menu

The Curse of the Cat People (1944)

mijn stem
3,15 (57)
57 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Fantasy
70 minuten

geregisseerd door Robert Wise en Gunther von Fritsch
met Simone Simon, Kent Smith en Jane Randolph

Vervolg op Cat People uit 1942. Amy Reed, de dochter van Oliver en Alice, lijdt aan waanideeën en kan feit en fictie niet onderscheiden, waardoor ze buitengesloten van haar omgeving raakt. Ze creëert een denkbeeldige vriendin, Irena, de eerste vrouw van haar vader, maar ontmoet op hetzelfde moment Julia Farren, een actrice die vervreemd raakt van haar eigen dochter.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=MpPzGWALrtI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van streeter
3,5
Er is geen enkele kat te zien in dit vervolg op Cat People - alleen een in een schilderij die je voor een ogenblik ziet.

Toch vond ik dit een hele leuke film - meer zo dan het origineel - en heel nostalgisch. Het speelt als zo'n filmpje die ze in de jaren 40 en 50 op scholen (in de vs) lieten zien, waarvan je leerde hoe je vrienden moet maken of dat je andere kinderen niet moet pesten.

Curse of the Cat People is daarom heel leuk om te bekijken - voor mij een camp classic.

avatar van Poisonthewell
3,5
Ik heb Cat People (nog) niet gezien, maar daarvan ondervond ik geen enkele last bij het zien van deze film. Toch hoop ik dat de BBC ook de eerste film binnenkort nog eens uitzend zodat ik ook die eens kan bekijken.
De film ziet er werkelijk verbluffend mooi uit (a la The Night of the Hunter), en de houterige acteerprestaties (van de volwassen cast leden, wel te verstaan) en dialogen dragen bij aan de charme van de film. 3,5*

avatar van Fangs
3,5
Fangs (crew)
Mooie, warme film vol verbeelding en mystiek. Geschikt voor alle leeftijden en een echte klassieker. 3.5*

avatar van Querelle
4,0
grappig voorbeeld hoe sommige kunstwerkjes financieel tot stand kwamen. In dit geval dus door het te presenteren als een horrorfilm.
mooie film. Robert Wise heeft volgens mij zijn beste films in de jaren 40 gemaakt.

avatar van Mac Hammer Fan
4,0
De film is - ondanks dezelfde personages en acteurs - niet echt een gerelateerde sequel op "Cat People". Het is een boeiende prent over de droomwereld van een een meisje, dat geen vrienden heeft. Het aangehaalde boek "The Inner World of Childhood" in de film is het werk van de Amerikaanse psychologe Frances Wickes uit 1930. Het viel heel erg in de smaak van Carl Gustav Jung, die er een jaar later een inleiding voor schreef. Er is geen kat te zien in "Curse of the Cat People", maar het verhaal over het verbeeldingsuniversum van een eenzaam kind is echt de moeite waard. Ook de sfeerschepping is bijzonder geslaagd. Ik heb er echt van genoten.
*4*

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
streeter schreef:
Er is geen enkele kat te zien in dit vervolg op Cat People - alleen een in een schilderij die je voor een ogenblik ziet.


Dat is niet waar. In het begin van de film zien/spelen de kinderen met een zwarte kat

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Mooie sfeervolle film door de ogen van een klein meisje. Er komen gelijk van dat soort films met die thematiek naar boven (Jeux interdits, Innocence), maar de film kan ook prima als vergelijkbare 'horror' titels uit die tijd worden gezien. Veel sfeer en een aangename lengte: niet teveel, niets te weinig.

Een fraai debuut voor Wise, die in de jaren 40 meer van dit soort films maakte, maar wiens oeuvre ik daarna totaal niet meer kan peilen.

avatar van maurice74
4,0
Nóg beter dan het eerste deel, hoewel dit vervolg verder weinig te maken heeft met het origineel. Films is erg spannend en het verhaal ontvouwt zich heel mooi. Ik zou het geen camp durven te noemen. Een kinderfilm is het ook niet, want er zit een paar enge momenten in.

avatar van Halcyon
Ondanks het feit dat het grootste deel van de cast van Cat People gemobiliseerd werd voor dit vervolg, blijft er geen spaander heel van het oorspronkelijke verhaal. Nochtans wordt sporadisch verwezen naar deel één, waardoor het raadzaam is dit eerst te bekijken alvorens Curse of the Cat People af te spelen.
Dit deel is meer een ode aan de kinderlijke fantasie met bovennatuurlijke elementen, dan dat het een horrorfilm is. Zeker geen foute insteek, maar het mist toch de bepaalde mystiek die van Cat People een topper maakt. Verder mooi gefotografeerd, maar nooit eng.

