films niet een heel eigen wereldvisie hadden. Ik heb de laatste tijd veel gelezen over Keaton en er komt vooral uit voort dat Keaton meer een recht-door-zee, no-nonsense persoonlijkheid had, iemand die de wereld neemt zoals hij is en probeert door te gaan zolang hij kan. DIt zit ook in de films. Chaplins hoofdpersonen zijn arme, romantische zielen in een harde, gemene wereld die graag een verschil willen maken. Keatons protagonisten leven meer een vreemde wereld waar van alles kan gebeuren en het enige wat je kan doen is proberen te overleven, gewoon doorgaan tot alles goed komt of je overwonnen wordt. Vooral het feit dat de wereld van Keaton vaak zo vreemd is spreekt me aan. De verrassende perspectieven en het innovatieve gebruik van omgevingen lijkt te komen van Keaton de Regisseur die tegen de kijker zegt: "Kijk eens wat de wereld voor een vreemde, onvoorspelbare plaats is". Maar intussen staat daar ook Keaton de Acteur die voor dat alles hoogstens een tel zijn wenkbrauwen optrekt, zijn gezicht strak houdt en snel weer doorloopt.

Dat maakt Chaplin wellicht een gevoelsmens en Keaton meer een rationalist. Misschien bepaalt dat wie van de twee je verkiest? Niet dat een van de twee in zo'n opzicht beter is. Juist dat de twee regisseurs/ komieken zo verschillend zijn maakt ze zo interessant.

Lloyd (nu 16 gezien, maar moet Safety Last en Kid Brother nog) is ook echt geweldig, maar zo goed als Keaton of Chaplin redt ie helaas niet. Ben ook benieuwd hoeveel invloed hij had als regisseur, aangezien hij nooit die credits kreeg en er wel verschil te zien is tussen Newmeyer/Taylor producties, films waar Hal Roach regisseerde (matig regisseur, goede producent) of een andere regisseur (een grote naam als McCarey leverde een veel mindere film af).


Er zijn weinig mensen die Lloyd verkiezen boven Keaton en Chaplin en dat is terecht. Lloyd was goed en ik heb een zwak voor zijn films, maar hij was veel en veel voorspelbaarder dan de twee grootmeesters. Zo gebruikte hij bijna altijd hetzelfde verhaal (jongen ontmoet meisje; door een misverstand moet de jongen zich anders, zongenaamd beter, voordoen dan hij is; maar uiteindelijk blijkt hij óf in zijn schijnrol uit te blinken óf faalt hij in die rol, maar houdt het meisje juist meer van hem als ze weet wie hij werkelijk is - meestal dat laatste einde) en is er weinig wereldvisie in te vinden en vernieuwde Lloyd zich nooit. Chaplin en Keaton zie ik als kunstenaars, Lloyd is een vakman. Maar wel een hele goede vakman die weet hoe hij een komedie moet maken. Voor de duidelijkheid, lloyd had véél invloed op het eindproduct. hij werd nooit werkelijk de regisseur genoemd, maar hij bedacht en choreografeerde in ieder geval alle slapstickscènes zelf en vertelde daarbij de crew, inclusief de regisseur, wat hun taak was. Dus hoe de film er in ieder geval tijdens de slapstick uitzag werd bepaald door Lloyd. Maar nogmaals, Lloyd benaderde dit als een vakman. Waar Chaplin zijn gevoel volgde en Keaton experimenteerde en improviseerde deed Lloyd het volgens het boekje. Hal Roach zei ooit eens: "Harold Lloyd is geen komiek. Hij is een acteur die een komiek speelt.". Hiermee bedoelt hij dat Lloyd geen geboren komiek was. Waar Keaton en Chapin komedie nooit echt hebben hoeven leren en mensen al van kinds of aan aan het lachen wisten te maken heeft Lloyd pas op latere leeftijd besloten komiek te willen worden en het vak vooral geleerd door andere komieken te bestuderen. Dat deed hij verdomt goed, overigens, want veel van zijn werk is gewoon erg grappig. Het vakmanschap van Lloyd voorkomt ook dat zijn films snel echt de fout in gaan, maar het voorkomt ook dat veel magische momenten in zijn werk zitten. Toch had Lloyd ook zijn geïnspireerde momenten, vooral tijdens Safety Last lijkt het, maar ik wil ook vooral Girl Shy en For Heaven's Sake nog eens noemen.

