- Home
- Filmforum
- Gebruikers - Filmgames
- Horrorfilm Challenge
Horrorfilm Challenge
John Milton
-
- 24229 berichten
- 13394 stemmen
Bedankt voor de tip, U96. Had er nog nooit van gehoord, maar Baetens tot nu toe altijd de moeite waarde gevonden. En het ziet er prima moet, moet ik zeggen.
baspls
-
- 4118 berichten
- 1673 stemmen
#23 The Love Witch (2016) - FTV - 120 minuten- 2 punten (43 totaal)
https://kultguyskeep.files.wordpress.com/2017/03/the-love-witch_10.jpg
Als je The Love Witch opzet twijfel je regelmatig waar je nu naar aan het kijken bent. Bij vlagen waan je je in een expoitatiehorror uit de jaren '60 '70. De film verteld het verhaal van de moderne heks Elaine die met liefdesdrankjes mannen verlijdt waarna ze aan een noodlottig einde komen...
Je geloofd je ogen niet. Zelfs in de casting is de film een soort eerbetoon aan de jaren '60/'70. Samantha Robinson lijkt een soort mix van Barbara Steele en Edwige Fenech en Gian Keys doet dan weer denken aan de Gary Grant achtige held-figuur.
Audiovisueel hebben we hier te maken met een modern meesterwerk. Cinematografisch veel invloeden van Alfred Hitchcock's beeldtaal en het kleurgebruik en de effectjes van Mario Bava. Qua stijl en stilering ook duidelijk invloeden van de Giallo, Hammer-Horror en de Roger Corman-films. Het kleurgebruik is sprekend technicolor, nog beter gedaan als Quentin Tarantino's pogingen dat te simuleren. De muziek van Anna Biller zelf was op en top Italiaans, heerlijk. Al heeft ze wel La ragione, il cuore, l'amore wel gejat van Ennio Morricone.
Dat is echter mijn lofzang ophoud. Want net als vaak bij Tarantino gaat de retro-look gepaard met droge humor en over-the-top situaties en dat vind ik altijd zo jammer. Ook erg jammer is dat ze de film niet echt in de 70s laten afspelen, in de achtergrond staan moderne politieauto's en er zijn gewoon smartphones. Dat haalt je een beetje uit het escapisme van de film.
Het meest storende aan de film was toch wel de continu aanwezige feministische boodschap. De dialogen waren vaak gewoon lachwekkend en tijdens het kijken van de film dacht ik nog dat de filmmakers de draak stoken met feministen door de meest bizarre feministische leuzen (het tampon gedoe...) uit de mond van een moordzuchtige heks te laten komen. Anna Biller zegt echter dat ze het heel serieus bedoeld en de film ook geen parodie is maar een serieuze aanklacht. Nogal naïef vind ik, net als het hypocriete hoofdpersonage van de film. Ik moest dan ook glimlachen toen onze moderne Gary Grant "What would you know about love?" tegen haar zei, want dat mens bleef maar doordraven over liefde, maar niets in deze film heeft ook maar iets met liefde te maken.
Ook typisch trouwens om de Hitchcock/Giallo/Expoitatie-sfeer gecombineerd te zien met feminisme. De filmmakers waar Anna Biller zich door heeft laten inspireren waren namelijk alles behalve feministisch. Onlangs bij Eye Amsterdam hadden ze Dario Argento te gast en een vrouw prijsde hem om zijn feministische personages waarop de meastro natuurlijk nogal moest lachen, want over het onderwerp zei hei ooit; If they have a good face or figure I would much prefer to watch them being murdered than an ugly girl or man. En toen Brian De Palma voor vrouwenhater werd uitgemaakt omdat zijn films vrouwonvriendelijk zouden zijn was zijn reactie Body Double, een film waarin een vrouw met een gigantische drilboor wordt vermoord... Wat een heerlijke tijd was dat toch zonder al die politieke correctheid.
