Saw IV (2007)

Slappe hap. Op allerlei manieren wringt men zich in bochten om de verhaallijnen voort te zetten en dat werkt voor geen meter. Zeker niet als dat alles ook nog eens in de blender is gestopt om vervolgens alles a-chronologisch neer te zetten. Wat overblijft is een verknipte, uitermate chaotische film die nergens verrast, nooit spannend wordt en eigenlijk gewoonweg helemaal nergens over gaat. Vul daar de inspiratieloze slashes (nou vooruit, diegene waarbij twee mannen aan het kettingwerktuig vast zitten is nog wel aardig gevonden), de matige cast en futloze cinematografie toe en er blijft bijzonder weinig over waar deze Saw productie nog enigszins op leunt: 1,5*

Aardig 4e deel, alleen zeker niet zo goed als de vorige delen.

Jammer van de vele flashbacks in de film waardoor het verhaal een beetje wazig word en niet helemaal meer goed te volgen is.

acteerwerk was wel prima, en ook zeker een paar leuke kills.

Al met al heb ik me hier weer zeker goed mee vermaakt.

Snel ook maar weer is het 5e deeltje opzetten.

3,0*

Ik was al een keer eerder begonnen aan Saw IV, maar ik kwam steeds niet door het begin heen (ik ben niet echt een horrorliefhebber), en alweer wilde ik stoppen, maar ik heb uiteindelijk toch doorgekeken en daar heb ik geen spijt van! Ik ben niet heel dol op de horrorelementen, maar het verhaal vond ik best wel tof. Vooral dat je Jigsaw weer een beetje meer leert kennen. En uiteindelijk eindigde deze film ook weer in een verrassing en een beetje zoals in Saw I.

Opnieuw een vermakelijk deel, maar soms kan het wat verwarrend zijn. Het is best om de vorige delen gezien te hebben.

De openingsscène is de moeite waard als je van horror houdt.

Saw IV vind ik een niet zo goede film.

Ik merk een verandering in de Saw serie. De eerste Saw film was een spannende psychologische thriller met een paar sterke gruwelijke scènes. In de Saw 2 en 3 werden die scènes alleen maar gruwelijker. En tegelijkertijd bleven de films spannend. In saw 4 doen de filmmakers er nog een schepje boven op wat betreft de gruwelijke scènes. Maar de spanning in Saw 4 is zo goed als weg. Saw 4 moet het bijna alleen maar hebben van de gruwelijke scènes. En hoewel die scènes best wel sterk zijn. Vind ik het jammer dat deze Saw film het voor het grootse deel alleen van die scènes moet hebben.

De filmmakers wilden zo nodig na Saw 3 nog een vervolg maken. Was eigenlijk wat mij betreft totaal niet nodig geweest. Het einde van Saw 3 met Jigsaw dood vond ik een goed einde van de reeks. Maar de filmmakers willen de boel zonodig uitmelken. De filmmakers komen met een uiterst complex verhaal aanzetten. Het einde van deze film is verassend. Hoffman blijkt de andere helper van Jigsaw te zijn. Saw 4 blijkt zich gelijktijdig met Saw 3 af te spelen. Op zich allemaal sterk gevonden. Alleen word het allemaal wat rommelig gebracht. Ik vind dat het in deze film allemaal wat te snel gaat. Ik snapte de clou niet meteen aan het einde van de film. Na wat informatie op internet te hebben opgezocht snap ik het wel. Het is allemaal sterk bedacht. Maar het is niet de bedoeling dat je pas erachter komt dat het sterk bedacht is na speurwerk op internet. De film faalt in het goed uitteleggen van het plot.

