Logboek

Dream Home kaart een groot maatschappelijk probleem aan en probeert daar een horrorverhaaltje rond te breien. Hoewel niet alles honderd procent werkt is het toch een onderhoudende film geworden.

Het achtergrondverhaal van het hoofdpersonage kon me bijna niet boeien. Dit is wel moeilijk aangezien je enigszins haar verleden moet begrijpen om haar tegenwoordige acties te kunnen staven. Verhaaltechnisch stelt deze film dus best teleur. Gelukkig zit er wel wat spanning en voldoende gore in om de meeste genrefans toch te bekoren.

3*

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

De tagline luidt: "30,000 fans. 300 cops. 1 serial killer. No escape."

Ik kan er dan helemaal niet tegen dat er in de film wordt vermeld dat er in totaal 20,642 mensen in het concertgebouw zijn. Dat is gewoon lui geschreven en maakt mij kwaad.

M. Night Shyamalan en zijn clan ben ik intussen wel grondig beu geworden. Hijzelf heeft in jaren geen goede film gemaakt, zijn ene dochter heeft ook een verschrikkelijk saaie film afgeleverd dit jaar en zijn andere dochter kan helemaal niet zingen met haar plastic aura.

Deze Trap is ook gewoon een objectief enorm slechte film geworden. De dialogen zijn abominabel en niet aan te horen terwijl het script rammelt langs alle kanten. De film blijft maar duren in de hoop de ene twist na de andere te introduceren maar geen enkel ding werkt. Meermaals zat ik te zuchten en te hopen dat het voorbij ging zijn. Je kan de hele film als camp beschrijven maar daarvoor is dit nog te slecht.

1,5*

stem geplaatst

Ik ben totaal geen tennis-mens. Wel ben ik een Josh O'Connor/Zendaya/Mike Faist-sexytime mens...

Challengers beloofde een spannende, seksueel getinte dramedy te zijn met een driehoeksverhouding om u tegen te zeggen. Die belofte maakt de film maar gedeeltelijk waar want het blijft allemaal net iets te braaf om echt baanbrekend te zijn.

Het duurt me ook allemaal wat te lang om mijn aandacht ten volle te behouden. Er had gemakkelijk een dik half uur van de speelduur kunnen geschrapt worden. Ik betrapte me ook op het feit dat de hele driehoeksaffaire me niet hard kon boeien. Ik had het snediger verwacht.

Luca Guadagnino bewijst dat hij een competente regisseur is, met inventieve camerabewegingen en een soundtrack om u tegen te zeggen. Jammer dat het verhaal net wat te eentonig bleef. De acteerprestaties van Zendaya, O'Connor en Faist zijn wel zeer goed, dat wel.

3*

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Hoewel de thema's in deze kortfilm veel volwassener en donkerder zijn dan in de vorige uitingen heb ik me toch enorm geamuseerd. Dit is vooral vanwege de geweldige humor die me keer op keer doet lachen, steengoede animatie waar de liefde van afspat en het vlotte tempo.

Wallace & Gromit zijn überbrits en daarom houd ik zo van hen.

4*

stem geplaatst

stem geplaatst

Inderdaad een erg leutige kortfilm. De grapdichtheid is erg hoog en de oneliners zijn niks minder dan hilarisch. Benieuwd naar wat de regisseur nog zal doen.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Uitermate charmant eerste avontuur van Wallace & Gromit. Ik houd van hun überbritse manier van doen en de bijhorende droge humor. Het is meteen duidelijk waarom dit duo een plekje in menig hart heeft gekregen.

De animatie is nog wat klungelig, vooral het design is wat vreemd als je de latere versies gewend bent. Toch blijft het echt een knap staaltje vakwerk.

3,5*

stem geplaatst

Hold Your Breath kon meer zijn dan het eindproduct.

Sarah Paulson speelt alweer een manisch schreeuwende vrouw in een stresserende situatie. Heel vernieuwend is het niet. Het verhaal is ook niet echt heel origineel en is eerder een psychologisch drama in een mager horrorjasje gestoken. Het tempo ligt behoorlijk laag en de hele tijd vroeg ik me af waarom deze film eigenlijk gemaakt werd.

2*

Michael Caine en Laurence Olivier spelen de sterren van de hemel in deze mystery-thriller uit de jaren '70. Toegegeven, het duurt allemaal wel erg lang en bevat een twist teveel maar toch vond ik het best een leuke bedoening. Er zit een klein beetje humor in wat ik wel kon appreciëren.

Ik kan zien dat dit als theaterstuk veel beter werkt dan in een film. Daar is het net dat tikkeltje te statisch voor. Ook jammer dat de film er niet echt geïnspireerd uitziet.

3*

In tegenstelling tot velen hier vond ik het segment van Kate Siegel wél het leukste van de hoop. Het is visueel erg aantrekkelijk en heeft naar het einde toe een soort psychedelische sfeer. Het is zeker niet eng maar wel origineel. Dit segment heeft de film een significant hogere score gegeven van mij.

De rest van de film is standaard V/H/S-gedoe met vage shorts met als thema aliens. Het thema zelf is misschien wel mijn minst favoriete in het genre dus het was sowieso moeilijk om me te overtuigen ermee. Het stuk van Justin Long heeft dan weer niks te maken met buitenaardse wezens maar bevat genoeg originaliteit om me te boeien.

3*

Wat me vooral verbaasde aan deze indie-thriller is dat het toch een grotere impact heeft dan vooraf gedacht.

De film heeft een leuk uitgangspunt en haalt het onderste uit de kan om een goed uitgewerkte wereld op te bouwen. Er zit voldoende spanning in en ik zat tegen de derde akte weliswaar aan het scherm genageld. Jammer dat in de laatste 15 minuten het verhaal wat focus verliest om dan weer op het juiste pad te komen op het allerlaatste. De film kabbelt traag vooruit richting een uitkomst die je dan wel ziet aankomen maar toch wel binnenkomt.

