Meningen

Om maar te beginnen wat een geweldige humoristische film is dit. Een standaard concept met nerds, tieners en humor wordt op niet eens erg orginele manier uitgewerkt maar om het sleutelwoord maar gelijk te gebruiken, het is anders. Napoleon Dynamite is anders. Nerds zijn in principe cliché maar deze nerds zijn eigenlijk koningen. Deze film draait niet om het wegpesten van een willekeurige nerd die dan ineens zich ontpopt tot algemeen geaccepteerd voorwerp om vervolgens 58 delen te worden uitgemolken(revenge of the nerds 2 t/m 58). Napoleon Dynamite trekt zijn eigen rustige weg en denkt er het zijne van.

De grappen zijn perfecht getimed. Elke keer als de film iets lijkt af te zakken komt er weer een hilarische grap. Ook hier geldt weer. De grappen zijn anders. Niet de standaard poep en pies grappen, maar echte gemeende grappen die getimed en met een weergaloze portie droogheid worden gebracht.

Dan de types die in deze film voorkomen, want karakters kun je ze niet noemen. Er wordt gelukkig niet geprobeerd om deze types emotionele diepte te geven. En dat is ook weer een pluspunt. Het zou de film niet ten goede komen en past ook niet in de trend van deze film.

Napoleon krijgt aan het begin van het schooljaar een buddy, Pedro. De gesprekken tussen die 2 zijn dolkomisch en gaan nergens over, maar zijn wel pakkend. Allebei worden ze vrienden met een wereldvreemd meisje Deb. Napoleon heeft een broer die chatgeil is en zichzelf op de chat een koning waant en daar hoopt zijn soulmate aan te treffen. Daarnaast komt de oom van Napoleon op hem en zijn broer passen. Een gefaalde American Footballer, die meer weg heeft van een gebruinde nicht dan van de stoere vent die hij pretendeert te zijn.
Natuurlijk zijn er ook nog de populaire mensen, maar ook die zijn weer anders. Je krijgt niet te zien dat ze alle aandacht hebben en het is ook niet een uur lang 'pik op Napoleon' tijd.

Natuurlijk is de dansscene een hoogtepunt vooral als je erachter komt wie bedoeld wordt met de broer van de vriendin van napoleon's broer(ja dat is nogal wat)

Napoleon Dynamite is heerlijk droog met af en toe onnavolgbare grappen die dan weer worden afgewisseld met cliché's die net weer anders zijn en daardoor is Napoleon Dynamite voor mij de beste comedy van de laatste tijd met een dik verdiende 4,5*

Geen bijzoner verhaal, wel bijzondere uitvoering. Vind dat Leno het wel mooi bewoord met 'vieze sfeer'. Echt een grimmig sfeertje tussen de ongeschoren corruptie en lekkende pakhuizen. Gefilmd op een manier dat de kijker er dicht opzit, waardoor je als het ware de sfeer van het beeld kan scheppen.
Daarnaast 2 acteerprestaties van de bovenste plank. Liotta laat zich van zijn sterkste kant zien en de voor mij onbekende Jason Patric staat zeker niet in de schaduw van Liotta.

Was eerst niet heel blij met het einde, maar nu ik er langer over nadenk past het einde perfect bij het troosteloze leven van undercover agenten zoals dat in deze film wordt geschetst. Dat Liotta niet corrupt blijkt te zijn is een behoorlijke klap in het gezicht.

4,5*

erg laag gemiddelde als je het mij vraagt. Een van de betere 'cop' films.

ps. Eerst Smokin' Aces van Carnahan gezien. Vond Smokin' Aces vermakelijk en leuk, maar kan bij lange na niet tippen aan deze film.

Wat een heftige film! keihard confronterend met een boodschap die heerlijk is ingepakt en het knalt van je beeldscherm af. Hoogtepunt mickey die de bewakers vermaakt met een grap, dan vanuit het niets iemand overmeesterd en er weer op los knalt onder de geweldige bombtrack van rage against the machine

4*

Barrie

Dankzij zombie gegeven (+ outfits, shoot-outs en Richard's jaren 80 tour du force) stukje leuker dan deel 1. Al gaat het geschreeuw op een gegeven moment wat vervelen. Toch zeer vermakelijk met een paar gouden scènes.

3,5*

Jeetje wat saai zeg. Malick maakt hier een drama met epische proporties saaiheid, waarin moeilijk kijken tot kunst is verheven. Wat een wereld van verschil met The Thin Red Line.

1*

Erg spannend, sfeervol en zeer sterk geacteerd met een aantal gave personages. De twee uur vliegen voorbij. Het einde is echter een behoorlijke dooddoener. Ook knaagt een beetje het idee van een geforceerde vaagheid aan me. Daarom (maar) 4*

Wel een interessante mislukking te noemen. De film opent zeer sterk met een behoorlijk briljante scene, hierdoor kreeg ik behoorlijke verwachtingen voor de rest. Die werden maar voor een kwart ingelost. De samenhang raakt al snel zoek, de flipperkast montage zorgt vaak voor irritatie en ik heb nog nooit zo'n afgeraffeld plot gezien. Toch zijn een aantal afzonderlijke scènes zeer de moeite waard. De al genoemde openingsscene is gaaf, het gevecht met 'de kapper' is erg spannend en mooi gemaakt en ik vond de uil wordt vrouw scene ook zeer geslaagd.

Helaas wordt het verhaal (ik neem aan dat het boek wel een goede vertelling is) zeer slecht uitgewerkt en heb ik het idee dat ik meer dan de helft van waar het nou omgaat gemist heb (in de film). Op die manier krijg je een film met een paar goed uitgewerkte scènes, dat verder als geheel niet veel voorstelt.

2,5*

Aardig avontuur met een leuk verhaal, maar veelal erg gedateerd. Die (green screen) achtervolging met Grant als dronkenlap achter het stuur, dat is toch puur lachwekkend. Dat houterige en harkerige gaat me dan op een gegeven moment zo tegenstaan dat de hele film (met genoeg positieve punten) zijn glans verliest.

Wat een prachtige vrouw blijft Julia Roberts. Ben verder ook gecharmeerd van de altijd stuntelige presentatie van Hugh Grant. Verder is de film grappig (die interviews die Grant moet houden met de rest van cast ) en is het romantische niet te zoet. Kortom heerlijk vermaak op een brakke zondagavond.

3,5*