Meningen

Komt erg traag op gang en blijft dat ook wel, maar het laatste uur is zeer sterk drama. Vooral de woestijnscène gaf een belkemmend gevoel.

3,5*

leuke film maar...

martin lawrence is een van de slechtste acteurs die ik ooooit heb gezien. Hij irriteert me mateloos met zijn irritante, soms hyperactieve, zwaar overdreven gedrag. Hij is totaal niet 'cool' in tegenstelling tot Will Smith en hij acteert altijd op dezelfde idioote manier. Hierdoor komt hij als acteur totaal nie geloofwaardig over.

Bad Boys is naar mijn mening niet een standaard actie/komedietje. Ik weet niet hoe ik het onder woorden moet brengen maar het sfeertje(vooral de kleuren) in de film zorgt ervoor dat hij interessant begint. Hierdoor was ik in ieder geval vrij snel geboeid. Will Smith is erg grappig net als die politie chef. Toch verpest Martin Lawrence nogal de film met wat ik hierboven al aanhaalde. 2,5* daarom, had meer kunnen zijn..

Bad Boys 2 heeft dat sfeertje van 1 niet, en is daarom dramatisch.

Het hoofd van BBT en zijn woede uitbarstingen.. zeldzaam grappig! Het idee van een zuipende, kotsende etc. kerstman is een beetje flauw, maar werkt wel heel erg op de lachspieren. Geef aartschagarijn Thornton de rol en het kan eigenlijk al niet fout gaan. Verder kent Bad Santa nog een paar zeer sterke bijrollen. Vooral Bernie Mac steelt bij vlagen de show. En dat jochie, wat een koning!

Bad Santa is een nagenoeg perfecte kerstfilm. Enorm grappig, tegendraads maar met een goed hart.

Uniek dat je me zelfs na 3 herzieningen nog van de grond kan rapen bij deze film. Geef em gewoon het maximale!

5*

Wat is dit .. een 2,91 gemiddeld?

Het is erg jammer dat de film vrij traag is, een half uur minder en dit was bijna top10 materiaal geweest. Bandits is meer dan vermaak, Bandits is zonder te dijen-kletsen hilarisch. Het is even wennen aan een schemielige BBT (vind hem als klootzak erg goed), maar al vrij snel waardeer je zijn gemiemel en contrasteert hij erg goed met de immer onverslaanbare Bruce Willis (die er net wat nuance in weet te brengen zodat hij geen John McLane wordt). Samen worden ze een vrij ongezond koppel wanneer de heerlijke Cate Blanchett zich in hun leven mengt. Ik heb Blanchett nog nooit eerder zo gezien, vond haar altijd maar stijf en saai (Lotr, Babel) maar haar frisse voorkomen hier is erg fijn.

Het verhaal zelf heeft niet heel veel om het lijf, maar dat maakt niet uit want het uitgangspunt de vreemde manier van bankovervallen is sterk genoeg om 90 minuten vermakelijk te zijn. De overvallen en het geleuter tussen Thornton en Willis zijn dan ook het beste van de film. Telkens nieuwe, vaak zeer komische, outfits, af en toe kurkdroge taferelen bij de bankdirecteuren binnen en dan uiteindelijk een geniaal einde. Niet zozeer de twist, want die zat er wel redelijk aan te komen , maar de shoot-out tussen Thornton en Willis is geniaal. Het is zo houterig en slecht dat het hilarisch wordt. Beide acteren dat ze niet acteren kunnen met als hoogtepunt de shot-gun showdown. Lang niet meer zo hard gelachen om een scène. .

Jammer genoeg haalt de liefde het tempo uit de film. De ongemakkelijke relatie die de heren dan krijgen is wel weer leuk, maar haalt de scherpte uit de film. Dit houdt Bandits van de volle score af. Tel daarbij de vaak slechte muziekkeuze (bekende hits zijn vaak van weinig toegevoegde waarde) en ik kom 'maar' op 4* uit.

Maar dat is nog altijd 1,09* hoger dan het erbarmelijke gemiddelde..

