Meningen

Aardige pulp-film die er trouwens uitermate goed uitziet qua camerawerk en algehele look.
Doet wat meer denken aan The Getaway dan aan Bonnie and Clyde.
Beetje geweld en wat bloot, maar redelijk binnen de perken - al is al dat gegluur naar en bepotelen van het jonge zusje door stiefvader en tante enigszins wat sexploitation-achtig.
De Hitmen lijken rechtstreeks uit Pulp Fiction weggelopen!

Cheapie TV-film met goede acteurs/actrices en een mooi uitgangspunt: uitgever vlucht met z'n vrouw en kinderen (en z'n maitresse en haar/zijn kind) naar buitenhuis als agressief nieuw griepvirus uitbreekt in Parijs.

Probleem is dat de film is opgenomen met volgens mij maar 1 camera en er nergens gebruik gemaakt wordt van filters waardoor het een beetje een home-video-uitstraling krijgt.

Het effect van de dreiging van een epidemie wordt ook te weinig uitgespeeld.

Redelijk sterk qua relatiedrama, maar te simpel en goedkoop qua produktiewaarden.

Regisseur Ulli Lommel werkte jaren samen met Fassbinder en ging via Andy Warhol naar de VS om in 1980 zijn eerste Hollywood-B-film te maken: The Boogeyman!

Werd nog groot financieel succes ook en hij ging nog jaren verder in het B-genre wat hem inmiddels de bijnaam Ulli Rommel heeft opgeleverd.

Met Fassbinder en Warhol heeft dit helemaal niets te maken.

Typische jaren 80 horror duidelijk geinspireerd door Halloween van John Carpenter inclusief Carpenter-achtige kopie soundtrack (die afgezien daarvan tamelijk sterk is).

Beetje The Exorcist erbij en nog iets origineels mmm .... een dodelijke spiegel!!

Vermakelijk is het allemaal wel en zeker één van de leukere jaren 80-horrors.

Kills zijn redelijk origineel en tegen het einde gaat alles echt wel heel ver over de top (Warhol-invloed?).

In het kader van de gouden kalveren-week ook maar eens flink aan de Nederlandse films de komende week. Beginnend met deze van van Warmerdam...was ik nooit zo'n hele grote fan van, maar met Grimm keerde het toch een beetje ten goede.

Borgman zit daar net ietsje onder omdat hij een iets langere aanloop nodig heeft, maar het blijft intrigerend, soms een beetje sadistisch, film noir in Nederland in de 21e eeuw.

De toneelafkomst qua Nederlands acteertalent zit een hogere waardering net weer in de weg en laat ze eens een paar van die Hollanders eens goede overtuigende dialogen leren schrijven, de Belgen kunnen het inmiddels!!!

Desalniettemin fantastisch bedacht, misschien binnenkort nog maar eens wat van Warmerdam-emissies rechtzetten.

Koude oorlog aktie!!!

3 amerikaanse kids gaan naar Scandinavië omdat ze gehoord hebben dat daar de drank zo goedkoop is en besluiten voor de grap in Finland even de grens naar de Sovjet-Unie over te steken.....Fail!!! ...want eruit komen blijkt nog niet zo makkelijk!!

Nou kan je daar perfect een actiethriller van anderhalf uur van maken, maar nee na reeds na een half uur belanden we in compleet van de pot gerukte mengeling van Midnight Express, The Karate Kid en Mad Max Beyond Thunderdome.

Compleet breinloze film zonder enige band met de werkelijkheid....maar verveeld hebben we ons in ieder geval niet.

