Meningen

Georges Bataille's werk verplaatst naar de Canarische Eilanden anno éénentwintigste eeuw.

De vader van de 17-jarige Pierre komt plots te overlijden en hij blijft achter met z'n moeder die er samen met jonge vriendin de plaatstelijke slet uithangt...natuurlijk zijn ze ook niet te beroerd Pierre in te wijden in hun seksuele wereld ... biseksualiteit, sado-masochisme, incest ... het moge duidelijk zijn niet erg geschikt voor jong publiek want één en ander wordt ook allemaal redelijk expliciet in beeld gebracht...hup Cannes weigerde de film te vertonen en meteen een mooie publiciteitsrel ... alleen Isabelle Huppert blijft redelijk beschaafd in de kleren.

Door het thema en het broeierige camerawerk doet het wel wat denken aan Bertolucci's La Luna ... film is zowel te bekijken als filosofische bespiegeling of gewoon als intelligente "porno".

Maakt niet uit de film sleept mee en is zelfs opwindend zwoel.

Vreemde euhh macabere film die me nog het meest deed denken aan Possession van Zulawski, maar die bleek van 1981!! Van een jaar later dus. Zoon Lamberto Bava heeft inderdaad ook flink wat raakvlakken met de films van pa Bava, maar er zijn slechtere voorbeelden denkbaar.
Vreemde horror of toch meer een verhaal over obsessieve liefde?
Ligt erg op de grens van drama en horror en bekijk hem dan ook niet als je standaard-horror-voer, d'r zit ook gewoon wat arthouse-drama in.
En met een van de meest onsympathieke child-characters ever in een film!!
Volgens velen belachelijk eind, maar ik viel zowat van de bank van schrik

Behoorlijk krankjorem deze Euro-trash, maar daar zaten we natuurlijk precies op te wachten!! Massa-suicides onder invloed van de Zon, oversexte pathologen, oversexte lijken, krankzinnige priesters en meer van dat moois uit de jaren zeventig in Italië. Feitelijk een misdaad-thriller, maar dan allemaal een stuk meer expliciet, vol met niet-functioneel naakt, allerhande smerigheid, een plot vol met idiote situaties en een Morricone-soundtrack. Zo worden ze niet meer gemaakt!!

In de herziening.

De mindfuck van de eerste keer kijken blijft een beetje achterwege dus ook niet te veel over verklappen.

Blijft de tweede keer ook wel een erg sterke uitermate gestileerde en duistere film.

En let ook op het lichaam van Christian Bale die extreem afviel voor deze rol, al heb ik het idee dat er nog wel wat aan bewerkt is....das een erg akelig anorexia-lichaam af en toe.

Spektakel-western met compleet over-the-top eind.

Film was dan ook min of meer een vervolg op succesfilm "The Guns Of Navarone".

Zelfde hoofdrolspeler, regisseur en producent.

DVD ligt overal in de allergoedkoopste bakken, meestal niet zo'n goed teken overigens, maar fraaie soundtrack, wagonlading bekende sterren in bijrolletjes en film is zeer onderhoudend en spannend.

FX zijn af en toe een beetje te duidelijk nep (maar dat draagt voornamelijk bij aan de feestvreugde) en het eind zal zeker niet naar ieders smaak zijn, maar is in ieder geval redelijk opvallend.

Mooie plaatjes in overvloed.

Koude oorlog-thriller door John Huston met wat White Heat-echo's.

Juwelendief Newman en communistische spion breken uit de gevangenis dankzij geheimzinnige organisatie die tegen betaling mensen laat ontsnappen en van een nieuwe identiteit voorziet.

Okay verhaal bevat wat toevalligheden en hoe kwamen we opeens in Malta terecht?

Maar prima tempo, coole achtervolgingsscene en Greta met Duits accent.