Roger Donaldson scoort erg laag bij mij door miskleunen als The Recruit, World's Fastest Indian en het door mij al lang weer vergeten Dante's Peak. The Bank Job klonk echter dusdanig interessant, Jason Statham - boeven - London, dat ik vrij neutraal dit filmpje in kon stappen, namelijk - - vs. ++ maakt 0.

Een heistfilm lees ik achteraf heb ik mezelf daarnet voorgeschoteld. 'Een film waarin het doel van de hoofdpersonen is om iets kostbaars op ingenieuze wijze te stelen. Meestal worden de voorbereidingen op de diefstal uitvoerig in beeld gebracht, evenals de nasleep van de inbraak'. Weer wat geleerd!

Voor de kijker is het direct duidelijk waarom er gekraakt moet worden, voor de krakers zelf komt de aap pas later uit de mouw. Oei oei, dat kan wel eens tot complicaties leiden .

Aan het begin lijkt het een vlot filmpje te worden met een smooth talkin' Jason Statham zoals we dat van hem gewend zijn en zoals ik dat meer dan kan waarderen. Een soort Ocean's eleven gebeuren ontspint zich, maar dan alles lekker op zijn Brits. Leuk grapje met de overtollige grond, beetje ouwehoeren met de walki talki's maar vooral de kraak zelf maakt het allemaal minder Amerikaans. Het hoeft namelijk allemaal niet zo groots, spectaculair en moeilijk te zijn. De kluis heeft een week geen alarm, het graafwerk gaat wat sneller als onder de te graven tunnel al een uitgegraven tunnel blijkt te zitten en verder is het doelwit niet het grootste casino van de wereld maar een simpel 'wijkbankje'. . Er kan tussendoor dus ook gelukkig nog een pint gedronken worden.

Wanneer de complicaties dan hun intrede doen, slaat het sfeertje behoorlijk om . Gelukkig wordt het nooit melo-dramatisch, dat was een dooddoener geweest. De film wordt daarentegen door de complicaties daadwerkelijk spannend en dit houdt de kijker de tweede 55 minuten aan de laptop gekluisterd. Hier kunnen O12 en 13 nog wat van leren.

Wanneer het plot dan uitkomt gaat het me allemaal net te soepel, toch jammer.

Een altijd goede Statham, mooi vrouwtje, grappige/interessante sidekicks, goed opgebouwd blijven boeiend verhaal, maar helaas een ietwat afgeraffeld einde. Verder heeft het allemaal wel een leuk ouderwetsig sfeertje, wat de enigszins gemoedelijke aard van de film goed tot zijn recht laat komen.

Geen enorme topper, maar ook zeker geen niemendalletje.

3,75*

Ben het eens met Avitas, zeker origineel idee, slecht uitgewerkt. Aaneenschakeling van moorden en jankende japanners. Allemaal verliefdheden bladiebla..

Toch wel vermakelijk, maar te zwak en oppervlakkig voor een hoge score

3*

Goede film met een hoog hollywood feel good gehalte. Vaak brengt dit irritant clichématig gepruts met zich mee. Echter hier valt het goed te pruimen door het uitstekend acteer werk van de hele cast! Crowe is echt enorm goed op dreef en ik vind zijn denkbeeldige vriend en Ed Harris ook uitstekend Verder is na Claire Forlani(door meet joe black) ook Jeniffer Connoly mijn top2 hollywood verliefdheden ingesprongen.

4*

Wel een aardig eerste uur waarin vooral de expres opzichtige verwijzingen naar bekendheden uit Hollywood best grappig zijn. De laatste 20 minuten zijn tergend dom en klef en de moraal dat er niet met de natuur gerotzooid moet worden krijgen we met een heipaal naar binnen geramd. Jammer want het eerste uur was gewoon vermakelijk.

