Logboek

Je weet wat je op voorhand kan verwachten, dus kom hier niet af dat deze film geen verhaal heeft. Inderdaad weinig, zoals zo vaak in dit soort films gaat het gewoon over goed en slecht. Maar voor dit soort pulp ga ik naar de bioscoop voor pure entertainment met verstand op nul. En de film vliegt voorbij gezien de vele luchtige actiescènes steeds voorzien van al of niet goede passende muziek op de achtergrond. Soms leuke muziek, soms ook weer niet. Bombastisch, kitscherig...ja op sommige momenten wel , maar uiteindelijk viel het nog wel mee. Skeletor is leuk en er valt genoeg te beleven in de positieve zin. Is het dan een goede film ? Uiteraard moet bij dit soort films gewoon aanvaarden wat op je afkomt en niet teveel nadenken of bekritiseren want anders gaat de film je irriteren. En inderdaad bij heel wat mensen zal deze film pure pulp zijn waarbij ze niet kunnen genieten wat ook een goed recht is. Maar begin aub niet over het verhaal hier Ik heb samen met mijn zoon me best vermaakt bij deze film met een dikke cola zero en een pak chips. 7/10 PS Tegenwoordig toch wel duur he een filmpje pakken met twee en nog er iets bij eten en drinken

Best wel een leuke film uit India waarbij het misdaadverhaaltje luchtig aan de kijker wordt gebracht en gelukkig niet te kitscherig en langdradig overkomt door de focus te leggen op romantiek en muziek. Meestal is dit wel aanwezig in dit soort producties, maar hier valt dat reuze mee. Goede vertolkingen van de drie vrouwelijke hoofdrolspeelsters die onderling een goede chemie hebben. 6/10

Pluspunt is de mooie fotografie in deze avonturenfilm waarbij sommige scènes nu niet meer door de beugel zouden kunnen gezien bepaalde scènes met dieren. Niet dat het heel bruut is, maar je ziet wel dat het om echte dieren gaat. Vroeger de film in mijn kindertijd gezien en de laatste scène stond nog goed in mijn geheugen gegrift. De mama olifant die haar kalfje wil redden van twee tijgers. Ander pluspunt zijn de mooie locaties in India. Het verhaal zelf is gewoon een avontuur rond een jongen die ontgoocheld is in zijn vader en in het oerwoud vlucht waar hij gelukkig wordt opgevangen door een pelgrimsjongen die op weg is naar een tempel samen mijn zijn olifant en haar kalfje. 6/10

Och ja, ergens wel een komische documentaire die ook niet zo lang duurt. Je krijgt een goed beeld wat er zich op het schip heeft afgespeeld. En de titel spreekt onmiddellijk aan

Lekker ouderwets vertier met verrassend heel veel leuke actiemomenten in fantasievolle werelden vol met gekke wezens. En qua wezens mag je hier zeker genieten. Er komen er heel wat langs met daarbij mooie locaties en decors. Het verhaal is heel dun, maar dat maakt hier niet zo veel uit. Er zit zoveel entertainment in deze film dat die meer dan twee uur durende film snel voorbij gaat. Pluspunt is ook de aanwezige typische deuntjes van The Mandalorian met nog meer focus op de achtergrondmuziek waardoor de soundtrack toch wel sterk overkomt.
Gisteren gezien in de bioscoop wat sowieso een meerwaarde biedt bij dit soort films. 7,5 / 10

