Trap (2024)

Ik kan Shyamalan's films over het algemeen wel waarderen, hoewel er na The Sixth Sense geen klapper meer is gemaakt. De films zijn vaak niet van hoog niveau, maar wel altijd nog vol spanning. Dat kende deze film ook, maar het hangt echt van toevalligheden aan elkaar. We zien knullige agenten en naïeve medewerkers / crew, en dat alles met een verschrikkelijk plat en saai concert op de achtergrond. Shyamalan had hier veel meer uit kunnen halen.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over Hartnett's prestaties, die echt ronduit slecht waren. Voor iemand die de hoofdrol heeft, was zijn acteerwerk echt irritant tot op het bot. Niet zijn beste rol. Ik kan voor een avondje vermaak veel door de vingers zien gelukkig, maar over het algemeen zie ik deze film als een gemiste kans.

Hoe krijg je een geweldige vader-dochterrelatie? In het geval van regisseur M. Night Shyamalan realiseert hij voor zijn dochter Saleka Shyalaman haar droom dat ze een groot popster is. Bedacht een verhaaltje rondom een stadionconcert, zodat zijn dochter haar r&b-nummers te gehore kan brengen... Tja en zo zit je dus naar een soort concertregistratie te kijken die af-en-toe wordt onderbroken door vader Cooper die met zijn tienerdochter bij een concert is. Maar dit hele concert is georganiseerd om een moordenaar te vangen; het is niet moeilijk raden voor wie deze "val" uit de titel is opgezet.. en wie oh wie redt de dag door met grote reebruine ogen, de onvindbare killer te ontmaskeren? Naast ontelbare onwaarschijnlijkheden lukt het totaal niet om spanning te creëren. Tja dit is dus niet veel meer dan een vehikel voor Saleka Shyamalan om haar muzikale kunsten te vertonen en ook die zijn maar mager...

Volledig akkoord !

Matige thriller. Het verhaal is totaal ongeloofwaardig en tegen het lachwekkende aan. De uitwerking gaat nog wel, als je logica even achterwege laat. De opbouw is aardig, alleen jammer dat men er voor kiest de dader gelijk prijs te geven. Het had een echte Shyamalan kunnen zijn, als men dat juist niet gedaan had. Wat twist zou dat zijn geweest. Gemiste kans. Wat daarna volgt is wisselend. Soms best spannend, vaak belachelijk en onnozel. Maar als geheel toch gek genoeg best vermakelijk. Het acteerwerk is matigjes. Je ziet gewoon dat Hartnett soms moeite heeft met bepaalde scenes. Visueel verder redelijk geslaagd. 2.5/3.0

Speciale film, het was eens wat anders, dat vond ik er leuk aan.

Maar voor de rest: het acteren was ondermaats & het verhaal was leuk gevonden maar natuurlijk ongeloofwaardig.

Toch nog met gemak uitgekeken.

Was eens leuk.

Matige "thriller", die gewoon gross vd tijd echt te saai is. Ook vrij povere personages.

Van M. Night Shyamalan. De man die in het verleden goede films maakte, levert met name de laatste jaren wisselvallig werk af. De synopsis van Trap biedt hoop op een positieve uitschieter. Die klinkt interessant en de film belooft op voorhand dan ook een spannend schouwspel op te leveren. Toch niet, zo bleek na afloop. Het viel me tegen.
De film heeft twee noemenswaardige plotwendingen. De eerste is de beste en doemt al in het eerste kwart van de film op. De film loopt op dat moment lekker en heeft spannende momenten. De twist is verrassend en verhoogt de spanning. Prima dus. De tweede openbaart zich aan het eind van de film en maakt weinig indruk. Eigenlijk kun je beter zeggen dat de tweede een onzinnige indruk maakt. Tegen die tijd is de film trouwens alle geloofwaardigheid al kwijt en in die zin past een dergelijke twist natuurlijk uitstekend. Het verval van interessant en spannend naar onzinnig en stupide voltrekt zich niet lang na de eerste twist en geschiedt in rap tempo. Schrijnend.
In Trap ligt het perspectief bij het hoofdpersonage gespeeld door Josh Hartnett. Dat perspectief werkt op zich goed. Josh komt in een benarde situatie terecht waaruit hij moet ontsnappen en het is spannend om met hem mee te beleven. Een interessant aspect hieraan is dat de protagonist in eerste instantie een leuke vaderfiguur lijkt maar in werkelijkheid een gewetenloze seriemoordenaar is. Als dat eenmaal duidelijk is blijft de sympathie toch bij Josh hangen. Het voelt nooit helemaal lekker om met een dergelijk monster mee te leven, maar toch gebeurt het. Het is een sterk punt van de film dat in de eerste helft goed functioneert.
Verderop in de film slaat de onzinnigheid toe en is de behoefte om mee te leven met onze Josh een stuk minder groot. Als de film zich bezighoudt met het kat- en muisspel kijkt dat in beginsel lekker weg. Al snel raken echter de ideeën op en verliest het concept aan kracht. Waarschijnlijk is het tevens de reden dat de film een andere weg zoekt. Dat blijkt echter geen gelukkige weg. Met deze keuze verzandt de film verder in de misère. Goede ideeën ontbreken, dwaze gebeurtenissen doemen op en de ongeloofwaardigheid neemt toe. Van de originele aftrap die lekker wegkijkt, is halverwege nog maar weinig en aan het eind helemaal niets meer over.

