Meningen

De uitbarsting van de Vesuvius in combinatie met gebeurtenissen in de tijd van de Romeinen vormt de kern van het verhaal, maar eigenlijk zijn de liefdesperikelen en het geloof die de leidraad van de film zijn. De film opent met het heden en eindigt hier ook mee, maar vormt totaal geen meerwaarde voor de film. Het verhaal begint ook pas interessant te worden wanneer we terug geflitst worden naar de tijd van de Romeinen. Victor Alfieri speelt de gladiator die verliefd wordt op de mooie slavin Elena ( Bettina Zimmermann ). Maar het is toch vooral Maria ( Linda Batista ) , een exotische prinses als slavin, die met haar sensuele dansjes en looks weet op te vallen. Beide dames zijn ook even naakt te zien. Lavinia ( Vanessa Gravina ) speelt de zus van Caio (Luca Ward) die over het rijk heerst.

Zij speelt een bitch die een oogje heeft op de gladiator en tegelijkertijd ook iets heeft met Galeno (Clayton Norcross). Ze is ook even naakt te zien. Tony Musante speelt Alpio, een interessant personage die het wel goed voor heeft met zijn slaven , maar uiteindelijk toch zijn rijkdom het belangrijkste vindt. Galeno en Caio spelen hun rollen wat overdreven qua houding en mimiek. 6/10

Buiten wat mooie vrouwen is hier weinig aan deze prent te beleven. De humor is vaak heel flauw en het verhaal is redelijk belachelijk qua opzet. Natuurlijk is dat ook de bedoeling om de kijker te doen lachen, maar het werkt tegendraads. Het verliefde stel is gewoon ongeloofwaardig en er zitten een paar vervelende personages in de film zoals die overdreven zotte buurman. 3/10

Deze silent wist me op verschillende gebieden te verrassen in de positieve zin. Om te beginnen de kennismaking met actrice Mary Pickford die eventjes 245 films achter haar naam heeft staan. Pickford had ook maar een lengte van 1,54 m wat ideaal was om deze rol te kunnen spelen. Ze was 25 jaar toen ze deze rol van een 11 jarig meisje speelde. De film weet nergens te vervelen omdat het allemaal luchtig en vlot wordt gebracht. De boodschap van de film heeft een fijn gegeven zowel naar kinderen als ouders toe. Geniet van het leven en denk niet teveel na over wat er uiteindelijk toch niet toe doet. Zo is de zeer rijke vader constant bezig om nog meer geld te verdienen en de moeder geeft haar volledige aandacht naar de society. Dit wordt heel duidelijk in het fragment wanneer Gwendolyn haar verjaardag viert. Er zitten ook heel wat leuke scènes in de film die duidelijk maken wat Gwendolyn eigenlijk gewoon wilt doen dan al die hokjes die je volgens de rijke ouders en de society moet volgen. De scènes met de straatmuzikant, het moddergevecht, de toestanden in de badkamer en droomsequenties typeren dit. Die droomsequenties worden ook gebruikt wanneer ze heel erg ziek wordt waarbij de kijker een beeld krijgt van haar gedachten , keuzes en beslissingen die het verhaal een positief einde weet te geven. Een leuk filmpje gezien de periode dat de film gemaakt is, ondertussen 103 jaar geleden.

Oscars voor beste actrice, kostuumontwerp, product design en make-up....allemaal best toe te kennen en hoogstwaarschijnlijk ook verdiend, maar om nu van een uitstekende film te spreken is toch wel iets anders. Ik ben er blind in gegaan en had een totaal ander soort fantasieverhaal verwacht waar meer de focus lag op de schepper en het monster zoals we het kennen maar dan meer in een fantasiewereld en niet de ontdekkingstocht naar seksuele verlangens, uitdagingen en experimenten. De film duurt ook veel te lang om je aandacht vast te houden want het verhaal weet niet echt te boeien. Gelukkig kun je wel de fantasievolle wereld bewonderen want de product design, de kostuums spreken voor zich. Heel knap gedaan en het camerawerk is ook een pluspunt. Waarom die generaal in een geit wordt veranderd is een raadsel want Bella had zeker de mogelijkheden om ook iets uit te proberen, nl. de hersenen van haar schepper verplaatsen naar de generaal. 6/10

Een eigenaardige, ongewone film die langzaam voortkabbelt over een man met een olifant in een soort roadtrip op zoek naar de verbintenis tussen zichzelf, het verleden en het heden. Op zijn roadtrip komt hij verschillende personages en situaties tegen die zijn tocht een bepaalde duiding geven. Zeer traag van opbouw, maar de film heeft wel iets. Jammer van het onbeduidend, slap uitgewerkt slot. 6/10

Matige horrorfilm waarbij het thema exorcisme vaak niet weet te boeien door de bombastische benaderingen van de regisseurs. Hier is dat ook het geval. Ook de humoristische opmerkingen van Crowe is hier wat misplaatst en sommige scènes zijn volledig over the top. Ook jammer dat de locatie niet wordt benut voor een goede sfeerzetting of spannende momenten. Gabriele Amorth heeft echt bestaan en heeft ook boeken geschreven over zijn strijd tegen demonen en het kwaad.

