Meningen

In Dardenne-stijl gefilmde film zit de personen dicht op de huid.

De stijl van Pierre Grandrieux zit er ook wel een beetje in.

Prachtige heuvelachtige omgeving en een dreigende atmosfeer.

Er wordt een drijfjacht gehouden, een auto in de fik gestoken en langzaam ontdekken we hoe de familie-verhoudingen in elkaar zitten.

Voornamelijk drijvend op de duistere sfeer dit erg sterke drama.

En dan is het al weer tijd voor onze jaarlijkse jaren tachtig Halloween/Friday the 13th-style slasher. Dit keer met een prachtige soundtrack, veel tempo, studentengrappen, iets sympathieker slachtvee dan gemiddeld. Je zult weinig nieuws zien, maar het heeft een lekker sfeertje allemaal. Niks mis mee, er zijn echt saaiere 80s horrors.

Wraak-actie met de zoon van ... in de hoofdrol.

Veel kogels, explosies en sadisme en ook nog een lekker lange autoachtervolging.

In Nederland op DVD uitgekomen dankzij een sympathieke online-wervings-actie door OMG-Entertainment, die hopelijk vervolgd zal gaan worden.

Toch nog enige cult-reputatie voor deze inmiddels wat gerestaureerde versie, nachtscènes inmiddels duidelijk te volgen. In het enthousiasme ga ik verder niet zo mee. Eerste helft is gewoon vreselijk saai met een hoop vreselijk slachtvee en de gebruikelijke practical jokes onderling.

Bodycount is ook laag in deze slasher, maar de survivalachtige toestanden in de tweede helft weten nog wel enigszins te boeien. Slappe eerste helft, B-film Deliverance in de tweede helft. Alleen voor de 80's slasher completisten. Film bleef in 1980 op de plank liggen, maar toen werd Daryl Hannah opeens bekend als actrice en die speelt hier één van de meiden, werd uiteindelijk toch nog uitgebracht in 1983, maar ging meteen roemloos ten onder.

Grootgrondbezitters zijn de baas in een klein afgelegen dorpje en dan rijdt er een vreemdeling te paard binnen die vraagt of hij er kan overwinteren. Lijkt helemaal de typische western te zijn, maar hier geen Monument Valley te zien, maar jawel de Oostenrijkse Alpen, Zuid-Tirol om precies te zijn en natuurlijk waarom niet, in de Oude Wereld vielen er ook nog wel wat vetes uit te vechten en levert prima plaatjes op bij het verder redelijk bekende verhaal.

Die paar popliedjes op de soundtrack hadden wel heel ernstig weggelaten mogen worden trouwens.

Best aardige onzin over een vijftal mannelijke astronauten die na het onlangs ontdekken van een 13e maan rond Jupiter de betreffende maan gaan bezoeken. En die blijkt vol te zitten met schaars geklede jongedames, een oude man en een monster. De atmosfeer lijkt nogal op die van ons dus geen kraters maar bomen. Hoogtepunt zijn natuurlijk de dansjes van de dames. De SF en de horror ach ja dat hangt er ook nog wat bij. Niet te veel van voorstellen verder.

Typische Indiefilm in de stijl zoals ie in de jaren tachtig werd gemaakt.

Invloeden van Lynch, Jarmush, van Sant maar helaas een beetje onevenwichtig.

Onnodige dubbelrollen van Karen Black en Mike Patton (weinig overtuigend als jaloerse freakshow-directeur) worden afgewisseld met scenes die dan wel weer briljant zijn.

Beetje allegaartje, maar Karen Black zingt Dalida's J'Attendrai met ontbloot onderlijf en da's ook wat waard.

Een beetje cheesy is deze wel hoor, maar toch, dit is toch wel helemaal geweldig over-the-top-80s-fun. Beetje vergeten inmiddels volgen mij deze Stephen King verfilming, met Drew Barrymore vlak na E.T. Dat schattige zusje van Elliot zat al helemaal zwaar aan de coke en was zo'n beetje de schrik van Hollywood destijds. Carrie tot de 12e macht. Zullen we afspraken dat dit rond het 40-jarige jubileum van de film in 2024 gewoon dikke vette cult is.

