Horrorfilm Challenge

Ik doelde niet op jou kerel, meer de mensen die hoofdzakelijk en het hele jaar door horror kijken. Ik denk dat jij toch meer horror kijkt tijdens oktober en minder de rest van het jaar.

John Milton schreef:

(quote)

Ja, volgens mij vond hij deze te ziek. Overigens ben ik ook niet noodzakelijk een fan van torture porn hoor, integendeel. Maar ik vond deze film de moeite waard ondanks dat, niet dankzij dat

Voornamelijk door de sfeer en enscenering.

Maar het zou kunnen hoor, dat dat meer overeen komt. Ik denk dat we alledrie wel een flinke overlap hebben, ik denk niet dat mijn smaak en die van Woland heeel ver uit elkaar liggen, al kan hij cult vaak nog iets hoger waarderen dan ik. Heb mijn lijst trouwens weer bijgewerkt, al zeven nieuwe titels dankzij de challenge. Not bad! Daar moet toch ook genoeg van jouw gading bijzitten?

John Milton's Horror Top 100

Ik trok À l'Intérieur inderdaad niet zo goed, ik kan best wel wat gore hebben op momenten, maar dit ging verder dan ik hebben kon. Ik ben ook sowieso niet zo'n liefhebber van torture-achtige films, niet dat ik À l'Intérieur per se daaronder wil scharen, en ik zoek die dan ook niet echt op. Maar dit was wel een van de weinige films waar het mij echt wat te ver ging, Qua algemene filmsmaak en zeker qua horror zit ik zeker niet mijlenver van JM vandaan, en op horrorgebied ook niet van alex trouwens, volgens mij.

Ik snap je wel kerel, toch maar even laten weten dat ik voor de 20 films ga sowieso en dan kijk ik al meer dan mijn maandgemiddelde. De challenge vind ik een leuke combi met mijn oktober-horrormaand marathon en ik merk dat ik nu sneller films opzet die ik normaal niet zo snel zal kijken (als een Evil Dead etc.). Ik ben van veel genres thuis en ik heb nog steeds een lijst van over de 3600 films die ik mogelijk wil zien en dan ben ik nog lang niet klaar haha! In de normale weken is de zaterdag meestal mijn horror dag.

17. Havenhurst (2016) - 80 min - FTV
21-10-2017 - 34 punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/436000/436011.300.jpg?cb=1504344400

En dan blijkt er in New York een wolkenkrabber te staan waar je als ex-verslaafde terecht kan. Je kunt hem zelfs volledig ingericht. Wat je alleen niet moet doen is terugvallen in je oude gewoontes, want dan wordt je letterlijk en figuurlijk uit het appartement verwijderd. Alhoewel appartement, van de wereld verwijderd is beter gezegd.
Aardige film voor een luie Zaterdagochtend.

Murders in the Rue Morgue (1932)
Verenigde Staten
FTV, 61 minuten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/6000/6879.300.jpg?cb=1390773961

Tijd voor een oudje. Murders in the Rue Morgue is (eigenlijk alleen in naam) een Poe-verfilming uit begin jaren '30, waarin Bela Lugosi overtuigend schmierend de hoofdrol speelt als rondzwervende gekke wetenschapper. Het is best een redelijke film, met prima camerawerk en voor die tijd best wel inventieve shots. Er zit ook een vrij donkere martelscene in waar Doctor Mirakle een aan een kruis genagelde vrouw martelt. Maar toch wil het nergens echt pakkend worden. Het verhaal en de horroraspecten blijven een beetje vlak en tam, en ook de scenes waarin de aap voorkomt zijn nogal gedateerd. Veel van dit soort zaken heb ik ook in andere films uit die tijd beter gedaan zien worden (King Kong, Dracula, Vampyr,...), en het acteerwerk en de flauwe humor was overdreven, soms tegen het irritante aan. Redelijk vermaak voor een uurtje, veel meer ook niet. 3.0*

#48. Premature Burial (1962) - 81 minuten - FTV

http://www.classicmoviefavorites.com/wp-content/uploads/2015/04/The-Premature-Burial-01.jpg