Deze film is erg rommelig. Zo zien we een scene met Luitenant Rigg. Dan zien we weer een scene met agenten Perez en Strahm en dan krijgen we plots even snel een flashback. De film komt op mij ontzettend chaotisch over. Er word van hak op de tak gesprongen. Wat de film nog wat chaotischer maakt is een erg vervelende hyper montage. Ik zie niet in waar die Irritante flitsende montage voor nodig is. Ik vind het hartstikke irritant en het voegt niks toe aan de film. Door die rommeligheid is de spanning ook meteen weg. Waar ik me in de vorige Saw films kon inleven met de personages is dat in deze film niet.

Deze film moet het dus vooral hebben van de gruwelijke scènes. Wat deze film ook interessant maakt zijn de flashbacks over Jigsaw. Je krijgt in de flashbacks te zien hoe hij zo geworden is. En je krijgt ook de eerste val van Jigsaw te zien. Erg interessant vond ik de achtergrond informatie die over Jigsaw gegeven werd.

Het acteerwerk in deze film is op zich wel goed. Tobin Bell als Jigsaw acteert erg goed. Bell zet een goede schurk neer. Lyriq Bent als luitenant Rigg vond ik ook wel goed acteren. Hij weet de emoties die zijn personage doormaakt goed te vertolken. Ook de rest van het acteerwerk is op zich wel goed. Al is het acteerwerk ook weer niet hoogstaand te noemen. Maar de rest van de cast acteert wel naar behoren. De muziek die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik niet zo goed. De muziek zorgt nu niet bepaald voor meer sfeer en spanning.

Al met al vind ik Saw 4 een niet zo goede film. Het verhaal is in principe wel goed verzonnen. Alleen word het verhaal te rommelig verteld. Ik vond de film chaotisch overkomen en de film was niet spannend. Niet alles aan deze film is slecht. De gruwelijke scènes en de flashbacks over Jigsaw maken deze film nog wel de moeite waard. Maar deze film kon een heel stuk beter.

2 sterren voor deze film.

Het piept en en het kraakt in de wereld waar Jigsaw de gemoederen bezighoudt. Nog altijd grauw, bleek en aangevreten met personages die zich bijna altijd in kleine ruimtes bevinden en/of een camera dicht op de huid hebben, maar het komt minder uit de verf dan in vorige delen. Eentje die steeds op het punt staat te bezwijken onder z'n eigen verhaaldruk.

Best knap om ondanks al het voorgaande toch nog met een, in zekere zin, coherent plot op de proppen te komen, maar hoe meer je moet c.q. gaat vertellen en in hoe meer bochten je je moet wringen om dat te doen, hoe meer de horror daar onder te lijden heeft. Bovendien is er ergens onderweg een tipping point, waar al dat gepuzzel je onverschillig laat.

Dat heb ik sowieso al met Kramers achtergrond en dergelijke, het personage is nu letterlijk en figuurlijk kapot geschreven. De vallen blijven een smakelijk onderdeel, zo zitten er weer een paar leuke vondsten tussen. Het is alleen jammer dat Bousman daar wat te weinig tijd insteekt. Zo voelt de film in elke vezel als een haastklus waar impact ver te zoeken is.

het goorste deel voor mij. Dat geswitch tussen scenes die in elkaar overlopen vind ik zelf wel bijzonder irritant, bij de hair trap bijvoorbeeld tussendoor dat politiegeneuzel.

Na herziening toch maar een halfje erbij. Vind met name de twist op het eind mooi, wanneer je erachter komt dat deel 4 simultaan loopt met deel 3. Daarnaast is dit het eerste deel waarin Hoffman een belangrijke rol speelt, en hij is toch wel een van mijn favoriete Jigsaw's.

Wist dat ik nog wat vergeten was in de comment hierboven... en wel de "Save Them" scene, waarin Jill een miskraam krijgt door toedoen van Cecil. Fantastische scene begeleid met prachtige muziek. Sowieso alle scènes waarin we meer te weten kwamen over John's motieven waren allen een verademing.

weer een leuk vervolg.heb me weer prima vermaakt.

Matig vervolg op de eerste 3 zeker niet slechte delen.

