Meningen

De lange titel is al geweldig. Vampierenfilms zijn meestal leuk, deze in ieder geval wel, en Sarah Montpetit als de gevoelige, bloedzuigende romanticus heeft er de perfecte look voor, ik was al fan van haar indrukwekkende wenkbrauwen. Ze kan ook acteren, wat al duidelijk werd in Falcon Lake. Leuke film met een origineel verhaal.

Het Spaanse origineel Abre Los Ojos vind ik beter. Dat zou kunnen komen omdat ik die al een aantal jaar geleden heb gezien en het verhaal voor mij toen nieuw was.

Gisteravond deze gezien op tv, en kende de ontknoping natuurlijk al waardoor hij een stukje minder interessant was.

Gelukkig speelde in deze versie ook Penélope Cruz, waardoor mijn interesse groot genoeg was om te blijven kijken.

Voor zover ik weet moet je nitroglycerine niet teveel schudden, anders kan het tot ontploffing komen. Wat ik dus al zeer vreemd vond aan deze film is dat toen ze er achter kwamen dat het spul niet teveel aan zonlicht blootgesteld mocht worden, ze de tassen zonder aarzelen op de grond gooiden om er sneeuw overheen te kunnen gooien ter verkoeling. Nu lijkt mij die hele actie van het op de grond gooien van de tassen veel gevaarlijker dan het zonlicht.
Tevens wist ik niet dat Nitro het dodelijkste wapen ter wereld was.
Een paar druppels van dit goedje veroorzaakte in deze film zoveel schade, de kruisraketten van Gerrit Zalm zijn er niks bij.

Kortom, een belachelijke film die ik 1* geef.

Wat een WAARDELOZE film.

Als ze me willen laten lachen om een gek mannetje dat van een trapje afvalt, of een dikzak die met van alles iedereen op z'n bek slaat, is dat niet gelukt.

Het enige waar ik een glimlachje kon produceren was om die 2CV waar Wouterse z'n kop bovenuit stak.

1.0 *

Zoiets. Over straat lopen maar niet weten waar je bent omdat je in gedachten alleen maar bij de film bent.

Ik heb de film gezien, en het was een knappe film, maar het einde van het stripboek, waar ik dus juist zo aangeslagen van was, is totaal veranderd, en een heel belangrijke gebeurtenis uit het boek komt in de film totaal niet voor. Ik vind dat een gemiste kans, hoewel de film zeker wel erg goed is, maar vooral door het fantastische acteerwerk van de twee hoofdrolspeelsters.

Ik was dus wel aangeslagen, maar vooral omdat het einde van de film zo is gewijzigd. De knal die ik van het boek kreeg, kreeg ik niet van de film.

Bij deze de belangrijkste verschillen tussen spoilertags:

In het stripboek gaat Adèle (Clémentine in het boek) dood. In het begin van de strip zie je Emma bij de ouders van Adèle aan tafel. De ouders nemen het Emma kwalijk. Adèle had een hartafwijking en is op het strand in het bijzijn van Emma in elkaar gezakt en overleden. Gedurende het verhaal zag je haar ook regelmatig last hebben van hartritmestoornissen. Ik dacht dit in de film terug te zien omdat ze, als het slecht met haar ging, met haar hoofd begon te schokken. Adèle was een schrijfster en schreef brieven die Emma na de dood van Adèle las. Deze brieven waren zo emotioneel en ik kreeg er persoonlijk een brok van in mijn keel.
In de film gaat aan het einde nota bene de jongen achter haar aan, alsof Adèle toch niet lesbisch is en wij moeten denken dat zij met die jongen verder gaat? Sorry, wat een afknapper. Ik het boek liggen de twee meiden samen op het strand op het moment dat Adèle sterft.

De seksscènes duurden lang, en waren erg intens. Toch was het wel nodig voor de film die intensiteit te zien. Waar ik meer moeite mee had waren sommige camerastandpunten buiten de seksscènes om. Er wel werd vaak ingezoomd op billen en andere lichaamsrondingen waardoor het nogal voyeuristisch overkomt. Alsof het gefilmd werd door een geile cameraman. Ik vond het niet nodig.

Maar nogmaals: IJzersterk acteren. De ruzie tussen de twee meiden bezorgde me kippenvel. De ontmoetingen tussen hen daarna ook. Het verdriet van Adèle en Emma is voelbaar en beklemmend mooi om te zien.

Geen 5*, helaas, mijn verwachtingen waren TORENHOOG. Toch is het een sublieme film en ik weet zeker dat de film, net als de strip, een klassieker wordt in lesbische kringen. En terecht.

