Meningen

Misschien is deze film als een goede wijn. Hij moet even rijpen.

Heel gek, en onverwacht, maar na een spontane herziening kwam de film beter bij me binnen.
En raakte de liefdesperikelen en ambitiedromen me meer zoals de ruzie tijdens het etentje en het 'wat als' einde. Verder nog steeds gecharmeerd van het kleurgebruik en enkele songs pasten toch wel heel goed bij bepaalde scènes.
Bij een volgende herziening misschien nog wel een halfje erbij.

Ik ben persoonlijk niet van de fantasy maar dit hele donkere Spaanse sprookje kon ik goed pruimen.

Het had niet zo' n goede afloop of juist wel? Het is maar hoe je het bekijkt.

Theorieën genoeg op internet, daar ga ik me nu niet mee bezig houden. ik vond het een visueel aantrekkelijke film. De Franco achtergrond maakte het allemaal nog een stukje grimmiger.

Een tragikomische, hoewel meer tragisch dan komisch, film.

Maggie Smith was perfect gecast als oud besje. De gesprekken van Alan met zichzelf hadden wat mij betreft niet gehoeven. Doe gewoon een voice-over denk ik dan.

Ik kan me voorstellen dat dit beter uitpakt als toneelstuk. Desondanks wel een aardig waargebeurd verhaal. Ik denk niet dat er veel mensen uit het Gooi zullen zijn die barmhartig een dakloos dametje op hun oprit zouden tolereren.

Sterk begin met een leuk uitgangspunt.

Maar halverwege wordt het toch allemaal wat onnozel en lachwekkend met dat gedoe rond tijdreizen en die rare langoliers.

Maar omdat je toch wilt weten hoe het afloopt maar afgekeken.

Leuk om "Balki" eens in een andere soort rol te zien.

I Am Legend avant la lettre.

De apocalyptische sfeer was erg goed neergezet. De eenzaamheid en wanhoop van Vincent Price was invoelbaar. Aan het zombievrouwtje heb ik me geërgerd maar voor het overige heb ik me vermaakt en als cult filmpje is het prima te verstouwen.

Het begint spannend maar halverwege wordt het hide and seek verhaal een beetje een herhaling van zetten.

De geesten zien er wel angstaanjagend uit op een gore manier. Make up en effects zijn dan ook goed gedaan.

Vanwege de cast naar de bios gegaan. Tjongejonge, Wat zijn ze oud geworden!

Vooral Kevin Kline is onherkenbaar met zijn grijze haar en dito baard.

Ondanks het flinterdunne verhaal een aardige feelgoodfilm. Zeker niet geschaterlacht maar wel kunnen grinniken om sommige scenes (die in de trailer al aan bod kwamen).

Een soort mystery horror over sektes, geloof, goed en kwaad, en verbeelding/fantasie.

Eindconclusie is toch eigenlijk wel : beetje saai maar de aankleding van het huis met de diverse engelensnuisterijen intrigeerde dusdanig dat ik de prent ben gaan afkijken.

Magere voldoende.

Home is where the heart is.

De eindscène is een mooie samenvatting van de film. Thema's als sociaal wenselijk gedrag, vader-dochter relatie, aanpassingsproblematiek, trauma's en acceptatie passeren ingetogen de revue. Dat gecombineerd met de prachtige natuur en het natuurlijke spel van de 2 hoofdpersonen maakt dat het een mooie film is geworden.

Vast heel herkenbaar voor vaders

Althans de vader-zoon perikelen. Over opgroeiende kinderen, teleurstelling en besef dat je de kinderen op een gegeven moment moet loslaten. Een sentimenteel gebeuren die uiteindelijk in de film toch wel aardig uitpakt en luchtig en licht komisch wordt gebracht.

Fijne gangsterfilm op z'n Engels.

Van de Kray brothers wel 'ns gehoord maar me er nooit in verdiept. Deze film geeft daarom een aardig inkijkje.

Tom Hardy is erg goed en overtuigend in zijn twee rollen.

De Londonse 60-ies sfeer is erg mooi en kleurrijk gefilmd. Dat geeft de hele film ondanks het noodzakelijke geweld een fijne sfeer.

Aanrader!

Grappig idee om een film te maken van Legoblokjes .

Het is weer eens wat anders dan de gelikte Pixar of Disney animaties.

Alles is van Lego opgebouwd, de poppetjes bewegen ook echt als Lego poppetjes en de humor is ook voor volwassenen leuk.