Opnieuw zie je hier weer hoe Jigsaw opengesneden wordt .

Het verhaal wordt ook wazig door de vele flashbacks, en de boobytraps zijn weerzinwekkend.
Vooral het stuk waarbij de vrouw aan haar haar getrokken wordt of het stuk dat de man niet mag bewegen of anders gebeurd er iets..., moet je zelf maar kijken

Niet al te beroerd maar het begint slechter te worden vanaf hier.

Ik ben ter voorbereiding op Jigsaw de hele reeks opnieuw aan het kijken. Ik let nu vooral op hoe het verhaal loopt want ik kan me goed herinneren dat ik het op een gegeven moment niet meer begreep.
Deze film vond ik nog steeds net zo tof als de vorige drie delen maar bij deze was wel het moment dat je goed moest blijven opletten want hier kan je de kluts zo kwijtraken en dat hadden ze kunnen voorkomen door het begin pas aan het einde te laten zien. In deze film komen zowel een aantal oude als nieuwe personages aan het bod die belangrijk zijn voor het verhaal, in de vorige delen waren het maar een paar waardoor het verhaal makkelijker te volgen was. Wat ik steeds goed vind aan alle films is dat ze precies laten zien hoe en wat er met een personage gebeurd is die niet meteen dood gaat in de film en meestal zie je dat weer terug in het opvolgende deel. Ik verwacht dus dat we in deel 5 gaan zien wat er met de mannelijk fbi agent gebeurd is. Het enigste minpuntje vind ik dat Hoffman er betrokken bij raakt terwijl er geen reden voor is. Amanda werd uitgekozen omdat zij het spel heeft overleeft, maar misschien is zoiets ook bij hem het geval, ik hoop dat we dat zullen zien in deel 5.

En we gaan weer lekker verder met de Saw reeks en dit is de derde en tevens laatste Re-watch die ik nog moest doen op deze serie maar, deeltje vier viel me vies tegen. Het hele concept staat me persoonlijk niet meer aan, en hoewel ik die vele delen telkens uitroep tot mijn ‘beste’ horror saga viel deze me toch wel echt vies tegen en gaat de kwaliteit van de eerste drie delen ver onderuit.. Misschien had Darren Lynn Bousman het beter kunnen laten bij een trilogie dan de serie zo uit te melken, John is overleden in deel drie en laat dat zo. Maar wat dan wel weer aanslaat, en dat vind ik ook heel leuk is het feit dat het verhaal nu wel gaat kloppen want John wou graag hebben dat het na zijn dood nog gehanteerd werd. Toch geinig om zo’n vervolg te maken alleen is de film wel erg soft.

Toch is dit filmpje wel educatief voor de vervolgen die komen. Zo komen we er makkelijk en snel achter wie Jigsaw gaat opvolgen maar ook komen we er achter hoe Jigsaw zijn achtergrond is, waarom is hij aan het moorden geslagen en wat is het motief van zijn denk wijze? Ook brengt deze film natuurlijk weer een ‘slachteroffer’ met zich mee en dat is dit keer Lyriq Bent. De SWAT leider die maar geen genoegen er mee kan nemen wat Jigsaw heeft gedaan en dat zijn waardige collega vast zat in de handen van Jigsaw. Toen hij mee genomen werd heeft hij dus niet duidelijk naar bandjes zitten luisteren wat helaas niemand lukt en faalt ook dit keer weer op het eind.

Lt. Rigg krijgt duidelijk de aanwijzing om niet zomaar de deuren in te rennen waar het geen veilig gebied is, hij word op de proef gesteld door de ‘nieuwe’ Jigsaw en komt bij allerlei deuren terecht in de weg om Eric Matthews weer te vinden die nog altijd vermist en ontvoerd is door Jigsaw.