Toch wel heel fijn drama met de nodige thriller-elementen, begint weinig hoopgevend met onsympathieke yup, maar dan hits the shit the fan en wordt het allemaal sfeervol, spannend en neerwaarts de spiraal in.

Gebaseerd op een episode uit "The Twilight Zone" hoewel het daar qua sfeer niets mee te maken heeft.

Interessant gevecht van eenling tegen het machtige Ford-concern.

Filmisch wat te keurig binnen de lijntjes kleurend en ook niet echt een diepgravende karakterstudie, maar het kijkt redelijk aangenaam weg.

En achtermekaardoor in een maffe oogverblindende marathonrun.

Terecht veelgeroemde manga die krankzinnige animaties en acties afwisselt met rusterige stukken (zien we "Lain" letterlijk geciteerd worden in aflevering 3?).

En die arme Naoto die ook nog een waanzinnige amoreuze aantrekkingskracht uitoefent op de wat oudere meisjes en ook nog een last heeft van allerlei robots en aliens die uit z'n hoofd groeien.

Aliens, honkbal, liefde het zit er allemaal in net als giga-kogelregens en toch is het zeer zeker niet de aktie die de het belangrijkste onderdeel vormt.

Top-anime!

Vrijwel geen dialoog, nauwelijks plot en toch een prachtig film die in eerste instantie heel rustig verloopt, we varen mee door een moerasachtig gebied, kabbelend in de kano.
Overnachten 's nachts met onze gids/bootsman, komen in gebrekkig Engels wat dichter bij elkaar en dan wordt je 's ochtends wakker, is de man overleden en sta je daar in the middle of nowhere als vreemde in een vreemd land.
Debuutfilm voor één van de regionale Duitse omroepen, beperkt budget, maar dat zie je mede door de prachtige locatie er niet aan af.

In de herziening!

Uit de tijd voor ik ging bijhouden welke films ik gezien had en ook één van de eerste griezelfilms die ik ooit zag, al weet ik niet meer welke nou het eerste was: Invaders from Mars (1953), Friday the 13th, Halloween, De Lift of misschien wel deze, maakte op het schoolplein in ieder geval zeer veel indruk op ons 12/13-jarigen.

Veel minder grimmig dan Halloween, dat wel, en ook de opbouw is best lang, maar wat ziet de mist er geweldig uit en geweldig het commentaar vanuit K.A.B. Radio, fantastische Carpenter-muziek af en toe erbij en toch wel een flink aantal klassieke Carpenter-scenes.

Wildste regisseur van de jonge generatie Duitse regisseurs maakte in 1974 deze zwart/wit-verfilming van Fontane's Effi Briest in een soort van prachtige jaren vijftig stijl (a la Bergman, Visconti...) schijnbaar omdat de Duitsers na WO2 in ieder geval een jaar of 15 niets anders meer durfden te produceren dan slappe schlagerfilms en braaf volksvermaak die de ooit vooruitstrevende Duitse filmindustrie in ieder geval een tijd lang tot het dieptepunt van de Europeese filmindustrie maakten (de nazi's waren ook al niet erg bevorderlijk geweest).

Fassbinder laat hier zien hoe het wel gekund zou hebben...literatuurverfilming met schitterend camerawerk en die qua intentie rechtstreeks ingaat tegen alles waar het fascisme tegen was....individu voor het staatsbelang, weg met de beknelling van het individu door maatschappelijke conventies.

Voor Fassbinder een extreem lange opnametijd (58 dagen verdeeld over twee jaar) en Fassbinder's muze Hanna Schygulla als een geweldige Effi Briest...verder zoals gebruikelijk veel vaste Fassbinder-gezichten: Karlheinz Böhm, Barbara Valentin, Hark Bohm en later berucht slechte regisseur Ulli Lommel (Green River Killer, Zombie Nation, Dungeon Girl e.v.a.).

Nog 14 Fassbinders te gaan!!!

Ietwat curieuze mengeling van "Who's Afraid of Virginia Woolf?" en "Rashomon" nog het meest lijkend op Altman's eerdere "Come Back to The Five and Dime Jimmy Dean, Jimmy Dean".

Het geheel speelt zich af rond zo'n typisch Amerikaans highway-motel met veel neon-lichten.