Belfast anno 1976 was al een halve oorlogszone en daar strandt een Amerikaan die net terugkomt uit Vietnam na een mislukte suicidepoging.
Hij hangt er wat rond en breekt dan in bij een huis waar een aantal verpleegsters wonen, zogenaamd om hun geld te roven, maar hij hij verandert in een maniak die de dames één voor één op gruwelijke wijze vermoordt.
Overduidelijke verwijzingen naar de Richard Speck-murders 10 jaar eerder, maar waarom verplaatst naar Belfast ipv Chicago?
Schijnbaar wilde de regisseur ook nog wat vertellen over al het geweld in onze wereld.
Grimmige grindhouse.
Film is in het publieke domein te vinden als Naked Massacre.

Allemaal een beetje sentimenteel en naïef. Ster van de film is natuurlijk de leeuw Elsa. Zitten zeker hele leuke beelden van het jonge leeuwennest dat langzaam opgroeit en naar het einde is het ook best okay als ze besluiten dat Elsa weer wild moet worden. Het echtpaar zelf daar ben ik wat minder van onder de indruk. Beetje het soort natuur waar we ieder moment Walt Disney verwachten. Ik denk dat kinderen dit echt een hele mooie spannende film kunnen vinden. Zien je hem vroeg genoeg dan kan dit ook nog wel een hele fijne take-me-back-to-my-youth-film zijn. Ik ben vrees ik al een beetje te wild inmiddels.

Tja, echt serieus te nemen valt dit niet. Was het nou ook allemaal bedoeld als comedy? Al die stukjes met onze hoofden rovende alien wel, maar dan zit er ook nog een hele politiekant aan, die meer overkomt als een soort low-level Hill Street Blues. Weinig memorabel als geheel, het stukje met de hardrockers was nog wel grappig.

't is oorlog in Maffia-land en die begint als Henry Silva met een granaatwerper een privé-porno-film-avondje van een maffia-don tot een bloedbad maakt.

't is Italiaans dus iedereen is corrupt en niet te vertrouwen.

Paar hele fraaie shoot-outs geladeerd met het gerommel tussen en binnen verscheidene maffia-clans in wederom een stijlvolle misdaadfilm van regisseur Fernando di Leo.

Aardig bedacht uitgangspunt, maar de personages zijn van het soort dat in de gemiddelde horrorfilm als slachtvee dient.
De paniek-in-de-menigte-scene is in ieder geval overtuigend gedaan en de consequentie van Bowy's impulsieve actie verdient een bonuspuntje.
Tamelijk goed bedacht plot, redelijk geacteerd, maar schiet wat tekort in filmisch camerawerk (het blijft wat typisch TV-film-voer).
Visitekaartje dat wat talent door laat schemeren, maar nog niet echt geslaagd is.

Arme Richard Kelly...grote doorbraak met Donnie Darko en daarna snapt bijna niemand meer iets van z'n films.

Wel vreemd want zo éénduidig was Donnie Darko nou ook weer niet.

Deze film past ook precies in het rijtje.

Begint als een soort van standaard verhaaltje uit de The Twilight Zone en daarna wordt zo ongeveer alles denkbaar erbij gehaald: NASA, Sartre, Mars, Francis Bacon, het hiernamaals.

Verwacht geen te rechtlijnige film en laat je verrassen door deze box.

Oost-berlijn 1968....vlugschriften over de situatie in Tsjechoslowakije en de visboer (een oude nazi) wordt vermoord.

Jonge puber is de hoofdpersoon met overijverige politie-agent als vader en moeder die het liefst naar het westen zou vertrekken....en een oma die zeer populair is onder de oudere mannen.

Ossie-film die warm is qua sfeer, maar feilloos en pijnlijk de gruwelijke aard van de DDR blootlegt waar oude nazi's het beter hebben dan de ware socialisten/communisten.