Niet de beste Corman maar behoort wel tot zijn betere en meer sfeervolle werkjes. De mist is bij momenten wel wat overdreven, maar het lijkt er gewoon bij te horen en stoorde mij niet als dusdanig. Uiteraard denk je bij de rol van de panisch angstige Guy dat dit op het lijf was geschreven van Vincent Price, maar Ray Milland speelt het ook wel goed. Op bepaalde momenten moest ik denken aan The Fall of Usher. Sterke scène is zonder meer de nachtmerrie van Guy, die was echt wel heel creepy gedaan. Sympathie voor de acties van Guy naar het einde toe, ja en neen. Hij gedroeg zich eigenlijk al van in het begin als een egoïstische man met zijn obsessie voor de dood. Ook vond ik Emily zoals joolstein al aanhaalde te braaf en niet bitchy op geen enkel moment dacht ik dat ze uit was op Guy's fortuin. De sleutel ok was een bewijs maar ik vond het weinig overtuigend. Ze mocht Guy misschien hebben gemanipuleerd maar dat schilderij, de nachtmerrie, zijn ingerichte crypt daar had zij toch niets mee te maken. Ik vond de zus de bitch en het komt haar toch wel lekker uit dat zowel haar broer en Emily dood zijn op het einde. Niet dat ik moest rouwen om de dood van Guy,vond hem hoe dan ook een pestvent die toch een beetje teveel het recht in eigen handen begon te nemen.

MovieMind schreef:

(quote)

Mischien wat kortere recensies schrijven, dan heb je wat meer tijd over om films te kijken.

Dan nog heb ik weinig tijd. S' ochtends om 4:15 opstaan voor het werk en s' avonds pas rond 17:30 thuis komen sloopt je, en dan heb je echt geen zin meer in een film, geloof mij maar .

#17 - Nekromantik (1987)

FTV

West-Duitsland

Horror

75 minuten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2002.300.jpg?cb=1419457582

Recensie.

10. The Babysitter (2017) - FTV - 85 min.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/888000/888866.300.jpg?cb=1507961555

Een film die genoeg vermaakt en eigenlijk weinig fout doet. Helaas gebeurt er te weinig opzienbarends om lang te blijven hangen, vrees ik. De eerste paar minuten vond ik het zelfbewuste popiejopie gehalte al niet echt te harden. De overdreven foute popmuziek en de editing die vol zit met slowmo's en versnellingen zorgde ervoor dat mijn verwachtingen flink werden teruggeschroefd.

Maar dan maken we kennis met één van de leukste babysitters in het genre in de vorm van Bee (Samara Weaving). Waanzinnig sexy waarbij McG het er vaak ook omdoet met overduidelijke shots van haar achterwerk, en dan moet die lesbische scene nog komen. Maar aan de andere kant ook erg lief en betrokken samen met Cole (Judah Lewis). Goed geacteerd door beiden en de band tussen hun was echt wel overtuigend gebracht. Zonder deze twee zou de film een stuk minder te genieten zijn.

De verschillende verwijzingen naar andere films waren leuk, de humor wat minder. Nooit echt moeten lachen, al waren sommige scenes wel lekker luchtig. Maar zo'n donker jongetje die een leuk dansje doet vind ik nogal flauw. En de film kende veel meer van dit soort kinderachtige humor. De special effects waren wel oke, al had het nog wel iets bloederiger gemogen. Verwacht trouwens vooral geen spanning.

Het sterkste punt van The Babysitter vind ik eigenlijk de band tussen Bee en Cole. Het begint met een dikke klik, gevolgd door een clash, maar ook het einde laat weer zien dat ze stiekem om elkaar geven. Tussendoor zijn ook de scenes tussen Cole en Melanie best de moeite. Daardoor blijft er vooral een gevoel van 'lief horrortje' bij me achter. En of dat nou de bedoeling was weet ik niet. 3*

Geforceerde humor is altijd vervelend en die onderbroekenlol is inderdaad het laagste van het laagste. Ik vind moderne amerikaanse komedies onder die categorie vallen. En series waarbij je gelach op de achtergrond hoort zap ik altijd weg. Niets leuks aan, en snap er inderdaad niets van. Een serie als The Simpsons vond ik altijd erg geestig, zit ook wat zelfspot op Amerika in wat wel te waarderen valt. Het allerleukst vind ik Britse humor, past toch iets beter bij Nederlanders als Amerikaanse humor denk ik. Maar het liefste heb ik gewoon een normale film met mischien één luchtige scène en een grap in de vorm van dialoog. Het allergrapigste dat ik ooit heb gezien is mischien wel de 'Funny how?' scène uit Goodfellas: Goodfellas "Funny Guy" Scene - YouTube

11. Phantom of the Opera (1943) - FTV - 92 min.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/3000/3448.300.jpg?cb=1388425670

Ik denk Universal's slechtste horrorfilm, een verschrikkelijke zit. Ik heb deze klassieker erg lang laten liggen vanwege het onderwerp wat me niet ligt, maar aangezien hij in de Universal Horror box zit en het enige historische waarde heeft moest ik hem toch een keer bekijken. Het is ook de eerste verfilming die ik zie van het verhaal, en ook de laatste.