En hier zijn we weer met een belachelijk lang bericht, iets wat ik helemaal niet gepland had (en ik heb me ingehouden). Toch een onderwerp dat me aan het hart ligt kennelijk, die stille komieken. Ik wil hier dan ook vooral afsluiten met zeggen dat de strijd tussen Keaton, Chaplin en Lloyd eigenlijk vooral interessant is om te reflecteren op deze filmmakers. De discussie is leuk en het is onmogelijk om geen voorkeur te hebben, maar uiteindelijk ben ik eigenlijk fan van alledrie.

Mooi stuk weer. Veel wist ik al, veel ook niet. Interessant.

Nog even zeggen dat het een optelsom is waarom ik Chaplin nog wat beter vind. Kan nog veranderen. Enerzijds gevarieerder (ik vind dat toch echt), anderzijds dwingt het bij mij nog wel wat respect dat hij een langere carriere heeft gehad, ongeacht de redenen. Het is ook niet zozeer dat ik Keaton het aanreken, maar dat ik het knap vind van Chaplin. Daarnaast dramatisch sterker (wat ik in combinatie met humor erg knap vind) en maatschappijkrititsch sterk. Dat ie alles zelf deed vind ik wel degelijk extra respect afdwingen. Ik snap ook niet hoe je dat zou kunnen negeren. Ik heb het op dat moment meer over filmmaker of zelfs kunstenaar in de overstijgende trap van regisseur (what's in a name).

Bovendien als ik de films naast elkaar leg, ontloopt het elkaar niet zo veel qua kwaliteit en hebben ze naast overeenkomsten ook veel verschillen. Vandaar dat de bijkomende factoren zorgen dat Chaplin nu nog net wint.

Maar ben ook fan van alledrie. Lloyd was in de jaren '20 trouwens een stuk populairder dan Keaton, maar nu is hij om onduidelijke redenen echt behoorlijk weggezakt bij het grote publiek, terwijl Keaton en Chaplin nog steeds populair zijn.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=ypXkjQ2-8lE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.




avatar van Mochizuki Rokuro
Bevatten onderstaande twee boxen dezelfde titels? Zijn beide 6DVD boxsets namelijk, maar ik krijg van de bovenste niet echt een goed titel overzicht ergens op een webshop. Of kan iemand mij vertellen welke titels er op de bovenste box allemaal staan? Van de onderste box heb ik de titels eronder geplaatst. Alvast bedankt.

http://s.s-bol.com/imgbase0/imagebase/large/FC/0/4/5/6/1002004006866540.jpg
http://ecx.images-amazon.com/images/I/51CS2QAPQXL.jpg
1.One Week 2.The Saphead 3.Convict 13 4.The Scarecrow 5.Neighbors 6.The Haunted House 7.The Goat 8.The Boat 9.The Playhouse 10.The Paleface 11.Cops 12.My Wife's Relations 13.The Blacksmith 14.The Frozen North 15.The Electric House 16.Day Dreams 17.The Balloonatic 18.The Love Nest 19.The Three Ages 20.Our Hospitality (Thames Silent Version) 21.Sherlock Jr. 22.The Navigator 23.Seven Chances 24.Go West 25.Battling Butler 26.The General (Thames Silent Version) 27.College 28.Steamboat Bill Jr. 29.The Great Stone Face (1968 documentary)

avatar van Metalfist
Mochizuki Rokuro schreef:
Bevatten onderstaande twee boxen dezelfde titels?

Misschien een late reactie, maar wie weet heeft er nog iemand iets aan

The Chronicles of Buster Keaton heeft t.o.v. Buster Keaton Chronicles volgende als extra:
The High Sign (short)
The Lovable Cheat (full-length)

maar ontbreekt:
Our Hospitality (full-length)
The General (full-length)
College (full-length)

Ik heb zelf de Chronicles box en vind die op zich wel de moeite waard qua stevigheid en uiterlijk. Als je echter de keuze hebt, dan zou ik voor de tweede box gaan. The General werd door Keaton zelf als zijn favoriete film beschouwd (ikzelf vind Steamboat Bill Jr. of The Navigator nog beter) en Our Hospitality is één van zijn vermakelijkste films. College is een mindere, maar nog voldoende.

De Lovable Cheat is op zich best wel een vermakelijk filmpje, maar een slechte keuze als je geïnteresseerd bent in zijn silent werk aangezien dit van een latere periode is. Keaton is een man wiens werk qua shorts zeker niet onderschat mag worden (The Playhouse is briljant) maar met de eerste box heb je natuurlijk wel 3 extra full-length films.

Over het verschil in versies (Thames Silent Version gedoe) kan ik me niet uitspreken.