Rigg komt allerlei personen tegen die in het verleden kwade dingen gedaan hebben een vrouw die zich bezig hield met waarschijnlijk kinderporno of pedofilie en daarna komen we bij een dikke man aan die verschillende vrouwen verkracht heeft en dit op beeld materiaal heeft gezet, de echt uitdaging van Rigg is het punt waar zijn nieuwsgierigheid zich heen brengt, dit toch in de zin van: open je alle deuren naar nieuwsgierigheid of laat je het wezen voor wat het is? Een mooi voorbeeld van deze nieuwsgierigheid is het punt waarbij het masker bij zijn eerste slachtoffer af haalt die er voor zorgt dat de machine begint te werken. Als hij dit niet had gedaan wat deze vrouw ook nooit overleden / gemarteld. Het tweede slachtoffer en voor mij is dit de man is het punt waar hij de verkrachtingskamer binnen loopt: ga nooit onveilige ruimtes in Rigg! En dan natuurlijk de finale waar Rigg de kamer in rent waar Eric Matthews zich bevind maar dit juist niet moest doen. Als hij dit niet deed en zo de tijd af liet lopen gingen de heren vrij uit: nu is Eric Matthews door omdat zijn hoofd geïmplodeerd is met twee ijsrotsen, Rigg is beschoten door Eric en de advocaat van Jigsaw is doodgeschoten door Rigg een groot drama dus. En als finale natuurlijk het gezicht van de nieuwe Jigsaw: Lt. Mark Hoffman.

Tobin Bell blijft voor mij de uitstekende Jigsaw en ik kan altijd genieten van zijn acteerwerk. Toch heeft dit vierde deel mij niet goed gedaan en vind ik de serie steeds verder uitgemolken. Toch in het algemeen redelijk vermaakt alleen is het niet meer bijzonder.

2.5*

De Saw-franchise begon bijzonder sterk met een waanzinnig goede eerste film en zeker geen beroerde vervolgen, maar deze vierde Saw is wel erg rommelig en probeert zoveel verhaallijnen aan elkaar te knopen dat ik het overzicht wel kwijt ben geraakt. Uiteindelijk loopt het verhaal gelijk aan dat van Saw 3, wat wel weer een toffe vondst voor de kijker is. Spijtig dat John Kramer dood is, dat hadden ze van mij wel een paar films nog mogen uitstellen. Veel nut heeft zijn dood ook niet, want je krijgt constant flashbacks en andere zijwegen met hem te zien. Er zitten wel weer een paar ongemakkelijke traps in, waaronder eentje met een messenset die naar voren gedrukt moet worden of de twee mannen waarbij er een niet kan zien en de ander niet kan spreken. Op dat gebied blijft de reeks wel constant origineel en sterk. Wat ik wel steeds meer begin te missen is het opbouwen van een ongemakkelijke spanning, omdat je hier nogal snel het eindresultaat steeds te zien krijgt. De films zijn misschien wat goorder geworden, maar qua inhoud blijven ze ver achter van het origineel dat echt een horrorklassieker is geworden.

Verlaging met 0,5* naar 3*

Deel 4 wist me meer te vermaken dan deel 3. Net als Ajax&Litmanen1 vond ik het wel erg rommelig en één iets snapte ik totaal niet? Wellicht kan iemand me het uitleggen?

Die FBI-detective Strahm: in het begin is er sectie op Jigsaws lichaam, waarbij je Hoffman en Strahm ziet. Hij ondervraagt ook de ex van Jigsaw. Maar op het einde zie je Strahm de kamer binnenvallen met daarin wéér het lichaam van Jigsaw en daar schiet hij Jeff uit het vorige deel dood????

Snapte er de ballen niet van.

Dit deel vind ik tot zover het minste deel van de Saw reeks. De spanning en de sfeer van vooral het eerste deel is hier wat zoek. En de scenes zijn heel rommelig en volgen elkaar heel snel op, waardoor je nooit het desolate gevoel van de slachtoffers uit eerdere delen meer voelt. Wel leuk dat het achtergrondverhaal van John kramer uit de doeken wordt gedaan. En de films worden almaar goorder, vooral die operatie aan het begin van de film.

