Trap (2024)

Het is Shaymalan gelukt een nog waardelozere film dan After Earth op te leveren. En dat is knap ware het niet dat dat natuurlijk iets negatiefs is. Echt alles is slecht hieraan. Ik ga het niet eens allemaal opschrijven.

Wel geinig dat ie zóveel schijt heeft er nog wel een stiekeme reclame naar de film van zijn dochter in te stoppen.

1,0*

De film wordt echt met de minuut slechter. Ben nu op de helft. Het is niet om aan te kijken.

Toch best vermakelijk allemaal hoor. Niet te veel over nadenken en gewoon kijken. Pilske derbij. 3,5*

Oke het is ongeloofwaardig, en er zitten heel veel plot gaten in het script die beter hadden kunnen worden opgepoetst. Maakt het dat dan per definitie een slechte films. Nee zeer zeker niet. Er zat genoeg spanning in. In het begin vond ik het ook tof om te zien hoe The Butcher alles doet om maar te kunnen ontsnappen. Hartnett zet hem dik aan en speelt een beetje campy over de top. En toch blijf je sympathie voor de beste man houden. Ik moet eerlijk zeggen ik heb wel een zwak voor Shyamalan en vind het daarom ook best tof dat hij alles eens over een andere boeg gooit.

Kan je door de het verhaal heen kijken heb je een vermakelijke avond

Het is jammer dat M. Night Shyamalan zijn eigen gimmick niet helemaal door weet te zetten. 'Trap' (2024) maakt het de ingesloten seriemoordenaar iets te makkelijk om alsnog weg te komen van het muziekconcert. De film wordt ook wat onevenwichtig als tieneridool Lady Raven (Saleka) en Rachel (Alison Pill) opeens een belangrijkere rol krijgen. Wel een erg vermakelijke Josh Hartnett als de seriemoordenaar die een perfecte dekmantel heeft gevonden in het familieleven. De eerste +/- 20 minuten zijn hoogst vermakelijk als je ziet hoe Cooper's façade langzaam aan het afbrokkelen is tijdens de duur van één concert. Allemaal extra vilein door de cultpraktijken rond een tieneridool. Maar uiteindelijk vult 'Trap' (2024) het allemaal zo braaf en voorspelbaar in. Misschien had Shyamalan zelfs een stap verder moeten gaan door bijvoorbeeld Lady Raven's fans moordlustige neigingen te geven!?

Bij deze een trap onder zijn gat-achterlijke film. ik maak er weinig woorden aan vuil. 1*

Op KPN zag ik dit meerdere malen langs komen als "een making of". Gunga Din wil zijn dochter promoten leek mij en maakte er een bagger verhaal om heen. Ik weet niet of ik het woord "kitsch kan gebruiken bij een film, maar vooruit in 1 woord; kitsch.

Mooie film. In het begin wist je niet echt wie de seriemoordenaar was, maar na een tijdje? Wist je het wel.

Van dik hout zaagt men planken-film. Ongelooflijk lompe plotwendingen die maar door en door gaan. Subtiele reclame voor de dochter van Shyamalan ook. Kijkt redelijk weg.

1 van de slechtste films ooit.

Dat dit serieus in de bios gedraaid heeft.

De film is 1 grote lachwekkende onwaarschijnlijkheid.

Leuk concert, maar helaas een onzinnige laatste akte. Harnett doet het erg goed!

Krappe 3,5*

Redelijke film. Iets teveel twists die het wat te ongeloofwaardig maken. Een typische film wel voor Shyamalan die altijd wel origineel probeert te zijn maar het maar zelden echt kan waarmaken. Ook deze is gewoon doorsnee maar wel leuk om is gezien te hebben. De film van zijn dochter vond ik zelfs beter.

Zo ongeloofwaardig dat het eerder op een lachfilm lijkt, net zo ongeloofwaardig als die lange wimpers van Lady Raven, jeetje mina, kan het nog langer? Josh Hartnett als sadistische seriemoordenaar is nog wel het meest ongeloofwaardig van allemaal; bestaat echt niet dat een seriemoordenaar zo liefdevol en vaderlijk naar zijn dochter is. Moest ook steeds aan Martijn Krabbé denken.
Het probleem is vermoed ik dat Shyamalan zelf al zijn films blijft schrijven en dat de koek inmiddels ver op is. Terwijl er volgens mij genoeg boeken te vinden zijn die op z'n Shyamalans verfilmd zouden kunnen worden. Hitchcock deed dat ook.
Het gekke is dat ondanks al die flauwekul de film toch niet verveelt, zeker in het eerste uur niet, maar daar trap ik niet meer in hoor in die valkuil; gewoon een baggerfilm.

