Trap (2024)

De score op MM en IMDb nodigt niet uit om de film in de bios te gaan zien. Plus het feit dat ik die Shyamalan echt een bizar overschatte regisseur vind die grotendeels kutfilms heeft gemaakt, maar nog steeds kan teren op Signs en vooral The Sixth Sense. Dat niveau heeft hij daarna niet eens nog een beetje kunnen benaderen de afgelopen 20 jaar.

Waar de film nogal aardig begon waarbij je de relatie tussen vader en dochter op een juiste waarde kan inschatten, verzandt de film steeds meer in een situatie waar het verhaal geen kant meer mee uit kan. De film Trap zit gevangen in zijn eigen verhaal. Waar in het eerste gedeelte het concert alle aandacht opeist en vader zich verbaast over de hoeveelheid politie/FBI dat op de been is, wordt het tweede gedeelte een verhaal van 'çatch me if you can'. Je vraagt je ook af waarom het in de gangen zo druk blijft als het concert nog aan de gang is. Verder wordt er af en toe slecht geacteerd door enkelen, uitgezonderd Riley zelf en Alison Pill, maar buiten dat zijn de gebeurtenissen aan het eind zo ongeloofwaardig geworden dat je op je horloge gaat kijken met de vraag 'Hoe lang nog?' Er mist teveel in deze productie zoals: Waar komt die tunnel ineens vandaan zonder dat zijn gezin graafactiviteiten gemerkt had? Waarom merkt zijn vrouw niet in de jaren van samen zijn, dat hij iets in zijn schild voert? Hoe kan hij zo makkelijk uit een limousine ontsnappen? Hoe trek je nu makkelijk een spaak uit een fietswiel? Verder had een grotere rol van zijn vrouw aan het begin het verhaal veel meer 'body' kunnen geven.
Kortom, het schurkt tegen een B-productie aan en het uitgangspunt is aardig maar bijzonder slecht uitgewerkt. Had het verhaal iets simpeler gehouden, dan had het nog wat kunnen worden.

Vermakelijk maar helaas verliest het geloofwaardigheid op vooral het einde. Hartnett speelt goed. De dochter van de regisseur (die ook een klein rolletje heeft) mag haar muziek promoten (soms niet onaardig) als artieste Lady Raven. Puur nepotisme maar goed.

De film verliest snel het typische Shyamalan mysterie hoewel er genoeg vragen overblijven voor de toeschouwer om geboeid verder te kijken. Aan het einde gaan ze echt te ver en grenst het aan het bespottelijke. Maar tot die tijd kun je je prima onderhouden.

Als Hartnett echt zo slim was zou hij nooit zo snel naar huis gaan en ook nog die taart eten.

Gewoon weer een lekkere Shyamalan. Nergens opzienbarend, maar wel dat heerlijke gevoel dat het alle kanten op kan.

Wow. Wist niet dat een zo slechte film mogelijk was. Shyamalan is een regisseur die toch wat naam heeft gemaakt, dus zou je mogen verwachten dat die een degelijke film zou kunnen afleveren. Echter vanaf het moment dat Josh Hartnetts en zijn dochter parkeren om naar een concert te gaan tot het laatste eindbeeld wordt de kijker gebombardeerd met een opeenstapeling van scenes en plottwists die ieder met één IQ punt boven de achterlijkheid met afgrijzen vervult. Niet verwonderlijk dat verschillende kijkers al vlug de zaal verlieten. Voor een echte filmliefhebber is dit gewoon één doorlopende brok ergernis. Shylamalan is overduidelijk nog nooit naar een concert geweest. Niet één scene komt geloofwaardig over Er is gewoon niet genoeg plaats hier om alle belachelijke scenes en situaties op te noemen maar ze doen allen hun best om nog stompzinniger te zijn dan de ander. Mocht een jong, beginnend regisseur zulk gedrocht afleveren , hij zou nooit meer aan de bak komen. Ieder zichzelf respecterend regisseur zou zich schamen om dit misbaksel op zijn filmografie te hebben staan.

Gewoon een vermakelijke genrefilm van regisseur M. Night Shyamalan. Uiteraard bereikt Trap niet het niveau dat deze heer ooit wist neer te zetten, maar 't gaat min of meer perfect in dezelfde lijn door als zijn recentere projecten. De volle focus op vermaak gecombineerd met degelijk acteerwerk en genoeg tempo weten namelijk ook van deze film een entertainend geheel te maken, met een uitstekende Josh Hartnett op de voorgrond. Uiteraard is er hier op inhoudelijk vlak weinig logica te bekennen en het schiet zelfs in de laatste 40 minuten geregeld uit de bocht, maar het eerste uur is op-en-top plezier met een fijne flair. Shyamalan wisselt de spanning verder prima af met humor en mystery, al had ik er zelf voor gekozen de clou iets minder snel weg te geven. Ik herken mezelf niet in de zeer stevige kritiek die andere medegebruikers geven, wellicht dat mijn relatief getemperde verwachtingen toch hebben geholpen.

