Meningen

In tegenstelling tot vele Amerikaanse B en C-films is het hier allemaal wel fatsoenlijk belicht, gefilmd en geacteerd. Zelfs de ruimtewezens zien er redelijk uit. Helaas is het verhaaltje vrij kort en vrij standaard. Paar overlevenden tegen de ruimtewezens en zombies. Er wordt veel onderling gekwebbeld en wij zitten natuurlijk te wachten op de ruimtemannetjes en zombies die veel te weinig screentijd krijgen.

Damn wat een joekel van een spin!!! Bert I. Gordon ofwel Mr. Big. Tarantula zat er 3 jaar voor, dit is de versie voor de drive in en voor die bioscoop in de film zelf die schijnbaar puur draait op Bert I. Gordon films: The Amazing Colossal Man maar ook Attack of the Puppet People. Nota bene ook al met de blonde June Kenney in de hoofdrol. Verder lekker kijken, de omschrijving van de film op MovieMeter zou al aanbevelingswaardig genoeg moeten zijn. I Was a Teenage Tarantula.

"There were fights all day and then a football-match broke out" en welkom in de docu over The Cockney Rejects, destijds piepjonge punkertjes en fanatieke aanhangers van West Ham.

Gaven met hun song "Oi! Oi! Oi!" zelfs nog even een naam aan de Engelse variant van de streetpunk.

De verhalen zijn sterk genoeg, al is het jammer dat er maar weinig beeldmateriaal uit hun jonge jaren is.

En dan de ondergang door foute managers (het zal ook weer eens niet), aanhangers van concurrerende teams en ja ze zeggen het ronduit de klote fucking nazi's die de Oi!-scene in hun greep krijgen.

Komt het allemaal goed? Ja komt het en dus spelen The Cockney Rejects nog steeds en kregen zelfs het maken van deze docu voor elkaar.

En mijnheer Cronenberg doet inmiddels ook maar aan de typische Hollywood-film met lekker simpel plotje en aanzwellende violen op de soundtrack?
De enige keer dat we iets van de typische Cronenberg zien is met het afknippen van vingers, doorsnijden van de keel en een bizar gevecht in een badhuis.
Verder best aardig gangster-filmpje met aardige rollen van Mortensen, Cassel en Mueller Stahl.
't is alleen wel een heel stuk meer mainstream dan gehoopt, maar nogmaals als vrijdagse gangster-movie best geschikt.

Auto-kannibalisme, maar niet grimmig genoeg om echt shocking te worden. Het ziet er ook allemaal net wat te flashy uit. De FX zijn wel leuk gedaan, al lijkt het me dat je nog redelijk lenig moet zijn om je tenen in je mond te krijgen, maar dat kan ook aan mij liggen.

Best aardig als tussendoor-horrorfilmpje, overstijgt wel het meeste dat we in de laatste jaren in het genre aangeboden kregen.

Fikse tegenvaller deze opvolger van The Texas Chainsaw Massacre.

De voorloper is een gruwelijk, intens meesterwerk maar dit....karakters die zo uit een John Lanting klucht lijken te zijn weggelopen.

En dat nekt de film.

Paar schaarse moment weet Tobe Hooper even op aardig sadisme-niveau te komen (kleine meisjes achterna zitten met een grote zeis.....hihihihihi) en er wordt ook aardig in geschreeuwd.

Lekkere soundtrack ook met electronic FX dwars door de voortdurende country-muziek heen.

Maar helaas te schaars allemaal en de film als geheel is voornamelijk irritant.

En Robert Englund als macho????

Blijft voor mij toch die aardige alien uit "V" kan ie nog zo vaak Freddy Krueger hebben gespeeld.

Lucio Fulci als zombie uit z'n graf gekropen om als levende dode de hoogtijdagen van de Italiaanse horror-splatter-pulp te doen herleven?
Nee zo mooi is het niet: Uwe Boll blijkt hierachter te zitten als producent (da's ook een soort van zombie schijnt).
Goedkoop aftreksel van 28 Weeks Later en aanverwanten met voornamelijk de twee hoofdrolspelers die onder het uitslaan van ferme macho-taal op zombiejacht gaan.
Maar de zombies zien er redelijk okay uit en er zit prima gore in.
En tsja wetenschapper die levenden met zombies wil laten paren, neo-nazi's die zich opgeworpen hebben als redders van de wereld onder leiding van een Hitler-look-a-like?
De pulp-factor is ieder geval niet helemaal afwezig.