Wil je The High Sign trouwens perse hebben, dan kun je misschien eens een kijkje in mijn ruiltopic nemen, want daar staat sinds vandaag The High Sign in Ik heb hem zelf dubbel gekocht omdat er een drukfout op de hoes staat. Zo wordt The High Sign vermeld als The Hith Sign en dat laatste kwam niet voor in mijn lijst..

edit: ik zal even voor de duidelijkheid de volledige lijst van The Chronicles of Buster Keaton posten
Shorts:
The Playhouse
The Love Nest
The Haunted House
Convict 13
The High Sign
The Electric House
The Blacksmith
The Scarecrow
The Boat
Daydreams
Balloonatic
Cops
The Goat
One Week
The Paleface
The Frozen North
My Wife's Relations
Neighbours

Features:
Go West
Navigator
Sherlock Jr.
Seven Chances
Steamboat Bill Jr.
Three Ages
Battling Butler
The Saphead

Specials:
The Lovable Cheat
The Great Stone Face

avatar van Metalfist
Sinds vandaag ook de short Hard Luck in mijn bezit dus is het tijd voor een lijstje!
FEATURES
[01] (4*) The Navigator
[02] (4*) Sherlock Jr.
[03] (4*) Steamboat Bill Jr.
[04] (4*) The General
[05] (4*) Our Hospitality
[06] (4*) Go West
[07] (4*) The Paleface
[08] (4*) Around the World in Eighty Days
[09] (3.5*) Seven Chances
[10] (3.5*) In the Good Old Summertime
[12] (3.5*) Three Ages
[12] (3.5*) Battling Butler
[13] (3.5*) Limelight
[14] (3.5*) The Lovable Cheat
[15] (3.5*) Speak Easily
[16] (3*) College
[17] (3*) The Villain Still Pursued Her
[18] (2.5*) Parlor, Bedroom & Bath
[19] (2*) Lil' Abner
[20] (1.5*) It's a Mad, Mad, Mad, Mad World
[21] (1*) The Saphead

SHORTS
[01] (4.5*) The Play House
[02] (4*) One Week
[03] (4*) The Scarecrow
[04] (4*) The Goat
[05] (4*) Cops
[06] (4*) Neighbours
[07] (4*) The High Sign
[08] (4*) Hard Luck
[09] (4*) My Wife's Relations
[10] (3.5*) The Electric House
[11] (3.5*) The Boat
[12] (3.5*) Convict 13
[13] (3.5*) The Haunted House
[14] (3.5*) The Love Nest
[15] (3.5*) Day Dreams
[16] (3.5*) The Balloonatic
[17] (3*) The Blacksmith
[18] (3*) The Frozen North

Al liggen ze allemaal echt wel vrij dicht bij elkaar.

avatar van Mochizuki Rokuro
Metalfist schreef:
(quote)

Misschien een late reactie, maar wie weet heeft er nog iemand iets aan

Dankjewel - ik ga de titels even naast elkaar leggen.

Ik heb inmiddels alle Buster Keaton shorts gezien. Ik wil nu nog de langere films t/m 1930 allemaal zien. Dat zijn er nog een aantal, dus het gaat me vooral daarom. Our Hospitality en General ken ik, dus ik ga alleen College missen bij die eerste box. Vooral erg benieuwd naar The Cameraman en Go West.

Dank, ik weet genoeg.

avatar van Metalfist
Er bestaat trouwens een goedkope Classic Movies box met daarin:
The Villain Still Pursued Her (1940)
Li'l Abner (1940)
Parlor, Bedroom and Bath (1931)
Speak Easily (1932)

Kwaliteit is niet altijd even denderend, maar de box is te vinden voor zo'n 5 euro in de Mediamarkt/Saturn. Bevat ook nog een aantal shorts. Die zitten echter ook in de twee genoemde boxsets.

Waar heb je de shorts gezien? Via Youtube of heb je effectief een aantal boxen? Ik ben zelf ook bezig met alles van Keaton te zien (nog wel een weg te gaan) en wil graag ook alles op DVD.

avatar van Mochizuki Rokuro
Uit de box met alle shorts. Deze:
http://s4.mskstatic.com/273/368/medias/photos/programmes/moins_de4470000/4468270/courts-metrages-de-buster-keaton.jpg?2014051012. De Franse, dus maar die is hetzelfde als bijvoorbeeld de Eureka! Master of Cinema box, Ook met Engelse tussentitels. Ik heb ze allemaal bekeken, tenzij ik ze al gezien had, zoals One Week en Cops.