Visueel dus zeker de moeite waard, alleen jammer van de droge dialogen en al dat feministische gedoe waardoor de film niet echt een ontsnapping aan het heden is. Ook had het occultisme wat mij betreft wat mysterieuzer gemogen en niet zo plat. 2 uur was voor mij toch net een uurtje te lang.
Qua 60s exploitatie-horror ook wel een aanrader voor jou alexspyforever, al zou ik je de humor en feministische moraal willen besparen.
baspls
-
- 4118 berichten
- 1673 stemmen
#24 El Espinazo del Diablo (2001) - FTV - 120 minuten- 2 punten (45 totaal)
http://www.leelibros.com/biblioteca/files/images/El_Espinazo_Del_Diablo.jpg
Ik had zo mijn verwachtingen van El Espinazo del Diablo door de hoge beoordelingen en het feit dat ik Pan's Labyrinth van Guillermo del Toro erg sterk vond. Ondanks dat het jongetje behoorlijk creepy was, is de film ook niet echt een horror-film maar eerder een tragisch drama met wat out-of-place bovennatuurlijke elementen.
Tijdens de Spaanse burgeroorlog wordt een jongetje achtergelaten bij een weeshuis. S'nachts komt hij erachter dat het er spookt.
Slecht is de film opzich niet. Het acteerwerk was wel aardig en het is best een leuk jeugddrama met wat sfeervolle scènes die een wellicht door Suspiria en The Innocents zijn beïnvloed. Toch was het wat mij betreft wat te lang allemaal. En de backstory was vrij voorspelbaar en ook niet zo interessant eigenlijk. Uiteindelijk leek het meer een soort western, al was het alleenal door de Spaanse setting die aan Spaghetti Westerns doet denken.
Aardig filmpje, maar toch een beetje teleurstellend gezien de status.
wendyvortex
-
- 5196 berichten
- 7271 stemmen
#30 - Island of Terror (1966) - 89 minuten - RW
Één van mijn jaren 60-faves op horrorgebied. Peter Cushing to the rescue als een afgelegen eiland wordt overspoeld door pannekoekachtige triffids die leven op de botten van mensen en dieren.
(****)
John Milton
-
- 24229 berichten
- 13394 stemmen
FTW – 85 minuten - Horror
2 punten – 30 oktober 2017 (44 films, 84 + 14 punten)
https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/711Z3ZrrR4L._SL1500_.jpg
Fijn dat je nog steeds af en toe verrast kan worden, ook in een subgenre wat inmiddels compleet is uitgemolken, en waarvan je dacht dat je nu alle mogelijke invalshoeken wel een keer gezien had. De titel Miss Zombie geeft al weg over welk subgenre we het hier hebben. Maar regisseur SABU doet er compleet iets anders mee dan je wellicht gewend bent.
Sara is een zombie wiens viruswaarden laag liggen, en dat maakt haar geschikt om simpele klusjes te doen rondom het huis, mits men de gebruiksaanwijzing volgt. Al snel blijkt de omgang niet zo simpel, al is de vraag bij wie we daarvan de schuld neer moeten leggen. Er blijkt bij sommige dorpelingen een hoop haat (en vooroordelen) jegens zombies te bestaan.
Miss Zombie is opgenomen in prachtige zwart-wit beelden van Daisuke Sôma (Helter Skelter, Tokyo Tribe) en echt een lust voor het oog. Waar dat al niet iedereen zal kunnen bekoren, is het echter iets anders dat wellicht meer horrorfans weg zal jagen: Miss Zombie is langzaam, en veel dialoog is evenmin aanwezig. Een rasechte slowburn horror in dit geval, die soms meer van een drama wegheeft. Persoonlijk ben ik daar dol op, maar er zullen zeker mensen teleurgesteld zijn, die verwachten dat dit iets is in de trant van Busanhaeng (2016), maar dan van Japanse origine. Dat is het beslist niet. Toch, met een speelduur van 85 minuten duurt Miss Zombie niet lang, en het is met name het eerste half uur, waar sommigen even doorheen zullen moeten bijten.