"You always do that. You stand with your left hand on your hip like it's holding you up.”

De negatieve comments wisten mij er niet van te weerhouden mij toch te vermaken met deze film. De allerlaatste film op de hike vakantie die we keken, en misschien niet de beste film maar ach, het is gewoon best leuk om naar te kijken. Shyamalan en ik hebben een haat/liefde verhouding, waar het altijd maar afvragen is of de film wel direct aanslaat op wat ik leuk vind. Zijn vorige film ‘Knock at the Cabin’ vond ik bijvoorbeeld heel leuk, terwijl ik de film ‘Old’ nog nooit heb gezien en wellicht ook bewust aan de kant heb gedrukt. Deze ‘Trap’ wist mij eigenlijk direct wel te pakken, de trailers die ik zag (volgens mij d.m.v. reclames op social media) hebben de nodige indruk gewekt, al dacht ik in het begin wel dat de film totaal ergens anders over ging dan het uiteindelijke doel.

Want ik dacht juist dat er een aanslag gepleegd ging worden in de concertzaal maar, de film gaat dus voornamelijk over het feit dat er een seriemoordenaar concert kaarten had gekocht voor de artieste ‘Lady Raven’ en dat de F.B.I. hiermee de kans schoon zag om deze seriemoordenaar te grijpen. Het idee vond ik heel tof, misschien zelfs wel verfrissend maar, de uitwerking vond ik toch wel wat matig hoor. Dat klinkt direct ook negatief maar, de afwerking in veel gevallen bij deze film vond ik echt heel matig, en wellicht was die plottwist ook niet zo bijzonder dan ik had gehoopt. Daarnaast hoopte ik vooral op het feit dat de film wat harder was, het gevoel van een echte seriemoordenaar met de naam ‘The Butcher’ kreeg ik er eigenlijk niet van, en Hartnett's acteerkunsten konden dat ook niet overbrengen, al deed hij wel echt zijn best (en was overigens ook wel gewoon geschikt voor die rol).

Het verhaal vond ik wel leuk, met de nodige cliches, dat dan weer wel. Want het begint best geinig, je weet waar de film heen gaat maar het hele concert idee was fun. Wel een beetje te aangedikt trouwens. Maar, de clichés vullen zichzelf snel op. De achterdochtigheid van Cooper verraadt vooral snel dat hij de ‘Butcher’ is waar deze film over gaat, heel leuk dat wel want dat creëert de nodige suspense op om erachter te komen wat hij wil doen, alleen is zijn ontsnappingsverhaal minder spectaculair. Het lijkt me nochtans zo dat de politie/medewerkers in dit soort operaties nooit zo veel informatie verschaffen aan buitenstaanders. Ook wanneer hij dat pasje had gestolen krijgt hij wel echt héél veel informatie van de hogere hand, wat gewoon nergens op slaat. Ook het hele backstage verhaal was veelte makkelijk, en de plottwist was gewoon niet bijzonder. Wellicht had ik zelfs gehoopt dat Cooper juist ging winnen in deze film, wat overigens niet gebeurde. Toch kijkt het allemaal wel gewoon prima weg.