Fijn stukje reality-horror in drie delen van onze vrienden van de BBC. Inmiddels hebben we zelf al een echte virusuitbraak achter de rug en kijken we hier ook wel naar mogelijke gelijkenissen met onze eigen coronavirus. En dan trekken we toch wel wat parallellen. In deel 1 loopt een man Rabiës op en krijgen we een niet al te aangenaam ziekteproces, In deel 2 beginnen de maatregelen, hier geen lockdowns voor de mens, maar wel voor de huisdieren. En in deel 3 is het leger al te hulp geroepen. Geen all out horror, maar ook na corona nog wel even een aardige waarschuwingen hoe makkelijk die virussen ons leven kunnen beïnvloeden. Het hoeven ook niet altijd zombies of vampiers te zijn om je de stuipen op het lijf te jagen.

Verrassende terugkeer van Mad Max na het debacle uit 1985 en we krijgen 2 uur flink actie, sneller en meer dan ooit tevoren. Hoog adrenaline-gehalte en de dames spelen hier ook een grote rol.

Qua verhaalontwikkeling hebben we hier niks te zoeken en de volgende keer blijft George Miller van die fast-motion-knop af! Die is alleen bedoeld voor slapstick!!!

Maar klagen doen we verder niet, kermis!!!

The Madmen of Mandoras is een heel aardige B-film met een tamelijk geschift plot over de nazi's die vanuit Mandoras alsnog hun wereldheerschappij willen veroveren en dat allemaal onder de bezielende leiding van het nog levende hoofd van Adolf Hitler. Die nog nog één commando kan roepen "Mach Schnell! Mach Schnell!!"en verder vooral gekke grimassen maakt.

Helaas was de film niet lang genoeg en dus krijgen we eerst nog een half uur een vervelend en slecht geacteerd stuk over twee Amerikaanse geheim agenten die een moord onderzoeken op een professor, aan het beeld is duidelijk te zien dat dit ergens in de tweede helft van de jaren zestig gefilmd is.

Jammer, want The Madmen of Mandoras is zowaar erg vermakelijk, maar ja "They Saved Hitler's Brain" is natuurlijk wel een betere titel!

Tamelijk bizarre film, al hebben we op een gegeven moment wel door welke kant het op gaat.
Echo's van "What Ever Happened to Baby Jane" en "Repulsion".
Good sister/bad sister waarbij Carol Kane een prachtrol heeft als het psychisch nogal instabiele zusje.
Schoonheidsfoutjes als onderbelichting moet je bij dit soort werkjes maar voor lief nemen.

Geweldige horror/drama met een prachtrol van Anthony Hopkins en de buikspreekpop Fats.

Hopkins staat net op doorbreken als goochelaar/ventroliquist, maar knijpt er tussen uit om z'n oude jeugdliefde en haar man op te zoeken.

Fats vindt het allemaal maar niks en lijkt langzaam steeds meer invloed op Hopkins uit te oefenen.

Ik ga vannacht dromen van die pop......meesterwerkje!

Beetje stijve biopic.

De onterecht vergeten uitvinder van de film had wel een iets uitbundiger film verdiend.

Te keurig binnen de lijntjes kleurende biografie.

Aantal tieners gaan naar verlaten huisje ... en we kunnen nu enkele tientallen horrorvarianten bedenken, maar op zich heeft deze film dus helemaal niets met het horror-genre te maken, al doet de trailer anders vermoeden, de aanduiding drama lijkt hier beter te passen.
Okay Alicia is voor het eerst buiten de VS en op bezoek bij haar Chileense nichtje Sarah, maar die moet er meteen vandoor en blijft Alicia achter met een paar van Sarah's vrienden.
Dan blijkt al snel dat het geen prettig weekje gaat worden, de vrienden die ze de helft van de tijd niet kan verstaan, de vreemde gewoontes, het onbekende land, het idee dat ze haar als last zien, paar klunzigheidjes......uiteindelijk loopt het over in een psychose zonder hulp in de buurt.
Zat me enige tijd af te vragen welke kant het nu op ging, maar uiteindelijk blijkt het toch wel een hele sterke opbouw te zijn en een prima donker drama.