Marketingproject voor de muzikale carrière van dochter Shyamalan, verpakt als film. Klinkt wat cynisch maar heel veel meer kan ik er toch echt niet van maken.

Neemt niet weg dat de film lange tijd best vermakelijk is. Het verhaalconcept is origineel en leuk om te volgen. Niet alles is even realistisch/geloofwaardig, maar alles wat zich binnen de muren van de concertlocatie afspeelt is best grappig. Niet echt spannend, maar gewoon aangenaamd wegkijkend.

Zodra de setting zich verplaatst naar buiten de concertzaal volgt een vermoeiende, veel te lange ontknoping met steeds weer nieuwe twists waardoor het weer langer duurt. De ongeloofwaardigheden stapelen zich op en de mysterieuze sfeer van het eerste deel wordt tenietgedaan. Een vreemde keuze en zonde van de film. Had het bij de oorspronkelijke zoektocht/ontsnappingspoging gehouden en er had meer in gezeten. Het laatste halfuur heeft niets meer te bieden.

Tot slot nog een tip voor Lady Raven/Saleka om het vooral bij de muziek te houden, want acteren kan ze niet.

Trap: How 1985's Operation Flagship inspire M. Night Shyamalan's new film - bbc.com

Vrij orgineel en dat maakt veel goed
Film was denk ik beter geweest als de hele film in het stadion had afgespeeld en de clue niet in de eerste 5 minuten te zien was

Dat deel met de limosine hadden ze beter weg kunnen laten

3,5*

The Oceanic heeft absoluut gelijk, heeft enkele redelijke, met de nadruk op redelijke films gemaakt maar is al lang de pedalen kwijt. Ik ga absoluut niet meer kijken, en volgens de kenners is het ook absoluut verloren tijd...

Ik vind het helemaal zo verkeerd nog niet. Het is inderdaad niet zijn beste film, maar persoonlijk zie ik Shyamalan's films best graag en zo ook deze. Het jammere is inderdaad dat je vrij snel door hebt wie de zogenaamde Butcher is. Maar toch heb ik me wel vermaakt bij Trap. De meeste vonden destijds The Village en The Visit ook niks, maar dat vond ik ook aardige films. En Unbreakable, Split en Glass zijn toch ook zeker geen slechte films van Shyamalan.

Ach een vermakelijke film met veel ongeloofwaardige momenten, maar dat is meer films niet vreemd. Wat mij 'stoorde': ik zat de hele tijd naar Martijn Krabbé in zijn jongere jaren te kijken

volgens de kenners hoef je geen enkele film te kijken. Je hoeft alleen maar het oordeel van de kenners te lezen en je weet genoeg.

Ik ben natuurlijk de kenner pur sang, en ik zeg dan ook gewoon wat je eigenlijk horen wilt: kijk dit!

Beste, u mag kijken wat u wil en zeggen wat uw wil, maar ik vind de meeste films van Shyamalan en zeker zijn laatste films een flauwe hap, en ik sta niet alleen met deze mening, maar ach als u er plezier aan beleeft is het goed voor mij..

Je begint toch zelf over die kenners?

Hartnett acteert goed en tot in detail, maar de rest van de film slaat grotendeels helaas als kut op dirk. Wilt grappig zijn terwijl het dat niet echt is. Wilt slim zijn terwijl het dat ook niet echt is. De ongeloofwaardigheid bereikt een hoogtepunt wanneer Lady Raven binnen 20 seconden via een livestream met haar volgers met slechts 2 random aanwijzingen het adres van een van de slachtoffers van Hartnett weer te onthullen.

Einde ook te cliche. Zonder Hartnett was dit echt een prul geworden.

Bedoel je dat je vind dat Josh Hartnett op Martijn Krabbé leek dan? Die mening deel ik niet, want die gelijkenis was me totaal niet opgevallen tijdens de film. Maar iedereen heeft een andere kijk op dingen.

Op zich een vermakelijke film, alhoewel ik sommige dingen wel heel makkelijk vond gaan en een aantal dingen waren ook een beetje ongeloofwaardig. Maaaaaar.... ik heb mij er toch op zich wel mee vermaakt!

De trailer doet vermoeden dat Hartnett de schurk is die men zoekt. De film zelf lijkt dat ook al snel zelf te suggereren. Dan is het ook weleens prettig dat hier geen dubbele bodem in zit en dit ook gewoon zo is. Er zitten nog wel wat twistjes in maar vooral in de kantlijn.
Grootste euvel is vooral de geloofwaardigheid. Er zitten te veel idiote momenten in puur om de plot vooruit te helpen maar die echt irriteren en mij als kijker niet serieus nemen. En waarom zou ik dan de film wel serieus nemen? Het onderkoelde sfeertje is weer aanwezig zoals zo vaak bij Shyamalan net als het tempo - echter vervelen doet dit ding niet - maar het gebrek aan geloofwaardigheid geeft echt de nekslag. 2,5*.

