Murder by Phone (1982)

Hiervan heb ik een video cassete die meld dat de film 95 minuten duurt, dus ik veronderstel dat dit de ongecensureerde versie is.

Vroeger als 8jarige vond ik dit een super filmpje en wil m graag nu weer eens zien.

Vermakelijke kaas. Richard Chamberlain speelt een gymdocent die erachter komt dat mensen op aparte wijzes dood raken door een telefoongesprek. De betreffende "moorden" zijn gelijk ook het hoogtepunt van de film. De scenes waarin men bloed uit de ogen/het hoofd laat stromen, afgesloten met een heerlijk theatrale knal. Hierdoor vliegt Houseman's personage zelfs nog een keer door een raam.
Helaas heeft de film daarnaast maar weinig te bieden, aangezien we een nogal standaard uitgewerkte zoektocht van Chamberlain's personage naar de dader krijgen voorgeschoteld. Het personage van de genoemde ontwikkeld zich gedurende de film tot een ware privé detective. De vrouwelijke bijrol van Sara Botsford komt hier en daar dan weer wat geforceerd over. Een beetje op de manier van: we moeten toch wel een vrouw hierin verwerken. Echt veel toevoegende waarde heeft ze namelijk niet.
Vooral door de telefoonmoorden nog een best vermakelijke "vergeten" film voor zij die van jaren '80 kaas houden.

Da's ja poot man: een telefoontje vermoordt jan & alleman. Eerst wordt een supersonisch geluid door het kopernetwetwerk gestuurd om bloedvaten in ogen te laten knappen. Allemaal voor het effectbejag. Daarna frituurt hij zijn slachtoffers met een volt-bom. Blits man!!!!! Doe me es een brul, ouwe!

Superheld Chamberlain onderzoekt dit verhaal samen met zijn kompaan de cynische agent. En zijn nieuwe vlam, de gevoelige kunstenares, die hij heeft leren kennen bij The Telephone Company. Een totally evil company (net als de PTT): het imperium dat zojuist ff een doofpotaffaire implementeert.

Het verhaal is lang niet zo sterk als het fenomeen telefoonbom, toch het aanzien waard. Lekker typische horror-body-paranoia-SF.

Het gegeven van moorden via de telefoon is natuurlijk volstrekt belachelijk, maar ondanks dat vond ik het een heel aardig filmpje.

Toffe actie-scenes, een duistere soundtrack met vette syths en het prima acteerwerk tillen dit met gemak boven het gemiddelde uit. Nice one!

Flinke dosis seventies-paranoia nog in deze begin jaren tachtig film over een psychopaat die dodelijke signalen verzendt via de telefoon. Nog van die lekkere ouderwetse telefoons met draaischijven en drukknoppen. En iedere keer op het puntje van je stoel als er een telefoon gaat!

Zal voor een hoop kijkers wel wat te cheesy of te ouderwets zijn, maar ik kon er wel van genieten.

Murder by Phone is behoorlijk gedateerd, maar viel me eigenlijk niet tegen. Niet dat het echt goed was hoor, want het is voornamelijk een vrij standaard thriller, met een flinke paranoïde jaren-'70 sfeer waarbij een eenzame skepticus ten strijde gaat tegen een corrupt boosaardig bedrijf, een tegenwerkend politie-apparaat, en een moordende maniak. Niet heel hoogstaand, maar best wel te kijken. En als extra sausje komt daar nog het horrorelement bij in de vorm van het compleet belachelijke concept: er vinden moorden plaats via de telefoon, waar de moordenaar niet alleen een soort van fatale brown note doorstuurt maar ook nog eens gigantische ontploffingen veroorzaakt. Er wordt uit ogen gebloed, hoofden spatten uit elkaar en mensen worden uit ramen gekatapulteerd. Zo dom en over the top dat het wel weer leuk wordt.