In 1967 konden The Beatles niet zo heel veel verkeerd doen...behalve deze voor de TV gemaakte film. Okay, we zitten inmiddels 45 jaar verder en hebben die Tommy (The Who) film en Monty Python inmiddels achter de kiezen en dan is dit toch wel een aardig curiosum in The Beatles-historie.

Toegegeven voornamelijk Benny Hill on LSD...hoger ligt het niveau echt niet.

Beste song "I am the Walrus" is het hoogtepunt van de film...tamelijk classic ook qua visuals.

We kunnen het hier allemaal wel een beetje belachelijk maken: "De monsterfilm zonder monster!!" Maar heel eerlijk gezegd heb ik toch wel even flink zitten zweten hier. Professor heeft beetje zitten klooien met elementen en deeltjes en voilà een nieuw element. Magnetisch, radioactief en iedere elf uur in kritische toestand. Kan dan onder controle gehouden worden door het te bestralen met een gigantische hoeveelheid elektriciteit, maar is het dan onder controle dan is deze demon core meteen 2 x zo groot. En dat gaat door en door en dan heb je ook steeds meer volts nodig en je raadt al eindelijk zal het zo groot worden dat heel de aarde uit zijn baan schiet. Ik ben wel gevoelig voor dit soort onzichtbare monsters en uit de hand gelopen scheikunde/natuurkunde proefjes. Verder denk ik vooral geschikt voor bèta nerds, maar ik ga dromen van dit soort films. Hele aangename verrassing dit.

Ah kijk.....filmklassiekertje dat ik tot op heden gemist had, vanmiddag bij de Belg in de zondagmiddagmatinee.

Niet helemaal onbekend want feitelijk een herverfilming van "The Seven Samurai".

Dat is dan ook de makke, want echt andere ontwikkelingen dan in de originele film zijn er niet.

Wat krijgen we er wel voor terug?: Technicolor, aangename rollen van Yul Brynner, Charles Bronson, James Coburn en Eli Wallach als de leider van de schurken.

Dirty Harry part 2.
Mooie jaren zeventig sfeer al is onze Harry Calahan af en toe wel zodanig overdreven dat James Bond in zicht komt (en de realistische sfeer wat verpest wordt).
Fijne kills door de motor-agenten (inclusief David Soul uit Starsky & Hutch!!).
Iets te veel onnodige zijlijntjes waar we niet perse op zaten te wachten.
Rechts sausje over de hele film al kiest Dirty Harry wel voor de rechtsstaat.

En gelukkig dat ik er deze week achter kwam waar die OP12-zender te vinden is (extra zender van onze Belgische vrienden: overdag Ketnet en na 20.00 een soort van Cultura).

Verhaal (vrouw verzorgt haar bijna 100-jarige moeder) doet misschien niet meteen tot groot enthousiasme leiden, maar wat een pracht van een film!!!

Wat ziet het Mexicaanse platteland er prachtig uit, en wat een mooie rivier en het tempo dat is in ritme met het plattelandsleven, onthaastend, het basic leven en het sterven.

Wat lopen er momenteel een aantal geweldige filmmakers rond in Mexico!

Meesterwerkje!

Aardig Frans drama dat een beetje doet denken aan Jean de Florette/Manon des Sources.

Iets te degelijk naar mijn smaak, maar best wel interessant qua personages en hun onderlinge verhoudingen.

Als ie doordeweeks een keertje langs komt op TV best de moeite waard eens te kijken als je in bent voor een beetje ouderwets filmavondje.

Allereerst weer eens wennen aan de jonge Depardieu uit de tijd dat hij er nog niet uitzag als Obelix. Jaren 70 liefdesdrama waarin Depardieu valt op Bulle Ogier die haar geld verdient als meesteres in het BDSM-circuit.