Ik heb een bloedhekel aan opera. Ik kan er nog steeds niet bij dat mensen hier naar kunnen luisteren, laat staan een verhaal kunnen volgen. De oubollige sfeer is ook een dingetje waar ik maar moeilijk mee kan omgaan. Nu is de film volledig in kleur te bewonderen, waardoor de mottenballenlucht van oude meubels de woonkamer in lijken te komen. De film zit zo vol met lelijke, kitscherige decors dat mijn ogen ervan prikte. Sfeervol, maar alleen voor de liefhebber.

The Phantom of the Opera bevat veel dingen, waarvan horror het minste is. Het gaat vooral om romantiek, gecombineerd met kinderachtige humor. Het spook is verliefd op Christine, evenals de met Zorro-snor beplakte Anatole en Daubert. Vooral die laatste twee zijn daardoor elkaars concurrent en lijken maar niet met elkaar door één deur te kunnen. Ook laten ze elkaar nooit uitpraten. Bij de derde keer rolde ik wederom van de bank van het lachen, maar werd al snel rechtop gebeukt door de luidruchtige operastemmen alsof ze met hun ballen tussen een bankschroef hingen.

Want er is véél opera, het beslaat misschien de helft van de film. Het enige pluspunt wat geluid betreft was de stem van Claude 'Invisible Man' Rains. Fijn om die weer te horen, acteert ook wel redelijk. Het spook is echter een slechte creatie met een wel erg pover masker. Er gaat geen enkele dreiging van uit. Er vallen een paar doden, maar ik heb geen druppie bloed gezien. Jammer dat alles offscreen gebeurt. Nee, dit was eigenlijk stiekem echt helemaal niks. 1.5*

#15 The Burning (1981)

Horror

91 minuten

FTV: 2 (Totaal 30 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/11000/11439.300.jpg?cb=1365256782

Viel toch wat tegen, deze slasher.

Een lange aanloop met veel bijna-confrontaties en weinig echt scary scènes. De killer houdt zich vooral afzijdig en wacht met losgaan tot het laatste halve uur. In het eerste uur is er wel steeds een goeie spanningsopbouw naar het moment van de confrontatie of de kill, maar dan...gebeurt er dus veelal niets.

Spannende momenten worden gevolgd door veel zomerkamp-jolijt. Het is de jolijt die het grootste deel van de film in beslag neemt. De spannende momenten die de film heus wel heeft, hebben door de grote portie kampvreugde relatief weinig impact. De balans slaat teveel door in het voordeel van spel en plezier. En dat getut duurt toch wel een klein uurtje. Gevolg is gebrek aan creepy sfeer. Het is steeds net iets te leuk. Het is een eerste uurtje met slechts enkele spannende momentjes en voor de rest niet veel. Geen verwennerij als het om horror gaat. De meeste horroractie zit in het laatste stuk, dat overigens goed kijkbaar is.

De killer en zijn kills zijn niet slecht. Visueel leuk en het fantasievolle moordwapen voegt iets extra's toe. Het zijn redelijke scènes die helaas net iets teveel worden gerekt waardoor de spanning niet continu houdbaar blijft en soms zelfs verdwijnt. De gore mag er zijn. Het gaat op die momenten op dat vlak even goed los.

Verder is er door de film heen nog wat aangenaam bloot te bewonderen en valt Holly Hunter in haar eerste rol absoluut niet op. Ze is non speaking en gaat niet bloot. En dat viel dus ook wat tegen.

18. The Darkness (2016) - 92 min - FTV
21-10-2017 - 36 punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/370000/370748.300.jpg?cb=1482596432

Behoorlijk wat bekende acteurs/actrices die meedoen in deze film. Tijdens een kampeertochtje in de Grand Canyon valt jongste zoon in een grot en neemt een aantal stenen mee naar huis. En met deze stenen ook een 5-tal geesten die vanaf dat moment het gezin gaat stalken..
Toen in de film op een gegeven ogenblik ook nog 2 dames kwamen om het huis geestvrij te krijgen, kreeg ik helemaal het idee, dat ik dit al eerder en vooral beter heb gezien ===> Poltergeist (de oude versie dan).

#32 Gwoemul (2006) - 119 minuten - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/37000/37558.300.jpg?cb=1367481200

Zag de trailer ooit eens en leek me toen wel interessant, zat er toevallig van de week aan te denken en wist me te herinneren dat het een horror was, leek me daarom wel geschikt voor deze challenge maar kon de titel niet meer voor de geest halen.

Ineens kwam hij voorbij in deze challenge, dankzij John Milton had ik de titel en kon ik hem dus alsnog zien.

Helaas vond ik er weinig aan en bleek het toch wat teleurstellend, had ik hem maar niet voorbij zien komen...

damn you John Milton, damn you!

