Meningen

Ongelofelijk goed.

De hype voor de film werd me al bijna te veel, maar het is verdomd knap dat 'Scream 4' de verwachtingen heeft doen waar komen. Een meesterlijke vertelling die eer doet aan het origineel.
Ondanks het vele gerommel achter de schermen is de film een zeer geslaagde mijlpaal in het horrorgenre. Vergeet "hoe goorder hoe beter", het is ouderwets griezelen met een menselijke moordenaar die van kat en muis spelletjes houdt. Kevin Williamson (die ik tijdens het schrijven volgde met zijn tweets over "Gales en Sidneys") heeft een sterk script gepend met oneindig veel verwijzingen en woordspelingen. Wes Craven regisseert machtig goed en laat spanning opbouwen vanuit sterke shots, iets wat de film des te beter maakt.
Ik kan het gaan hebben over de stormvloed van acteurs en actrices die van het kleine scherm in de film beland zijn, maar dan heb ik zo enkele A4-tjes vol. Wat opviel was dat Hayden Panettiere erg goed speelde en er voor zorgde dat Kirby's dood de enige in de film was die echt pijn deed voor de kijker (als tweede komt een kruipende Aimee Teegarden) en hoe blij ik ben dat ik Kristen Bell niet dood heb hoeven zien gaan. Dat wil ik gewoon niet .
De moorden zijn wellicht het enige zwaktepunt van de film. Het zijn er te veel en op een gegeven moment wordt je er gewoon moe van. Bovendien is het jammer dat die nieuwe generatie allemaal dood gaan. Naast Kirby had Trevor het ook wel mogen overleven van mij. Het is logisch dat de oude garde blijft staan, iets anders had ik ook niet gewild, maar dat ze weer de enige zijn (samen met die irritante, maar heroische agente) is jammer. Sterk vond ik de scene met een bewuste Alison Brie. Eindelijk een personage die wel op de achterbank en onder de auto kijkt, ook al hielp het weinig.
Hoe het ook zij, van de geweldige opening tot het krankzinnige einde, 'Scream 4' is een achtbaan van misleidingen. Het plot loopt ver voor je uit en doet pas in de laatste scene echt aan cliche's. Er zijn mooie verwijzingen naar het eerste deel en ik ben het eens met @rep_robert dat de film sterker was geweest als Jill op de brancard het einde was geweest, ook al was Sidney dan dood.

Machtig goeie film.

Aardige film.

Ik had er op zich meer van verwacht, maar de film was zeker niet zo zoet als de titel en de trailer doen vermoeden. Een goed plot met top acteurs en muziek. Sterk filmpje met nog sterkere personages.

3.5

Aardige film.

'Sex And The City' maakte alles kapot wat het goede einde van de serie had neergezet. Deel 2 maakt gelukkig een hoop goed en voelt als een betere homage aan de serie dan zijn voorganger. Toch weet het verhaal nergens het gevoel van mosterd na de maaltijd te verdringen. De terugkeer van Aiden en vrijwel alles van Abu Dabi voegen niets toe aan het grotere verhaal. Het was leuk om Samantha en Smith een fatsoenlijk einde te geven, maar Samantha en Miranda hadden vrijwel niets te doen. Charlotte kreeg tenminste nog een fatsoenlijke verhaallijn. Carrie daarentegen boorde haar eigen imago alleen maar verder de grond in door een stuk minder glamoureus, respectful en opgegroeid voor te doen. Alsof alle vooruitgang die geboekt was overbooid is gegooid. Met andere woorden, de films zijn creatief gezien overbodig en doen niets anders dan geld in het laatje brengen. Jammer, want de serie was verdomd goed. Daarnaast is deel 2 zo'n drie kwartier te lang.


3,5

Normale tiener-road trip film. Leuke personages, goede grappen en vermakelijke situaties. Prima standaard genre filmpje.

3.0

Vermakelijk filmpje dat wellicht de beste opvolger is van de 'Pirates' trilogie.