Redelijk wat BDSM-scènes, ik heb er niet zo heel veel mee, één expliciete scène, is met naalden en spijkers die nog wat welk yayks oproept, voor de rest erotische fantasieën die een beetje uitgeleefd worden. Je vindt op het web nog wel wat steviger materiaal, maar anderzijds voor een publieksfilm met bekende actrice gaat het iets over de soft-porno-modus. Zal in de zeventiger jaren misschien nog wat schokkender zijn geweest, al vermoed ik dat de intentie van de film voornamelijk was BDSM wat bekender te maken bij het grote publiek, echt (s)exploitation is het zeker niet. Nadeel is wel dat het middenstuk veel aandacht op de erotische scènes legt en dat haalt de vaart een beetje uit de film.

Studio Ghibli en dat staat vrijwel altijd garant voor de maximale score.

Minder spiritueel dan bv Spirited Away, maar ook bij dit sprookje voor kiddies en meisjes is het allemaal weer even overtuigend, schattig en ontroerend.

Yep, we hebben weer een traantje weg moeten pikken.

Meesterwerkje!

Zo, ook maar eens iets aan Paul Naschy gaan doen; 15 films als regisseur, 105 als acteur en voornamelijk in het horrorgenre en met een flinke voorkeur voor de weerwolf.

In deze rommelige, maar bij vlagen hilarische film gaat ie mee met een expeditie op zoek naar de verschrikkelijke sneeuwman, wordt gebeten door een vampier en verandert dan in (tuurlijk...) een weerwolf. En dan lopen Ali Baba en z'n veertig rovers er ook nog rond die op hun beurt weer geleid worden door een satanische heks die graag vrouwen levend vilt.

Juist ook de plot is een samengeraapt zooitje en Tibet ziet er uit als een Spaans bos, maar goed de kannibalistische vampiervrouwen mogen er zijn en ook de weerwolf met z'n mond vol bloed en verder met net overhemd, broek en schoenen.

De poster doet een soort Porky's Pikante Pretpark vermoeden, maar dit is echt drama. Kim d'r vriendje maakt de verkering uit en dus besluit Kim haar cijfers maar eens op te krikken door leraren te gaan verleiden. En wat extra geld bij te verdienen met betaalde sex. En dan gaan er ook nog dooien bij vallen, want kerels vermoorden dat is nog veel leuker. Tsja echt heel serieus te nemen is het allemaal niet, de dialogen zijn eigenlijk nog het leukst. Aardig aantal bloot en sexscènes, maar erg opwindend zijn die niet. Enigszins interessant vanwege de algehele onbenulligheid, maar voornamelijk een te langzaam lopende jaren 50 juvenile delinquent film die minimaal 20 jaar te laat gemaakt werd.

Playboy Peter heeft bizarre dromen over een vreemde ceremonie en het vermoorden van mensen, blijkt dat ze ook echt vermoord zijn...is hij de dader? wordt hij gek?
Leuke vrouwelijke psychiater ziet wel wat in Peter en neemt hem in behandeling.
Beetje te weinig plottwists en daders voor een volbloed giallo, maar er zitten wel de nodige genre-cliché's in (waarvoor hulde!) en er wordt ook nog wat gerefereerd aan "The Exorcist".
De sex-scenes zijn redelijk binnen de fatsoensnormen, bij de kills zit op z'n minst één hele bizarre en we krijgen een volslagen no-no-einde.
Niet de film die ik een niet-kenner van het genre van harte zal aanbevelen, maar voor de liefhebbers van de betere euro-pulp valt hier wel wat te genieten.

Niet echt een film die bij mij hoge kijk-prioriteit had, maar soit met die wintertijd moest ik toch wat later naar bed en dan maar de nachtfilm op de Belg.

Maar kijk visueel een briljante film. Enigszins te beschouwen als een Mexicaanse variant op "Requiem for a Dream".