#film 28

Dread (2009)

108 minuten

horror

FTV

https://2.bp.blogspot.com/_8lK2el5pnbU/SwVRO7JPAPI/AAAAAAAADvo/srrfcm0qS4E/s1600/dread+(1).jpg

"face the beast"

Clive barker stelt zelden teleur. hij is een horror master.Die soms niet zo goed is als maar wel in het rijtje past als S King, en Wes craven .

Dit is er wel een die beklijft, het duurt even voor dat je er in komt ,

Het tempo is niet hoog, en in het begin gebeurd er niet super veel ( denk je) en je komt er achter dat de nadruk ligt op psychologie .

Maar "no worries"dat word ruimschoots goed gemaakt op het intens heftige einde .

Het is een zeer goede opbouw naar de climax, dus het wat ( wat lijkt eenvoudig) rustige begin is de moeite waard.

sterk .

Haha, tuurlijk alexspyforever. Ik trakteer;)

12. Ghoul (2015)

Horror/Thriller

91 min

FTV

https://cdn.vivo.to/upload/2017/07/poster-ghoul-2015.jpg

En alweer een teleurstellend found footage film.

Het begint allemaal zo slecht nog niet. De crew die de locals in Oekraïne gaan interviewen over een verhaal dat er sprake is van kannibalisme.

De sfeer is dan best goed en ook de locatie was zeker niet verkeerd. Maar zoals de vele andere found footage films gebeurd er uiteindelijk vrijwel niks. De spanning was ver te zoeken, geen schrikmomenten, zwak verhaal, de film kwam maar gewoon niet opgang. Zonde, wat de locatie was perfect.

Helaas kan ik er niet meer dan een hele kleine 2,0* voor geven.

#16 The Recall (2017)

Horror / Sci-Fi / Thriller (imdb)

90 minuten

FTV 2 (Totaal: 32 punten)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/747000/747785.300.jpg?cb=1501869124https://

Na afloop zag ik de CV van de regisseur en daaruit blijkt dat ik ooit eens een film van de beste man heb gezien. Toen erg laag gewaardeerd en nu zelfs geen enkele herkenning meer bij die film. Echt geen idee meer. Het ging om Box of Shadows (2011) en ik denk dat toen de intrigerende verhaallijn en poster de triggers zijn geweest. Het is natuurlijk niet zaligmakend, maar soms is het gewoon verstandig om eerst de CV even door te nemen, alvorens je enthousiast op een film te storten.

De plotbeschrijving van deze productie over een invasie door buitenaardsen, klinkt nog wel ok. En ach, een aantal scènes waarin de aliens voorkomen zijn dat ook wel. Maar verder houdt het niet over. Het begint al bij de voorspelbare inleiding en zet zich daarna voort in elke gebeurtenis die daarop volgt.

Ja, de ontwikkeling van het verhaal is op voorhand in grote lijnen gemakkelijk uit te stippelen. Slechts een enkel detail is hier en daar nog niet helemaal uitgelijnd en daar moet je het in verrassend opzicht mee doen. Zo is de verklaring voor de aanwezigheid van de aliens aardig gevonden en enigszins opzienbarend.

De personages zijn niet interessant. Het is het gebruikelijke groepje vrienden, waarvan er één altijd nerdish is en een ander altijd stompzinnig en hanig gedrag vertoont. Uiteraard zijn er wat mooie maar inhoudsloze dames toegevoegd. En oh ja, Wesley Snipes doet ook mee in een toepasselijke niet-opwindende rol.

Redelijke effecten. Ruimteschepen, aliens en een stuk interieur van het ruimteschip zien er goed uit. Andere effecten zijn wat knullig en duidelijk nep.

De genreaanduiding sci-fi/thriller dekt de lading redelijk. Imdb voegt er nog de aanduiding horror aan toe. Die aanduiding is overdreven. Een jumpscaretje hier en een beetje bloed daar maken er in mijn ogen geen horror van.

#49. Das Cabinet des Dr. Caligari (1920) - 77 minuten - RW

https://s25.postimg.org/3z7rqiw3j/Cabinet_of_Dr._Caligari_The.jpg

Ik had nog eens zin in een silent en hoewel niet mijn favoriete stille film, vind ik het toch een heel belangrijke in de horrorgeschiedenis. De film loopt tegen de 100 aan en wordt gezien als de eerste full feature (langspeelfilm) in het horrorgenre. Ja er zijn er oudere met het horrorlabel zoals Student von Prag maar als we de impact bekijken van Das Cabinet, de figuren van Dr. Caligari en Cesare met de lugubere legende in het achterhoofd moet je stellen dat deze film zijn plaats verdient als mijlpalen en pioniers van de horrorcinema.