Voelt in het begin ietwat te toneelmatig aan, maar langzaam wordt de precieze relatie tussen Sam Shepard en Kim Basinger duidelijker en intrigerender.

Dan begint ook motel-eigenaar Harry Dean Stanton zich er mee te bemoeien en dan komt Randy Quaid ook nog om Basinger af te halen voor een avondje naar de film.

En vanaf het moment dat Quaid de film in komt zitten we meteen op top-Altman-niveau.

Aanrader voor de Altman-liefhebbers, de rest van de wereld zal er wat minder mee kunnen.

Film is overigens makkelijk en voor budgetprijs te vinden in Nederland.

Geen documentaire in de normale zin van het woord.

Beelden uit de Apollo-missies naar de maan af en toe vermengt met wat uitspraken van astronauten die er waren....soms horen we het originele geluid bij de beelden of de soundtrack van Brian Eno.

En we horen ook de muziek die de astronauten bij zich hadden Also Sprach Zarathustra, Frank Sinatra (Fly Me to the Moon), Buck Owens en Merle Haggard met een speciaal voor de gelegenheid opgenomen nummer (Please leave this tape on the moon!!).

Net ietsje minder dan de wat striktere documentaire "In the Shadow of the Moon" en misschien wat te snel (15 mei jl) erna.

Maar deze was dan nog even ter ere van Neil Armstrong en de Apollo-beelden blijven fascinerend om te zien.

Af en toe loop je er tegenaan, zo'n klein onbekend pareltje, in dit geval over 2 jongedames die vanuit een hutje het bos in de gaten houden via camera's. Één van de dames is inmiddels zo goed in observeren geworden dat ze ook financiële beursvoorspellingen kan doen.

Soort van Primer tussen het bos en de kust, de logica of waar het over gaat moet je er allemaal zelf maar bij bedenken, maar de regisseurs weten het de volle speelduur verrassend, interessant, spannend en bij vlagen dramatisch of grappig te houden.

In de herziening voor de derde keer!!!
Eens in de zoveel jaar keer ik weer even terug naar Altair en Robby de robot.
Kijk op de DVD ook even naar de trailer.
De gele introductieletters zijn bijna één op één overgenomen voor Star Wars.
Qua film lijkt dit meer een voorloper van Star Trek.
Behoorlijke intellectuele SF en met als nieuwigheid electronic geluiden op de soundtrack.
Wonderschone decors en een onverslaanbare vijand tegen het eind.
Wederom een Utopia dat het uiteindelijk toch niet blijkt te zijn, maar laat jezelf tenminste even in die waan.
Meesterwerk!

Filmopnames van de pooltochten van o.a. Amundsen, Scott en Shackleton vertellen samen het verhaal van de Hollandia die in 1905 op Antartica een geheimzinnige passage zocht naar de Noordpool.

De enige overlevende van deze reis verteld het verhaal in 1941 en is in bezit van het originele film-materiaal van deze reis.

En dit expeditie-verhaal bevat elementen uit o.a. Edgar Allen Poe en Jules Verne.

Kan helemaal misgaan met zo'n film, maar dankzij het geweldig verhaal, een overtuigende acteur en de fascinerende filmbeelden lukt het hier wel.

KRO was mede-producent van deze geslaagde filmonderneming.

Vroege Lars von Trier met veel bruin en geel-tinten.

Politieman onder hypnose gaat terug in een zaak rond een seriemoordenaar met behulp van het boek "The Element of Crime".

Ademt visueel en qua verhaal wel iets van latere films als "Europa" en "The Kingdom" inclusief wat film noir, Tarkovsky en "Alphaville".

Met name qua plot wat minder sterk en visueel misschien wat te gestilleerd allemaal.

Prima visitekaartje, maar de echte briljante films zouden nog komen.

Wow!!! Regisseur Jones doet hier een serieuze gooi naar de slechtste-film-die-ik-dit-jaar-zag.

Niet spannend, niet eng, geen gore, amateuristisch tot en met.

De befaamde mooie natuuropnames? De film speelt in een bos that's it!!

Enige absurde zijn nog de totaal belachelijke geesten (gewoon acteurs met echo op de stem).

Saaie prul.

Standaard tiener-horror.

De personages zijn weer eens van het niveau dat ik ze zelf nog wel even zo snel mogelijk om zou willen brengen. De kills zijn wel aardig (een beetje Final Destination-achtig).

