Meningen

Ja, dat is dezelfde documentaire inderdaad. Ik heb nog nooit een Potter boek gelezen, en ben onlangs met mijn kinderen aan de filmreeks begonnen. Ik ben er niet zo heel erg van onder de indruk (van de films dan), maar ik vind J. K. Rowling een topwijf! Ze komt zeer intelligent en oprecht over. Hoewel Potter me geen ruk doet, vond ik deze doc zeer interessant, en heb grote waardering voor Rowling gekregen, voor de schrijfster en persoon Rowling, en hoe ze met haar immense succes weet om te gaan.

Ik heb me in ieder geval rotgelachen. Echt een hele leuke film.

Dat stukje met die hond vond ik een beetje vreemd, pastte niet echt in de film, had ook niets met het verhaal te maken, kwam een beetje als tijdvulling over.

Het lijkt me ook erg sterk dat iemand op je af komt, een hond in je armen drukt en vraagt of je 5 min. wil oppassen.

Maar buiten dat vond ik de film echt briljant en geef 4.5*.

Vraag: Weet iemand van wie dat liedje was dat steeds voorbij kwam en ook bij de aftiteling?

De sfeer van de 19de eeuw is voelbaar en 'proefbaar', en wordt naar mijn mening zeer goed overgebracht. Er wordt zeer sterk geacteerd. Het was wel een kleine schok voor me om Sally Hawkins, die ik toch normaal gesproken ken van behoorlijk grappige rollen, hier te zien als de strenge, gemene tante Mrs. Reed.

Mia Wasikowska, die de rol van Jane Eyre op zich neemt, kende ik nog niet, maar ik vond haar een zeer aangename verschijning, en ze heeft prima huiloogjes voor deze rol.

Judi Dench is natuurlijk ook geknipt voor haar rol, zoals verwacht.

Naar het einde toe zakte de film een beetje in en werd het me allemaal een beetje te poëtisch en neigde het bijna naar opera. Romantici zullen smullen bij deze verfilming van de vele die er zijn van Jane Eyre.

Goede documentaire over een talent waar Nederland trots op kan zijn. Dit export-product wordt door mannen in pakken ook echt als product behandeld uit puur winstbejag. Het is hun werk laten we maar zeggen, maar ik vind het niet goed om zo met mensen om te gaan. De agent van Janine Jansen zou haar juist moeten beschermen tegen dit soort dingen. Een "Glossy" omdat Linda die ook heeft en goed geld oplevert, en omdat Janine er lekker uitziet zal het ook door mannen worden gekocht. Walging alom bij mij wanneer twee van die uitbuiters aan de telefoon met elkaar spreken, de één zegt een paar aardige foto's van Janine te hebben, waarop de ander vraagt: "Naakt?"

Zo misplaatst, respectloos, zielig.

Zeker weten dat geen van de twee heren een greintje verstand heeft van klassieke muziek. Ze proberen van Janine een publiek figuur te maken, iemand als André Rieu, of Nick en Simon.

Prachtige vrouw, Janine. Perfectioniste, en heel oprecht.

Die grote ogen van haar, de uitdrukkingen tijdens het vioolspelen, alsof ze in de brand staat, geweldig om te zien.

Hoewel ze ervoor gekozen heeft tot de "groten" te behoren (ze had thuis kamermuziek kunnen blijven spelen) heeft ze totaal geen kapsones.

De glitter en glamour die bij haar niveau hoort 'doet ze erbij' omdat het erbij hoort, maar heeft moeite met de hele avond met een glimlach op haar gezicht rond te moeten lopen.

Aan het einde van de film zie je haar na een vermoeiende tour thuiskomen. Helaas sluiten de gebeurtenissen die daarop volgen, die niet in deze documentaire te zien zijn, hier op aan. De burn-out zat er aan te komen, en de film laat goed zien wat de oorzaak hiervan is geweest.

Jason Bourne is een film die voor zo'n 80% bestaat uit idiote achtervolgingsscènes en waarvan de resterende tijd bestaat uit een nóg idioter gevecht tussen een stereotype bad guy en de opgejaagde 'held' met daaromheen toch nog iets van een soort verhaal. Blijkbaar vindt de mensheid dit leuk genoeg om er keer op keer weer een nieuw deel van uit te brengen. Ik ben er zelf weinig van onder de indruk, en zal de volgende in de reeks, mocht die er komen, aan me voorbij laten gaan.