De cameo's van Shyamalan en zijn dochter was prima, niks bijzonders. En als ik er zo op terugblik is dat ook precies wat ik van de film denk. Het is allemaal helaas niet bijzonder, en de film kende de nodige potentie wel bijzonder te worden. Het vermaakt wel, en kijkt ook makkelijk weg maar, het is duidelijk een film die ik over een paar maanden weer compleet ben vergeten, en dat heeft de film voornamelijk aan zichzelf te danken omdat er gewoon geen bijzondere dingen gebeuren. Echt jammer.

Nu heb ik toch al heel wat films gezien, zowel hele goede als hele slechte, maar deze film is de overtreffende trap van slecht. Shyamalan heeft na zijn eerste twee films eigenlijk niks meer gemaakt wat van nog een beetje niveau was, maar met deze film slaat hij echt volledig de plank mis. De film hangt aan elkaar van onlogische plotwendingen, heel erg foute dialogen, wel heel erge toevalligheden en slecht acteerwerk en daar doet heel de cast aan mee. De film is één grote reclame voor de "muziek" van de dochter van de regisseur en tot mijn spijt krijgt ze ook nog een bijrolletje, maar dat zet ze zo slecht neer dat het gewoon lachwekkend is. Shyamalan zou zich erg diep moeten schamen voor het verprutsen van het budget waar deze film voor gemaakt is. Als ik Warner was zou ik het terug vragen. Daarnaast is ook het idee gejat van Stephen King's "Mr.Mercedes" waar (bijna) precies zo'n gebeurtenis ook op een concert gebeurt. Het is net geen kopie van King's idee, maar ik weet zeker dat Shyamalan dit in zijn achterhoofd had bij het schrijven van dit afschuwelijke script. De man heeft waarschijnlijk gedacht dat het IQ van het publiek niet hoger komt dan min vijftien; zo dom en simpel is deze film. Eén ster voor Hartnett die er nog iets van probeert te maken, maar ook slecht uit de verf komt.

Shyamalan blijft een eigenaardige regisseur. Velen branden zijn films af, maar tegelijk bekijken minstens evenveel mensen zijn films. Het lijkt bij momenten wel een selffulfilling prophecy. De meeste van zijn films kijken lekker weg en toch zit je met manco's. Een beetje de vloek van Black mirror ook. Op zich een heel intrigerend plot, maar deels matig uitgewerkt waardoor de pudding voor velen in elkaar zakt.

Toch vond ik de film niet zo slecht. IMDB is wel heel ruim in zijn kijk op het horrorgenre. Horror is dit verre van, nouja. Over de spanning kan je discussiëren. Uiteraard weet je wat de rol van Hartnett is en hij doet het ook niet zo slecht, niet memorabel, maar beter wordt het niet voor hem. Hooguit een thriller (mystery). Er komt zelfs geen spatje bloed tevoorschijn.

Velen zien er ook een propagandafilm in voor Saleka Shyamalan, mja, dat concert boeide me ook voor geen meter, maar ik vond de sfeersetting niet slecht. Beetje clichématig opgevoerd en nogal erg makkelijk dat info werd ontfutseld, laat staan dat basic crew zoveel info te beschikking hadden. Het einde is gewaagd, anders dan wat ik in gedachten had. Alleen komt de vrouw er niet geweldig uit. Zij was dus op een bepaald moment op de hoogte? Dat bleek toch niet toen Lady Raven ineens voor de deur stond ...

Op basis van de trailer dacht ik nog even dat dit een goede film zou worden. Ook het concept sprak mij aan.

Na het zien van de film heb ik erg het gevoel dat ik naar een b-film gekeken heb. Ik vond het echt ontzettend slecht. Het begin is nog wel redelijk omdat het hier opgebouwd wordt maar daar had ik ook al veel vraagtekens in de zin van de domheid van personages. Vanaf het moment dat hij het stadion verlaat is het echt verschrikkelijk gewoon.