2,0*

De training had van mij nog wel wat extremer gemogen, laffe borrelaars met dat eerste fust hehe. Jammer dat Landfill niet een soort van Obelix wordt, vallend in de toverdrank. Heerlijk om alle spelletjes terug te zien waarmee mooie avonden gevuld zijn. Helaas ontbrak Rock Paper Scissors. Het spel 'Asshole/kontgat' is echt te briljant.

Mooiste grap is die over de duikboot, I had a bad experience once . Verder is het natuurlijk echt te slecht voor woorden, maar gelukkig wordt er ook niet veel meer gepretendeerd.

3,0*

Enorme klucht, maar wel aardig vermakelijk. Om de scène dat de directeur meegaat op de dagelijkse post ronde moest ik hard lachen. Het kluchtige irriteerde me niet, maar heel hoogstaand is Bienevenue niet.

2,5*

Briljant stukje docu entertainment. Moore combineert grappen met serieuze zaken en deinst nergens voor terug. Hij heeft de uiterlijke schijn van Homer Simspson maar de ballen van Bart.

Een aantal erg sterke grappen, vooral het terugkomende effect van de cheques die hij uitdeelt zijn hilarisch. Ook geweldig om te zien hoe de verlengstukken van de baas proberen diplomatiek te blijven en zichzelf hierdoor compleet voor schut zetten. Want hoe verklaar je nou een winst van 6 biljard, het ontslaan van 13.000 werknemers en een nieuw bedrijf in Mexico.. Moore: "hier een cheque van 80dollar cent voor het uurloon van je eerste werknemer"!!

Klein hoogtepuntje toch wel het interview met de Nike baas die toegeeft dat hij het niet erg vindt dat er 14jarige kinderen in de Nike fabrieken werken.

Na fahrenheit 9/11 gezien te hebben wil ik meer van deze man zien. Echt genieten. Fahrenheit overigens wel iets minder door het constante gedram over Bush wat na 120 minuten wel een keer leuk is geweest.

4*

Tweede keer aziatische cinema. Of misschien zelfs wel de eerste keer, als ik dit vergelijk met Battle Royale is nr.2 een stuk 'normaler' (westers)

Bin-Jip is een aparte film. Naar mijn smaak wat te rustig. Wel is Bin-Jip erg stijlvol qua beelden. Qua muziek nogal saai en eentonig. Draagt echter wel bij aan het rustige sfeertje van de film. Sterk punt is dat het allemaal nooit echt drama wordt, door een vreemdsoortig subtiele humor. Nu ik erover nadenk komt ontdeugend in me op. Het golfen, het 'ongelukje', het voor de gek houden van de bewaker . Dit houdt de film luchtig.

Toch weet het me allemaal niet echt te raken. Word nooit warm of koud van drama/romantiek dat er te dik boven op ligt, maar misschien is Bin-Jip wel weer iets te subtiel. Ik weet het niet.

Is dit een 'sfeertje' dat in veel Aziatische films terug te vinden of is(binnen dit genre) dit iets typsisch van deze regiseur?

3,25 *

Blade Runner moet het alleen hebben van de geweldige sfeer, looks en muziek. Het verhaal en de personages deden mij helemaal niks. Ford is enorm inwisselbaar. Hauer is vooral irritant door zijn overacting.

Toch heb ik wel genoten van de vaak schitterende shots en het hele duistere sfeertje.

3*

Ik had vroeger het Blade Runner spel voor de PC. Paar leuke stukjes van herkenning.

Jezus wat een hoge score voor dit te lang durende standaard rise and fall verhaaltje. Echt alles is middelmaat aan deze film. Gelukkig kijkt het lekker weg doordat 'de fall' niet (al te) dramatisch in beeld wordt gebracht.

2,0*

Sterke Blockbuster met drie goed acterende hoofdrollen. Met name een eervolle vermelding voor Strong die (alweer) een sterk personage neerzet. Body of Lies boeit de gehele 130 minuten, maar wordt nooit speciaal.