De "actie" scenes duurden naar mijn smaak iets te lang en daarom vond ik de film ook iets te langdradig worden. Maar jongetjes zullen de Lego film vast geweldig vinden.

Naar mijn idee was de film geen 4 sterren waard zoals ik overal in recensies lees. Een 2,5 is voldoende, voor originaliteit. Trouwens de OriginalVersion gezien.

Vermakelijke comedy die zich zowaar halverwege de film ontpopt tot een misdaadfilm.

Ondanks de soms wat flauwe en voorspelbare grappen zaten er een paar erg geestige scenes bij.

De rol van Andy Garcia (is die al zo oud dat hij een witte baard heeft?!) zag ik niet aankomen. De twee hoofdrolspelers hadden verder een goede chemie.

Prima wegkijker.

Door het gebruik van 50 tinten grijs, zwart en wit leek het wel een frisse kleurenfilm.

Mooie sfeervolle film en het verhaal wordt nog best vlot verteld. Kijkt prima weg en is gelukkig niet traag met voldoende er toe doende dialogen. Overigens best vreemd dat de loyaliteit van de advocaat zo ver gaat dat hij het bewijs weg koopt. Daarom vond ik het einde eigenlijk prima: Oog om oog, tand voor tand.

Niet geschikt om als huisdier te houden...

Een geniepig alien-achtig wezen houdt de spanning er goed in.

Ondanks de raakvlakken met de Alien en Gravity films en de vele onlogische keuzes van de crew blijft het een onderhoudende trip in de ruimte en het tien kleine negertjes effect is aardig uitgevoerd met een leuk slot.

Van de cast was ik niet heel erg onder de indruk. Het zweeft wat rond en babbelt wat over diverse ruimteprotocollen.

Over leven en liefde.

Diverse levens en verhalen die op een gegeven moment met elkaar verweven raken. Een beetje Babel en Crash-achtig dus. Niet een heel bijzonder of nieuw concept dus dan moet een dergelijke film het hebben van de uitvoering. En die was grotendeels prima in orde. Vooral de eerste twee hoofdstukken vond ik aardig en fris gedaan. Het einde daarentegen deed dat in een klap teniet. Jammer.

Wat was dit tenenkrommend saai zeg!

Personages waren niet geloofwaardig en ook totaal niet (tragi-) komisch.

Verhaaltje is afgekeken van Ruthless People. Daar waar laatstgenoemde film wel erg geestig was, is Life of Crime dat helemaal niet. Het enige leuke aan de film is de seventies sfeer die goed was doorgevoerd in haar, make-up, kleding, inrichting en auto's.

Eentje om snel te vergeten!

Veel van verwacht, maar het heeft me toch niet geraakt. Hoewel de CGI erg mooi was kon ik me toch niet helemaal in het verhaal inleven. Teveel broodje aap, broodje tijger in dit geval, waardoor ik ongeduldig werd en dacht onthul nu maar dat het een fantasie is oftewel een verbloeming van de werkelijkheid

Morele kwestie

Zijn de keuzes die gemaakt worden op het moment van rouw misschien toch begrijpelijk?

En wat is het beste voor het kind?

Ik kon de individuele keuzes en gedachtes van de drie hoofdpersonages eigenlijk alle drie wel op waarde schatten en begrijpen. Niemand kwam er wat mij betreft als slecht of onverantwoordelijk uit.

De mooie shots van het eiland en landschap was oogstrelend en benadrukte de eenzaamheid en enigzins deprimerende en geisoleerde sfeer.

Aardig maar toch iets te traag (1e helft) en sentimenteel voor mijn doen.

Wat een flauwekul.

Een soort Grudge-achtig "I'm your friend till the end" verhaaltje.

Angst voor wat er zich in het donker afspeelt is op zich een aardig concept en als dat als hoofdthema wordt gepresenteerd dan verwacht je ook wat. Helaas werd die verwachting niet ingelost. Vrij standaard opbouw en personages, jumpscares en soundtrack. Alles was behoorlijk saai eigenlijk.

Overslaan.

Eén schaamteloze grote reclamespot voor Royal Carribean Cruises.

Een vader-dochter relatie om zeeziek van te worden. Na een hobbelige start verloopt de rest van de ontwikkeling van de relatie uiteraard voorspelbaar. Dan moeten we het uiteindelijk hebben van het drama of de komische noten maar helaas, die waren ook maar magertjes.

De cliché typetjes, zoals het oudere echtpaar en het homo-stel, omdat het moet, maken het draakgehalte helemaal af.

Nee, niet boeiend. Tot slot, Kristen Bell is leuker in The Good Place.