Het werd tijd om de gerestaureerde versie van de Friedrich-Wilhelm-Murnau Stiftung uitgegeven op blu ray/DVD door Eureka eens te bekijken. Nu dit was toch nog een veel betere ervaring dan mijn voorgaande kijkbeurten. Er is gewerkt met tinten, geel voor de dag en verlichte scènes en lichtblauw voor de donkere scènes. En dan is er nog dat salonkamertje van Jane in een roos tintje. Op de kermis was er op een bepaald ogenblik zo een leven dat ik zou zweren dat ik kleur zag. Ook opvallend is natuurlijk het Duitse expressionisme dat zich uit in het nogal vreemd ogende meubilair (hoge stoelen) en deuren die eerder op het luik van een kelder lijken als je ze opent. Sommige zullen het misschien kitsch vinden, maar dat decor met getekende achtergronden, huizen, straten, bruggen en bergen die van bordkarton leken gemaakt het was alsof ik een leuk prentenboek binnenstapte.

http://athenacinema.com/wp-content/uploads/2015/09/Caligari-2.jpg

Het verhaal op zich is naar hedendaagse normen simpel. het moet het vooral hebben van het expressionisme van zijn hoofdfiguren. Werner Krauss als Dr. Caligari met zijn hoed, brilletje, handschoenen en wandelstok hij is echt wat ze noemen een ouwe gluiperd. Zijn poulain de slaapwandelaar Cesare wordt gespeeld door Conrad Veidt die ook later nog van zich laat horen als Orlac en The Man Who Laughs (Gwynplain) is eveneens ideaal voor de rol. Met zijn ranke lijf en lange ledematen glijdt hij als een spichtig spook door de donkere straten.

http://s3.amazonaws.com/quietus_production/images/articles/1003/caligari20_1232120970.gif

Friedrich Feher speelt zeker verdienstelijk als Franzis de man die de kijker meeneemt in het verhaal en het mysterie van de moorden en vooral die op zijn vriend Alan (Hans Heinrich von Twardowski) wil ontrafelen. En dan is er nog de mooie Lil Dagover als Jane die de genegenheid wegdraagt van meer dan 1 man. Maar het is toch steeds uitkijken wanneer Dr. Caligari weer ten tonele verschijnt en letterlijk de show steelt met zijn uitdrukkingen en gebaren. Een echte dokter of een charlatan, dat mag de kijker zelf beslissen aan het eind met een twist...

https://hollywoodrevue.files.wordpress.com/2014/12/the-cabinet-of-dr-caligari.jpg

Over de twist wel er was namelijk onenigheid tussen de regisseur en de scriptschrijver. De schrijver wilde eigenlijk die twist niet denkend dat het de kijker uit 1920 te veel zou gaan verwarren. Uiteindelijk heeft men besloten om de twist te behouden hetgeen ook logischer was gezien het begin van de film. Een correcte beslissing waarvan later vele andere horrorfilms nog de vruchten van zouden plukken!

#14 Final Destination 2 (2003)

90 minuten

FTV

http://www.asset1.net/tv/pictures/1024/341/movie/final-destination-2-2003/Final-Destination-2-LB-1.jpg

Zeer vermakelijk vervolg op het sterke Final Destination.

Het is qua verhaal een beetje een herhalingsoefening van deel 1, maar dan met nieuwe death scenes. En daar is weinig op aan te merken. De cast is helaas stukken minder, al vond ik T.C. Carson wel leuk. Openingsscène, dit keer op de snelweg, is wederom erg sterk en spectaculair. De reeks aan deathscenes die daarop volgt zijn super vermakelijk. Wel allemaal een stuk meer over de top. In de eerste film had je bij de meeste nog redelijk een gevoel van 'dit is nog redelijk plausibel'. Dat gevoel heerst hier eigenlijk nooit. Neemt niet weg dat de deaths allemaal de moeite waard zijn om te zien.

Een wat cheesy vervolg waarin alles een beetje over de top gaat, en het allemaal nogal vergezocht wordt. Maar vermakelijk is het absoluut. Werkelijk waar geen seconde mee verveeld. Op naar deel 3.

3,5*

https://www.moviemeter.nl/images/cover/66000/66392.jpg?cb=1365165670

The Innkeepers (2011) - MovieMeter.nl
VS
horror/thriller
101minuten
FTV
34
22/10/2017

de derde film die ik zie van Ti West en wederom weet hij met "The Innkeepers" een sublime horrorfilm af te leveren, een spanning die heel traag opbouwt maar je geen moment los laat heeft je de perfecte horrorsfeer weer, een slowburner om U tegen te zeggen, sound en muziek zijn op de juiste moment aanwezig wat de spanning nog een niveau weet op te drijven tot je letterlijk de rilling onder je huid voelt kruipen, special effects zijn er niet maar de makeup van de geesten is ronduit pure klasse het weet perfect de angst op te wekken die je moet voelen bij een goeie horrorfilm, echt een top horrorfilm die voor mij een dikke 5* krijgt

#22 - Asylum (1972) - 88 minuten - FTV

https://static.rogerebert.com/uploads/movie/movie_poster/asylum-1972/large_k7E4wRxdXEXzAv9UIrRtvmcbJmR.jpg

Altijd leuk zo'n griezel-anthology. Geen echte uitschieter hier, al is het verhaal rondom patiënt nummer 4 (Herbert Lom) het leukst en patiënt nummer 3 (Charlotte Rampling) het minste.