Ondanks de titel zijn we dit filmpje binnen een maand waarschijnlik totaal vergeten.

Wederom een heerlijke Billy Wilder-film.

Vreemd eigenlijk dat ik deze altijd gemist heb, want komt toch zeer regelmatig op TV voorbij (of is het iedere keer de Duitser die hem uitzendt?).

Jack Lemmon is als altijd geweldig en Walter Matthau als cynische advocaat/zwager maakt er hier een nek-aan-nek-race van.

Heerlijke film dit.

Zo moet je een komedie maken!

Soort van erotische blackmail-thriller met giallo-invloeden en Morricone/Nicolai-soundtrack.

Sjieke bedoening en naar huidige maatstaven wat tam.

Plot doet ook wel erg bekend aan.

Laatste half uur is nog wel enigszins te pruimen.

Ik ben me behoorlijk rot geschrokken van deze film, bah wat een vreselijk nare film is dit.
Lijkt nog even te beginnen als een soort van Discovery Channel-toestand met deels echte footage en deels nagespeelde stukken en heel in principe is het dat ook wel een beetje.
Maar naarmate het verhaal vordert blijken er inderdaad vreselijke dingen aan de hand te zijn in Nome, Alaska ... haast onvoorstelbaar...het gaat dus om gevallen van alien abductions.
Gebeurt niet vaak dat ik betwijfel of ik er voor een tweede keer durf te kijken...ik was in de veronderstelling een soort van Cloverfield of Close Encounters of the Third Kind-achtige toestand te zien te krijgen.
Verontrustend!!
En toen bleek het een hoax (althans de "echte" footage) briljante hoax dus ... it's scared the sh*t outta me....grrrr maakt het verhaal over alien abductions natuurlijk niet minder waar.

Kijk Hollywood kan het wel, interessante verhalen vertellen, mits ze het tempo maar niet onnodig opschroeven. Hier wordt keurig de tijd genomen met het verhaal over John du Pont, miljardair die uit bepaalde overwegingen (patriottisme, verveling, om indruk te maken op zijn moeder) besluit het VS-worstelteam voor de Olympische spelen van 1988 (Seoul) te gaan trainen.
Verhaal was mij niet bekend, ik zou me er ook niet te veel gaan inlezen. Fantastische rol van Steve Carell, geweldig gefilmd en zonder alle irritante cliché's die sportdrama's normaliter zo strontvervelend maken.
Meesterwerkje!

Verrassend leuke Hammer-horror. Een van hun beste uit de jaren zeventig.

Typische Hammer-stijl met wat extra gore.

Fantastisch monster ook. Lijkt trouwens meer op een Oerang Oetang dan op een monster maar dat mag de pret niet drukken.

Alleen al aan de titel kan je zien dat we hier met hoogstaande film-kunst te maken hebben.

10 minuten aan stock-footage, 2 liedjes die beiden 2x in de film voorkomen en dan moet er nog een robot-astronaut naar Mars gestuurd worden die neergeschoten wordt door aliens die na een atoom-oorlog op zoek zijn naar vrouwtjes om mee te paren...en al dat enerverends in een luttele 75 minuten.

Wederom kwaliteits Drive-In-nonsens waarbij met name het half weggesmolten hoofd van onze Frankenstein-astronaut er toch wel zeer cool uit ziet.

En aliens met ZAPP!!-pistolen zijn per defenitie cool.

Ja!! Toch nog wat leuks kunnen vinden in het kerstfilm-aanbod van dit jaar!!

Tim Burton's ode aan Frankenstein en nog zo wat in schitterend animatie zich ook nog eens afspelend in een dorpje met Nederlandse roots.

Kinderachtig fantasy-verhaaltje. Zou potentieel nog wel leuk zijn voor een jongere doelgroep. maar die zullen iets minder blij worden van het bloederige geweld en een constant masturberende dwerg. Overacting Nazi als de grote vijand. Paar goede scenes zitten er wel in, maar dit schiet constant allerlei doelen voorbij. Holocaust wordt er ook nog een beetje smakeloos aan toegevoegd. Ik vermoed dat een soort Balada Triste de Trompeta de oorspronkelijke bedoeling was.