3,5*

Nogal saai geheel, met kleffe moraal. Ik ben totaal niet thuis in het Boeddhisme, maar denk dat de hier ten toon gespreide waarden wel redelijk universeel zijn. Probleem is dat die waarden er zo dik bovenop lagen, ergerde ik me aan. Verder zit er wat niet te plaatsen interessantdoenerij in, zoals dat vrouwtje met de sluier. Beetje mysterieus doen, om het mysterieus doen.

De film bevat wel prachtige beelden zowel qua natuur als hoe het in beeld is gebracht.

2*

Het geniale van PTA gaat inmiddels al een paar films langs mij heen, maar toch was ik zeer benieuwd naar zijn eerdere werk, je moet toch ergens je status verdiend hebben dacht ik zo. Wellicht heeft PTA het na zijn briljante Magnolia wel te hoog in zijn bol gekregen en bevielen mij PDL en TWBB daarom niet goed. Tijd voor Boogie Nights dus.

Hoewel ik wist dat ik wel eens aan deze film op tv was begonnen, waren het maar flarden die ik herkende. Niet verwonderlijk dat het ging om William H. Macy die ongeveer een patent heeft op briljante loser rollen. Het beste aan Boogie Nights is dan ook hetgeen wat om hem draait. Vooral de ass in cock dialoog is hilarisch en memorabel!

Boogie Nights begint zeer vermakelijk en redelijk komisch. Vooral de lange shots waar allerlei personages voorbij komen gewandelt of geskate zijn mooi en het discosfeertje met een aantal geniale 70's platen komt goed uit de verf. Thuis bij Jack Horner en de eerste porno shoot zijn grappig; het eerste uur vliegt zo voorbij.

Helaas heeft PTA te veel personages in het geheel gestopt om een boeiende fall te creeren. Hierdoor wordt het een chaos van stumpers waar je niet echt affectie mee hebt en dan is een fall al snel niet interessant meer. Ik kan me altijd vreselijk ergeren aan hoogmoed a la T. Montana en Diggler heeft er ook aan handje van.

Toch zijn een paar fall scenes redelijk komisch, zoals de opsluiting van de Colonel en Cheadle (die overigens 0 toe te voegen heeft in deze film) die op een niet conventionele manier aan het geld komt voor zijn stereo winkel.

De muziek blijft de hele film door briljant en ook filmisch vind ik het erg mooi, maar het verhaal is te slap en er loopt te veel volk door het script heen.

3,5*

Onsamenhangede bedoeling, bezopen plot en vaak erg matig acteerwerk. Die sidekick.. wat een grap. Maar toch een zeer vermakelijk en af en toe grappig filmpje doordat het allemaal zo onbenullig wordt gebracht. Lang niet zo goed en leuk als deel I, maar had het veel slechter verwacht. Einde is ook tof, kon ik wel waarderen deze twist .

2,75*

Hip, cool, stoer, heftig no-nonsense, niet vergelijken met tarantino(alsjeblieft!!), Ron Jeremy, the funny man, en Charrrliè Bronson.

Wat wil je nog meer?

4,5*

Ik vind Cohen totaal niet leuk, ook zijn typetjes niet. Toch heeft Borat me af en toe aan het lachen gekregen. Het zijn dan vooral de stukjes die niet in scene lijken gezet, die leuk zijn. En ik moet zeggen toen Pamela Anderson in de zak werd gedaan er ook een big smile op mijn gezicht verscheen. Helaas doet Borat eigenlijk constant hetzelfde, waardoor op een gegeven moment de verbazing omslaat in enige irritatie over de flauwe domheid van het hele verhaal.

2,5*

Minder spannend en spectaculair dan deel 1 en ook een minder verhaal. De 'trucjes' van Bourne blijven natuurlijk leuk en idd een heftige achtervolging. Ik kom tot 3*

Als ik eens naar de cijfers kijk die ik geef voor de Bourne films dan zie ik een dalende lijn in tegenstelling tot velen die deze blijkbaar de beste vinden. Moet zeggen dat het eerste halfuur wel erg goed is. De achtervolging in het Waterloo station is erg tof gemaakt! Daarna wordt het allemaal behoorlijk slapjes met een herhaling van steeds minder geslaagde achtervolgingen en een aantal domme overheidsmensen die telkens weer in de quasi-slimme valstrikken van Bourne trappen. Dieptepunt is wel het einde wanneer men vol uitrukt zodat niemand in het gebouw is om Bourne tegen te houden.. En ondertussen in de auto jezelf maar afvragen waarom Bourne toch deze plek heeft uitgekozen terwijl het daar niet eens druk is..