Gezien de toch wel redelijke negatieve recensies heeft deze film mij onverwacht aangenaam verrast. Moet wel zeggen dat ik er blind in gegaan ben.
Na The Sixth Sense ( 1999 ) en Unbreakable ( 2000 ) weet de regisseur niet meer zo goed uit te pakken en kwam nadien zelfs in verval met matige tot zwakke films. Hier of daar nog een degelijke zoals Signs ( 2002 ) of The Visit ( 2015 ), maar het was echt nog wachten op een goede film die pas in 2016 verscheen met de titel Split. De films nadien zijn dan weer aardig, maar niet meer dan dat zoals Glass ( 2019 ), Old ( 2021 ) en Knock at the Cabin (2023 ). Een regisseur met hoogtes en laagtes die met deze film ook weer raar weet uit te pakken.
En dat is positief bedoeld want het gegeven rond een seriemoordenaar die de politie tijdens het concert van artieste Lady Raven in de val wil lokken is een fantastisch, origineel concept. Misschien alleen een beetje jammer dat de regisseur de clou wel heel snel prijs geeft, maar dat was ook wel de bedoeling van hem om de kijker een beeld te geven in hoe de seriemoordenaar denkt en op welke manieren hij zich voordoet en handelt. Het eerste gedeelte met name het concert is sterk en bijzonder spannend. De seriemoordenaar beseft langzaam dat hij de controle aan het verliezen is, maar weet telkens te ontsnappen aan zijn ontmaskering. De zangeres Lady Raven wordt gespeeld door de dochter van de regisseur die hierdoor misschien meer belangstelling gaat krijgen in de reële wereld met haar muziek. Wie weet… . In ieder geval irriteerde ze niet en ook niet met haar muziek dat niet echt mijn ding is. Het tweede gedeelte is wisselend van niveau. De verrassende thuiskomst van de seriemoordenaar heeft wel iets met de familie. Maar de scènes met de limousine daarna heeft minpunten. Bijvoorbeeld in volle menigte toch uit die limousine onopgemerkt kunnen uitstappen. En de spaak van de fiets en het enthousiasme van de dochter bij het weerzien is er ook teveel aan. Dat de seriemoordenaar uiteindelijk terug gaat naar zijn huis is wel aanvaardbaar gezien het motief want hoe kon de politie weten dat hij naar dat concert ging.
Sterke rol van Josh Hartnett. 7/10

Jammer, in het basisidee zat potentieel voor een zwaar spannende thriller, Shyamalan faalt in de uitwerking waardoor dit een totale onzinfilm is geworden. De film lijkt ook een stunt om de R&B carrière van zijn eigen dochter te promoten. Slim hoor.
Mystery is het al niet... de film is geen whodunnit maar wil eerder spanning creëren met de vraag : komt hij ermee weg? Dit werkt wel bij momenten, zoals in het optreden van Lady Raven, maar anderzijds wordt hij ook nooit gecheckt door security en vond ik zijn bewegingsvrijheid ongeloofwaardig. Als thriller werkt het ook niet zo goed. Met die gijzelaar kon veel meer gedaan worden, en dan laat hij bij hem thuis zijn smartphone gewoon uit zijn handen grissen door Lady Raven. Wat een amateuristische serial killer. Onbegrijpelijk dat men de kans niet heeft benut om hem helemaal door het lint te laten gaan. De lage cijfers voor deze film vind ik dan ook ergens begrijpelijk. Dit moet gewoon herschreven en herregisseerd worden tot een echte thriller/horror in plaats van een stripped-down thriller voor jeugdhuizen. Matig.

Net voldoende. Ik ben meer gewend van deze regisseur. De dialogen die recht in de camera werden gesproken vond ik wel apart; een pluspuntje. Dat werd weer compleet teniet gedaan door het ongelooflijk voorspelbare en slechte einde.

Met een klein rolletje als de "spotter" waant Shyamalan zich een beetje de Hitchcock van de 21e eeuw. Maar helaas, hij komt nog niet eens in de buurt van deze grootheid. En dochter Saleka als Lady Raven? Ach, misschien wordt het nog ooit iets. Ik zie haar in ieder geval liever dan haar vader...

Lachwekkend slecht. Het acteren van Hartnett is werkelijk tenenkrommend. Voorspelbaarheid en de ene toeval na de andere. Wat een prul.

Regisseur Shyamalan filmt een promotievideo voor dochterlief die een popconcert mag opvoeren voor hysterische tienermeisjes, en bedenkt er nog snel een verhaaltje rond waarvan iedere wakkere kijker meteen de clou doorheeft. Een slap gedrocht dus met een matig acterende Josh Hartnett, propvol ongeloofwaardige 'plotwendingen' die nergens op slaan.

Trap

Wederom een M. Night Shyamalan-film die ik wel kon appreciëren.

In trap volgen we Cooper, een seriemoordenaar die een verrassingsuitje naar een concert van popster Lady Raven heeft geregeld voor zijn dochter. Wat hij echter niet weet, is dat de FBI hem op de hielen zit, waardoor hij gevangen zit op het concert.

