Meningen

Flinke dosis seventies-paranoia nog in deze begin jaren tachtig film over een psychopaat die dodelijke signalen verzendt via de telefoon. Nog van die lekkere ouderwetse telefoons met draaischijven en drukknoppen. En iedere keer op het puntje van je stoel als er een telefoon gaat!

Zal voor een hoop kijkers wel wat te cheesy of te ouderwets zijn, maar ik kon er wel van genieten.

Executive producer: Herman Goering

De Twin Towers, kleine kinderen vermoorden.

Regisseur is er nogal wat aan gelegen te shockeren.

Het enige dat hij voor elkaar kreeg was dat de kelder-scenes zodanig realistisch werden gevonden dat de politie onderzoek ging doen.

Nou ja de publiciteit voor de film werd gedaan door ...Sharon Tate.

Kelderscenes zijn redelijk overtuigend, maar jammer dat daar nog een uur film omheen zit dat beduidend minder weet te overtuigen.

American Psycho meets Peeping Tom. Maar het wordt nergens echt shockerend, laat staan spannend.

Film van paar aardige stukjes en zelfs daar zit niet echt een scene in die mee mag in de "canon van shocking cinema scenes".

Fulci goes Flashdance en dat allemaal met een luidruchtige Keith Emmerson-soundtrack en een budget waar je niet eens een MTV-80's-videoclip mee kan maken. Niet helemaal onmogelijk dat Fulci meer een moderne versie van Suspiria voor ogen had maar na de commerciële flop van "The New York Ripper" was het eigenlijk over en uit voor Fulci. Gore zit er niet in en een dode kanarie is zo'n beetje het meest schokkende in de film. Nog net geen complete onvoldoende dankzij het volslagen van de p*t ger*kte plot en de tieten.

Hoog aangeschreven musical uit de jaren 60.

Leuk oplichtersverhaaltje, paar erg goede songs en choreografiën.

Minder ... nou ja beetje onderhavig aan het genre, maar blijft af en toe beetje erg zoetsappig en het liefdesverhaaltje tussen Preston en Jones houdt het verhaal af en toe wat op (en is bedeeld met een aantal mindere songs).

Nou ja we kijken liever naar de klassieke Hollywood-musicals dan geld uit te geven aan een avondje Joop van de Ende ... die kan hier bij lange na niet aan tippen.

Nou ja, musical is zowiso een genre dat op film veel sterker werkt dan in een theater.

Fantastische, maar ook redelijk krankzinnige monsterfilm.

Professor Pleasence klooit met DNA om planten en mensen te kruisen.

Freaks uit de lokale kermis-sideshow helpen met het leveren van onwillige proefpersonen.

Veel verwijzingen naar Tod Browning's klassieker "Freaks" uit 1932 en including een complete side-show voorstelling (Popeye!!!!).

Fantastische verzameling planten ook in het laboratorium van de prof inclusief ééntje die complete konijnen in één slok opeet!

Geweldige film, vlot tempo, fantastische decors en een cast met hoop professionele sideshow-acts.

Sociaal drama van Fassbinder met de goedmoedige Brigitte Mira die na de wanhopsdaad van haar man even voor iedereen even interessant is voor zowel de sensatie-journalisten als voor de communisten, maar uiteindelijk door iedereen in de steek wordt gelaten inclusief haar eigen kinderen.
Het is vooral de prachtige rol van Mira die de film draagt en Fassbinder geeft niet één maar twee mogelijke eindes.

80's teen comedy met vampierthema. Met horror heeft het verder niet zo veel te maken. Soms aan de flauwe kant, met name de vampire hunters zijn wel erg klungelig. Verder leuk vermaak met ook nog een klein beetje actie.

De originele film uit 1981 was nog wel een redelijk aardige sluip-en-steek-film maar om er nou een remake van gaan zitten maken ....ik was er in ieder geval niet opgekomen, maar ach dan ligt er daar zo'n goedkope DVD met 3D-brilletjes en ach toch maar even voor het 3D-effect.

Groot nadeel is dat je wat meer moet focussen en met van die supersnelle bijlscenes krijgen we van het hele effect nauwelijks wat mee, nauwelijks aan te raden op een paar grappige effectjes na.

Verhaal, personages allemaal te slap, nauwelijks spanning en bloederiger en smeriger valt ook wel te vinden, zeker grimmiger.

Beetje gericht op de leeftijdsgroep 12 t/m 16-jarigen vermoed ik.

Voor mij wat te bekend en te oppervlakkig en dat is jammer omdat de acteurtjes het best goed doen en het qua camerawerk helemaal goed zit.

Drie compleet verschillende broertjes die in een gammele bestelbus Ierland doorkruisen om uit zo'n kermis-grijpautomaat het horloge dat hun stervende vader er ooit uit kreeg wederom te veroveren op de machine....'t is wel een soort roadmovie maar dan voor een wat jonger publiek (inclusief scheet-grappen).

Villa Felderhof-alert!!!! want daar lijkt het allemaal wel een beetje op.

Grote villa met mooie tuin en een aantal door het lot verbonden onbekenden die elkaar leren kennen, tot rust komen, een lach en een traan, emoties, verdriet, violen, Sarah Vaughan.

