Meningen

Zoals alle fundamentalisten geloven de conservatieve christenen dat zij het enige, ware geloof vertegenwoordigen. Opvallend intelligente mensen doen in deze documentaire pittige, onsmakelijke uitspraken.

Zo worden feministen en homo-activisten op één lijn gesteld met de nazi's. Voyeuristisch zullen zij, de uitverkorenen, vanaf de front row toekijken bij het eindoordeel waarbij één derde van al het water in bloed zal veranderen.

De joden, die al duizenden jaren hun geloof belijden, zitten er volledig naast en gaan eraan als ze zich niet bekeren. Dit in tegenstelling tot deze jankezen die op hun beurt dit hooguit een paar eeuw doen, Et cetera et cetera. Best griezelige mensen als je het mij vraagt.

De documentaire an sich is wat te eenzijdig. We horen wat andere geluiden, zoals van een Joodse rabbi en een geleerde maar de fundamentalisten wordt niets, geen enkel kritisch geluid in de weg gelegd om hun profetie te verkondigen. Hoewel een kritische vraag of observatie niets zal opleveren want het staat allemaal immers in de bijbel.

Sterke film over een leraar, John Grant, die tijdens zijn vakantie in een merkwaardige plaats belandt war hij wordt rondgeleid door de plaatselijke sheriff en zo de gebruiken leert kennen. Alles is samen te vatten door : ongelofelijk veel zuipen. De heer Grant is een keurige man, echt een leraar, maar lust hem ook wel.
Zijn geld verspeelt hij in een spel dat populair is in Yabba waarbij twee munten worden opgegooid en wanneer het dubbel kop of munt is wordt er uitbetaald. Hij is aangewezen op de goedheid van de bewoners en hij stuit op enkele bijzondere exemplaren. Zo leeft hij een paar dagen in een barak met een alcoholistische arts.
Samen met een stel vrienden van deze man gaan ze op kangoeroe-jacht, iets wat gruwelijke plaatjes oplevert. Heftige scenes, met name het boksen hakt erin.
Op een gegeven moment wil John weer naar de beschaafde wereld. Hij is ondertussen al helemaal naar de kloten geraakt.
Ik vind het een fantastische film over de razendsnelle onttakeling van een mens. Ja, er is een hoop aan te merken op de kangoeroe-scenes die snoeihard zijn maar als filmervaring heb ik van het geheel genoten.

Wat een fijne film. De muziek van Johnny Cash krijgt voor mij nog een extra dimensie door het zien ervan. Imposante rollen van Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon die hiervoor een Oscar ontving. Met name de chemie en aantrekkingskracht tussen de twee is sterk weergegeven. In feite draait het hele gebeuren daar ook om.

Onvoorstelbaar dat de vertolkers ook het zang gedeelte voor hun rekening hebben genomen. Ik verheugde mij ook steeds weer op de muzikale optredens, voor mij het mooiste onderdeel van de film.

Of de jonge jaren en de klim naar de top van Cash realistisch worden weergegeven kan ik niet beoordelen omdat ik te weinig van de man weet. In ieder geval is het een meeslepende film geworden met sterk acteerwerk, mooie muziek, interessante personages en een fraaie aankleding.

Aanrader, zeker voor muziekliefhebbers.

Verplichte kost voor een beurshandelaar zoals ondergetekende maar ik heb ervan genoten. De film doet af en toe aan als een achtbaanrit inclusief de saaie stukken. Paar fraaie bijrollen en dito one-liners hoewel niet zo sterk als in de voorganger. Enfin, vier sterren en een one-liner .

Stop bugging me about my feelings. They’re irrrelevant.

Erg genoten van het boek, de film komt aardig overeen met zoals ik het mij heb verbeeld. Het idee van de plotselinge wand vind ik bijzonder sterk en wordt goed uitgewerkt.

De film zit er top uit, vrij sober een tikkeltje moderner dan ik in m'n hoofd had.

Degelijke verfilming.

Als dit het beste is wat de jarenlange recessie op het gebied van kunstzinnig uitingen voortbrengt dan is er sprake van een ernstige mondiale crisis. Wat een vreselijke film is dit zeg. Een paar dieptepunten. Het kaartjes verscheuren met de projectontwikkelaar, de monoloog in de spiegel, het daaropvolgende mislukte overspel. Maar het diepst keldert Ms Anniston, wat valt ze door de mand als actrice. De enige rol die ze kan spelen is die van Rachel, deze keer heet Rachel Linda. Bagger.