De film begint vrijwel direct in de concertzaal, dus van een lange opbouw is gelukkig geen sprake. Shyamalan weet de spanning effectief op te voeren naarmate de FBI dichterbij komt. De muziek tijdens het concert, uitgevoerd door Shyamalans dochter, kon ik ook waarderen. De eerste helft, die zich grotendeels in de concertzaal afspeelt, vond ik het sterkst. Daarna, wanneer het verhaal de concertlocatie verlaat, verliest het wat aan kracht, omdat het ongeloofwaardig wordt. In een paar scènes waarin Cooper de FBI te slim af is, vraag je je af hoe hij dat doet zonder ontdekt te worden. Ook vond ik Josh Hartnett's acteerwerk niet altijd even overtuigend, terwijl Ariel Donoghue als Riley beter presteerde als hysterische fan van Lady Raven, haha.

Al met al weer een leuke film die lekker wegkijkt.

3 sterren.

Er is denk ik geen filmmaker in Hollywood die zulke domme plots zo goed weet te verkopen bij mij. Hoe vol de film ook zit met toevalligheden en ongeloofwaardige situaties, Shyamalan weet er toch weer heel knap een vloeiend geheel van te maken waarbij de vele gebreken van de film niet al te storend zijn. Mijn respect voor hem blijft groot. Hij kiest nooit voor de makkelijke weg, en puur als regisseur is hij een geweldenaar.

Ik vond de setting van een concert met duizenden figuranten ook een erg interessante. Het geeft de film direct een bepaalde energie en sfeer. Daarnaast is het ook redelijk origineel om een film als deze vanuit het perspectief van een seriemoordenaar te volgen, en Josh Harnett is echt prima in de hoofdrol. Hij weet een seriemoordenaar ook een menselijke en sympathieke kant te geven. Shymalan speelt een beetje vals door Cooper zijn gewelddadige kant zo goed als niet te tonen, maar ik ben allang blij dat de film niet in een ordinaire slasher veranderde.

Verder is dit denk ik Shyamalan zijn grappigste film, en ditmaal ook grotendeels als een bewuste keuze. Ik kan het ook wel waarderen dat hij ditmaal zijn kaarten al heel snel op tafel legt. Het kat- en muisspel dat vervolgens ontstaat is onderhoudend genoeg. Al moet wel gezegd dat de film vanaf het moment dat het concert is afgelopen echt wat minder wordt. Na Cooper zijn zoveelste ontsnapping wordt het wat al te sterk allemaal.

Een film met in de hoofdrol een seriemoordenaar. Doet denken aan de serie Dexter, maar die doodde alleen boeven, dus was dat nog OK als hoofdpersoon. Hoe zit dat hier? Lijkt me raar om naar te kijken.

Ook ik ben voortijdig weggegaan.

Wat een tijd- en geldverspilling.

Zelden zo'n slechte film gezien.

Meer woorden ga ik hier ook niet aan vuil maken.

3 letters.

Horror / Thriller regisseur M. Night Shyamalan heeft al veel films op zijn naam staan, niet allemaal even goed, maar met een paar uitblinkers is dit wel een regisseur om in de gaten te houden. Hij staat er inmiddels niet meer alleen voor, want twee van zijn dochters zijn in zijn voetstappen aan het treden. Zo regisseerde dochter Ishana Night dit jaar de Horror / Mystery film "The Watchers (2024)". En zijn oudste dochter Saleka is vooral actief in de muziekbusiness en is ook te zien als popartiest in "Trap" en ook haar vader heeft een kleine rol.

Wanneer vader Cooper (Josh Hartnett) met zijn tienerdochter Riley (Ariel Donoghue) naar een optreden van de door haar verafgode zangeres Lady Raven (Saleka Shyamalan) gaat, wordt hem al snel duidelijk dat het hele optreden is opgezet als valstrik voor seriemoordenaar "The Butcher". Waarna hij verdacht en fanatiek op zoek gaat naar een uitweg.