1e verhaal is wel erg The Tell Tale Heart, maar met een geweldige finale en verhaal 2 het meest Brits en heeft Peter Cushing als geheimzinnige Mr. Smith.

(***)

#15 Exorcist II: The Heretic (1977) - FTV - 118 minuten- 2 punten (27 totaal)
https://gbhbl.files.wordpress.com/2015/09/the-exorcist-ii-locust.jpg
Ik was verbaasd om te zien dat dit vervolg op The Exorcist zoveel negatieve reacties krijgt. Zeker als je ziet dat de film is geregisseerd door een getalenteerd regisseur als John Boorman, Linda Blair en Max von Sydow terugkeren voor hun rollen, Richard Burton en James Earl Jones nieuwe rollen vertolken en de muziek is gemaakt door niemand minder dan Ennio Morricone.

Priester Lamont krijgt de opdracht van het Vaticaan om de dood van de Exorcist Merrin te onderzoeken. Regan is nu een tiener en ondergaat hypnose-therapie van haar psychiater. Lamont komt oog in oog te staan met de demon Pazuzu.

The Exorcist kwam in een tijd dat het atheïsme heerste en slaagde in het ambitieuze doel om ongelovige moderne mensen weer bang te maken voor duivels en demonen. In Exorcist II: The Heretic behandelt John Boorman het conflict tussen religie en wetenschap (dat er volgens sommige mensen is) door middel van de personages van de priester en de psychiater. Psychologie is echter haast ook een soort religie, want het is voor een heel groot deel slechts theoretisch en onbewezen. In vergelijking met de manier waarop psychologie in deze film gebracht wordt moet zelfs de meest fanatieke atheïst toch wel toegeven dat elke andere religie geloofwaardiger is.

Ik snap ergens de oorzaak wel van de negatieve reacties die de film heeft ontvangen. Als het origineel zo goed is dan schept dat verwachtingen voor een vervolg en waar iedereen verwachtte dat de film nog duisterder zou worden en nog schokkender, kiest John Boorman juist voor het tegenovergestelde. Hij wilde zich meer richten op positieve machten. Als je bekend bent met het werk van William Blatty (schrijver van de Exorcist-boeken) en zijn film The Ninth Configuration hebt gezien dan weet je dat Boorman's visie heel goed bij zijn werk past. Boorman negeert het door Blatty geschreven vervolg ook niet want dat werd pas in 1983 uitgebracht.

Bovendien verkent de film een aantal interessante ideeën, waaronder de reizen op de vleugels van de demon naar verre oorden. De flashbacks en visioenen waren bijzonder sfeervol en sterk in beeld gebracht. De effecten van de sprinkhanen zien er ongelofelijk goed uit en het was fijn om Von Sydow terug te zien als een jonge Merrin. Richard Burton vertolkt de rol van Lamont goed en de film wist je toch aan het scherm gekluisterd te houden.

Wat dan wel jammer was is dat het script nogal rommelig is. Er worden interessante zijwegen verkent, maar niet genoeg. Er had veel meer potentieel in dit vervolg gezeten en dat moet veel negativiteit opgeroept hebben. Zelf vond ik het afgeraffelde einde eigenlijk het enige echt storende aan de film (op de irritante afrikanenmuziek af en toe na dan). Een groot spektakel met een ontploffend huis en Pazuzu die een menselijke vorm aanneemt, wat tegen de hele semi-realistische logica van de rest van de film ingaat.

Er had zeker meer gezeten in dit vervolg en tippen aan zijn voorganger kan hij in de verste verte niet. Maar op zichzelf is het een vermakelijke film met interessante toevoegingen van John Boorman en een meesterlijke score van Ennio Morricone.

18 - Saw IV (2007)

RW

Verenigde Staten

Horror / Thriller

95 minuten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/42000/42857.300.jpg?cb=1363531678

Recensie.