De Dardennes weten hier toch weer de gevoelige snaar goed en geloofwaardig te raken, mede dankzij het zeer overtuigende acteren van de jonge meiden. Indrukwekkend!

Sterke film! Ik vind het knap als een film mij zo weet te boeien dat ik me voel alsof ik er aanwezig ben. Halverwege knalde de film nog even uit de projector en ik moest me gewoon even oriënteren toen de lampen aansprongen: "Verhip, ik zit in de bioscoop!"
Het is een wereld die we niet goed kennen, een vreemde, bizarre wereld. Toch is alles te begrijpen, of in ieder geval te verklaren: Het geloof speelt zo'n grote rol dat mensen hun leven hier compleet door laten leiden. De hulp Razieh liegt gedurende de hele film alles bij elkaar, maar zodra er op de Koran gezworen moet worden wordt ze bang en weigert ze dit. Ik vond dit een erg sterke scéne. Ook de eindscéne, over de dochter Termeh die voor de vader of de moeder moest kiezen, is ontzettend sterk en zorgt dat je met een brok in je keel het einde van de film moet accepteren.

Echt een film die het van de suggestie moet hebben. Je ziet geen massaslachtingen, maar je hoort ze wel, en voelt de spanning van de aanwezigheid van de vijand.

Aardige film met spannende momenten, maar eerlijk gezegd nogal saai op den duur. Toch denk ik dat het behoorlijk realistisch is, aangezien dé kans om de hel te overleven, was jezelf verstoppen en zorgen dat je niet gevonden wordt. Dat je dan weinig meekrijgt van de echte gruwel is dan logisch. Domme titel voor de film trouwens, klinkt als een woensdagavond-drama, maar is het niet.

Ik heb de andere Gouden Kalfgenomineerden nog niet gezien, maar ik denk dat het volkomen terecht is dat de prijs naar Joy is gegaan.

Wat een goede film is dit zeg, je kunt duidelijk merken dat Samira Maas weet wat ze speelt. Het feit dat ze zelf in kindertehuizen is opgegroeid en zich door haar jeugd heeft moeten knokken zie je terug in de film.

De schoudercamera is soms wat irritant, vooral als je vrij dichtbij zit in de bioscoop, maar het went snel, en is wel goed voor de sfeer. (chaotisch, depressief)

Hij had van mij wel ietsje langer mogen duren. Niet dat ik ontevreden ben over het einde, maar ik vond het wel jammer dat hij afgelopen was.

Laat je niet misleiden door het lage gemiddelde, want ik denk dat we hier echt met de beste Nederlandse film van 2010 te maken hebben. Ga dit zien!

Mijn vrouw houdt niet van enge films dus heb ik deze film gisteavond bij de buurvrouw gekeken ( )
Verwarrende film, het is moeilijk om te volgen wie wie is, en het verhaal is ook niet helemaal duidelijk.Waar komt de vloek vandaan, hoe zit het nou precies met dat jongetje, draait de film nou om wraak, en van wie (volgens mij van de vrouw die in dat huis door haar man vermoord is) en als het om wraak draait, waarom wraak nemen op onschuldige mensen...waarom steeds die kat? Maar goed, de film zit wel vol spanning en enge momenten. Dat maakt een hoop goed. Het verhaal van Ringu was wat simpeler, maar deze is veel enger. 3,5 *
Nog één vraag voor mensen bij wie deze film nog vers in het geheugen ligt: Als dat meisje (sociaal werkster) voor het eerst bij dat huis aankomt, schrikt ze ergens van, maar het is mij niet duidelijk waarom ze zo verschrikt naar het huis kijkt, weet iemand wat ze ziet waarvan ze meteen al van streek raakt?

Ik moest er even inkomen vanwege de sprongen in tijd maar wat is dit uiteindelijk een prachtige en ontroerende film over het tragische verhaal van Julian Boom en Fleur Pierets. Dikke aanrader! (Ondanks het lage gemiddelde hier)

Toch een klein beetje een tegenvaller, had hier wat meer van verwacht. Zelfs acteerkanon Charlotte Rampling was hier niet op haar best. Het verhaal is vaak voorspelbaar, en zo nu en dan gewoon onlogisch en raar. Het geforceerd inspelen op sentiment werkt hier bij mij niet zo. Het ziet er wel mooi uit allemaal (duh, Nieuw-Zeeland), maar is onvoldoende om mij te overtuigen.