Spoorloos maar dan zonder Derk Bolt

Een bijzonder verhaal over de zoektocht van een adoptiekind.

Een prima opbouw van het verhaal.

Gelukkig werd er niet met flashbacks gewerkt. Dat werkt bij dit soort films altijd een beetje tegen. Het eerste deel van de film vond ik erg interessant. Ik leefde helemaal mee met de kleine Saroo. De tweede helft ook wel, maar de zoektocht en de persoonlijke struggles van de grote Saroo vond ik net iets minder boeiend.

Maar goed, het blijft hoe dan ook een bijzonder waargebeurd verhaal.

The Lion sleeps tonight.

Mooi gemaakt hoor. Ik heb nog nooit in mijn filmleven een Lion King film gezien, en had er eerljjk gezegd ook nooit echt behoefte aan, dus ik heb mij er aan gewaagd. En het was voor mij een complete verassing en meevaller. Ik heb me er toch goed mee vermaakt.

Het aantal liedjes is gelukkig tot een minimum beperkt gebleven zodat het musicalgehalte, waar ik een bloedhekel aan heb, wel meeviel.

Het is een mooi volwassen verhaal, met een vleugje romantiek, een tikkeltje duister en met de nodige humor als tegenwicht.

Het ziet er allemaal gelikt uit. Mooie natuurlijke bewegingen van de dieren en de fluffy vachten zijn een lust voor het oog. Je zou ze zo willen aaien. Positief verrast dus!

Lieve film met een erg aandoenlijk jochie in de hoofdrol.

Met de oorlog op de achtergrond brengt de film positieve onderwerpen als liefde, hoop en vriendschap op een vrolijke kleurrijke manier in beeld. Smalltown America in the 40's.

Fijne feelgood film. Aanrader.

Verassende en intrigerende thriller, met wat kleine elementen van drama en romantiek.

Van Sheen die als griezelige pedo al heel snel letterlijk met de deur in huis komt vallen kreeg ik echt de kriebels. Jody Foster was ook lekker op dreef als dappere coole en koelbloedige jonge meid in een veels te groot huis in d'r eentje.

Omdat het zich voornamelijk in en om het huis afspeelt werd het gevoel van eenzaamheid erg benadrukt. De komst van Mario was dan weer een vrolijk en lief intermezzo.

Blij dat ik deze heb gezien.

Een tragikomische roadmovie waarbij de problemen en eigenaardigheden van de afzonderlijke familieleden subtiel aan de orde komen.

De boodschap, je bent prima zoals je bent, wordt bij de beauty-contest met een dikke middelvinger en/of knipoog naar voren gebracht.

Merkwaardige film.

De eerste helft heeft werkelijk een erg leuk en origineel uitgangspunt met een surrealistische uitwerking. Hoe verzin je het, alle alleenstaanden deporteren naar een hotel waar ze binnen zoveel dagen aan een passende partner moeten geraken want anders...

De film wordt echter vanaf de tweede helft beduidend minder, minder pakkend en ronduit absurd en werd daarmee een lange zit naar het einde toe. Beetje jammer.

Vanwege de zeer sterke 1e helft toch 3*.

Bijna 90 minuten lang kijken naar een man onderweg in een auto....

Klinkt saai, maar is het niet!

Het is van begin tot end onwaarschijnlijk boeiend en spannend. Er gebeurt ongelofelijk veel in de auto tijdens de gesprekken en je leeft helemaal mee. Allerlei emoties, gevoelens en keuzes komen in de 90 minuten voorbij. Het goede willen doen, het anders willen doen, iets afmaken waar je al aan begonnen was, spijt, eer, teleurstelling etc. etc. Kortom, diepere lagen. Ik had hoge verwachtingen en die zijn ook uitgekomen.

Zonder meer een aanrader.

Het Belgisch origineel en de Nederlandse remake heb ik beiden niet gezien dus ik stapte vrij neutraal de Amerikaanse remake in. Prima verhaal over mannenvriendschappen, ontrouw, verraad, leugens en een moord.

De film keek prima weg. Ik heb me alleen echt enorm geërgerd aan de werkelijk bar slechte acteerpogingen van die blonde snollen. Tenenkrommend slecht.

Een beetje een Groen Linksige animatie maar toch wel vermakelijk.

De bomen zagen er vreemd uit met de gekleurde pluche bollen maar moeten uiteraard het gevoel vergroten dat je ze wilt knuffelen en dus behouden. Moraal van het verhaal is mooi verpakt.