Heerlijk warmbloedig soort van romantisch drama.

Prachtige rol van Carian Hinds al weduwnaar en manusje-van-alles die langzaam steeds meer toetrekt naar schrijfster Quinn.

Op zich een heel simpel verhaal en zonder allerlei poespas.

Schitterende beelden van Ierland, mooie soundtrack en trapt nergens in de valkuil die de meeste romantische drama's zo onverteerbaar maakt.

In de herziening!

Prachtige biografie over Edward D. Wood Jr. en spelend rond de opnames van achtereenvolgens "Glen or Glenda", "Bride of the Monster" en "Plan 9 from Outer Space".

Chance meeting met een zwaar verslaafde Bela Lugosi biedt Wood de gelegenheid om een film te regisseren over een geslachtsverandering (Bevare!!! Bevare!!!) resulterend in een film-oeuvre waarvoor Wood postuum de eer krijgt benoemd te worden tot de slechtste regisseur aller tijden.

Beroemde scenes uit z'n films zien we hier de opnames van alsmede de vaste Wood-entourage (Criswell, Vampirella, Tor Johnson...).

Terechte Oscar voor Martin Landau als zeer overtuigende Bela Lugosi.

Johnny Depp als immer positieve Edward D. Wood Jr. (dat positivisme verdween later nogal Wood raakte regelmatig in zware depressies) die postuum in ieder geval een stevige cult-reputatie kreeg...had ie vast geweldig gevonden als hij het had mee mogen maken.

Meesterwerkje!

Matige poging tot artistieke soft-porno.
Beetje Almodavar-achtig: transseksuelen, travestieten, homo's, zuurstokkleurtjes.
Echt een goed plot zit er niet in, maar erger....de film is zelden opwindend ... en dat lijkt me toch één van de belangrijkste voorwaarden voor een geslaagde erotiek/seksfilm/porno.
Eigenlijk pas rond het einde lijkt het allemaal wat de spannende kant op te gaan als Lulu zich gaat bezighouden met homoseksuele mannen.
Aardig geprobeerd, maar de eerste geslaagde intelligente porno daar blijven we voorlopig nog op wachten.

Eén van de allermooiste mini-series (6 delen) ooit gemaakt.
Dit jaar verscheen er een bioscoop-remake met Mel Gibson in de hoofdrol, maar die laten we maar liever liggen.
Britse intelligence, CIA en rechercheur doen onderzoek naar de moord op de dochter van de rechercheur en dat leidt via milieu-organisatie naar opslag voor nucleair afval en de Star-Wars-plannen van Reagan.
Joe Don Baker in de rol van z'n leven als CIA-man Darius Jedburgh en let op de verwijzing naar Ingmar Bergman's "De Maagdenbron".
Cinema-hoogtepunt van 2010 tot nu toe!

Matig avonturenfilmpje met slechts enkele momenten waar wat van het talent van David Mamet in terug te vinden is, met name het laatste half uurtje is nog wel redelijk.

Hopkins en Baldwin komen zonder een schrammetje of zelfs maar pijntje uit toch behoorlijk stevige vliegtuigcrash en Hopkins is zeer belezen qua survivaltips.

Dan loopt er ook nog een beer rond die dol is op mensenvlees.

Beetje te vaak gezien dit soort ge-survival.

Beruchte turkey....en zeer terecht, maar de cinematograpische dieptepunten zijn weer van zo'n niveau dat er redelijk wat te genieten valt voor de liefhebbers.

Je elektrische gitaar meenemen naar het zwembad??? soit, moet kunnen, maar waarom zou je zo'n ding meenemen als je op jacht gaat naar een prehistorische reus???!!!!

De scene waarin onze heldin de prehistorische reus een scheerbeurt geeft (met scheerschuim!) is ook al zo'n what-the-fuck?!?-scene.

Sommige momentjes kakken misschien wat te veel in, maar al met al een redelijk genietbare kalkoen.

Gisteren in de herziening.

En we concluderen maar even dat dit het meesterwerk van Fassbinder is.

Sterker nog een top 10 plaats in de top 10 allertijden zou er ook nog wel eens in kunnen zitten.