Sowieso zullen die uitgevoerde uitdrijvingen toch wel anders zijn dan in deze film

5/10

Prachtige cover ! Ik heb deze klassieker een paar dagen geleden gezien en hem laten bezinken....

Zeer moeilijk om hierover te oordelen, maar dat komt doordat ik zelf de film als geheel wil begrijpen....maar helaas lukt dat niet. Het verhaal is gewoon te bizar en te vaag om het uit te spitten hoe de vork nu eigenlijk in de steel zit. Ja, je hebt een eigen visie rondom het gegeven van het verhaal en bij bepaalde scènes kun je je idee vormen, maar het blijft toch allemaal vrij abstract. Het acteerwerk van Isabelle Adjani is grandioos, vooral de scène in de metro is er eentje om in te kaderen. Sowieso een interessante film met een aparte sfeer die niet voor iedereen is weggelegd. Misschien had ik er ook wat teveel van verwacht. 6/10

Shirley MacLaine, bekende actrice en toch weinig werk van gezien. In deze film, ook de enige horrorfilm die ze heeft gespeeld, is ze toch wel overtuigend in haar rol. Perry King die haar broer Joel vertolkt, doet het ook best aardig. Het verhaal heeft een goede opbouw, maar het verwatert allemaal wat naar het einde toe. De slotscène aan zee is raar gekozen en heeft een nare uitwerking. Het ultieme eindshot is daarentegen wel raak en goed gekozen. 6/10

Degelijke Sf-horrorfilm van jawel Brandon de zoon van Cronenberg. Het gegeven dat je via een soort virtuele realiteit op afstand via een ander lichaam moorden kan plegen is fascinerend. Maar het grote pluspunt zijn wel de kills die bruut en bloederig uitgevoerd worden. Keihard waarbij ook kinderen niet gespaard worden.
7/10

Sorry, maar deze film vond ik niks. Genre drama wordt het meest benaderd, maar dan letterlijk bedoeld.

Het mag wel een psychologische film zijn met wat symboliek of wat dan ook, maar hier kon ik niks mee.

Zeer saaie zit zonder enige spannende momenten. Ook qua sfeer wist het me niet te boeien. Ik geef een punt voor de originele nare creatie en 1 punt voor de rol van het hoofdpersonage. 2/10

Wisselende gevoelens !

Tja, wat was dit nu weer ? Ik vraag me af hoe ze nu op dit verhaal zijn gekomen. Ik heb niks met games.

Maar om zoiets te bedenken, moet je toch een paar schroeven los hebben zitten. De humor is op bepaalde momenten echt boers en belachelijk, toch waren er ook momenten dat ik het wel grappig vond. Kinderen en onschuldigen worden gewoon neergeknald. Godsdienst wordt in zijn hemd gezet. Politieke correctheid is hier totaal niet aan de orde. Geen greintje respect te bekennen, ook op andere vlakken niet. Ook het thuisland van Boll wordt hier lekker op de korrel genomen. Naarmate de film vordert wordt het geheel wel wat minder en vooral het laatste kwartier valt tegen. De film eindigt en je hebt het gevoel dat er ergens iets ontbreekt. Ondanks het stompzinnige verhaal wist de film me toch voldoende te entertainen en daarom gewoon een zesje.

Ondanks een leuke cast weet deze film toch niet het nodige entertainment te geven. Daarvoor is het verhaal toch wat aan de rare kant en eerder saai. Een typische kerstfilm is het niet echt, maar er zitten toch wel voldoende kenmerken in het verhaal die een kerstsfeer oproepen. Een andere benadering kan leuk zijn, maar is ook niet altijd een voltreffer. 4/10

Zeer traag opgebouwd verhaal met oninteressante personages dat zich voortsleept naar weliswaar een verrassende twist, maar het verhaal weet totaal niet te boeien. Goed acteerwerk, maar buiten Phil krijgen de meeste personages weinig invulling zoals zijn ouders, de gouverneur en echtgenote, zijn broer George en zelfs de uitwerking van de weduwe Rose en haar zoon is op dat gebied oppervlakkig. Zeker geen film voor een tweede kijkbeurt. 5/10