Ik hou niet van intelligent geplotte indiefilm, maar een beetje uitdaging is nooit weg. 'Sherlock Holmes' raakt de juiste snaar en weet een vermakelijke blockbuster prima te mengen met een aardig verhaal dat ingewikkelder in elkaar zit dan de meeste soortgenoten. Waar de film echter op tekort komt in vergelijking tot bijvoorbeeld de piraten is dat het allemaal net iets té goed uitgelegd wordt. Genoten heb ik bij die uitleg zeker, maar alles voorgekauwd en uitgespuugd krijgen maakt je lui en geeft de film een lagere drempel dan noodzakelijk was.

Toch is de film uitermate plezierig en dan vooral dankzij Downey en Law. Holmes en Watson worden perfect neergezet en hun kibbelende, broederlijke relatie is voldoende om mij een gehele filmreeks terug de zaal in te krijgen. McAdams en Strong daarentegen zijn wat minder. Hoewel Miss. 'Notebook' niets fout kan doen, oogt ze echter wat te liefelijk en niet vicieus genoeg voor Adler. Strong slaat als Lord Blackwood eerder een impotent figuur. Imponerend is hij zeker niet en als gewaagde tegenstander van de vlotte en scherpe Holmes fungeert hij ook niet goed. Veel leuker is de Franse reus of de omhoog gevallen Coward. Minpunten zijn er dus volop, maar al met al heeft 'Sherlock Holmes' me geweldig vermaakt. Leuke grappen en komische situaties, twee top hoofdrollen en een fantastische sfeer. Dat laatste komt vooral door Zimmer's heerlijke muziek en minder door de magere CGI. Hopelijk heeft deel 2 een beter opgezet verhaal (dat minder uitleg behoeft, maar toch even ingenieus uit de hoek komt) en een groter budget.

4,0

Shrek Forever After weet nergens de geniale grappen van deel 1 te bereiken. Overal laten ze kansen liggen om dezelfde droge, scherpe humor naar boven te halen. Het is duidelijk dat de makers zich alleen op het concept hebben gericht en minder om de grappen. De film slaat redelijk goed terug op deel 1, wat verwenselijk is voor een laatste deel, maar het plot wordt pas goed tegen het laatste half uur. Dan pas laten de makers zien dat ze nog wat trucs in petto hebben en dat ook zij nostalgisch kunnen zijn. Een alternatief universum is redelijk inspiratieloos en indiceert dat Shrek echt klaar is met avonturen beleven. Toch is Forever After veel beter dan The Third, maar alleen omdat het zichzelf opnieuw kan ontdekken. Het zijn namelijk de personages die ons er nogmaals doorheen slepen en het waard maken om ze door de gekste situaties te volgen.

Na de pauze was het vermakelijk en het einde was goed, voor de rest bied dit laatste hoofdstuk weinig boeiends. Je bent dan ook totaal niet bedroefd dat de avonturen van de groene gek en zijn vrienden zijn afgelopen. De aftiteling doet je namelijk genoeg herinneren aan betere tijden.

3,0

Stem verhoogd naar een 4.

'Sleeping Beauty' is toch wel een van de beste Disney films. Niet alleen is het een verbetering op 'Cinderella', het is ook een van de meest epische films die er ooit in animatie gemaakt zijn.

Hoewel het verhaal niet bestendig is tegen veel kritiek, is het magisch genoeg om te vermaken. De introductie van Aurora en Philip is zeker een van de meest romantische en 'Once Upon A Dream' is op zichzelf al iconisch. Voeg daar een vloek, goede feeën, een prins op een wit paard, een draak en een verzegelende liefdeskus aan toe en je hebt de definitie van een sprookje. Maar de film is ook zelfbewust genoeg om daar niet te veel in te blijven hangen. Het hoofdkoppel leert van elkaar te houden zonder bewust te zijn van hun lot en Aurora's uiterlijk en zangcapaciteiten zijn echt magisch, in plaats van onverklaarbaar natuurlijk.