#32 Tenemos la Carne (2016)

FTW - 80 minuten - Fantasy / Horror

2 punten – 22 oktober 2017 (32 films, 60 + 14 punten)

https://i.imgur.com/iZfRvlV.jpg

“There is no other way to respond to the senseless atrocities that scream to us from every newsstand. In a country ruled by violence, the artist cannot help it if his visions are mad, incomprehensible, and drenched in blood.” – Julio Chavezmontes

Tenemos la carne (We Are the Flesh) heeft momenteel een 4,7 op IMDb en een 2,8 op MovieMeter. Niet een film die ik doorgaans snel zou kijken dus, tenzij hij aangeraden wordt. En dat werd hij, We Are the Flesh prijkte op meerdere lijstjes met de beste horrorfilms van 2016. Dan is het op zijn minst een kijkbeurt waard, toch? Regisseur Emiliano Rocha Minter maakt met deze film zijn debuut, en het moet gezegd, de man is bepaald geen angsthaas. Wat een gewaagde eerste film.

Post-apocalyptische films, het is niet iedereens ding, maar mij blijven ze biologeren: de mens in overlevingsmodus, teruggebracht tot zijn essentie en meest basale instincten. Erg lieflijk is het doorgaans niet, maar fascinerend is het wel. We Are the Flesh is trippy, pervers, psychedelisch, confronterend, rauw, smerig, barbaars en lastig toegankelijk. Maar tegelijkertijd fascineert het toch, en is de film mooi geschoten. Vloeiend camerawerk en sfeervolle, versluierde kleuren. Maar wees gewaarschuwd: wie niet zit te wachten op close-ups van genitaliën, ongesimuleerde seks en gorigheid met menstruatiebloed, kan beter iets anders opzetten.

https://i.imgur.com/Jblg1cA.jpg

“The movie had to be an affirmation of life, in all the senses, without fear or judgement, reaching some point between the terrible and the strange, a return to a moment where there aren’t so many moral questions. A portrait of human beings, their violence, sexuality, their comedy”, verkondigde de regisseur in een interview. Sex, dood en wedergeboorte zijn er sowieso makkelijk in te zien. Minter gaf tevens aan tijdens de conceptie van deze film o.a. de filosoof Georges Bataille te hebben gelezen, wiens werk doordrenkt schijnt te zijn (ik heb hem niet gelezen) met de thema’s van de dood, het buitenzinnige en de innerlijke ervaring.

Ik zal Tenemos la carne niet snel nog een keer opzetten, en ben blij dat ik hem niet blind erin heb geknald voor een horroravondje met Miss John Milton. Dan had ik vast het een en ander te horen gekregen. Tegelijkertijd kon ik mijn ogen ook niet van het scherm houden, en blijft de vraag wat een en ander nu betekent, wél door het hoofd spoken. Emiliano Rocha Minter lijkt absoluut een kunstenaar met een intellectuele visie, en volgens mij is dit een uitstekende film voor academische analyse. De trailer geeft een aardig idee van wat je kunt verwachten. Losstaand van of je iets ‘leuk’ vindt of niet, mag cinema best prikkelen, je grenzen overschrijden, en je met verbazing en walging achterlaten in een staat van gefascineerde verwarring. We Are The Flesh slaagt daar volkomen in.

4*

15. Stir of Echoes (1999) - RW - 99m - Horror (IMDb) (Totaal: 13 FTV & 2 RW)https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/133.300.jpg

Destijds in de bios gezien en ik kon me het einde niet meer herinneren. Blijft een prima film, de opbouw is niet heel bijzonder ondanks het tamelijk originele verhaal (een man wordt onder hypnose gebracht waarna hij nachtmerries krijgt en beelden ziet), maar naarmate het vordert wordt de film beter en beter. De 3,5* blijft staan.

#33 Leatherface (2017)

FTW - 90 minuten - Horror / Thriller

2 punten – 21 oktober 2017 (33 films, 62 + 14 punten)

http://www.ihorrordb.com/assets/uploads/images/leatherface5.jpg.jpg

Het is alweer bijna 2 maanden geleden dat regisseur Tobe Hooper, de man gaf ons horrorklassiekers als The Texas Chainsaw Massacre en Poltergeist gaf, overleed. Leatherface is de laatste film die hij produceerde. Het regisseursduo Alexandre Bustillo en Julien Maury leverde eerder werken als À l'Intérieur (2007) en Livide (2011) af, en de heren maken met deze prequel hun Engelstalige speelfilmdebuut, waarbij zij op handige wijze Bulgarije dienst laten doen als Texas. Als ik het niet had geweten was het me niet opgevallen.

Stiekem vond ik de eerdere remake The Texas Chainsaw Massacre (2003) wel vermakelijk, en ik had ook goede hoop voor deze. Helaas komt de film nooit echt in ‘het sfeertje’, het voelt niet helemaal als Texas Chainsaw Massacre. De acteurs zijn niet slecht, maar de karakters zijn nogal dun. Ik was wel gecharmeerd van Vanessa Grasse in de rol van Lizzy, die naast deze film schittert in hoogstandjes als Roboshark en It Came from the Desert. De film zelf, al heb ik me zeker niet verveeld, ben ik nu ik dit de volgende ochtend schrijf al praktisch weer vergeten. Geen veelbelovend teken.