Dat levert wel enige spanning op, maar helaas wordt de plot steeds ongeloofwaardiger en helemaal wanneer op een gegeven moment Lady Raven zich er persoonlijk mee gaat bemoeien. En het idee om een heel concert te organiseren om een seriemoordenaar te vangen, roept natuurlijk ook vragen op. Het is opmerkelijk dat hiervoor goedkeuring is gegeven, aangezien je daarmee duizenden bezoekers onbewust in gevaar brengt. Het concert waar Cooper met zijn dochter Riley naartoe gaat is van Lady Raven en in het begin zijn er dan ook erg veel beelden van haar op het podium te zien. De sfeer van het concert is op zich goed neergezet, maar de eerste helft van de film leek bijna een promotievideo voor Saleka Shyamalan. De nummers zijn namelijk echt door haar gezongen.

Vanaf het begin is duidelijk dat er extra beveiligingsmaatregelen zijn getroffen (we zien dan namelijk dat er veel politie aanwezig is) en al snel wordt duidelijk waarom, namelijk om seriemoordenaar "The Butcher" in de val te lokken. Wie deze "The Butcher" is, is natuurlijk geen verrassing en als je reclame of trailer van "Trap" hebt gezien, weet je eigenlijk al dat Cooper "The Butcher" is. Terwijl het concert van Lady Raven voortzet, begint Cooper zijn zoektocht naar een mogelijke uitgang en ontsnapping. De momenten waarop hij zijn dochter dan alleen laat bij het concert voelen gekunsteld en geforceerd. En wie laat zijn tienerdochter nou alleen bij zo’n groot publiek?

Het gedeelte tijdens het concert (oftewel de eerste circa 60 minuten van de film), vond ik wel het beste gedeelte van de film en daarin is de spanningsopbouw ook best aardig. Zo zien we o.a. hoe Cooper alles uit de kast trekt om niet op te vallen en om een uitweg te vinden, zodat hij niet opgepakt wordt. Dat levert spannende en leuke momenten op. Maar wanneer het concert wordt achtergelaten en men naar het huis van Cooper gaat, waar we dan ook kennis maken met zijn vrouw Rachel (Alison Pill) en zoontje Logan (Lochlan Miller), wordt de film helaas steeds ongeloofwaardiger. Lady Raven krijgt dan ook meer schermtijd en gaat van zangkunsten over op het showen van haar acteerwerk.

Ik hoopte eerlijk gezegd nog op een leuke of verrassende wending, maar die bleef helaas uit en Cooper wordt uiteindelijk ook opgepakt / getaserd door de politie en afgevoerd in een politiebusje, waarin hij wel zijn handboeien weet los te maken. De enige verrassing is dat Rachel weet dat haar man "The Butcher" is en dat ze mee heeft geholpen aan de valstrik om hem tijdens het concert van Lady Raven op te laten pakken.

Josh Hartnett weet als Cooper de kijker te boeien met zijn dubbele rol, namelijk die van zorgzame vader en die van een berekende moordenaar. Zijn acteerwerk is krachtig, hoewel hij soms te hard probeert om zowel vriendelijk als bedreigend over te komen, wat in sommige momenten resulteert in overacting. Dit had subtieler gekund, zeker gezien het intrigerende karakter van zijn rol. Verder deed Ariel Donoghue, die Coopers dochter speelt, het best verdienstelijk en ook was het leuk om Alison Pill, die Coopers vrouw speelt, weer eens terug te zien, die ik vooral ken vanwege haar rol in de film "Scott Pilgrim vs. the World (2010)".

Al met al is "Trap" een ongeloofwaardige Thriller film, die meer aanvoelt als een promotiefilm voor de Shyamalan familie. En hoewel de setting origineel is en er af en toe sprake is van wat spanning, valt het geheel best wel tegen en ook het aantal doden in deze film, namelijk nul.

Is niet zo’n hele beste film. Dat kind was nog de beste acteur van iedereen. Niet verassend of bijzondere plotwendingen.

T , o en p?

Goeie film over een vader die zijn tienerdochter meeneemt naar een groot concert van een populaire popster. Spannend opgebouwd is dit een onderhoudende film van begin tot eind. De geloofwaardigheid komt vaak in gedrang, maar dit wordt goedgemaakt door de originele opzet. Josh Hartnett zet zowel een goeie als vermakelijke rol neer. Met gemak 3.5 sterren.

Begint met K eindigt op T

Leuk idee wel en ook goed uitgewerkt, vooral tijdens het optreden is het onderhoudend. Het acteerwerk is soms zo matig dat het lijkt alsof ze het erom doen, richting cult.

Heb me hier wel mee vermaakt, duurt misschien net iets te lang.

Totaal ongeloofwaardig allemaal