In cinematografisch niet veel bijzonders, het gaat hier duidelijk om het verhaal zelf. En dat wordt overtuigend gebracht. Nicole Kidman draagt overduidelijk een pruik, maar Russel Crowe en Flea zijn absoluut overtuigend in hun rollen. En dan natuurlijk die vreselijke conversietherapie-man Victor Sykes (in werkelijkheid heet hij John Smid).
Bestaat helaas nog steeds conversietherapie om potentiële LGBT's om te turnen in keurige christenen. Hier zien we hoe dat ongeveer gaat zo'n therapie. John Smid is inmiddels al weer een paar jaar gelukkig getrouwd met een man, we hopen dat ie naar aanleiding van zijn therapieën ook nog een fikse straf heeft gehad. Normaal ben ik niet van de LGBTI-films, het gebruikelijke coming out verhaal zien we daar te vaak, maar deze insteek maakt het een stuk interessanter.
Over de christenen (vul ieder ander geloof naar wens ook maar in) kunnen we kort zijn: hoe denk je in vredesnaam .... laat ook maar ... ik ben verder een beetje klaar met deze mensen, waarvan voornamelijk erg duidelijk is geworden wat ze allemaal zelf hebben veroorzaakt aan misbruik, trauma, misdaad, terrorisme, haatzaaierij ... deze film maakt je zeker weer boos.

Briljant idee van regisseur Linklater: maak je film gedurende 12 jaar zodat alle personages op natuurlijke wijze ouder worden, waarbij je fenomenaal ziet hoe het hoofdpersoontje in deze tijd opgroeit van 5-jarige naar 18-jarige.
Nu weten we van z'n vorige films dat Linklater niet van de spannende plots is dus in dramatisch opzicht zitten er niet zo heel veel plotontwikkelingen in, behalve die psycho-stiefvader dan.
Zitten zeker uitermate treffende scenes in, al had het van mij gerust ook een uurtje korter gemogen.

Hé hadden wie die al niet eens gezien? Brain Dead was dat niet iets van Henenlotter? Oh nee, dat was Brain Damage, toch wel soort van cultklassiekertje van ... ach ja Peter Jackson Braindead zonder spatie!

Nou goed met deze Brain Dead zakken we helaas finaal door het ijs. We echoën hier wat The Tenant, Vanilla Sky, Interception maar doen dat in een soort van Re-Animator-achtige setting.

Redelijk wat bekende namen: Bill Pullman, Bill Paxton, Bud Cort, George Kennedy, maar het werkt allemaal niet, allemaal wat overdreven geacteerd, verder wat geglibber met hersenen, schedellichtingen, paranoia toestanden, maar allemaal te klinisch en als je daardoor het verhaal ook niet lekker inkomt is het gewoon anderhalf uur jaren negentig B-film waar mijn hersenen hopelijk niet al te veel ruimte voor in nemen. Ik verwacht dan ook dat ik eind december weer dit stukje na zal moeten lezen, omdat ik echt geen idee meer heb van de inhoud van deze film. Brain Dead? Die heb ik toch jaren geleden al gezien? Was toch vanne ... met die mand met dat broertje of nee die na Bad Taste kwam...

Veel budget voor special FX was er niet, dat had de film nog wel wat op kunnen krikken. In de scenes waarin de parasieten veel te zien zouden moeten zijn zien we vooral heel veel mist. En door de mist missen we ook nog duidelijk beeld van de jonge Leonard Nimoy (op de titelrol werd z'n naam ook nog eens verkeerd gespeld als Nemoy).

Verhaaltje zelf is best aardig. Parasieten uit een geheimzinnig ruimteschip nemen de bewoners van een klein plaatsje over en maken er willoze zombies van die meer potjes vol met parasieten plaatsen. Onze helden mogen deze invasie stoppen. En wie zijn er besmet? Kijk goed of er iets beweegt in hun rug, net onder de nek, want daar bijten de parasieten zich aan ons vast om met het zuur uit hun lijf ons zenuwstelsel en onze wil over te nemen!

Cheapy SF-thriller.

Redelijk aardig plot zorgt er voor dat het tenauwernood allemaal nog kijkbaar blijft.