Prima acteerwerk van Mario Casas die al in het begin van de film niet echt te pruimen is. Hij speelt een vervelende persoon die op een bepaald ogenblik helemaal onterecht begint te flippen omdat hij zijn vrouw verdenkt van overspel. Een duister sfeertje aangewakkerd door een prima soundeffect en boeiend tot het einde. 7/10

Ach, het eerste gedeelte viel nog wel mee....maar hoe verder de film dan verloopt...hoe zwakker het wordt.
In begin komen er een paar vermakelijke en bloederige scènes bij te pas, helaas heb je dan ook het beste gezien van de film.
De plot is flauw en de uitwerking laat vooral in het tweede gedeelte de wensen over. Vooral de scène met het ruimteschip was belachelijk. Maar met verstand op zero is het nog enigszins wat vermakelijk. 5/10

Deze film kan helaas niet wedijveren met De Loft en De Zaak Alzheimer. Niet dat de film slecht is, maar er zitten toch heel wat ongeloofwaardigheden in het verhaal en het slot is toch wel een te gemakkelijke uitweg om de hele ontvoering, opzet en daders te ontmaskeren.
Stijn van Opstal als chauffeur en Charlotte Vandermeersch als Eva sprongen voor mij uit betreft de cast. De rest was overacting of op automatische piloot. 6/10

4de film voor mij van Ittenbach en deze komt in tegenstelling tot de andere 3 (Dard Divorce , Burning Moon en No Reason) matig over. Ik kan wel begrijpen dat sommigen hier deze film hoog in het vaandel dragen, maar buiten de gore vond ik er echt niks aan. De gore ziet er erg goed uit en er is heel wat te beleven, zeker naar het einde toe. Maar waar bij mij het schoentje wringt is de hele opzet naar de gore toe. De verschillende tijdsbestekken vond ik erg lomp en saai uitgewerkt. Vooral de scène met Jezus was zeer flauw. Ook sommige personages hebben belabberde of irritante karakters ( denk o.a. aan die vrouw van Hugo en de zeer flauwe rol van de donkere man). Weet ook wel dat dit verwerkt is om nog meer viezigheid te tonen, maar hier werkte het voor mij niet. Ook de humor zag ik er vaak niet in.

Maar op gebied van gore zit je wel goed. Ik ga zeker nog andere films van deze regisseur bekijken.

Deze vond ik tot nu toe de zwakste. 5/10

Aardig tv-filmpje die voldoende weet te vermaken en eigenlijk nergens verveeld. Een 13 in dozijn verhaaltje met een aardige cast. 6/10

Perkins als emotioneel verknipt persoon en Tuesday Weld als zijn zeer enthousiaste nieuwe vriendin Sue Ann spelen beiden hun rollen met dubbele bodem. Of zou het toch anders zijn in deze bad trip liefdesdrama waar hij toch zou handelen vanuit morele waarden om zijn nieuwe werkgever aan te geven omdat die chemisch afval dumpt in de rivier en dat beiden echt verliefd op elkaar zijn ? Goed opgebouwd verhaal met sterke rollen en een bevredigende twist naar het einde toe. Echt spannend wordt het evenwel niet. 6/10

Aardige B-film met een degelijk verhaal over een driehoeksverhouding waarin verslaving, misbruik uiteindelijk leiden tot moord. Let ook op de mooie verschijning van Carlton Elizabeth.

Wat een sexy dame Leuk, verrassend slot overigens. 6,5/10

Mwah, de film kijkt wel vlot weg en verveelt niet, maar er valt wel één en ander op te merken dat de film toch maar een matige score krijgt. Om te beginnen krijg je geen band met de personages en nergens wordt het echt spannend. De sfeer, de locatie, het camerawerk zorgen wel voor positieve elementen. Maar er zitten ook vreemde of storende scènes in de film zoals de flashbacks, het koffiehuisje midden in het bos en de relatie tussen beide broers die op het einde een onnodige twist geeft. 5/10

Verrassing van formaat en dat in de positieve zin want deze prequel weet zowaar de beste film in deze reeks te zijn. Nu buiten de eerste film stellen de andere films ook niks voor. Bij deze film kan je heel veel positieve elementen aanduiden waardoor de film een toppertje is. Om te beginnen heeft het verhaal gelinkt met de predators een originele invalshoek gezien de tijd en locatie waarin het zich afspeelt. Predators vs indianen geweldig toch ! Daarnaast heeft de film prachtige locaties en schitterende beelden. De actiescènes zien er meestal verbluffend uit. De jager ( Predator ) jaagt op diegene die op andere jagen wat resulteert in heel wat bloederige scènes. Gore dus genoeg aanwezig. De film opent ook vlug en weet de kijker al vanaf het begin op het puntje van zijn stoel te zetten.