Best vermakelijk. Aan de ene kant een liefdevolle vader, anderzijds een monster/seriemoordenaar. Het begin is het sterkst, wanneer je de paniek steeds meer ziet toeslaan. Jammer dat er vanaf dat punt zoveel ongeloofwaardige plottwists komen. Geen enkel persoon komt met zoveel dingen weg. Het einde is sowieso erg jammer. Zou die moeder het leven van haar dochter zo op het spel zetten? door zo'n list te bedenken? Je zou toch denken dat het veel makkelijker zou kunnen in plaats van zo'n omslachtig plan. Toen de taart in beeld kwam wist ik al wat de uitkomst zou zijn. Ook dat vond ik erg onlogisch, alsof je daar nog even rustig voor gaat zitten. Gelukkig was Josh voor mij wel overtuigend, daardoor heb ik het kunnen uitkijken, maar ik was zo blij toen ze hem eindelijk gepakt hadden. Dat had lang genoeg geduurd. Maar ja, het genie had nog wat trucjes uit zijn mouw weten te schudden... Letterlijk en figuurlijk.

De insteek van het verhaal vond ik super origineel en had dan ook een ontzettend leuke film op kunnen leveren. Dat was het bij vlagen ook wel maar het acteerwerk liet teveel te wensen over en de film vloog volledig uit de bocht vanaf het moment dat ze in de limousine de concerthal verlieten. Daar verloor het verhaal door slechte keuzes in het script de spanning.
Wat denk ik nog sterk had kunnen bijdragen was het tonen van meer frustratie en innerlijke strijd bij de hoofdrolspeler op het moment dat het goed misging en hij de controle dreigt te verliezen. Zou het personage sterker maken.

Tot slot vond ik de confrontatie met zijn vrouw nog wel een interessante scène, al zag ik de toegevoegde drug van mijlenver aankomen door soortgelijke scènes in o.a. 'You'.

De muziek was prima in orde! Verhaal en acteerwerk een gemiste kans.

Trap is voor mij een tegenstrijdige film. Aan de ene kant is alles best vermakelijk en kijkt de film prima weg. Aan de andere kant zitten er zoveel onlogische zaken in dat het af en toe irritant is. Normaal kun je daar wel eens doorheen kijken maar dat vond ik hier moeilijk. Blijf steken op 2.5 sterren niet meer.

Leken wel zonnekleppen.

De film is een verkapte promo voor de dochter van Shyamalan. Zij is in het echte leven zangeres en in de film ook. Je kijkt meer naar haar concert dan naar iets anders. Spannend wordt t nooit

De tagline luidt: "30,000 fans. 300 cops. 1 serial killer. No escape."

Ik kan er dan helemaal niet tegen dat er in de film wordt vermeld dat er in totaal 20,642 mensen in het concertgebouw zijn. Dat is gewoon lui geschreven en maakt mij kwaad.

M. Night Shyamalan en zijn clan ben ik intussen wel grondig beu geworden. Hijzelf heeft in jaren geen goede film gemaakt, zijn ene dochter heeft ook een verschrikkelijk saaie film afgeleverd dit jaar en zijn andere dochter kan helemaal niet zingen met haar plastic aura.

Deze Trap is ook gewoon een objectief enorm slechte film geworden. De dialogen zijn abominabel en niet aan te horen terwijl het script rammelt langs alle kanten. De film blijft maar duren in de hoop de ene twist na de andere te introduceren maar geen enkel ding werkt. Meermaals zat ik te zuchten en te hopen dat het voorbij ging zijn. Je kan de hele film als camp beschrijven maar daarvoor is dit nog te slecht.

1,5*

Deze eens bekeken en vond hem niet mis. Niet zo straf als zijn eerdere werk, maar vond het toch een vermakelijke film. Je zit toch de hele tijd te supporteren dat het hoofdpersonage kan ontsnappen. De cast deed het ook goed. Naar het einde toe gaat de vaart een beetje uit de film, maar desondanks verveelde hij zeker niet.

Bespreking uit Trap - ikruikversemosterd:

"*zucht* En zo, met een stupide wending, helpt M. Night Shyamalan de zorgvuldig opgebouwde claustrofobische spanning van Trap om zeep. Niet dat de premisse perfect is (concert van superpopster is een “val” voor een seriemoordenaar), Trap scoort in elk geval prima als benauwde thriller. Shyamalan creëert een vervreemdend atmosfeertje waarin de paranoia van een klopjacht botst met het uitgelaten tienerpubliek. Trap is een nachtmerrie waar logica weinig te doen heeft.

En dan besluit Shyamalan om de plek des onheils te verlaten en regisseert hij de thriller via bedenkelijke omwegen naar een afschuwelijke anticlimax.