Qua cinematografie houdt het allemaal niet over, maar ook net allemaal niet slecht genoeg voor ferme turkey-status (al hangt de microfoon een paar keer duidelijk zichtbaar in beeld).

Let rond het einde wel even op de man die de nieuwslezer een bericht aangeeft: Dat leek wel....Elvis!!

Hersentransplantaties, mad scientist, sadistische dwerg, jonge vrouwen opgesloten in de kelder, Tor Johnson-style-monster, donkerrood bloed en ambities als wereldheerschappij...en ja hij is gewoon geweldig!!! Blijkt dus maar weer dat films in de onderste regionen van de IMDB-waarderingen qua amusementswaarde vele Academy-waardige films voorbijstreven.

Het is allemaal behoorlijk zot wat hier voorbij komt, maar genoten hebben we wel!

Philip Marlowe! Dit verhaal kende ik ook nog niet. Lekker ook weer met de voice-over van Marlowe die zelf allemaal nog even wat commentaar levert op de gebeurtenissen. Over een onderzoek naar een verdwenen waardevolle munt. Tijdens zijn onderzoek stapelen de lijken zich op. George Montgomery is iets minder spijkerhard en cynisch dan Humphrey Bogart, die een jaar eerder Marlowe speelde in The Big Sleep. Valt op zich nog wel mee te leven. Maar dit is ook wel een beetje een B-film met als gevolg een speelduur van 72 minuten die te kort is om het verhaal allemaal lekker gecompliceerd te maken. Wel fijne whodunit met noir-sfeertje.

Hele prima achtervolgings-western.

Mooi camerawerk en een prima Gregory Peck als de wreker.

Misschien een beetje standaard gegeven, maar er zit een soort vreemde twist aan het einde.

Die zou je als religieus kunnen uitleggen, maar ook als moreel probleem an sich.

Klein stadje laat truckers flink betalen voor niet begane overtredingen onder de leiding van hun corrupte rechter. Het broertje van Chuck verdwijnt hier spoorloos, dus Chuck komt even langs om te achterhalen wat er met zijn broertje is gebeurd. Weinig liefde voor deze eerste Chuck Norris hoofdrol. Chuck werd natuurlijk legendarisch dankzij het gevecht tegen Bruce Lee in het Colosseum. Dit is een beetje een mix van knokfilm, truckerfilm, martial arts, western. Allemaal redelijk simpel qua verhaal. Maar voldoende actie en tempo. Mooie finale ook met nog een mooi afsluitend gevecht. Gewoon waar voor je geld.

Fantastische overtuigende acteerprestaties van de honden! Al is de film niet echt een aanrader voor de hondenliefhebbers. Mensengedoe is van C-film-niveau en de looks zijn ook allemaal van het goedkope soort, verhaal hoef je ook niet voor op te blijven, maar dankzij de honden absoluut overtuigende horror.

Goed uitziende oorlogsfilms, nadeel is ... er zijn al heeeeel veeeeeel films over WO2.

In zijn soort zeker niet de slechtste, doet wel wat denken aan een Russische/Sovjet-versie van Saving Private Ryan.

Niet slecht, de moeite waard, maar zal snel ondersneeuwen in die hele berg WO2-films.

In de herziening!

Pure film noir met Brendan als Mike Hammer...alleen speelt het hier niet in de jaren vijftig, maar in en rond om High school.

Driedubbelovergehaald plot met een aantal gedenkwaardige bad guys.

Regisseur Eddie Romero had redelijk wat succes met deze film in de Amerikaanse drive-in-theaters, en er volgden nog een tweetal vervolgfilms (Mad Doctor of Blood Island en Beast of Blood).

3 Amerikanen komen op een klein eiland, overdag een hele saaie bedoening, maar 's nachts komen de bomen en planten tot leven, gaan vlinders agressief worden en loopt er een monster rond dat iedere avond voorzien wordt van 2 jonge dames ter bevrediging van zijn lusten...die er voornamelijk uit bestaan de dames uit elkaar te scheuren.