Erg mooi.
4*
joolstein
-
- 10841 berichten
- 8931 stemmen
MM: Drama / Mystery
IDMB: Drama, Fantasy, Horror
78 minuten
FTV: 2 punten ( totaal 111+2= 113 punten)
Nadat ik de fijne films Found (2012) en de spin-off van een andere regisseur Headless (2015) had gezien was ik benieuwd naar de verdere werkjes van regisseur Scott Schirmer. Helaas viel dat vies tegen!
Harvest Lake gaat over een groep vrienden die een mysterieuze aanwezigheid tegen het lijf lopen nadat ze een weekendje weg gaan. En is vooral een standaard prutswerkje. Het tracht om sensuele en seksuele horror-thriller te zijn maar faalt hierin. Aan het begin zien we een man en een vrouw compleet naakt als een soort Adam en Eva in het bos lopen en copuleren. Hierna is het de beurt om de standaard vier vrienden om naar het bos te gaan. Alhoewel de dames en heren nog wel in zwemkleding te zien zijn, is het naakt verdwenen. Erotische handelingen bestaan verder uit zoenende vrouwen en mannen. Daarnaast zijn vreemde paddenstoelen en vruchten die lijken op een mannelijke fallus en vrouwelijke vagina en borst. Maar het grootste manco is toch wel dat de entiteit verder geen echte dreiging vormt voor de dames en heren.
De film moet vermoedelijk een soort B-variatie van Invasion of the Body Snatchers en Under the Skin voorstellen. Ik kon echter maar weinig mee. De spaarzame special effects waren wel van een zeer goede kwaliteit. Helaas was dat van de film niet te zeggen! Meest positieve van de film was het einde. Hier zien we nog even de vreemde entiteit die verantwoordelijk was voor alle problemen.
alexspyforever
-
- 21517 berichten
- 2328 stemmen
#23 The Love Witch (2016) - FTV - 120 minuten- 2 punten (43 totaal)
(afbeelding)
Als je The Love Witch opzet twijfel je regelmatig waar je nu naar aan het kijken bent. Bij vlagen waan je je in een expoitatiehorror uit de jaren '60 '70. De film verteld het verhaal van de moderne heks Elaine die met liefdesdrankjes mannen verlijdt waarna ze aan een noodlottig einde komen...
Je geloofd je ogen niet. Zelfs in de casting is de film een soort eerbetoon aan de jaren '60/'70. Samantha Robinson lijkt een soort mix van Barbara Steele en Edwige Fenech en Gian Keys doet dan weer denken aan de Gary Grant achtige held-figuur.
Audiovisueel hebben we hier te maken met een modern meesterwerk. Cinematografisch veel invloeden van Alfred Hitchcock's beeldtaal en het kleurgebruik en de effectjes van Mario Bava. Qua stijl en stilering ook duidelijk invloeden van de Giallo, Hammer-Horror en de Roger Corman-films. Het kleurgebruik is sprekend technicolor, nog beter gedaan als Quentin Tarantino's pogingen dat te simuleren. De muziek van Anna Biller zelf was op en top Italiaans, heerlijk. Al heeft ze wel La ragione, il cuore, l'amore wel gejat van Ennio Morricone.
Dat is echter mijn lofzang ophoud. Want net als vaak bij Tarantino gaat de retro-look gepaard met droge humor en over-the-top situaties en dat vind ik altijd zo jammer. Ook erg jammer is dat ze de film niet echt in de 70s laten afspelen, in de achtergrond staan moderne politieauto's en er zijn gewoon smartphones. Dat haalt je een beetje uit het escapisme van de film.