Malafide is een uitstekende slechterik. Niet zozeer qua motief maar wel qua uitvoering. Een baby vervloeken, haar dienaren elektrocuteren en een prins kidnappen. Haar slechtheid is vermakelijk. Het biedt ook de gelegenheid voor de prins om de prinses eens te redden. Passiever dan de Prins en Prince Charming uit 'Snow White' en 'Cinderella' kan haast niet. Daarbij is Philip een verademing. De feeën stelen de show met een hilarische Fauna ("I don't think she's very happy"), een eeuwige strijd om de kleur van een jurk en natuurlijk het drogeren van een heel koninkrijk om een fout recht te zetten.

'Sleeping Beauty' is ook een meesterwerk qua animatie, in grensverleggende diepte perspectieven en met een klassieke tekenstijl die het tijdperk tot leven brengt ("It's the 14th century after all"). De film heeft ook een fantastische soundtrack met grandioze klassieke nummers. In alle aspecten is de film geslaagd.

Van dansende boswezens tot ontsnapping uit een kerker, van een beeldschone prinses met een gouden keeltje tot een kamer in de bovenste toren. 'Sleeping Beauty' zet de toon in een genre gecreëerd door Disney zelf. Het is avontuurlijk, magisch en prachtig om naar te kijken. Ik snap ook echt niet waarom dit destijds niet het gewenste publiek vond, maar ik ben blij dat het nu wel een aanhang heeft. Een romantisch meesterwerkje dat wat mij betreft nog eeuwen mee kan.

Mooie film.

Het concept om een film te maken omtrent het winnen van 'Who Wants To Be A Millionaire' in India is bewonderenswaardiger origineel en wordt ook nog eens sterk uitgewerkt. Het leven van Jamal is fascinerend en geeft je een kijk op een wereld die in duizenden films al belicht is, maar nauwelijks in de westerse wereld gezien wordt. Hoewel het een standaard verhaal blijft van een arm jochie die uitgroeit tot een nationaal symbool, is het een uitwerking die je naar het hart grijpt en je blijft boeien van begin tot eind.

De gebeurtenissen, de verhaalwendingen en het opgroeien van de drie kinderen afgewisseld van vrolijke tot emotionele momenten is prachtige cinema. Dat plus de sensatie van de bekende spelshow en je hebt een film als geen ander.

In het midden zakt de film wat in, maar het munt uit tot een spetterend, prachtige finale.

Bijzonder, goed en origineel.

4.0

Ter verdediging kunnen de makers zeggen dat alleen slimme mensen deze film snappen, maar dan blijf ik liever dom. 'Smart People' is nauwelijks boeiend, grappig of scherp. Een hoop gekibbel later ben je niet echt vermaakt.

Ja, alle acteurs in 'Smart People' komen leuk uit de hoek en hebben altijd een opmerking klaar. Maar verder blijft de film een verhaal over mensen met standaard drama-problemen. Tuurlijk, het zijn slimme mensen, maar echt interessant wordt die insteek nooit.

De cast doet het aardig, maar zonder al te veel moeite. Grappig wordt de film nooit en na de zoveelste scène met droge, veel te lange, opmerkingen heb je het ook wel gezien.

Ik kon er mijn aandacht niet de gehele tijd bijhouden, maar af en toe was er nog een leuke wending in het verhaal. Ik had er toch meer van verwacht.

1,5

Aardige actie.

'Smokin' Aces' was verrassend goed in elkaar gezet. Deel 2, 'Assassin's Ball' probeert hetzelfde maar slaagt er niet in om een goed geweven verhaal neer te zetten.

De insteek over de Amerikaanse overheid is aardig en houdt het verhaal fris en doorlopend, maar het is belabberd uitgelegd en past totaal niet in een no-brain film als deze. Gelukkig neemt de film zichzelf niet té serieus en dat resulteert in een prettig einde.

Verder kan de film zich niet van een low-budget actiefilm onderscheiden. De ontploffingen zijn om te lachen en de actiescènes over de top en nauwelijks spannend. Tevens duurt het veel te lang voor de film op gang komt, alleen om door personages te branden alsof ze van papier zijn.

Aardige personages, aardig opgezet. Ik heb me in ieder geval de gehele film vermaakt.

2,5

Sneeuwwitje valt ten prooi aan mijn eigen enthousiasme.

