The Scarecrow (1920)

Wie denkt dat zijn huis gerieflijk, practisch en modern is ingericht moet maar eens kijken hoe Buster het flikte, 100 jaar geleden of is een platenspeler-gasfornuis-combiné geen lumineus idee.
Wat er na deze intro volgde is al even hilarisch grappig en behoort m.i. tot één van de betere Keaton-Cline films.
Buster heeft beslist al zijn acrobatische mogelijkheden nodig om zich te weren tegen concurrent en hond, maar dat is hij nu eenmaal gewoon. Zie maar hoe hij aan tafel aanschuift...

Aan The Scarecrow had ik vreemd genoeg geen herinnering meer. Op IMDB had ik wel 8* uitgedeeld en de short maakt ook gewoon onderdeel uit van de Official Buster Keaton box (die ik 100% zeker volledig heb gezien) maar ik begon hier compleet blanco aan. Ik snap echt niet waarom ik deze kortfilm vergeten ben, want dit blijft over de gehele lijn erg leuk. De achtervolging met de "dolle" hond, heel de setup van het huis waarin zoveel mogelijk plaats bespaard is en natuurlijk de scène waar de kortfilm zijn titel aan ontleent. Erg fijne nonsens waaruit blijkt hoe goed die Keaton eigenlijk was. Met Joe Roberts heb je natuurlijk ook nog een goed klankbord voor de capriolen van Keaton, Roberts is sowieso wel een vaste waarde in deze kortfilms, en let vooral nog op Joe Keaton (vader van Buster) als de boer.

4*

Zoals eerder gemeld veel humor uit echt leuke props plus spectaculaire achtervolging en een leuk spel met zijn collega-acteurs. En zelfs een referentie naar de Amerikaanse verkiezingen van 1920.

Zeer prettige Buster Keaton met heel wat grappige sketches. Het begint al in het compacte huisje waarbij alles leuk in elkaar vervat zit en mooi vloeiend overkomt. Op zich heeft dit niets met het plot te maken, maar leuk is het wel. Nog leuker zijn de scènes met de hond en waar het allemaal om draait, de vogelverschrikker. Erg geestig!

Prima amusant melodietje ook eronder dat het onderhoudend, luchtig en grappig houdt. Dit mocht gerust nog wat langer duren voor me.