Die bewegende planten zijn eigenlijk het leukst, dat monster is lekker een kerel in een monsterpak en er zitten wulpse dansjes in de film .... of ik me ooit aan de vervolgen ga wagen laat zich nog even bezien, maar voor anderhalf uur Filipijnse horror cheapness zit je hier tamelijk goed.

Deense regisseur met een Engelse cast en gefilmd in Bridgend, Wales. Stadje met een gigantisch hoog sterftecijfers onder jongeren, met als oorzaak suïcide. Onze vrouwelijke hoofdpersoon komt mee met haar vader, die rechercheur is en de zaak onderzoekt, terwijl zij vriendschap sluit met de lokale jongeren.
Film behoorlijk in sombere tinten gefilmd, een pasklaar antwoord krijgen we niet, officieel was er geen link tussen de suïcides. Wales is in inmiddels ook al weer ingehaald door Schotland en Noord-Ierland. De aftiteling meldt ook nog dat na 79 zelfdodingen de teller steeds loopt, maar of dat nog steeds het geval is, of dat de regisseur gewoon een sterk eind vond dat kan ik zo niet even snel vinden online. 26 doden in twee jaar tijd officieel tussen januari 2006 en februari 2009, volgens mij wordt het eerste slachtoffer in de film opgevoerd als nummer 23. We zien af en toe een persmuskiet, maar het hele mediacircus wordt niet echt benadrukt.

Simpel verhaaltje, nogal ongeloofwaardig, maar wel zeer doeltreffend. Een klassieker zal het niet worden, maar je hoeft je er zeker niet bij te vervelen. Brandon was een schattig lief intelligent kind, komt in de pubertijd, dat is al wat lastig, maar deze ouders krijgen wel heel wat voor de kiezen met Brandon. Niet al te serieus nemen, bak popcorn erbij en prima horror-vermaak.

En dat is weer eentje van het laatste stapeltje 70's classics die ik nog nooit gezien had. Sam Peckinpah met een soort pikzwarte roadmovie door Mexico, waar we op jacht zijn naar het hoofd van Alfredo Garcia. Makkelijke klus, want onze hoofdpersoon, Alfredo is zojuist tragisch om het leven gekomen, maar Sam Peckinpah kan z'n befaamde slow motions ook hier gewoon toepassen.

Aah ja de pubertijd die hier voor Skunk aanbreekt als de buurman haar buurjongen finaal in elkaar slaat, de oudere broer die haar de meest verschrikkelijke dingen vertelt over wat brugpiepers allemaal wordt aangedaan, de feeksen van de overkant, het gerotzooi van de volwassenen, de eerste liefde.

Soort van kitchen-sink-drama, maar wel mooi gefilmd en komt allemaal geloofwaardig over dankzij de prima acteurs en de geweldige rol van Eloise Laurence (die in werkelijkheid de dochter is van de filmmoeder van Rick).

Een film over een relatie en een rouwproces .... levensgevaarlijk!!! De val van sentimentaliteit ligt dan onmiddellijk op de loer, maar hier wordt heel behoedzaam langs de valkuilen heen gescheerd. En dan raken de traanbuizen wel degelijk geprikkeld.

Grote rol ook voor de prachtige muziek, met If I Needed You van Townes Van Zandt als zinderend hoogtepunt.

Kleine update: kom er net achter dat Loop en Lil plotseling verdwenen zijn, waarschijnlijk hadden de makers geen idee wat Van Zandt daar nou mee bedoelde. Wel, Loop en Lil waren de parkietjes van Townes.

Loop and Lil agree, she's a sight to see

A treasure for the poor to find

hier gaat het opeens van:

And who would not agree she's a sight to see

And a treasure for the poor to find

Doet verder geen afbreuk aan de film of de uitvoering, maar ik vond dat toch wat sneu voor de parkietjes.