Het meest storende aan de film was toch wel de continu aanwezige feministische boodschap. De dialogen waren vaak gewoon lachwekkend en tijdens het kijken van de film dacht ik nog dat de filmmakers de draak stoken met feministen door de meest bizarre feministische leuzen (het tampon gedoe...) uit de mond van een moordzuchtige heks te laten komen. Anna Biller zegt echter dat ze het heel serieus bedoeld en de film ook geen parodie is maar een serieuze aanklacht. Nogal naïef vind ik, net als het hypocriete hoofdpersonage van de film. Ik moest dan ook glimlachen toen onze moderne Gary Grant "What would you know about love?" tegen haar zei, want dat mens bleef maar doordraven over liefde, maar niets in deze film heeft ook maar iets met liefde te maken.
Ook typisch trouwens om de Hitchcock/Giallo/Expoitatie-sfeer gecombineerd te zien met feminisme. De filmmakers waar Anna Biller zich door heeft laten inspireren waren namelijk alles behalve feministisch. Onlangs bij Eye Amsterdam hadden ze Dario Argento te gast en een vrouw prijsde hem om zijn feministische personages waarop de meastro natuurlijk nogal moest lachen, want over het onderwerp zei hei ooit; If they have a good face or figure I would much prefer to watch them being murdered than an ugly girl or man. En toen Brian De Palma voor vrouwenhater werd uitgemaakt omdat zijn films vrouwonvriendelijk zouden zijn was zijn reactie Body Double, een film waarin een vrouw met een gigantische drilboor wordt vermoord... Wat een heerlijke tijd was dat toch zonder al die politieke correctheid.
Visueel dus zeker de moeite waard, alleen jammer van de droge dialogen en al dat feministische gedoe waardoor de film niet echt een ontsnapping aan het heden is. Ook had het occultisme wat mij betreft wat mysterieuzer gemogen en niet zo plat. 2 uur was voor mij toch net een uurtje te lang.
Qua 60s exploitatie-horror ook wel een aanrader voor jou alexspyforever, al zou ik je de humor en feministische moraal willen besparen.
De speelduur van 2 uur lijkt me zo al een lange zit, Crimson Peak vond ik ook al zo een waste of time dus ik ga hier toch feestelijk voor bedanken zeker nu ik net nog een saaie zit achter de rug heb met mijn laatste film (die ik hierna registreer). Exploitatiefilmpjes werken naar mijn mening het best tot maximum 70 minuten alles daarboven is traagheid, saaie dialogen, filler, padding etc. Bovendien vind ik het sowieso al dom als men terug wil in de tijd en de omgeving duidelijk hedendaags is.
Er is niets mis met feminisme en een vrouw die de rollen omkeert zo heb ik er een paar goede gezien. Ik kijk even doorheen de explotatiestuff uit de jaren '60 (toch nog steeds mijn favoriete periode voor dat soort films) die ik heb gezien en zeker kon waarderen.
Trilogie of her Flesh:
Touch of her Flesh (1967)
Curse of her Flesh (1968)
Kiss of her Flesh (1968)
Doris Wishman:
A Taste of Flesh (1967)
Bad Girls go to Hell (1965)
Indecent Desires (1968)
The Amazing Transplant (1970)
Dave Friedman (producer)
The Defilers (1965)
A Smell of Honey, a Swallow of Brine (1966)
A Sweet Sickness (1968)
Starlet! (1969)
Andere
Living Venus (1961)
Olga's Girls (1964)
The Alley Tramp (1968)
Henry's Night in (1969)
A Thousand Pleasures (1968)
Wat mij aanspreekt is vaak de zwart/wit cinematografie (vaak een kwestie van budget), dat het wat subtieler is op vlak van seks en geweld (al had dat dan ook weer met restricties en wellicht budget te maken). En uiteraard het is in de 60s of vroege 70s gefilmd dus de setting is navenant.