avatar van alexspyforever
3,5
Dit is dus de sequel op Cat People. Hoewel ik Cat People de betere film vind, heb ik ook van deze kunnen genieten. Neen, een horrorfilm is Curse zeker niet. We zien onze 3 hoofdpersonages terug, Alice en Oliver zijn nu getrouwd en hebben een dochtertje Amy. Irena komt ook weer terug hoewel ze in het eerste deel op het einde overleed. Hier is ze echter geen katmens maar een soort goede fee die als ingebeelde vriendin opereert van Amy die anders erg eenzaam is. Ik vond het een ontroerend mooie film alleen beetje kort. Het verhaal tussen de oude vrouw en haar dochter had wat beter moeten worden uitgewerkt. Er was duidelijk geknipt in het script.

4,5
Een prachtig pareltje uit de RKO-stal! Een fantasie met onderliggende thema's coming to age, en ouderschap. Als opvolger van Cat People had ik een heel ander soort - horror - film verwacht maar dit is zeker een aangename verrassing. Mooie sfeerschepping, schitterende acteerprestatie van Ann Carter als de jonge Amy en een bevallige Simone Simon die de gelegenheid krijgt een Frans chanson te brengen. En het eindigt ook nog als een Caprafilm in volle Kerstsfeer. Love it!

avatar van joolstein
2,5
Het eerste regie-feit van regisseur Robert Wise (viervoudig Oscar winnaar) was deze film o.l.v. producer Val Lewton op B-horrorfilms georiënteerde afdeling. Al had hij al wel voor RKO-studio als editor meegewerkt aan Citizen Kane and The Magnificent Ambersons. Val Lewton's films onderscheiden zich doordat er op vakkundig suggestieve manier gevaar wordt voorgesteld, en daardoor de verbeeldingskracht van de kijker de lege ruimtes moet invullen. Met veel gebruik van licht en schaduwen om een ​​donkere, broedende atmosfeer te creëren en zo de bedreigingen te suggereren. Met die psychologische angsten en menselijke emoties lag hij de basis voor latere horror meesterwerken zoals The Innocents (1961) en The Haunting (1963) Echter ook de meester van suggesties kan een slechte dag hebben. Want met deze film slaagde hij er niet in om iets wat daadwerkelijk op terreur leek te tonen.

De filmtitel en aanwezige cast suggereren technisch gezien dat het om een sequel gaat van "Cat People" (1942) Echter de associaties met de vorige film zijn domweg te zwak. Het is dus duidelijk een trucje van de studio om mensen naar de bioscoop te lokken. (Dit gebeurde ook bij Lewton's The Leopard Man (1943) We zien dat Oliver(Kent Smith) en Alice (Jane Randolph) de geliefden uit de eerste film nu een dochter Amy (Ann Carter, vond haar een nogal irritant meisje) hebben. Verder is de Vloek verdwenen en komt Irena (Simone Simon) terug als geest maar dan wel van het vriendelijke soort.

Het argument dat dit helemaal niet bedoeld is als horrorfilm, maar eerder als een drama over een kind wiens fantasiewereld het echte leven doorkruist, zou zeker gemaakt kunnen worden. Echter dan had Lewton niet de elementen voor een horrorfilm in de film moeten plaatsen. De kleine Amy krijgt namelijk met bedreiging, dreiging en is overal in mogelijk gevaar. En daar gaat het mis want dat gevaar is luchtig en ongevaarlijk. De "geest" van Irena blijkt een denkbeeldige vriendin te zijn, de griezelige oude dame blijkt een excentrieke, gepensioneerde actrice te zijn en de dreigende dochter die van plan is om Amy te doden, kan verslagen worden met vriendelijkheid.

De enige keer dat de suggestieve horror wel geslaagd was, is in de scene dat Amy de "The Headless Horseman" hoort aankomen. Verder is de echte gruwel het tijdsbeeld van 1944. Dochter Amy wordt door haar vader meegenomen naar haar kamer voor een lijfstraf. Dit is niet in beeld maar een bevriende schooljuf (ja, idd een lerares) maakt de opmerking: "After all, a first spanking, it's an important occasion" gevolgd door de opmerking dat de moeder als vrouw zijnde zich daar niet mee moet bemoeien. Dit was vooral schrijnend.

De mooie beelden van regisseur Robert Wise maken deze film nog enigszins kijk-baar maar de mislukte suggestieve horror en het zwarte vlekje van de denkwijze uit 1944 maken van deze film de minste Lewton die ik heb gezien. Nee geef mijn dan maar de erotisch geladen remake uit 1982!

Gast
geplaatst: vandaag om 22:25 uur

geplaatst: vandaag om 22:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.