EDIT: Vooruit, toch 4.5

Een "satire" over de slavernij. Bevinden we ons hier op glad ijs of is het toch subtiel genoeg? Ik zeg dat laatste. Het is goed dat er geen directe gewelddadigheden van witte lichamen jegens zwarte lichamen te zien is (dat is al vaak genoeg verbeeld en weten we intussen wel), maar het wel degelijk wordt geïmpliceerd en aanwezig is. Misschien maakt dat het juist nog wel schokkender. De absurditeit in de film blijkt niet eens zo absurd te zijn, want we hebben natuurlijk met een absurde en vooral afschuwelijke geschiedenis te maken. Door middel van prenten wordt je als kijker af en toe even met de neus op de feiten gedrukt. Er zaten extreem pijnlijke momenten in zoals het op een rijtje zetten van mensen met als eerste een beeldje van een aap, vervolgens twee zwarte vrouwen, en helemaal vooraan een witte man om de evolutie uit te beelden waar duidelijk moet worden dat ook de "vrije" zwarte vrouw, die zo haar best doet om bij de 'witten' te horen ook maar "gewoon" een zwarte vrouw (n-woord) is.

Heel leuk om eens een volledig Somalisch gesproken film te zien. Het is een vrij trage film met een aaneenschakeling van wat onsamenhangende scènes. Het acteren komt wat onnatuurlijk over, maar ik vond het niet storend. Prachtig gefilmd.

Ik heb hem vanavond toch maar gezien. Ik was toch nieuwschierig, hoewel mijn vrienden, die de film al gezien hadden vrij negatief waren.
Ondanks een groepje irritante meiden achter mij in de bios heb ik wel van deze film genoten.
Ik vond de spanning er goed inzitten, en de sfeer vond ik heel mooi.
Het einde viel mij juist niet tegen, erg goed zelfs.
Ik had de film wel wat enger verwacht. Spannend was hij wel.
Het spannendste vond ik toen er een "bosmonster" door het dorp liep en iedereen in de kelder moest vluchten. En dat die domme blinde gewoon in de deuropening blijft staan wachten op haar vriendje.
Geen topfilm, wel goed voor een heerlijk avondje griezelen. 3,5* van mij

Een film met gemiddeld een frame per seconde.

"A sweet horror film for children". Ja, best creepy, zeker voor kinderen, die hier een fobie voor groene LP's of groene handschoenen aan over kunnen houden. Geinig mysterieus verhaaltje voor het slapengaan.

Erg mooie film. Het contrast tussen de sullige op-en-top Amerikaanse Richard Jenkins, de Arabieren Tarek en zijn moeder, en een schuchtere Afrikaanse vrouw vond ik erg leuk, vooral omdat ze na de kat uit de boom te hebben gekeken het prima met elkaar konden vinden.

Iedereen bleef zichzelf en men liet elkaar in zijn/haar waarde.

Btw: Net als Tarek kan ik iedereen de muziek van Fela Kuti aanbevelen, fantastisch om die eens te horen in een Amerikaanse film!

Een komedie over de tweede wereldoorlog, en zelfs over de vernietigingskampen moeten zeker gemaakt kunnen worden, ik wist ook van tevoren dat dit een komedie was, en dat het over een concentratiekamp ging.

Ik citeer van het verhaal op de DVD:

"Italië, 1939. Guido, een grote levensoptimist is verliefd op Dora, die als bruid is beloofd aan een fascistische bureaucraat. Zoals in een sprookje ontvoert Guido zijn geliefde op de dag van haar verloving. Vijf jaar later krijgen ze een zoon. Intussen is in Italië de rassenwet in werking getreden en wordt Guido - omdat hij Jood is - samen met zijn zoon naar een concentratiekamp gedeporteerd."

De schrijver van deze tekst heeft gelijk, want zo gebeurt het inderdaad.
De film begint in 1939, als ze 5 jaar later een zoon krijgen zou het 1944 moeten zijn.
Als ze naar het concentratiekamp worden gedeporteerd dan is het zoontje al zeker 6 jaar oud.
Ik weet vrij veel over de tweede wereldoorlog, maar niet dat hij voor de Italianen tot ver in 1950 heeft geduurd.

Maak een film over de tweede wereldoorlog, en neem totaal geen rekening met het feit dat deze tot 1945 heeft geduurd, maar hey, het is een komedie.

Een komedie, met extreem slechte onderbroekenlol, en een ongelofelijk irritant hoofdpersonage die geen seconde zijn bek kan houden. Nu zijn Italianen al vrij druk van aard, maar die Guido leed aan een ernstige vorm van ADHD, of zat de hele dag aan de XTC en de LSD.
Met onderbroekenlol doel ik op: een bloempot die op iemands hoofd valt, een hoed waar eieren in zitten, de manier waarop Guido zijn gasten bediende en met een enorme duikel over een stoel heen struikelt, en ga zo maar door, het was een aaneenschakeling van dit soort grappen en grollen.