De trailer van 'Snow White and the Huntsman' heeft bij mij de afgelopen maanden op repeat gestaan. Een domper dat vrijwel alle briljante shots en quotes uit die trailer de eindversie niet hebben gehaald. Daarnaast hoopte ik op een diepere uitwerking van het klassieke verhaal, in plaats van een andere vertelling ervan. De film kon niet aan mijn verwachtingen voldoen.

Het verhaal is in kale vorm een adaptatie van Disney's 'Snow White and the Seven Dwarfs' met een interpretatie van de voorgeschiedenis van het originele sprookje. Helaas weet deze versie het bekende verhaal nergens aan te vullen. En daar zit ook meteen de grootste kwaal. 'Snow White and the Huntsman' richt zich inderdaad meer op de relatie van Sneeuwwitje en de genadige jager en weet daar zelfs een leuk liefdesverhaal van te maken. Maar het teert te veel op de bekende epische Hollywood formule en niet zozeer op de mythologie van het verhaal.

Zo zijn er zwaardgevechten en stoere vechtbewegingen, standaard wendingen en flauwe bijpersonages (vergeet de helft van de dwergen, wat was het nut van dat hert en wat waarom bestaat het broertje van de koningin?). Tegelijkertijd zit er geen enkele logica achter de krachten van de koningin (dan steekt ze iemand neer met een dolk, dan zuigt ze het leven uit iemand en dan heeft ze per se een hart nodig). Ook is de driehoeksverhouding tussen de Prins, Sneeuwwitje en de Jager veel te vlak uitgewerkt. Wellicht dat dit in de sequel meer aan bod komt maar hier werd er half werk afgeleverd.

De film verdient zijn score zuiver en alleen vanwege de verbluffende special effects. Naast de vreemde fascinatie van de makers voor vloeistoffen zien het bos, de trol en de spiegel er fantastisch uit. De beesten zien er levensecht (is die verfilming van Bambi al in de maak?) uit en de film is een spektakel om naar te kijken. De art direction en special effects hebben fantastisch werk afgeleverd, soms zelfs voor maar een shot van twee secondes (zoals in het begin van de film).

Gek genoeg was Chris Hemsworth de verrassing van de film. Die gaf de Jager nog een beetje ziel en sympathie. Stewart bewees voor eens en altijd dat ze alleen zwoel kan kijken en dat haar acteergebreken niet aan Bella liggen. En Theron, die op papier gemaakt was voor deze rol, weet nergens echt krachtig over te komen. In mijn ogen zijn slechteriken, met The Evil Queen als voorbeeld, het beste als ze niet hoeven te schreeuwen om machtig over te komen. Theron wist helaas niet beter.

Ik hoopte, mede omdat het script en idee van een gemotiveerde student afkwam, dat 'Snow White And The Huntsman' een grauwere, maar eerbiedwaardige, hervertelling van Disney's meesterwerk was. Helaas weet het met een langere speelduur veel minder te vertellen en nog slechter ook. De knipogen naar die film waren leuk maar niet genoeg om het zwakke verhaal te verrijken. Hiermee is deze Sneeuwwitje vooral mooi om naar te kijken maar meer ook niet.

De film die een genre definieert en na 75 jaar nog kan betoveren.

Aan het eindresultaat is niet te merken dat de film veel argwaan, wantrouwen en kritiek opriep in haar tijd. Walt Disney's eerste avondvullende animatiefilm overdondert. Met een slimme adaptatie van een bekend verhaal, een pakkend verhaal, herkenbare muziek en geweldige personages is 'Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen' een must-see voor alle generaties.

Het verhaal heeft ontzettend veel vaart waardoor de film na tien kijkbeurten nog even meeslepend is als de eerste keer. Daarnaast gaat het verhaal uit van de fantasie en betrokkenheid van de kijker. Sneeuwwitje heeft slechts twee scènes met haar Prins maar niemand twijfelt aan hun liefde. Dieren die mensen prima begrijpen zijn cruciaal voor de film maar kwalijk wordt het nergens. Er zijn genoeg spannende, grauwere scènes die worden afgewisseld met mierzoete en kleurrijke momenten. Al met zijn eerste poging heeft Disney een subtiele maar pakkende film neergezet die perfect gedoseerd is.