Deze film lijkt een excuus van de regisseur om de talenten van zijn dochter in de verf te zetten en haar te lanceren als zangeres/actrice. Het concert als setting was op zich best origineel en vermakelijk geweest, was het niet dat 'Lady Raven' baggermuziek maakt en we daar héél veel van te zien en te horen krijgen. Acteren kan ze absoluut niet en wat dat betreft staat ze niet alleen op set. Het script is soms om bij te huilen, met als dieptepunt de interactie tussen Cooper en die moeder. Het scenario werd al prijsgegeven in de trailer. Had nog gehoopt dat die ons op een dwaalspoor zou zetten, maar algauw wordt duidelijk dat dat niet het geval is. Wat volgt is een manhunt in het concertgebouw en daarbuiten waarbij de seriemoordenaar allerlei fratsen uithaalt, de ene nog ongeloofwaardiger dan de andere, om uit de klauwen van justitie te blijven. Er zaten goeie momenten in, maar alles in ogenschouw geen goede film.

Groot gedeelte van het eerste uur zit je te kijken naar soort registratie van een R&B concert met in de hoofdrol de dochter van Shyamalan. Dit concert lijkt uren te duren overigens.

Moet een saai condert zijn, er lijken meer mensen buiten dan binnen de zaal te zijn.

Verder draait het om Hartnett als vader van dochter Riley.

Het mysterie rondom de maniakale Butcher wordt wel heel snel duidelijk zodat er totaal geen spanningsboog rondom de film hangt.

"Trap" kijkt makkelijk weg. Maar erg bijzonder is het allemaal niet.

2.5*/3*

Dat idee had ik ook

Bijzondere film wel een beetje vaag, enige waar ik me echt aan irriteer is Josh Hartnett, ik was altijd wel fan van hem maar hij speelt zo slecht in deze film met dat irritante blije lachje van hem

Blijf het vreemd vinden dat deze regisseur de ene keer hoogstaande films maakt zoals Signs, Split om ze vervolgens af te wisselen met bagger zoals deze en nog erger Glass. Ik zeg erger omdat daar echt veel meer in had gezeten.

Kanshebber voor de titel 'meest ongeloofwaardige thriller aller tijden', met een niet aflatende reeks onwaarschijnlijke ontwikkelingen en beslissingen. Ongelooflijk dat dit waardeloze script het groene licht heeft gekregen. Een miscaste Josh Hartnett doet wat hij kan in de slecht geschreven hoofdrol. Wanneer de film zich na een uur eindelijk losmaakt van de absurde gebeurtenissen in de concertzaal maakt regisseur M. Night Shyamalan het helemaal bont, met een lang uitgesponnen finale die werkelijk alle begrip te boven gaat.

Ik was op de hoogte van het volslagen mesjokke uitgangspunt van Trap. Maar ik dacht: "Als ik dat dan maar gewoon voor lief neem, valt er wellicht best wat te genieten". Helaas.

Wat een slappe puinhoop van een film is dit zeg. Ik kan Night Shyamalan's werk meestal wel waarderen. Ook films van hem die het bij de massa minder goed deden. Maar voor deze prent mag hij zich rustig schamen.

Dat het eerste deel vervelend vaak veel te lange stukken fictief concert laat zien om zijn dochter te promoten, is nog niet het ergste. En dat Harnett, die ook echt wel wat kan, tijdens dat concert voor geen meter uit de verf komt en zelfs irriteert ook niet. Want vergeleken met de schokkend leeghoofdige bijfiguren, de ronduit achterlijke gebeurtenissen, de lachwekkende dialogen en monologen en de alom bevreemdende chaos die dit debacle rijk is, vallen de eerste twee negatieve punten nog best mee.

Ik was bereid om door wat ongeloofwaardigheden heen te kijken. Maar zelfs met wat ik er over gelezen had, heb ik Trap alsnog overschat. Zonde van de tijd.

Shyamalan overtreft zichzelf!

Dit is met afstand zijn meest stupide film. De hoeveelheid aan gelukkige timing, incompetentie van professionals, plotholes en totaal onnavolgbare acties van vrijwel alle personages: Ik heb nog nooit zo'n rommel bij elkaar gezien. Acteerwerk is ook wisselend van matig tot afschuwelijk. Zijn dochter, die niet met haar achternaam genoemd durft te worden, is de slechtste van de cast. Wel leuk om Russ en Kid Cudi terug te zien, leuke kleine cameo's. Totaal overbodig, maar goed.

Oh die en cringy dialogen tussen Hartnett en Donoghue, die taal was voor gen z, niet gen alfa. Iemand heeft duidelijk zijn kinderen gevraagd wat coole/hippe taal was. Een 'normaal' kind van 12 in Amerika zegt tegenwoordigskibidi, ohio, no cap, gyatt enz. Niet slay ed...

En toch, ik heb me minder geergerd dan normaal aan zijn films. Vooral omdat er normaal nog wel iets te redden valt aan zijn films, maar dit was gewoon allemaal waardeloos.

Camerawerk was wel oké, net als de belichting. En ik was onder de indruk van alle extra's die Shyamalan heeft weten op te trommelen.