Onderhoudende derde film in de rij. De sentimentele scenes zijn niet van de lucht, typisch voor zo'n slotfilm. Het ziet er allemaal fantastisch uit, met name de apen en de natuur. Al met al toch een fijne trilogie en dit einde tja. Niet bijster sterk maar zeker goed kijkbaar.

Wat een verhalenverteller is de heer Spielberg toch. Ondanks ongegeneerd inspelen op sentimenten, het gebruikmaken van diverse clichés weet hij mij als kijker toch te raken. Erg fraaie beelden ook en een mooi paard in de hoofdrol, ook de muziek klopt. Werk van een vakman.

Originele zombiefilm waarbij met name de make-up en ook de score goed verzorgd is. Tamelijk bijzonder is dat een zombie de hoofdpersoon is, R, die door het eten van de hersenen van de verkering van Julie verliefd op haar wordt en haar beschermt en verdedigt. Daarnaast is het opmerkelijk dat de zombies genezen. Het acteerwerk is prima, niet heel bijzonder en de enige echt bekende acteur, John Malkowich heft een vrij kleine rol en speelt wat karikaturaal.
Best leuk.

Zeer onderhoudende film over twee behoorlijk verschillende broers die allebei aardig kunnen vechten. De aanloop naar het toernooi had ik wat langer verwacht, maar ondanks de prettig trage opbouw duurde het gevoelsmatig vrij kort voordat de heren in de ring stonden. Puntje van kritiek is dat ondanks de speelduur het allemaal behoorlijk aan de oppervlakte blijft. De enige die zijn rol echt van reliëf voorziet is Nick Nolte, die echt overtuigt. Aanrader.

Tja een sterke cast maar het verhaal wordt maar niet meeslepend of spannend. Misschien ook net te veel personages en zijtakken om het tot een coherent geheel te maken.

Matig.

Na eventjes in een wildwest achtig dorp ergens in Ierland te zijn geweest vertrekt Mila met een gele parkiet in een kooitje op weg naar Belfast. Het landschap dat ze doorkruist is fraai en varieert van gifgroen tot mosgroen.
Ik vond dit een mooi rustig gedeelte van de film, een fijne intro. Al gauw kiest de hoofdpersoon ervoor om op een bospad te gaan rijden, een wat vreemde keuze. Hier diep in het bos begint het mysterie.

Op zich vind ik het het een tof verhaal wat vooral draait om duplicatie . Er zitten ook wat medium schrikmomenten en de ontknoping is ook leuk gedaan. Toch zal deze film mij niet lang bijblijven daarvoor is het allemaal net niet boeiend genoeg. Heeft voor mij hoofdzakelijk met de personages te maken.

Onderhoudende verfilming van een comicbook met duistere en deprimerende trekjes. De mensheid is in 1985 na 20 jaren Nixon aanbelandt in een omslagperiode, een aantal interessante personages wordt geïntroduceerd zoals Dr. Manhattan een depressieve blauwe misantroop met superkrachten en Rorschach een watchman vol wrok. Het sfeertje en de actiescènes vind ik sterk maar vooral de seksscène is ronduit beroerd. Op de klanken van Leonard Cohens 'Halleluja' bedrijft de mooie Laurie de liefde met Dan. Al met al toch een aardige filmervaring.

Een standaard heistfilm wat mij betreft, ik kon m'n aandacht er niet de hele tijd bij houden.

De cast doet wel aardig, de Spanjaarden hebben een behoorlijke cast afgevaardigd.

Vlot kijkbaar,zit voldoende vaart en afwisselijg in de film, vooral het eerste uur. Maar deze ben ik gauw weer vergeten.

Coming of age film die me matig heeft kunnen bekoren. Te braaf, voorspelbaar en clichématig.

Aan de cast ligt het niet, die doen gewoon hun werk maar het ontbreekt aan goede grappen of echt drama. Nergens werd ik gepakt door deze film.

Aardige film die schaamteloos op de sentimenten van de kijkers inspeelt. Toch blijft het allemaal wat mij betreft net binnen de grenzen van de goede smaak, vooral door het solide acteerwerk van de cast. Misschien wil Ms Johansson van haar imago van sekssymbool af, want ze ziet er wat pips uit in haar onafscheidelijke regenjasje en ruitjesblouse. Gelukkig gaat ze gaandeweg de film wat beter eruitzien. Aangenaam.

