One Week (1920)

Aardig begin met een...folks are throwing shoes and rice. Eindelijk dat gezegde in beeld.

Klassieker met als hoogtepunt in het amusante plot de belevenissen rond en in Busters huis, zoals verwoord, van het merry-go-round type.

Verbaas mij steeds over de kundigheid waarbij dergelijke filmpjes - 100 jaar oud, weet je wel - worden gerestaureerd en hoe ze genietbaar zijn.

One Week was de eerste kortfilm die Buster Keaton maakte zonder zijn voormalige kompaan Fatty Arbuckle en het is meteen een schot in de roos. Een fijn begin met Keaton als bruidegom die een paar schoenen naar zijn hoofd gegooid krijgt, maar het wordt pas helemaal wild eenmaal hij aan zijn Portable House begint. Complete chaos, muren die omvallen, ladders die alle kanten uitgaan, ... Het is en blijft verwonderlijk wat Keaton indertijd afleverde. De manier waarop hij sommige stunts uitvoert is halsbrekend (en soms ook ronduit gevaarlijk, dit is weer zo'n short waar de stoïcijnse komiek zich bezeerde) maar ook op narratief vlak is dit wel leuk gedaan. One Week doet wat je zou verwachten van een kortfilm met die titel (je krijgt een week lang een kijkje in het leven van Buster en zijn bruid) maar het is toch vooral de complete destructie van het huis door een trein dat hier nog tot de verbeelding spreekt.

4.5*

Het was de tweede die hij maakte zonder Fatty maar de eerste die hij uitbracht. We zijn nu aangekomen bij Keatonfilms die me bekend voorkomen. Om meerdere reden. Het niveau ligt echt aanmerkelijk hoger dan de meeste films met Fatty. Opvallend hoe snel dat ging. Ik zag eerder beelden ervan in The Story of Film van Mark Cousins. En iets als Buurman en Buurman heeft veel inspiratie opgedaan. Opvallend is hoe Keaton constant speelt met de allerlei voorwerpen en daar grappen uit haalt. Ook zie ik nu Keaton zoals ik me voorstelde. Voor het eerst eigenlijk, de man die veel humor haalt uit props en lichamelijke stunts.

Fijne short van en met Buster Keaton! Allemaal binnen het thema van huisje-tuintje-boompje waarbij aan de hand van een doe-het-zelf bouwpakket hij zijn eigen huis moet timmeren. Schots en scheef, maar zeker amusant. Hier en daar misschien net wat over the top, zoals de windhoos die passeert, maar vermakelijk was het wel. De vaart zat er goed in. Keaton ontgoochelt zelden, ook nu niet. Zeer vakkundig in elkaar gestoken. Fijn!

Eén van de leukere films van Buster Keaton, vooral omdat het zo goed klikt met medespeelster Sybil Seely. Die maakt trouwens mooi gebruik van de fourth wall. Een mooie verschijning die ook een geweldig gevoel voor humor heeft. En ook al steelt Keaton de show, doet ze toch ook het nodige stuntwerk. De actrice werd 84 jaar, maar ging al in 1922 jammer genoeg op acteerpensioen. Buster Keaton gebruikt zijn grap nog een keer van de muur die op hem valt, maar dan minder spectaculair. Dat hoeft ook niet, het pas wel in het geheel van het nogal misvormde huis. Knap gemaakt trouwens, het maakt echt wel indruk.