Ik wilde er nog wat over schrijven, welke ik het beste vond, maar dat is er niet van gekomen en nu loopt het in mijn hoofd al door elkaar. Ik vond de eerste disc van/met Roscoe 'Fatty' Arbuckle meer van hetzelfde en ook niet heel bijzonder. Opvallend veel terugkerende thema's als travestiegrappen etc.

Wat ik me herinner vond ik The Goat, Haunted House, Electric House bij de beste horen. Al moet ik nu dus al even graven om me te herinneren welke film Day Dreams en Love Nest nu ook weer waren.

off topic: de Chaplins en Laurel & Hardy doe ik ook van DVD, maar daarvan is de mij beschikbare voorraad uitgeput. Bij Chaplin was aangevuld met YouTube. Alles s wel te vinden, niet alles in dezelfde kwaliteit, maar op de DVD was ook niet alles even geweldig

avatar van beavis
Heb er slechts 9 in totaal gezien, waaronder deze features

Sherlock Jr. 3,5
General, The 3,5
Seven Chances 3,5
Our Hospitality 3
Navigator, The 3

Maar ik denk dat One Week wel mijn overall favoriet is
Helaas loop ik niet zo warm voor dit genre, maar Keaton is zéker leuker en inventiever dan Chaplin

avatar van Mochizuki Rokuro
One Week is inderdaad denk ik wel de beste 'short'. Ik hou ook niet van Chaplin, tenminste zijn lange films. Te sentimenteel. Maar de 10 shorts die ik recent (her) zag vielen me erg mee. Over het algemeen kan ik wel zeggen dat ik bij Chaplin de shorts prefereer en bij Keaton juist de features.

avatar van Metalfist
Ik ben nu juist met Chaplin shorts begonnen (heb The Count - 2,5* en The Pawnshop - 3* erop zitten), maar ook ik prefereer Keaton boven Chaplin. Ik prefereer Keaton zelfs boven elke andere silent comedy, want ook Laurel & Hardy konden me niet bekoren.

Mochizuki Rokuro: Heb je toevallig een idee welke versie van Hard Luck op je box staat? Ik heb een versie waar het einde (Keaton springt van een duikplank, mist en verdwijnt in de grond om jaren later met een Chinees gezin terug te komen uit de put) nog niet was teruggevonden. Op Youtube staat de volledige versie.

Play House blijft mijn favoriete Keaton, de manier waarop alle rollen speelt is geniaal.

avatar van Mochizuki Rokuro
Bij L&H vind ik de talkies dan weer interessanter dan de silents.

Voor wat betreft Hard Luck: volgens mij de hele versie (wat jij linkt via YouTube). Sowieso wel een film die lijdt onder toetakeling van ontbrekende stukken en tussentitels als ik me goed herinner. Er waren wel meer shorts waar sprongen in zaten of een afgeraffeld/incompleet einde.

Van Moonshine stond er alleen de korte 6min plusnog wat-versie op. Er schijnt een langere (maar ook incomplete) versie te zijn die slechter van kwaliteit is. Ik heb trouwens de box niet zelf.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://www.youtube.com/watch?v=_A8SxB5OMBo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.



Beetje Tati-achtig.

avatar van Roger Thornhill
Iets bijzonders : the Great Stone Face (glim)lacht! Le roi des Champs-Elysées.

avatar van anne J
Ik heb hier nu nog niemand iets zien zeggen over Three Ages
Dat is één van de weinige BK films die ik nog niet heb gezien. Ik heb er wel al vaak over gelezen, vooral voor papers e.d. Ik ben wel benieuwd naar de gedachten van jullie hier! Zijn 1e feature-length comedy. Ten opzichte van de rest? Hoe staat 'ie?

avatar van Mochizuki Rokuro
Dat staat toch bij de betreffende film zelf?

avatar van anne J
Maar dat is ook niet wat ik bedoel Ik bedoel niet alleen de film an sich, daarvoor kan ik naar dat topic gaan. Dat is logisch. Ik gebruik deze site ook al jaren...
Maar ten opzichte van de rest van BK's werk bedoel ik. Hoe staat 'ie. Wat vinden jullie ervan. Met daarbij BK zelf erbij te bespreken en te betrekken. Een paar jaar terug werd daar wel over gesproken in dit topic door sommigen heb ik vanmiddag gelezen. Maar ja, die zijn nu misschien weg van dit topic.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:38 uur

geplaatst: vandaag om 02:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.