Spanning verzekerd en het ziet er allemaal knap uit. Daarbij is het acteerwerk ook prima want het hoofdpersonage Naru wordt heel overtuigend gespeeld door Amber Midthunder. 8/10

Vreemd horrorfilmpje waarin een groep van drie koppels richting North Point vertrekken waar jaren geleden door een immense brandstichting een bepaalde groep mensen samen met de brandstichters zijn omgekomen. De legende zegt dat de jongste telg van de groep is kunnen ontsnappen maar gebrandmerkt is voor zijn leven en nu rondloopt in het immense woud om te moorden. Je krijgt een zeer lange opbouw van de tocht van de drie koppels gevuld met saaie dialogen en een beetje naakt. In het middenstuk krijg je een zicht op de gebeurtenissen in het verleden dat gemakkelijk weggelaten kunnen worden. Totaal geen meerwaarde en zelfs saai. Dan gaan we terug naar het heden en komt er eindelijk wat tempo in de film. De kills en de moordenaar zijn oké. Opmerkelijk zijn de vele opnames van dieren om bepaalde scènes te verbinden en om de titel te duiden. Ook de slow motion en de pov camerabeelden zijn tof. De slotscène werkt zelfs verrassend en een beetje komisch.

Voor de positieve punten toch een 6/10

Zwakke film die gezien het genre op beide vlakken een onvoldoende scoort. Qua horror blijf je hier op je honger zitten ondanks de titel zou vermoeden. Er wordt maar weinig aandacht besteed aan de geïnfecteerden ( dus geen zombies). De humor is helemaal ver te zoeken. Het kostuumdrama met alle liefdesperikelen en stijfheid valt nog mee door de aanwezigheid van de dames met het oog vooral op Lily James en Bella Heathcote. Maar deze bevallige dames kunnen met hun vechtkunstjes ook de film niet redden. 4/10

Derde film op rij van Nicolas Cage , na Grand Isle en Kill Chain was deze prent aan de beurt.

Meest opvallende aan deze prent is de verjongingskuur van Famke Janssen Hoe is het mogelijk ?

De film biedt gewoon een vermakelijke actieprent die gewoon lekker vlot wegkijkt. Simpel entertainment !

6/10

De film wordt min of meer nog gered door de rijkelijk aanwezige brute kills en bloederige scènes. Het verhaal is heel simpel, maar dat maakt niet uit. Het is vooral het stompzinnige einde dat de film geen goed doet. Hoe belachelijk was dat ? 5/10

Jawel hoor, dit was een zeer geslaagde horrorprent uit de stal van John Carpenter. In zijn genre is het verhaal prima uitgewerkt. Ook de karakters van de personages worden zorgvuldig uitgelicht. Een film die van begin tot het einde weet te boeien. 7,5/10

Genietbare ridderfilm met typische kenmerken zoals verraad en romantiek, en niet te vergeten de nodige aanwezige pulpelementen zoals de pruik van Valiant ( Wagner ), de overdreven horens van de Viking helmen, de opzet van het toernooispektakel, de enorme zwaarden en wat dacht je van dat mini-bootje.

Maar de film kijkt vlot weg en heeft voldoende andere positieve elementen om te vermaken.

Zo zien de gevechten er goed uit en kun je echt genieten van de kleurenpracht en van de mooie jonkvrouwen gespeeld door Janet Leigh en Debra Paget. James Mason is goed gecast als sir Brack. 6,5/10

Na een paar leuke films de laatste jaren met Cage in de hoofdrol is dit toch wel terug een sisser van formaat. De film weet alleen qua kleurgebruik en mooie decors punten te scoren. Het verhaal is chaotisch opgebouwd en stelt eigenlijk niks voor. Je zou de durf en de originele insteek van de regisseur nog kunnen waarderen, maar het moet nog iets zijn. De actiescènes zijn vaak duf uitgewerkt en ondanks er heel wat personages in de film zitten, weet geen enkel te boeien. 3/10

De titel en de poster zijn de troefkaartjes van deze film want verder stelt deze film niks voor. Het verhaaltje gaat over 3 personen die in een parallelle wereld terecht komen en daar bizarre ontmoetingen hebben met een groene mens, een kleine dief, een soort oermens, een kolos die in het goud gespoten is en misschien het meest interessante personage Kleel (John Saxon). Avontuur genoeg, maar vaak wel zeer flauw uitgewerkt. Het slot is abrupt en wederom flauw. Hoe toevallig kan het zijn? Leuk is wel dat Dr Hartmann (Kenneth Hendel) wel moest blijven in deze wereld. Hij had dan ook geen goede bedoelingen. 3/10