Dan het vernietigingskamp: Hoe heeft Guido het voor elkaar gekregen om met zijn zoontje in één barak terecht te komen, terwijl alle andere kinderen bij de vrouwen verblijven.
In de concentratiekampen moesten de joden hard werken, maar ik heb nog nooit gehoord dat ze dag in dag uit met aambeelden moesten sjouwen.

Waarom neemt Guido al die onnodige risico's?
Door de luidspreker zijn 'prinses' toespreken, en later zichzelf als vrouw verkleden om bij zijn vrouw te komen. Hij deed er alles voor om alle ellende voor zijn zoontje te verbergen, maar neemt wel een ongelofelijk risico door zijn eigen leven op het spel te zetten.

Hoe lang heeft het zoontje uiteindelijk in dat hokje verstopt gezeten? Als het 1 nacht was, dan was de bevrijding wel heel toevallig en op precies het juiste moment.
Guido had vast al een vermoeden dat ze snel bevrijd zouden worden omdat de Duitsers al aan het vechten waren met de Amerikanen, maar dan begrijp ik nog minder waarom hij het risico nam om zijn vrouw te bezoeken.

Ik wil deze komedie best als (slechte) komedie aanvaarden, maar het dramatische element vind ik bespottend.
Dat Guido wordt doodgeschoten, past totaal niet in deze slapstick, en waarom de film alleen in de laatste twee seconden 'ineens' een vertelling is, snap ik ook al niet. "En dit is hoe mijn vader zichzelf opofferde voor mij" hoor je ineens in een voice-over. Belachelijk, aangezien die opoffering niet eens nodig was! Hij wilde gewoon weer de clown uithangen door in vrouwenkleren aan de muur te gaan hangen. Dat is hem fataal geworden, daar heeft zijn zoontje helemaal niets mee te maken.

Een film hoeft voor mij heus niet altijd te kloppen met de werkelijkheid, daar is het een film voor, maar dat ze zich hier zo in de jaartallen vergissen dat stoort me wel. Zoiets simpels kunnen ze toch wel goed doen? Had het verhaal in 1932 laten beginnen en je had mij niet horen zeuren.

Ik kan nog wel een positief puntje vinden over de film, en dat was zijn tolkenwerk in de barak voor de Duitse officier. De officier legde de kampregels uit, en dat werd vertaald in het wedstrijdregelement. Dat was een erg grappige scéne.

1.5*

Edit: Hoe kan een Italiaanse film 7 keer genomineerd worden voor een Oscar, waarvan er drie gewonnen worden? Dat is toch helemaal niet mogelijk? Of hebben ze voor deze goede film een uitzondering gemaakt?

Bij deze, want normaal gesproken hou ik niet van 'vrouwenfilms', maar deze is geweldig.
Penélope Cruz acteert mooi en overtuigend, en weet te ontroeren.
Het lied dat ze zong tijdens het afscheidsfeest van de filmcrew is prachtig. Kippenvel!
Het is natuurlijk een raar verhaal, en de gebeurtenissen zijn op zijn minst bijzonder te noemen. Ten eerste lijkt het mij niet de juiste keuze van Raimunda om het lijk van haar man in een deken over straat te slepen, met het risico om gezien te worden, om vervolgens het lichaam in te vriezen en uiteindelijk met vriezer en al te begraven.
Als ze meteen naar de politie was gegaan had ze een goed verhaal gehad, en was ze waarschijnlijk op een veel simpeler manier vrijuit gegaan.
Ten tweede was het verstoppertje spelen van moeder totaal overbodig: Waarom mocht Raimunda haar eerst niet zien? Ze moest eerst ruzie met haar zusje krijgen voordat mamma tevoorschijn durfde te komen.
Deze dingen heb ik mij wel even afgevraagd, maar ik heb me er geen moment aan gestoord, daar was de film te leuk voor. Leuk, maar ook dramatisch en ontroerend. Heerlijk.

Er zitten zeker aardige momenten in, en het verhaal is best goed, maar helaas is het hysterische acteren zo ongeloofwaardig en afleidend dat de emotie die de film zou moeten oproepen helaas achterwege blijft bij de kijker.

Ik had deze al veel eerder willen zien, maar ik heb mijn geduld bewaard om hem in ons eigen Filmhuis te zien in het bijzijn van regisseur Eddy Terstall.
Mijn geduld is beloond met een heerlijke film, met dezelfde geweldige humor als in mijn favoriet Simon.