De animatie is adembenemend. Elke frame lijkt op een schilderij waardoor de historische, klassieke sfeer van deze oude film versterkt wordt. Met de gebruikte techniek zijn de bewegingen van de menselijke personages minder vloeiend. Sneeuwwitje en de Prins zijn de minst mooi getekende voorwerpen in de film maar dat geeft vrij weinig. De film is een kunstwerk op zichzelf.

Er is kritiek op het passieve karakter van Sneeuwwitje maar dat hoeft niet eens zo slecht te zijn. Haar naïviteit is een kind eigen en het maakt haar een geschikt personage om de kijker te vertegenwoordigen in het verhaal. De dwergen die ieder hun karaktereigenschap hebben zijn fantastisch. Ze maken het, eigenlijk, tragische verhaal van Sneeuwwitje, vrolijk en toegankelijk. Het beste is echter de Koningin die met haar jaloezie en harteloosheid een van de beste slechteriken aller tijden is.

Een extra toevoeging aan het genre van animatie is de muziek. Niet alleen zijn de liedjes elk op zich aanstekelijk, ze slepen de werkende mens ook door zijn dag heen. Of dat nu tijdens het huishouden, werken of dagdromen is, het zijn tijdloze nummers die inspireren en opvrolijken. De doorlopende soundtrack versterkt elke scène en elk liedje is noodzakelijk voor het verhaal.

'Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen' heeft een grappig, spannend, ontroerend en romantisch verhaal. De film is slim en gedurfd met uitzonderlijke personages, muziek, vertelstructuur en animatie. Een meesterwerk dat nog vele generaties zal vermaken. Een mijlpaal in de filmgeschiedenis.

Sterke film.

'The Social Network' is een film die perfect aansluit op "mijn"-generatie. Facebook is voor alle leeftijden natuurlijk, maar de oorsprong sluit perfect aan op hoe ik, en ik denk velen met mij, het gebruiken. Mark wordt ijzersterk neergezet door Jesse Eisenberg die je constant in het ongewisse laat over zijn ware gevoelens en met zijn lakonieke houding en intellectuele woorden op een rap tempo iedereen verbijsterd achter laat. De personages zijn sterk geschreven, of verfilmd, en met vlotte gesprekken en interessante wendingen en achtergrond verhalen blijft 'The Social Network' je boeien, ondanks dat het een ruim twee uur lang gesprek is. Daarnaast wordt er van je verwacht dat je luistert naar de gesprekken, waardoor personages elkaar ook eens niet meteen kunnen begrijpen of via een gesprek je in het duister wordt achtergelaten over wat er nu echt aan de hand is. Met mooie camerabeelden, prachtige soundtrack en een ijzersterk verhaal is deze film een verrijking van je mening over Facebook en sociale media. Maar nog meer is het een sterk drama over een jongen die met faam en geld zijn enige vriend verloor.

4,5

Verrassend vermakelijk filmpje.

Natuurlijk vooral gericht op meiden, maar als je de make-overs en het meiden geklets weg laat hou je alsnog een erg leuk filmpje over. Lekker Brits met nog een aardig bekende cast. Erg anti-Hollywoodse grappen en dat houd de film lekker fris. Verder erg onschuldig, maar zeker niet standaard.

Gewoon leuk verhaal met geslaagde grappen en een hilarisch aftitelingsliedje.

3.0

De film begint goed, maar zakt snel af.

Ik ben absoluut niet van ruimteschepen en laserstralen, maar het begin van 'Star Trek' was erg sympathiek. Het verhaal stond me wel en het leek een goede kant op te gaan. De introductie van personages was goed en het was allemaal erg vermakelijk. Tot de film omsloeg qua plot en actie en het een grote chaos werd van schieten, de wereld redden enz. Het was allemaal niet interessant genoeg. Duidelijk niet voor mij weg gelegd.

Toch een vermakelijke kant en een sterke soundtrack.