Bardot is veel meer dan een klassieke documentaire over een filmicoon. De film schetst niet alleen het beeld van Brigitte Bardot als actrice, sekssymbool en zangeres, maar toont vooral de mens achter de wereldberoemde façade. Wat deze documentaire sterk maakt, is de eerlijke aandacht voor haar eenzaamheid en haar gevoel van onbegrip binnen de maatschappij en de mediawereld.
De documentaire laat duidelijk zien hoe diep Bardot geraakt werd door het dierenleed dat door de mens wordt veroorzaakt. Haar liefde voor dieren evolueert van medeleven naar een ware levensmissie. Op amper 38-jarige leeftijd beslist ze zelfs om haar succesvolle filmcarrière volledig achter zich te laten om zich volledig in te zetten voor dierenwelzijn , een moedige keuze die veel respect afdwingt.
Bijzonder indrukwekkend is hoe de film toont dat Bardot later haar eigen bezittingen verkoopt om haar stichting op te richten en financieel te ondersteunen. Dat engagement voelt oprecht en consequent aan, niet als een publiciteitsstunt maar als een levensdoel waarvoor ze alles opoffert.
De documentaire zelf wordt bovendien erg vlot verteld. De combinatie van authentieke archiefbeelden met stijlvolle animatie-overgangen zorgt voor een dynamisch ritme en houdt de aandacht voortdurend vast. Daardoor voelt de film modern aan zonder de authenticiteit van Bardots verhaal te verliezen.
Kortom: deze documentaire is een boeiend en respectvol portret van een complexe vrouw die veel meer was dan een filmster. Ze toont Brigitte Bardot als een kwetsbare maar tegelijk bijzonder sterke persoonlijkheid die haar roem gebruikte om te vechten voor wat voor haar écht belangrijk was. Respect ! 7/10

The Long Walk probeert een intense dystopische thriller te zijn, maar voelt uiteindelijk vooral vermoeiend en langdradig aan. Het concept klinkt spannend op papier — jongeren die moeten blijven wandelen om te overleven — maar de uitvoering blijft veel te eentonig. Het grootste deel van de film bestaat letterlijk uit eindeloos stappen en wandelen, afgewisseld met lange dialogen die zelden echt boeien of verrassen. Daardoor zakt het tempo volledig in. De film duurt nog geen twee uur, maar voelt veel langer aan omdat er nauwelijks variatie of echte spanning is. Bovendien wordt het verhaal al snel voorspelbaar: je voelt van ver aankomen welke personages zullen sneuvelen en welke emotionele momenten de film probeert af te dwingen. Ook de cast laat weinig indruk na. De personages blijven vlak en weinig memorabel. Geen enkele acteur weet echt boven de middelmaat uit te stijgen of een blijvende indruk achter te laten. Waar de film psychologisch intens had kunnen zijn, voelt het vooral alsof je naar een eindeloze tocht kijkt zonder echte emotionele impact. 4/10

Dirty Dancing is binnen zijn genre zowat alles wat je kan wensen. De film combineert overbekende en aanstekelijke muziek met zweterige, sexy dansscènes, een charmante cast en zelfs verrassend wat diepgang in een verhaal dat op papier misschien voorspelbaar lijkt, maar in de praktijk veel minder cliché aanvoelt dan je zou verwachten.
Dit was een herziening, en pas de tweede keer in meer dan 35 jaar dat ik de film opnieuw bekeken heb. En eerlijk: de tand des tijds heeft verrassend weinig vat gehad op deze klassieker. De chemie tussen de personages werkt nog steeds, de sfeer van de zomerresort-setting blijft aanstekelijk en de dansscènes behouden hun energie en charme.
Natuurlijk weet je grotendeels waar het verhaal naartoe gaat, maar dat stoort geen moment. De film heeft genoeg warmte en emotie om je mee te trekken, terwijl de soundtrack ondertussen hit na hit blijft serveren. Sommige scènes blijven bovendien gewoon iconisch en memorabel, zelfs decennia later. Kortom: gewoon heerlijk vermaak dat nog steeds moeiteloos overeind blijft en bewijst waarom deze film voor velen een blijvende favoriet is. 7/10

De film Apex (2026) leunt sterk op de fysieke inzet van Theron, die overtuigend overkomt in de actievolle scènes. In combinatie met de indrukwekkende natuurbeelden levert dat regelmatig een voelbare spanning op. Toch blijft het verhaal zelf vrij voorspelbaar en mist het echte diepgang, waardoor de film inhoudelijk weinig beklijft. De slotscène met de klim had gerust geschrapt mogen worden; deze komt ongeloofwaardig over en haalt de opgebouwde spanning deels onderuit. Al bij al is Apex een degelijke film, maar zonder echt te verrassen of eentje die lang zal bij blijven. 6/10