In het genre overigens best een hele mooie film met goede acteurs en actrices...very British ook allemaal wel (Agatha Christie-style).

Best een aangenaam tussendoortje bij alle stevige arthouse en rauwe cult, maar wel een hoog Libelle-niveau.

Er is meer in het leven dan zielige B-films kijken...echt waar

De trailer is fantastisch, maar de film lijkt mij toch iets meer geschikt voor 12-jarigen, ondanks het geweldige uitgangspunt. En die Escape from the Planet of the Worms gaat waarschijnlijk een dikke onvoldoende score bij mij, maar vooruit het tweede deel van de film gaan we toch wel ietwat meeleven met de hoofdpersonen.

Beetje vreemde punks ook, die kwamen zeker uit een Troma-film.

O ja en nog een klein vraagje: dat duimzuigen was dat nou als substituut voor pijpen (als in dat kunnen we een beetje moeilijk in beeld gaan brengen) of heb ik ergens een stapje overgeslagen?

De scene met de robot in de kantine was behoorlijk okay, denk dat je flink wat 16-minners daar nog wel de stuipen mee op het lijf jaagt.

Leuke sluikreclame ook voor "Schokkend Nieuws".

Helaas werkt deze voor mij niet. Die familie is wel maf, maar echt er om lachen kon ik niet. Misschien is William Powell dan ook net weer een beetje stijfjes voor mijn smaak. Jerry Lewis, W.C. Fields of Piet Bambergen zoiets had ik dan liever gehad. Paar aardige scènes nog wel, maar ook teveel geschreeuw. Dialogen vond ik ook niet fel genoeg. Oscarnominatie als best male support actor voor Mischa Auer als de protegé van de vrouw des huizes.

Of ik heb niet goed opgelet of deze samenwerking van Werner Herzog (regie) en David Lynch (producer) heeft niet echt tot gigantische sensatie aanleiding gegeven.

Nou gelukkig liep ik er toch tegenaan want toch wel een erg fijn gijzelingsdrama dat op Lynch-achtige wijze wordt uitgespeeld, al herkennen we de Herzorg-methode weer in Peru en Mexico.

Fijne acteur Willem Dafoe als de rechercheur die bij de moord geroepen wordt, Udo Kier speelt zo'n beetje de normaalste persoon in de hele film en toch wel een geweldige hoofdrol van Michael Shannon.

Verder krijgen we flamingo's en struisvogels in dit kleine, maar mooie projectje van twee meesters der cinema.

Alle problemen rondom de productie van "The Prince and the Showgirl" (1957) een Engelse film en enige ooit door Laurence Olivier geregisseerde film met Marilyn Monroe in de vrouwelijke hoofdrol.

Monroe is net getrouwd met Arthur Miller en leeft in een constante roes van pillen.

Productie verloopt behoorlijk rampzalig zeker gezien de weinig tekstvaste Monroe, als ze uberhaupt al op komt dagen.

3e regie-assistent de 23-jarige Colin Clark wordt haar vertrouweling en dan stevent het ook nog af op een liefdesrelatie. Clark publiceerde dit waargebeurde verhaal ergens in de jaren 90.

Film is ijzersterk in de relatie van Monroe en Clark, maar de scenes op de set zijn het bekende "film over het maken van een film"-gedoe.

Wow!!!! In Psycho-Rama ofwel worden we via de subliminal messages rechtstreeks de vierde dimensie ingeslingerd om dit een onvergetelijke filmervaring te maken!! Vreemd dat iedereen het bij 3-D houdt en dit procedé nooit navolging heeft gehad. Ik ga even bijkomen in een sanatorium in Zwitserland.

Geen knappe vrouwelijke hoofdrolspeelster zoals in de Millenium-films, maar wel weer een lekker gecompliceerd moordonderzoek dat weer connecties heeft met een moord in de jaren 70.

IJsland is op z'n minst net zo fotogeniek als Zweden.

En prima film om vaker te kijken, want hoe al die verhaaldraadjes nou ook alweer precies in elkaar grepen en hoe de ene clou weer naar de volgende leidde...

Sfeervol met lekker duister sfeertje.

Jammer, film ziet er goed uit en tegen een beetje landerige sfeer heb ik geen enkel bezwaar, maar de plot is niet meer dan het standaard moordonderzoek en aangezien minstens 33% van alle films, TV-series en boeken al over moordzaken gaan is het moeilijk, maar wel noodzakelijk om dan nog met iets verrassends uit de hoek te komen, hier komen we uit op een gemiddelde aflevering uit een politie-serie, maar dan wat mooier gefilmd en met als enig echt hoogtepunt nog een fraaie shoot-out in Tarantino-stijl.

Heerlijke film dit!! Alsof je zelf weer jong bent.

Typisch Amerikaans fenomeen die slaapfeestjes en hier zijn er een paar die af en toe bij elkaar langs komen (op het eind van de zomervakantie).

Boys meet girls en vice-versa, mooi melancholiek, de sfeer van een broeierige avond aan het eind van de vakantie, de eerste kus, de eerste sex, de misgelopen liefde, de onverwachte liefde....melancholieke feel-good-film.