Machtig mooie film met een schitterende Hanna Schygulla die zich opwerkt tijdens het Wirtschaftswunder.

Meesterwerk.

Roadmovie door Wallonië van en met Bouli Lanners....ijzersterk qua camerawerk, maar de dialogen zijn hier en daar nogal wat stroperig en sommige scenes gaan wat te lang door.

Iets vorm boven inhoud, maar dit was de voorganger van zijn eerste meesterwerk: "Les Geants" en de sfeer van die film schijnt soms al door.

Geweldig!!!

Typische offbeat seventies-film spelend in en rondom Monument Valley.

Bikers, hippie-communes, drugs, rockconcerts, maar dat zijn niet de helden van deze film.

Robert Blake is een fysiek kleine motoragent die er van droomt ooit bij moordzaken te komen en als hij ontdekt dat de suicide van een oude man een vermomde moord is krijgt hij zijn kans.

Inclusief spectaculaire achtervolgings-scene met motoren.

Meesterwerk!

Pas toen Leviathan uitkwam zag ik dat Zvyagintsev inmiddels nog een derde film had, schijnbaar iets geruislozer voorbij gegaan (of ik heb zitten slapen).

Dit is zijn minste film tot op heden: gedempter qua personages, veel huiselijke scenes waarmee het visueel wat soberder wordt al laat Zvyaginstsev in die paar scenes buitenshuis meteen weer z'n talent zien.

Verhaal zit wel weer ijzersterk in elkaar en zegt wel weer iets over de condition humaine, de conclusie van de regisseur krijg je uiteindelijk wel mee, maar ook leren we van de film dat de Russen opgescheept zitten met precies dezelfde kl***-programma's als wij op hun TV.

Tsja minste Zvyagintsev is natuurlijk altijd nog een geweldige film.

Ah er zijn weer wat eerder gebruikte thema's creatief met elkaar verbonden. Resultaat pakt behoorlijk positief uit. Effectieve horror over een jongetje dat behandelt wordt voor zijn auto-immuun-ziekte. Deze direct-to-Netflix levert en mag zeker mee met het (te kleine) rijtje geslaagde horrorfilms uit de 21ste eeuw.

De sigaretten zijn op en voor we het weten zitten we in een roadmovie door Frankrijk anno 2013. Zwaar wordt het nergens en het Libelle-gevoel tiert er vrolijk op los en d'r wordt flink wat afgepaft, onderweg komen we Valerie Lagrange (La Folie) nog even tegen, maar het blijft allemaal aangenaam onderhoudend en 116 minuten Catherine Deneuve, ze begint duidelijk ouder te worden en is hier zelfs oma, maar wat blijft ze aantrekkelijk.

De productiewaarden liggen wat hoger dan je normaliter zou verwachten van een film over een door nazi's tot leven gebrachte elf die op kerstavond een maagd zwanger moet maken om zo het vierde rijk te stichten.

Zot plot, maar we krijgen voornamelijk de avonturen van drie bimbo's en echt veel gore zit er ook niet in.

Grizzly Adams-acteur Dan Haggerty als Santa Claus to the rescue!!

Oei....dit valt een beetje in het rom-com-genre waar we normaliter ver van uit de buurt willen blijven.

Gelukkig het valt mee, de film is prachtig gefilmd, niet al te klef, soms best ontroerend en de soundtrack lichtjes alternatief met Bright Eyes, Nouvelle Vague, Adem, Kings of Convenience en Paolo Conte.

Probleem is dat we af en toe aan "Six Feet Under" moeten denken en vergeleken daarmee valt de vergelijking voor deze film iets nadelig uit.

Film met aantal zeer fraaie scenes, vooral de scènes met dans en met vuur. Het hele relatie, adoptie, seks gebeuren vond ik wat minder, de visuele flair zit ook niet in de hele film. Best bij vlagen sympathie voor de film, aardige poging, maar af en toe mocht het van mij allemaal wat sneller gaan.

Zo'n 23 jaar nadat ik er voor het eerst van hoorde nu vanavond eindelijk kunnen zien!

Laura Gemser is natuurlijk al een held sinds ik voor het eerst Black Emanuelle zag (Veronica MeiMaand FilmMaand!!).

Deze scoort net ietsje hoger dan Emanuelle And The Last Cannibals.