3*

--------------------------------------------------------------------------------------

#34 Better Watch Out (2016)

FTW – 85 minuten - Comedy, Horror, Thriller

2 punten – 21 oktober 2017 (34 films, 64 + 14 punten)

http://cdn.bloody-disgusting.com/wp-content/uploads/2017/06/BetterWatchOut-1.jpg

“Halloween starts earlier and earlier, just like Christmas.” - Robert Englund

Hoe minder je weet van de film, hoe beter. Zelfs de foto’s op de IMDb pagina van de film geven al plotwendingen weg, dus ik raad aan om er net als ik blanco in te gaan. Geen trailer, geen reviews, niets. Ik houd het derhalve kort, en volsta met te zeggen dat ik verrast was waar de film heen ging, en genoten heb van weer eens een origineel R-rated werkje. Echt eng is het misschien niet, en ook de gore hounds zullen wellicht niet helemaal aan hun trekken komen, maar de film heeft op andere vlakken genoeg te bieden. Levi Miller en Olivia DeJonge deden het bijzonder leuk in de hoofdrollen.

3,5*

------------------------------------------------------------------------------------------------------

#35 Bakjwi (2009)

FTW – 145 minuten (Director's cut) - Horror / Drama

2 punten – 22 oktober 2017 (35 films, 66 + 14 punten)

http://directorsnotes.com/wp-content/uploads/2009/12/thirst_03.jpg

“In my opinion, all relationships between people have some sort of violence, and it is central.” Chan-wook Park

Een 4.1, dat is het gemiddelde van de vijf Chan-wook Park films die ik tot nu toe gezien heb. Best bijzonder dus, dat ik nog niet als een gek al zijn films ben gaan kijken. Maar die neiging heb ik nooit gehad. Je weet dat je wat bijzonders krijgt, en geen hap-slik-weg filmpje dat hij eventjes in elkaar heeft geflanst. Ook Thirst bleek geen uitzondering. Een horrorfilm doordrenkt met passie, die op Cannes in 2009 de juryprijs won. En net als zijn andere films, ziet ook Bakjwi er weer erg mooi uit. Het is een fijne wetenschap, dat er nog een aantal Parks op me wachten om te ontdekken.

Priester Sang-hyeon (Kang-ho Song uit o.a. The Host en Sympathy for Mr. Vengeance) wordt door een mislukt experiment besmet met vampirisme, waarna zijn leven ingrijpend verandert. Eerder deze maand keek ik voor de horrorchallenge al Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles (1994) en Dracula: Pages from a Virgin's Diary (2002). Zo origineel als die laatste film van Guy Maddin is Parks film wellicht niet (zijn film is een balletadaptatie van Bram Stoker's klassieke gothic novel), maar het is allesbehalve een standaard vampierenverhaaltje. Losjes gebaseerd op Thérèse Raquin van Émile Zola, een verhaal over lust, waanzin en vernietiging, aangewakkerd door hevige passie, is de tienergloed van Twilight hier ver te zoeken. Gelukkig maar.

Park stopt er naast de nodige diepgang omtrent thema’s als deugd en sterfelijkheid, ook de nodige bizarre humor en erotiek in. Ok-bin Kim, die de rol van Young-eun speelt, is een mooie vrouw, en de film bevat een aantal stomende scènes. Toch haalt de film voor mij niet het hoge niveau van Parks andere werk dat ik eerder zag, zoals de wraak-trilogie, Stoker en The Handmaiden. Daarvoor zakte het zo nu en dan toch net teveel in. Maar dan nog was het absoluut de moeite waard.

3,5

#33 The Invitation (2015) - 100 minuten - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/99000/99774.300.jpg?cb=1484597072

Vond het op zich wel een aardig filmpje met een goede sfeer, maar als je de inleiding hebt gelezen dan weet je al een beetje wat je te wachten staat en het einde viel wat tegen waardoor het toch wat afbreuk doet aan de film. Aardig tussendoortje, maar niet bijzonder.

#18 28 Days Later... (2002) - FTV

http://horror.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2016/05/28-days-later-2002-image-3.jpg

Uit het plot kon ik al halen dat dit niet een film is waar ik normaliter voor zou kiezen, maar zo af en toe is het gewoon leuk om een film als deze mee te pakken. Heb me er uiteindelijk ook prima mee vermaakt al was het niet erg sterk allemaal. De film bevat een aantal toffe scenes en dat de film van Britse bodem komt geeft het ook een herkenbaar tintje, meest gebruikte woorden zouden wel eens 'fucking' en 'cunt' kunnen zijn. Hier en daar zat er ook nog wat (zwarte) humor door de film heen. Krappe 3,5*