Echt sciencefiction is dit niet en heel thriller-achtig ook niet. Het is een gegrond drama over twee gebroken mensen die het beste uit een benarde situatie wil halen zonder hun verstand te verliezen.

Things Will Be Different zal geen grote awards winnen, daarvoor is het net iets te klein. Toch is het zeker de moeite waard!

3,5*

It's What's Inside heeft een zeer interessante premise maar er wordt tot een uur lang bitter weinig mee gedaan. Een hoopje enorm vervelende personages in een enkele locatie steken is nooit een goed idee. Hierdoor wordt het als kijker nogal vermoeiend om enige connectie met de film te behouden.

Pas in de derde akte wordt het echt interessant maar dan vraag je u vooral af waarom dit niet eerder werd gedaan. Nu ben ik wel erg negatief maar er valt wel genoeg leuks te beleven bij deze film. Het ziet er allemaal heel gelikt en gestileerd uit. Ook zit de humor best goed.

3*

Robert Eggers heeft me niet helemaal kunnen overtuigen met zijn filmografie. Ik vond The Lighthouse erg goed, maar ik snapte de hype rond The Witch niet. Toch was ik erg benieuwd wat hij met het verhaal van Nosferatu zou doen. Ik moet zeggen dat ik de bioscoopzaal met gemengde gevoelens heb verlaten.

Het valt niet te ontkennen dat Eggers weet hoe hij een mooie film moet maken. De sets zijn verbluffend, de camerabewegingen waren perfect en de hele sfeer was erg verontrustend. Ik moet ook het uitstekende geluidsontwerp noemen: van de walgelijke slurpgeluiden tot de dreigende soundtrack. Het werkte allemaal prachtig.

Ik ben niet zo'n fan van jump scares omdat ze zelden effect op me hebben. Toch sprong ik drie keer op van mijn stoel en stak ik mijn armen in de lucht uit verrassing. De spanning is zeker aanwezig en ik was erg onder de indruk van het verhaal.

Wat de film de das omdoet is het trage tempo. In de eerste helft zat ik echt aan het scherm gekluisterd, maar in de tweede helft had ik moeite om wakker te blijven. De dialogen zijn op zijn zachtst gezegd rommelig en Lily-Rose Depp acteert zo stoïcijns dat ik me niet met haar personage kon verbinden. De hele “possession” verhaallijn werd ook te lang uitgesponnen, waardoor een goedkoop gevoel ontstond van proberen te shockeren alleen maar om je te shockeren.

Nosferatu is zeker een goede horrorfilm, maar de gebreken zijn duidelijk. Het is een film die je niet vaak meer uit Hollywood ziet komen. Ik hoop echt dat ze de gotische horrorfilms terugbrengen.

3,5*

The Last Detail schittert in zijn kleine momenten van onschuldig, mannelijk plezier. Het is een kleine viering van het leven terwijl het ook zwaardere thema's behandelt zoals oorlog, onzekerheid en geweld.

De hele cast is uitstekend en leek het goed met elkaar te kunnen vinden. Ik vond het alleen een stuk minder grappig dan ik had gehoopt.

3,5*

Een film met dit concept kan een leuke, donkere zwarte komedie opleveren. Jammer genoeg zitten we opgescheept met dit product.

The Radleys kan op geen enkel vlak volledig overtuigen. De humor is vlak, personages niet genoeg uitgediept en er gebeurt ook gewoon heel weinig om je aandacht erbij te houden. Het kleine verhaaltje rondom te zoon die zijn geaardheid onderzoekt is best aandoenlijk maar er wordt veel te veel hierop gefocust in plaats van op horror en comedy.

2,5*

Potverdorie. Dit is de vijfde film van het jaar en nu heb ik al bij drie ervan moeten huilen. Waarom doe ik mezelf dat aan en sinds wanneer ben ik zo'n huilebalk geworden?

A Dog's Purpose werkt beter als film dan als boek. Hoewel het nergens echt origineel is, zit de regie en de cast wel goed. Het verhaal is meeslepend genoeg en het tempo zit lekker vlot. Zelfs als kattenmens vond ik de aaibaarheid van alle honden enorm hoog. Josh Gad als Bailey werkt misschien wat afleidend maar hij doet het verdienstelijk.

3,5*

stem geplaatst

Y2K is de allereerste slechte film van het jaar geworden.

Met een leuke premise als dit kan ik alleen maar denken dat hier meer uit gehaald kon worden. De moordende apparaten worden snel saai en echt bloedvergieten blijft uit. Ook ben ik helemaal geen fan van stoners als hoofdpersonages. Het is totaal mijn wereld niet en komt eerder irritant uit de hoek. De schrijvers wisten duidelijk niet wat ze moesten doen met hun personages en verhaallijn dus voelt het allemaal aan alsof men maar wat last minute beslissingen heeft moeten maken.

Een irritante film die veel te repetitief is om indruk te maken.

2*

stem geplaatst

stem geplaatst

Een prequel op Rosemary's Baby was niet bepaald nodig maar Apartment 7A probeert er toch het beste van te maken.

Dianne Wiest is duidelijk geen Ruth Gordon maar doet toch haar best. De hele cast acteert eigenlijk best goed voor een film als deze, wat een oprechte verrassing bleek. Ook ben ik blij dat de film niet te hard focust op schrikeffecten. Toch kan men het niet laten om hier en daar een paar misplaatste horrormomenten uit de kast te halen die weinig toevoegen aan de hele ervaring.

Achteraf vraag ik me gewoon af wat de bedoeling van dit alles was.

3*

stem geplaatst

stem geplaatst