Softporno alleen was niet meer genoeg, dus gooiden ze nogal wat horror in de Emanuelle-films.

Deze keer geen kannibalen, maar snuff-movies.

Let wel: die snuff-movie-toestand komt pas ergens aan het eind.

Daarvoor veel softsex-scenes en zelfs een paar keer echte harde porno naarmate de film vordert....al krijgen we na een kwartier al wel een dame met een paard.....(is dat dierensex-verbod er al doorheen??)...zorg wel voor de Uncut-versie van 100 minuten anders zijn alle interessante stukjes weggecensureerd.

Niet zo heel veel meer dan een kijkje bij Emile Roemer en z'n campagneteam tijdens de tweede kamer-verkiezingen van 2012. En bij de SP zien we niet zoveel spectaculairders dan we bij de andere partijen zouden zien....de spindoctors en af en toe laat Jan Marijnissen nog even z'n gezicht zien.

Zeer zeker niet zo ontluisterend als "De Wouter Tapes" al slaat hier het noodlot toe als de SP zijn zetels in de prognoses ziet zakken van 37 naar 20 de avond voor de verkiezingen.

Roemer laat zich overbluffen door Rutte in het eerste lijsttrekkersdebat, wordt afgemaakt in een uitzending van De Wereld Draait Door en ziet op de verkiezingsavond zelf dat zijn SP stationair op 15 zetels blijft......en zeker in die fragmenten zien we de wanhoop op het gezicht van Roemer.

Daarin zit de waarde van de documentaire...het masker van de politicus valt even af.

De rest van de beelden zagen we al langs komen in de campagne dit jaar (of het moet zijn Frits Wester die buiten een sigaretje staat te roken of de schijnbaar innige band tussen Roemer en Charles Groenhuijsen).

Tsja, niet zo'n klassieker als Them!

Wel zeer vermakelijke jaren zeventig pulp-horror.

Geweldige plotwending halverwege tilt de film dan definitief naar de 3*.

En de mieren krijsen nog harder dan de vrouwen!!

Remake in 2010 trouwens.

Dan is het tegenwoordig als lastig nog met iets aan te komen dat verrassend en origineel is en dan gaat (bijna) iedereen hier lopen roepen saai, matig, niet spannend, plotgaten, veel te lang. Hebben jullie per ongeluk een hele andere film gezien? Fascinerend mystery met horrorelementen. Misschien dat het verkeerde publiek hierna kijkt? Meesterwerkje wat mij betreft.

Drietal urban legends met introductie door Rod Serling (The Twilight Zone).

Eerste en derde verhaal zijn uitermate saai en overbekend, slechts het tweede verhaal (over een geheimzinnig gat in de grond) weet enigszins te boeien.

Filmisch valt er verder ook niet veel te beleven, je kan beter wat goede afleveringen uit The Twilight Zone bekijken.

Jongeman trouwt met meisje dat rijke erfgename blijkt te zijn en hun hi-tech-huis op het Engelse platteland wordt plots omgeven door Amerikaanse familieleden, een helderziende en een zich permanent in het huis vestigende vriendin van zijn vrouw.

Wat steviger dan gebruikelijk bij Agatha Christie al zijn de (beschaafde) sexscenes er ondanks bezwaren van de schrijfster door de filmmakers in gestopt.

Beetje Hitchcock-achtig terrein hier, jammer genoeg met net iets te weinig full-time suspense, maar het hele plot zit wel lekker in elkaar.

Niks niet zo'n lullig zeilplankje, maar puur het echte surfboard in deze docu waarin met de zomer meegereisd wordt. Van California, via Afrika, naar Australië, Nieuw-Zeeland,Tahiti naar Hawaï.

De filmbeelden zijn opgenomen zonder geluid dus regisseur Bruce Brown loopt enthousiast te vertellen wat we zien: Hang ten, pipeline en natuurlijk de beruchte wipe out! en begeleidt door het geluid van de golven en coole surfmuziek.

Soort van ultieme zomerse surf-cult-film.

Kil, koud en afstandelijk en echt meeleven met de doppelgangers is er dan ook niet bij.

Okerachtige kleurgebruik helpt ook al niet echt mee en eigenlijk lijkt het verhaal meer iets voor een aflevering uit "The Twilight Zone".

Alleen de slotscene weet nog een enthousiaste reactie uit te lokken.