Lights Out (2016)

Ik had deze film in 2016 in de bios gezien en toen vond ik hem al heel goed binnen het genre.

Beklemmende film in een naargeestige, donkere setting. Vooral de eerste helft. Met name één goed schrikmoment in het begin. Muziek uitstekend en audiovisueel ook. Tweede helft iets minder uitgewerkt en iets te voorspelbaar.

Wat ik trouwens wel origineel vond en niet-standaard is dat de vriend van Rebecca niet werd vermoord door Diana, maar realistisch genoeg het leven werd gespaard, zodat hij de politie kon inschakelen.

Diana - wat ze ook maar was, zag er in het donker best sinister uit, maar in het licht had dat wel wat minder 'nep' gekund. Dat deed iets afbreuk.

Maar al met al de eerste helft 4,5 sterren en de 2e helft 2,5. Gemiddeld dus 3,5.

Zeker de moeite waard om te zien. Als je het licht maar aan laat

Ik vond de muziek bijvoorbeeld wel echt steengoed, beklemmend. Vond jij dat ook?

Behoorlijk wat schrikmomenten. De geluidseffecten waren daarin leidend. Maar het doet je wel wat.

En zoals in vele horrorfilms zoekt men het gevaar ook op met zgn. nieuwsgierigheid. Ik zou zeggen: vlucht!

Het verhaal is simpel. De plot is niet echt verrassend.

Het acteren is prima in orde.

De lengte van de film is weer als vanouds, dus relatief kort in vergelijking met de speelfilms met een zit van 2.5 uur of langer. Dus prima voor een avondje horror: lichten uit in de kamer!

Gezien op Netflix, redelijke 13 in een dozijn horror die weinig verrassend is.

Hij deed me meteen denken aan de oude horrorfilm Darkness Falls uit 2003, die ik op dvd verslonden heb, daar kon de Tooth Fairy ook alleen in het donker toeslaan.

Een leuk tussendoortje die snel wegkijkt.

Halfje erbij na herziening. Het is regisseur David F. Sandberg namelijk zonder twijfel wel gelukt om een goede sfeerzetting op te roepen met voldoende overgave naar het griezelgedeelte. Sowieso profiteert Lights Out van een uitstekend gegeven, dat helaas door de makers veel te plat (en uitbundig) wordt uitgewerkt. Eigenlijk gaat het gehele, nogal taaie middenstuk verloren aan opbouw en achtergrond die weinig vernieuwing brengt en daardoor zelden interessant voor de dag komt. Met het camerawerk, de cinematografie en het acteerwerk is verder weinig mis, maar de film wordt na een sterke opening pas echt boeiend in het laatste halfuur. Daar opent Sandberg eindelijk de registers en word je als liefhebber dan pas op je wenken bediend.