3.0

Standaard filmpje.

De TV-cast weet het aardig te brengen (behalve de altijd duffe Badgley) en het verhaal is wel redelijk. Spannend wordt het nooit en intelligent zijn de stiefvader's daden absoluut niet. Gewoon lekker wegkijken.

3,0

Leuke, frisse film. Het aardige concept werkt prima als steuntje voor dit familiedrama om boven de verwachtingen uit te stijgen. Want hoewel het schoonmaakbedrijf de aanleiding is, de oorzaak en het gevolg zijn toch wel de relaties in de familie. Erg leuk met goede personages, hoewel het hier en daar wat voorspelbaar was.

3,0

'The Switch' slaat naast de plank.

Hollywood denkt Jennifer Aniston met iedere komische acteur te kunnen plaatsen in elke willekeurige setting, maar haar chemie met Bateman is niet bestaand. Daarnaast bevat 'The Switch' te veel ethische misstappen om ergens charmant uit de hoek te komen.

Het concept is niet onaardig, helaas is de uitwerking dramatisch op ongeschikte momenten en te lichtdenkend op de andere. Wallie is daarbij komend ook niet de meest sympathieke hoofdpersoon, ook al zijn de scènes met hem en Sebastian wel het beste van de hele film.

Helaas wordt de film nergens lachwekkend en hoewel ik hem toch makkelijk heb kunnen afkijken, was ik nauwelijks echt geïnvesteerd in.

Een matige film die absoluut gemist kan worden.

2,0

Een stuk slechter bij revisie.

'The Sword in the Stone' voelt als een tussendoortje. Het origine verhaal van King Arthur heeft veel potentie maar komt hier totaal niet uit de verf.

De film gaat namelijk, in principe, nergens over. De jonge Arthur ontmoet Merlijn en gaat bij hem in de leer. Ofwel, we worden een uur lang voorgeschoteld met gedaanteverwisselingen die onnodig lang duren en helemaal niets bijdragen aan het verhaal. Het stukje met de vis deed me denken aan 'Finding Nemo' maar dat was dan ook meteen het leukste gedeelte er aan. Het stuk met de eekhoorn was veel te lang, maar bevatte de enige vorm van emotie die in de hele film verstopt zat. Madam Mim was vermakelijk, maar meer omdat haar personage in de Donald Duck een reguliere gast is. Hier veranderde ze een paar keer in dieren de we in 'Sleeping Beauty al gezien hadden of nog gaan zien in 'The Jungle Book'. Niets bijzonders. De les die Arthur uit dit alles moet halen is dat intelligentie je verder brengt dan brute kracht. Laat dat nou net totaal niet van pas komen als de titulaire zwaard in de steen te voorschijn komt. Arthur trekt hem er uit omdat dat zijn lot was, zijn intelligentie had er niks mee te maken. Tevens baseert het gehele volk zijn koningsschap op bijgeloof in plaats van kennis.. Merlijn heeft in de film dus niets te zoeken en is aan het einde niet eens relevant.

De film draait tevens veel te veel om humor. Althans, humor zoals dat vroeger geweest moet zijn. Door de lading komische situaties en scenes voelt de film ontzettend gedateerd. Humor heeft zich ontwikkeld tot een razendsnelle machine en wanneer een film een minuut lang een uil laat lachen om iets dat niet grappig is, is de film niet meer van deze tijd. Het enige leuke was misschien dat Merlijn verwijzingen maakte naar de toekomst, maar zelfs dat werd te vaak herhaald.

'The Sword in the Stone' is een van de weinige animatiefilms van Disney die gewoon niet goed is. Het verhaal is bizar slecht en flinterdun. Er zit geen ontwikkeling in en de humor is vergetelijk. Hier en daar een leuk personage maakt de film bij vlagen leuk, maar de muziek is uiterst vergetelijk en de liedjes hebben geen melodie. De animatie is een van de weinige pluspunten met een mix van 'Sleeping Beauty's klassieke stijl en 'One Hundred and One Dalmatians' moderne striptinten.

Een van , al dan niet, de slechtste Disney animatiefilm.