Ik vond deel 1 al niet best, deel 2 nog slechter, deel 3 nog slechter, en dit deel nóg slechter! Waarom kijk je dan, hoor ik jullie vragen. Nou, omdat mijn dochter deze films wilde zien en vroeg of ik met haar wil meekijken. Dit betekent ook dat ik nog een paar delen te gaan heb, die zullen we binnenkort wel gaan kijken. De plottwists aan het einde van iedere film worden steeds vreemder en onbegrijpelijker, mocht het 'verhaal' überhaupt al enige waarde hebben. Het gaat in deze films vooral om de mate van walgelijkheid van de vallen, en de mensheid vindt het blijkbaar leuk om hiernaar te kijken. Het vreemde is dat ik het ook niet eens heel erg vind om naar te kijken, de films houden op één of andere manier mijn aandacht wel vast. Op naar deel 5, en als de dalende lijn zicht voortzet, zal ik die waarschijnlijk 1.5* geven.

Regisseur Darren Lynn Bousman keert terug voor een vierde vervolg. Jigsaw (Tobin Bell) en zijn hulpje Amanda ging aan het einde van Saw 3 dood, maar in John ‘Jigsaw’ Kramers maag wordt een cassettebandje gevonden met...een eerste opdracht erop.. Ondanks dat de opening flink bloederig was vond ik het niet echt mooi uitzien. Verder komt er in het kort op neer dat SWAT-leider Rigg van locatie naar locatie moet op zoek naar twee collega's. En daarnaast wordt er heel wat tijd uitgetrokken voor Jigsaws back story, en dan vooral voor de relatie met zijn vrouw Jill. Uiteraard zijn er weer de sequenties met ingenieuze foltertuigen en deze zijn gelukkig nog steeds zeer goed te noemen! Veel verrassingen waren er niet maar de film was nog wel aardig goed!

Waar Saw begon als een psychologische thriller is het hier meer een whodunnit à la Scream. Wie zit er achter het masker ofwel wie is Jigsaw deze keer. Maar dan uiteraard met meer gore en een stuk intelligenter plot dan Scream. Niet met beter acteerwerk overigens, dat dan weer niet.

Al met al doet deze niet heel veel onder voor 2 en 3. Het stramien is inmiddels bekend en wordt weer prima uitgevoerd. Klein nadeel dat aan Saw blijft kleven - en hier nog iets erger is dan in de voorgaande delen - zijn de platte personages. Is op zich geen ramp, alleen het jammere vind ik altijd dat het iets doet met de spanning, in negatieve zin. Als er geen moeite wordt gedaan een band te bouwen tussen kijker en personages, boeit het je weinig wie er doodgaat en dat is funest voor de spanning.

De spelletjes zijn weer leuk bedacht en de ontknoping is vrij ingenieus. Zo complex zelfs dat je echt goed moet opletten om het nog te volgen, ook qua tijdlijnen. Vind ik niet per se een vooruitgang, de eenvoud was ook wel een beetje de kracht van (vooral de eerste) Saw.

Nogmaals een verhoging qua beoordeling voor een Saw-film, ik zal vast niet goed hebben opgelet toen ik voor het eerst door de reeks ging. Regisseur Darren Lynn Bousman weet wel raad met een grimmige horrorfilm en zo kent ook dit vierde deel een aantal gemene vallen en noemenswaardige griezelmomenten. Het is echter beduidend braver in vergelijking met de voorganger en de focus naar een goed uitgedacht verhaal verdwijnt per film steeds meer. Het ontbreekt hier vooral aan een echt grootse of spectaculaire finale, het voelt allemaal toch een beetje ongeïnteresseerd aan en met een zekere mate van gemakzucht. Competent en vermakelijk geregisseerd dus, maar kan het niet halen bij het niveau van de voorgangers.