Dik dochtertje heeft overgewicht, maar afslanken gaat beter met 40 kilo anorexia-moeder. Vader zoekt sex en eten buitenshuis. En non vast om de oneindige regens te stoppen.

Zal niet uitgroeien tot een echte klassieker, daarvoor leent het net iets te veel van met name de Japanse horror, maar de horrorhit van 2013 zit er wel in.

Verhaal is boeiend genoeg en de twee meisjes zijn geweldig (vooral de jongste).

Goeie scares en als dan ook nog even mijn favo eco-SF "Silent Running" voorbij komt (Nice ass Bruce), de hoofdrolspeelster rondloopt in een Misfits-shirt weten we dat de makers het hart op de juiste plaats hebben zitten.

Verhaal blijft boeiend al is het einde iets te weinig mystiek en Mama te duidelijk in beeld.

Maar goed in het horrorgenre wil het nogal vaak iets te veel cliché op cliché zijn en deze film wijkt aangenaam af van het Amerikaanse formulewerk door aan te komen met een solide verhaal, prima acteerwerk, goede visuals en fijne schrikmomenten.

Zet de Pernod maar klaar, paar pakjes Gauloises binnen handbereik....217 minuten Franse film uit 1973.

Dat maakt het een flinke kluif en dan nog eens zwart/wit, geen soundtrack-muziek en heel veel dialogen, maar zo aan het begin van een weekje vakantie hebben we er alle tijd en rust voor.

En het is na een wat kwakkelende eerste 20 minuten een magnifieke emotionele roller-coaster-ride, met fantastische rollen van de drie hoofdpersonages, geweldige dialogen, fantastisch camerawerk en een hevige intensiteit.

In 1960 zagen we in "Paris Nous Apparient" het bohemien-leven en dit is 13 jaar later...na de '68-revolutie...en inmiddels zijn de idealen verdwenen en beginnen de jaren 70 onverbiddelijk te komen....de eerste keer dat we een moderne supermarkt bezochten in de cinema-historie?

Wel gebleven de relatie-troubles in een driehoeks-verhouding en een heel klein beetje rebellie (Sticky Fingers!).

Er is tijd om af en toe een plaatje te draaien: Zarah Leander, Marlene Dietrich, Edith Piaf en er worden heel veel café's bezocht.

De laatste Nouvelle Vague-film? Zo ja, dan is het één van de toppers uit dit sub-genre.

Hier komt het hitje van Jigsaw vandaan "Sky High". 22e plaats in De Nederlandse Top 40 november 1975. Gelukkig is de film ietsje leuker dan het liedje. Simpel verhaaltje over een politie-inspecteur uit Hong Kong die achter een Australische drugsbaron zit (éénmalige james Bond George Lazenby). Veel aktie, weinig verhaal. Vervelen is geen tijd voor, wel een beetje simpel allemaal, doet een beetje denken aan die Spencer/Hill films maar dan met ietsje minder humor. Finale is wel helemaal geweldig.

Half geslaagde poging tot neo-noir. Japanse mystery-schrijfster en lokale sheriff hebben beiden een ontmoeting met een onbekende Japanse man en zo halverwege komen de verhaallijnen bij elkaar.

Tempo is lekker rustig en film is sfeervol gefilmd. Grootste minpunten zijn dat het allemaal wat braaf blijft en dat het de film wat aan spanning ontbreekt.

Regisseur Fritz Lang had nog wel wat appeltjes te schillen met de Nazi's maar moest dat wel doen vanuit de filmfabriek Hollywood. Het gaat hier wel wat over-the-top met foute Duitse Bassie en Adriaan spionnen die op Walter Pidgeon jagen omdat die de Führer zou hebben willen doodschieten. Één scene in de metro die nog even doet denken aan Lang's klassieke films en een sterke finale waar nog een vreemd onnodig propagandastuk aan vast geplakt is. Niet vervelend maar helaas ook niet helemaal serieus te nemen.