menu

Bring Me the Head of Alfredo Garcia (1974)

mijn stem
3,51 (253)
253 stemmen

Verenigde Staten / Mexico
Actie / Misdaad
112 minuten

geregisseerd door Sam Peckinpah
met Warren Oates, Isela Vega en Robert Webber

Een rijke Mexicaanse grondbezitter looft een premie uit van een miljoen dollar voor het hoofd van Alfredo Garcia, omdat deze zijn dochter verkracht heeft. Barpianist Bennie (Oates) en zijn liefje Elita (Vega) beginnen een speurtocht...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=wYfP4Y940Ew

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Quentin
5,0
Ja, toch wel een andere beleving dan mijn MGM dvd van meer dan 10 jaar oud.

avatar van Verhoeven
3,5
Wat Goongumpa schrijft. In het eerste uur zit Peckinpah je stiekem in slaap te sussen. Met af en toe een speldenprikje maar als die eenmaal het plot op tafel legt krijg je als een kijker een paar stevige klappen te verwerken. Zoveel hedendaagse regisseurs die schatplichtig zijn aan Peckinpah zijn stijl en nihilistische kijk op de (Amerikaanse) samenleving. Is Ferrara al genoemd?

5,0
Decennia voor Quentin Tarantino en The Coen Brothers was Sam Peckinpah de grootmeester van realistisch doch fraai in beeld gebracht geweld. Destijds grotendeels neergesabeld door de filmkritiek heeft 'Bring Me The Head Of Alfredo Garcia' de tand des tijds meer dan doorstaan. Peckinpah zelf vond het zijn beste film en daar kon hij wel eens gelijk in hebben. Er vallen doden bij bosjes en de discutabele held van het verhaal is er uiteindelijk één van.


avatar van cinemanukerke
3,0
volgens verkregen info is dit de enige film waarin Peckinpah final cut kreeg maar veel brokken maakt die ook niet. Nog steeds grillig en onsamenhangend. Na de knappe inleiding wordt het verhaal plots opzij gezet om een interludium in te bouwen over een roadmovie tussen Elita en Bennie en het verhaal wordt pas weer opgenomen nadat Elita sterft. Dan krijgen we terug de Peckinpah stempel met geweld in slow motion en een einde dat in bijna al zijn films zit. Mijn voornaamste kritiek : hij herhaalt zich zelf te veel. We hebben het al eerder gezien. Nochtans is het interludium best wel interessant. Die surreële toetsen, die ongedwongenheid, die love story ... had hij daar nu op voort gebouwd ipv een doorsnee actie met shoot outs dan had het voor mij het meesterwerk kunnen worden dat sommigen er nu al in zien.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:29 uur

geplaatst: vandaag om 09:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.