Ik heb zoveel vragen. Hoezo schuift Shyamalan ineens dochterlief Saleka naar voren terwijl Josh Hartnett uitstekend werk levert? Waarom schrijft hij zoveel gaten in het script? Is Trap bedoeld als een slecht uitgedachte b-thriller? Is het pulp? Een grap waarvan ik de clou niet begrijp? Neemt Shyamalan zijn carrière überhaupt nog serieus?

Of… is Trap stiekem een concertfilm voor Saleka en bedacht Shyamalan voor de gein nog een plotje over een seriemoordenaar?

De eerste helft geef ik drie sterren. Alles na de wending is onvergeeflijk vergezocht en dom. Saleka moet het bij zingen houden. Het idee van een “val” was totaal zinloos. Om maar te zwijgen over de zogenaamd briljante profiler. En de hemeltergend domme beslissingen van de politie."

Hoe oud was je toen de film keek? 8 jaar ?

De film is wel typisch shaymalan. Op aantal momenten wat gezocht, maar overal toch wel weer knap dat er suspense in komt terwijl je eigenlijk al weet hoe de vork in de steel zit. Onderhoudende film.

Bijzonder slecht.

Het eerste deel van de film grotendeels verplicht kijken en luisteren naar een (kinder) concert die ook in kleine flarden getoond had kunnen worden, zonder dat het rammelende verhaal zou veranderen.

Een concert waarin grote minachting wordt getoond naar de artiest, door meerdere malen een grote drukte op de gangen terwijl het concert in volle gang is, heel apart.

Hele irritante camerabeelden, waarbij de spelers kijkend in de camera met elkaar spreken.
Wekt eerder de indruk van een comedy, zeker met de "niet serieuse" gezichtsuitdrukking van Hartnett.

Mede ook hierdoor totaal geen spanning.

Hele vreemde keuzes in de opbouw, het lijkt alsof je halverwege de film binnen komt en geen idee hebt over het hoe en waarom.

Vreemde keuze in bepaalde spelers, o.a. zijn vrouw, de oudere dame/profiler (Een hoog bejaarde, mag, maar waarom?), zijn zoontje, voegen niets toe.

Tevens erg slecht acteerwerk van een ieder.

Films zijn onwaarschijnlijk, daarvoor zijn het films en voor entertainment, leuk en geen probleem, maar zo erg onwaarschijnlijk... Dat kan echt niet.

Gewapende FBI bij een concert en iedereen vind dat normaal en heeft niet het idee"ik moet hier pleite"? Zogenaamd personeel mag koffie komen halen bij een FBI bespreking? De wereld artiest rijd zonder bewaking in de opvallende limousine weg en komt zelfs bij fans thuis zonder dat het de straat echt op valt? Een teaser pistool werkt pas na meerdere stroomstoten? Een agent met ingedrukte ogen laten ze gewoon op de grond liggen? Een blijkbaar hele grote gearresteerde moordenaar mag even rustig een totaal onbelangrijk fiets in alle rust oppakken om er een spaak uit te wrikken binnen enkele seconden, en met die spaak kan hij handboeien openen?

En dan ook nog de toevoeging na de aftiteling...
Er was nog wat seconde over voor de totaal onbelangrijke man van de merchandise artikelen?
Nou dat heeft echt geholpen om de film nog te redden.... Niet spannend, niet grappig, niet nodig!

Rotzooi!
Dat ze dit durven uit te brengen....

Zwaar onvoldoende
0,5*

Op zich best een hele goede film ondanks dat er wel een behoorlijk aantal onlogische dingen gebeuren. Bovendien vond ik "the butcher" niet enorm goed acteren. Toch heb ik me verder erg vernaakt met deze film en heb ik er wel een ruime voldoende voor over. Was het acteren nog wat beter geweest had ik dit echt een topfilm gevonden.

3.5*

Tja. Een Shyamalan trekt me toch altijd nog wel, hoewel ik geen fan ben van horror en er daarom uiteindelijk een paar heb overgeslagen. Deze leek niet zoveel jumpscares te hebben (wat mij betreft bleek dat zelfs 0 te zijn) en weinig gore, en ben er toch voor gegaan.
Uitganspunt is geinig, maar de film niet zo best.
De setting is origineel, in een concert. Als veelvuldig concertganger (maar niet dit soort muziek en fans) vond ik eea eromheen best goed weergegeven, incl de telefoontjes (al kan ik me niet voorstellen dat er tíjdens het concert van je idool er honderden mensen door de rest van het stadion lopen, maar misschien zijn de Amerikanen daar anders in). Het is leuk om te zien dat ze enorm veel figuranten op de been hebben gekregen daarvoor, leuke operatie. Het kind speelt overtuigend de hysterische fan. Het acteerwerk van Hartnett daarentegen vond ik bloedirritant, pas in het laatste kwart speelt hij overtuigend. Het is overigens zeker geen horror; geen enge bedoeling, geen bloed en gore, geen jumpscares. Echt pure thrillerspanning, en dat zit op zich wel goed, al moet het het niet van het mysterieuze hebben, iets wat bij Shyamalan vaak juist wel het geval is. Weer een aantal interessante shots.