Er zitten zoveel goede dialogen in met oneliners waar je u tegen zegt, dat het zeer gewenst is om hem meer dan één keer te zien.
Ik vind het onbegrijpelijk dat deze nieuwe van Terstall eigenlijk zo weinig bezoekers heeft getrokken. Het lijkt wel of het Nederlandse publiek, voor wie het eigenlijk het meest herkenbaar en dus geschikt is, geen zin heeft in een politieke film.
Als er nou alleen maar suffe tweedekamer-debatten in zouden zitten kan ik me daar iets bij voorstellen, maar zo is het geenszins. Eigenlijk geeft Terstall hier het antwoord zelf wel waarom mensen hier niet naar gaan kijken. Nederland is wellicht politiek ongeïnteresseerd?

Net als Nico, gespeeld door Ton Kas. Hij houdt zich meer bezig met zijn persoonlijke wel en wee en moet niets weten van politiek. Toch heeft hij een uitgesproken mening over alles, en heeft (in het begin) een duidelijke andere politieke mening dan de politicus Jos Fransen, voortreffelijk gespeeld door Tom Jansen. (Nico en Jos komen met elkaar in aanraking wanneer de zoon van Nico en de dochter van Jos een relatie krijgen)

De film is erg herkenbaar als je hem vergelijkt met de Nederlandse politiek van de laatste jaren, en door de scénes waarin Jos Fransen te gast is bij De Wereld draait door, Paul en Witteman etc. en Freek de Jonge die grappen over hem maakt is het allemaal nog realistisch ook, zij het op een komische manier gebracht met fictieve politieke partijen.

Als Jos Fransen door een paar uitspraken die door de pers volledig uit hun verband worden gerukt beveiliging nodig heeft levert dat hilarische scénes op. Één van de beveiligers geeft op een gegeven moment geïrriteerd aan dat hij zelf wel een eind aan het leven van Jos Fransen wil maken.

Over het einde zal ik niets vertellen, behalve dat ik het erg leuk vond!

De sexscénes zijn voor Terstall-begrippen nogal preuts, viel me op. De lakens zitten niet voor de borsten, maar waar in Simon alles volop in beeld was, is het hier allemaal wat minder. Eddy Terstall vertelde me dat politici ook als "kritiek" gaven dat het enige dat niet echt realistisch was, de frequentie van sex in de film: "In het echt wordt er door ons veel meer geneukt!" (yeah rrright!)

De muziek van Spinvis past ook perfect in het totale plaatje.

83 stemmen nu, veel te weinig naar mijn mening. Wacht niet op een tv-uitzending maar ga hem huren, hij is meer dan de moeite waard!

Wat een ongelofelijk verhaal zit er achter de film "Le Voyage Dans La Lune", en wat een bizar monnikenwerk is het geweest de film in te kleuren, en de restauratie 100 jaar na het schieten van de beelden. Erg leuk en interessant, het gaat tenslotte over een uiterst belangrijke pionier in de filmwereld, en vooral in de special effects. Respect voor de passie van Georges Méliès.

Jammer van de toegevoegde muziek bij de originele, gerestaureerde film. Te bombastisch.

Nou, daar komt ie dan:

Het is inderdaad, zoals Coen hierboven al heel mooi beschrijft, een fantastische film.
De beelden zijn werkelijk adembenemend mooi. Niet alleen de blauw-grijze kleur, maar ook de hele manier van filmen. De camera draait op een hele mooie rustige manier om het hele verhaal heen.
En dan het verhaal, ja... zeer aangrijpend. Er gebeuren dingen waar je hart van overslaat. En het mysterie van de vader is niet beantwoord. Waarom kwam hij na al die jaren terug, en waarom nam hij zijn twee zoons mee naar dat eiland. Waarom was hij zo ongelofelijk gefustreerd? Is het een crimineel? We komen er niet achter. Dat vind ik heel erg goed van de film, want de twee jongens blijven ook met die vragen achter. De twee broers acteren gruwelijk goed.
De oudste van de twee (Vladimir Garin) is twee maanden voor de uitreiking van de Gouden Leeuw in Venetië verdronken in het meer waar de film is opgenomen. Op de extra's van de DVD zie je de cast heel emotioneel het slechte nieuws vertellen. De film is opgedragen aan hem.
Ik lees dat dit het debuut van Andrei Zvyagintsev is. Dit is het beste debuut dat ik ooit heb gezien. Ik hou hem zeker in de gaten.
Ik geef deze film ook 5* en wellicht een goede plaats in mijn top 10. Ik zal er nog over nadenken op welke plek hij komt.

edit: voorlopig op nr. 6