In We need to Talk about Kevin wordt niet of nauwelijks gesproken over Kevin, iets dat misschien best verstandig zou zijn geweest. Want het is nogal een patiënt.

Van jongs af aan lijkt hij zich te hebben toegelegd op het kwellen van zijn moeder, die overigens niet echt heeft zitten wachten op de geboorte van haar eerste kind.

De film lijkt zich af te vragen of de anti-sociale persoonlijkheid van Kevin een kwestie is van nature ofwel nurture. De waarheid zal ergens in het midden liggen en is lastig te bepalen omdat we de film zien door de ogen van moeder Eva. Weinig realistisch is de relatie tussen haar en manlief Franklin, een goedzak eersteklas die nogal doorslaat in het goed zijn als je het mij vraagt.

De vertelstructuur met flashbacks maakt het verhaal mijns inziens wat rommelig. Het acteerwerk van de cast, zeker ook van de jonge Rock Duer is goed. Al met al een redelijk interessante kijkervaring.

De cast is in orde, maar het standaardverhaal en de melodramatische toestanden en bijbehorende geluidsband zijn wat te veel van het goede. Jammer, want zonder al dat gehuil was het een stuk rauwere film geworden.

Matige B-film met dito acteerwerk, een voorspelbaar verhaaltje en de actie scenes zijn werkelijk om te huilen zo slecht.

Heb helaas nauwelijks gelachen tijdens het kijken van deze komedie. De personages vind ik niet zo grappig en ze zijn ook weinig overtuigend neergezet door de cast. Vooral Jason Sudeikis heeft me niet kunnen bekoren.

Matig.

Tja, dit vind ik dus gewoon niet zo grappig.

Te braafjes en voorspelbaar allemaal. Om de grofste poep en piesgrappen nog wat moeten grinniken maar verder vrij vervelend.

Ben hier niet zo van onder de indruk. Film is onderhoudend en aardig gefilmd maar het pakt me nergens. De geweldsscènes vind ik wel pluspunten, behoorlijk rauw. Met de sapperdeflap om het af te maken.

Ben onder de indruk van deze film, de mooie beelden en sfeer. Het mysterieuze verhaal met drama, humor en spanning. Één van de betere films die ik de laatste tijd gezien heb.

Een low-budget film over een jongeman die op een voor mij nogal vreemde manier te horen krijgt dat hij een zeldzame, moeilijk te behandelen vorm van kanker heeft. Een camera, een acteur, that's it.
Ondanks zijn werk als verzekeringsagent is de man niet verzekerd.
Na wat schulden te hebben voldaan verlaat hij New York, zonder plan. Nou ja, om te sterven.
De hoofdpersoon heeft ietssympathieks en treurigs. Het acteerwerk van de beste man is redelijk.
Voor cinematografische hoogstandjes is dit niet de juiste keuze. Hier wordt geregistreerd, niet zo zeer gefilmd.

Prima dramafilm met dito acteerwerk van de hele cast, incluis Kirsten Stewart waarvan ik eerlijk gezegd niet een dergelijke prestatie had verwacht. Ik herkende haar ook pas na een minuut of tien naar haar gekeken te hebben. De film verliest wat mij betreft wel wat van haar kracht na de komst van (Lois) Melissa Leo in New Orleans. Al met al is het een fijne kijkervaring.

Fijne film dit. Met sterk acteerwerk door een aangename cast.

Een verhaal dat prachtig is ingebed in de historische context, weliswaar met toevalligheden. Ik heb hier echt van genoten, de tijd is omgevlogen.

Heb hier bij tijd en wijle toch flink om moeten te lachen. Vooral het tripje naar het stadje in de buurt vond ik geinig.

Nogal over de top parodie op tja vele genres film.

Leuk!

Uitgangspunt is veelbelovend maar de film ontaardt al gauw in een dertien in een dozijn actiefilm. Dat het Netflix is druipt er ook van af.

Aardige film die toch niet weet te overtuigen. Daarvoor zijn de personages te vlak en is het verhaal te dik aangezet. De sympathie ligt geheel bij de stiefouders en het kind wat op zich verfrissend maar tegelijkertijd ook weinig realistisch is. Ben ook niet ondersteboven van het acteerwerk van de kleine Ms Aprile en Ms Moore.

Whatever works... nou hier werkt het niet helemaal. Af en toe een snedige opmerking en komische situatie, en dat was het dan.

Evan Rachel Wood fleurt de film nog wat op, dat dan weer wel.

Twee en een half sterretje.