Naast het matige acteerwerk, ook van de tenenkrommende zangeres, is de grootste zwakte de geloofwaardigheid. En dan is er niet eens iets bovennatuurlijks aan de hand De reeks aan gebeurtenissen die gewoon nergens op slaan zijn gewoon te groot. Natuurlijk heeft elke film er daar een aantal van, maar met name hoe makkelijk hij telkens een stapje dichter backstage cq zijn ontsnapping komt, is debiel. Een miljoen zwaarbewapende agenten (wat overigens iedereen normaal schijnt te vinden) en een strak protocol, maar hij kan zo overal langslopen. Beroemde zangeres die 5 man beveiliging heeft als ze aankomt, maar bij het weggaan helemaal niemand, en ze kan zo met een man -waar alle ogen op gericht zijn- het pand uit. Major plothole. Dat geldt natuurlijk ook voor het feit dat je geen spaak uit een wiel kan halen als daar letterlijk 10 mensen naar staan te kijken, maar vooruit, dat leverde in ieder geval nog een leuk eindshot op. Dat hij doodleuk nog een taartje gaat eten die uiteraard vergiftigd is, is natuurlijk ook een classic en heeeel gemakkelijk

Ik was na de film wel benieuwd naar de songs, want -ook al is het absoluut niet mijn muziek- klonk het soort van te goed om zomaar voor de film gemaakt te zijn. En zo kwam ik er dus achter dat het Shyamalan dochter is en voelt het toch een beetje smerig, alsof de hele film eigenlijk gemaakt is om (de muziek van) zijn dochter te promoten.

Wat een gênante film. Hij is meer komisch dan dat ie richting een thriller gaat. Het begon eigenlijk wel aardig in het eerste deel van de film. Daarna gebeuren er zulke vreemde dingen en heb je een keer of drie het gevoel: nu is ie wel afgelopen. Op de een of andere manier komt er toch weer een achterlijk stuk film achteraan en denk je op een gegeven moment "waar zit ik nu eigenlijk naar te kijken?"

Deze laatste Shyamalan vorig jaar door alle slechte kritieken overgeslagen, nu toch een kans gegeven. Wederom stelt de beste man me teleur.

Film begint eigenlijk nog best aardig en het eerste half uurtje is best aan te kijken. Helaas wordt het daarna met de minuut ongeloofwaardiger, met als toppunt dat hij als “crew” letterlijk en figuurlijk dwars door een FBI briefing heenloopt, sorry even een bakkie koffie pakken. Wat Shyamalan in 2013 al voor Will Smith’s zoon Jayden probeerde, doet hij nu voor zijn eigen dochter. Het is één grote sluikreclame om haar te promoten. Net als Jayden kan zij ook voor geen meter acteren met d’r wimpers die haast tot d’r oksels komen en dubbele laag lippenstift waar menig escort girl jaloers op wordt. Zelf heeft Shyamalan uiteraard ook weer klein rolletje, ditmaal zogenaamd als haar oom.

Josh Hartnett is de enige die er wat van probeert te maken, maar met zo’n waardeloos uitgewerkt script is dat een onmogelijke missie.

Wat was dat trouwens met “The Thinker”, wat een vieze enge creep was dat zeg!!

het acteer talent is over de top, het is "te" overdreven geleerd en uitgesproken door de cast hoe ze letterlijk regel na regel tegen elkaar vertellen, er komt niks spontaan over.. dit ook nog eens in combi met het camerawerk die al ruim vantevoren liet zien wat/waar iets zou gaan gebeuren haalde gewoon de spanning al weg.

En dan het script er nog eens bij ....

Matige film met een redelijk eerste deel (het concertgebouw). De ontsnappingspogingen waren best vermakelijk.

Het concept deed me wat denken aan de beginscène uit "Sea Of Love" van Al Pacino. Hier worden criminelen naar een ontmoetingsruimte gelokt met een uitnodiging om sporthelden te ontmoeten. De politie moet dan enkel nog de deur vergrendelen als ze allen aanwezig zijn;

Het tweede deel van trap kent een onwaarschijnlijke afwikkeling die eerder op de lachspieren werkt (die fietsspaak).