Naja, 2,5* dan maar.

Vond het wel een keer een verademing om niet alleen maar bad-ass-negers te zien. Leuk filmpje met oprechte karakters. Helaas had er wel net iets meer vaart in gemogen.

3,5*

grappig trouwens dat de regisseur pas 23 was toen hij deze maakte.

Erg sterke high-school eighties film, minder cheasy dan de meeste van zijn tijdgenoten. Vooral eerste half uur is erg sterk, fijne invulling van de standaard stereotypen door goede acteerprestaties. Helaas zwakt de film naar het einde toe af, door te veel drama en plotse drang tot stelletjes vorming . Over het geheel genomen zeer aangenaam.

4*

Overigens mooi om te zien wat wiet met je deed in de jaren '80. Ben blij dat ik toen niet leefde

Don zit duidelijk met zichzelf in de knoop. Zijn depressie is echter niet van panische aard, hij is er nogal gelaten onder. Prachtig voorbeeld is het moment dat hij op zijn buik wakker wordt op de bank. Eigenlijk erg schrijnend, maar Murray kreeg een grote glimlach op mijn gezicht.

Het begin van de film is heerlijk droogkomisch. Prachtige momenten zijn de hierboven genoemde bankscène, de geniale telefoonscene, theeleuten en de overijverige 'Peoples Hernandez'.

De zoektocht is echt fenomenaal. Donnie heeft aantrekkingskracht op iedereen, maar schijnbaar kan niemand voor enige beroering zorgen bij Donnie.
De sfeer die hierdoor ontstaat is echt geweldig. Zelden zo'n rustige, gelaten, integere maar tegelijkertijd spannende(wat zal de volgende ex brengen?) sfeer in een film gezien. Aangevuld met de briljante soundtrack en mooie omgevingsbeelden: een unieke sfeer.

De boodschap deed me niet zoveel, maar het einde anisch is wel erg mooi. Alles in het midden gelaten . Prima in de lijn van de film.

Snel herzien! 4,5* voor nu en plekje 10

Triest verhaal idd, quasi hartverwarmende onzin. Hoewel de laatste wens van een erg ziek iemand natuurlijk wel vaker wordt vervuld, slaat dit gegeven in deze film nogal door.

Op zich is dat ook nog niet zo heel erg, en kan het best vermakelijk zijn om 2 'oude' mannen wat rare trucs uit te zien halen die op hun 'to do-list' staan.

In dit geval is dat echter niet, omdat beide oude mannen niet leuk en heel erg cliché personages zijn met cliché teksten. Daarnaast moeten ze in verloop van tijd de beste vrienden worden, maar die vriendschap is niet te ontdekken (Clueless Dork heeft het terecht over compleet gemis aan chemie tussen Freeman en Nicholson). Vooral de tenenkrommende tranen-na-lach scene maakt dit pijnlijk duidelijk.

1*

Burn After Reading is een aardig niemendalletje met een aantal 'acteerkanonnen' die het leuk doen. Vooral Malkovic heeft zijn grappige momenten, ook al komen zijn teksten niet veel verder dan 'What the Fack'.

Wat deze film redt van de middelmaat is J.K. Simmons. De twee scènes met hem zijn geniaal. Vooral bij die laatste lag ik helemaal dubbel, clusterfuck . De twee conversaties tussen hem en *zoekt even op* David Rasche zijn van komisch hoog niveau, geniale gezichtsuitdrukkingen en het idee dat ze bij de CIA zaken zo afhandelen is gewoon erg lollig.

3,5* dankzij Simmons

p.s. kudos voor de stoel van Clooney!