Ook hier heb je er een aantal tussen die soms nogal bizar zijn en met droomsequenties waar je niet altijd weet wat je er mee moet al denk ik dat het in die lijst wel mee valt. Het thema revenge komt ook geregeld terug, en zelfs fantasy/sci-fi (niet enkel in de vorm van droomsequenties). Films in het cursief hebben een duidelijk fantasy/sci-fi thema.
Wat misschien wel wennen is dat veel films met narration werken, een voice over en dat zelfs bij dialogen het aanvoelt dat de tekst pas achteraf is ingesproken. ook dat was wellicht weer een kwestie van budget en het feit dat men vaak met modellen werkte die van acteren niet veel kaas hadden gegeten. Voordeel is wel dat je wel naar natuurlijke rondingen zit te kijken en gebrek aan naakt is er ook niet (al blijft de schaamstreek tot eind jaren 60 meestal buiten het zicht van de camera). De damesliefde of lesbische subtekst is ook een vaak wederkerend thema dat mij ook aantrekt..
alexspyforever
-
- 21517 berichten
- 2328 stemmen
#66. Vampyros Lesbos (1971) - 89 minuten - FTV
Goed ik wil deze challenge niet beëindigen met 49 FTV's dus ging ik op zoek naar een 50ste.
http://images.static-bluray.com/movies/covers/116995_front.jpg
De cover integreerde mij altijd wel. Voor de eerste keer zag ik die in een winkel, pakweg 20 jaar geleden. Sowieso trok alles wat met lesbian te maken had in die periode mijn aandacht. Waarom het er nooit eerder van is gekomen om deze te kijken, geen idee. Misschien dat de meeste erotische horrorfilms ofwel parodieën zijn of eerder een drama met een beetje erotiek en een beetje horror waardoor ze zowel op het vlak van horror en erotiek falen. Vampyros is er zo eentje uit de 2de categorie. Het is allemaal te braaf, te traag, met een rommelig verhaal. Jazeker het was bovennatuurlijk, surrealistisch en met meer oplettendheid vielen de puzzelstukjes wellicht in elkaar op het einde. Maar het was allemaal te flauw zodanig dat ik geen zin had om mijn hoofd hierover te breken (dit in tegenstelling tot Haunter en The Company of Wolves). Waste of time maar heb die nu toch gezien. Sowieso is de scène op de cover het meest aantrekkelijke (al heeft die weinig met het werkelijke verhaal te maken) dus ik snap wel waarom ze die hebben gekozen.
WardT
-
- 274 berichten
- 3112 stemmen
FTV - 68 minuten - Mystery / Horror
https://www.moviemeter.nl/images/cover/30000/30326.300.jpg?cb=1398077006
Buiten een wat akelige, claustrofobische sfeer heeft dit niet zoveel met horror te doen. Wel een indrukwekkende film van Masafumi Yamada. Ook al zie je soms wel het beperkte budget en ben ik geen fan van 4:3, ziet het er cinematografisch erg sterk uit. Mooi sfeervol camerawerk met beklemmende, zweterige close-ups. Verder maakt vooral het sounddesign indruk met industrieel lawaai, uitvergrotingen van kleine geluiden als krassen, zuchten, gedruppel en gerammel van metaal. In deze film staat niet het verhaal, maar de bijzondere, hallucinante sfeer centraal. Misschien niet een film voor iedereen, maar mij kon dit mysterieuze filmpje goed bekoren! 4*
Nog 1 te gaan!
arno74
-
- 8700 berichten
- 3342 stemmen
22. Ringu | The Ring (1998) - FTV - 96m (Totaal: 20 FTV & 2 RW) https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4110.300.jpg
Ik zag dit weekend The Ring hier voorbijkomen, dat bracht me op het idee om het origineel te bekijken. De remake zag ik destijds in de bioscoop dus in plaats van herkijken leek het me leuk om deze op te zetten. Het is al zo lang geleden dat ik moeilijk de twee films kan vergelijken, voor mijn gevoel komt wel het verhaal achter het meisje die uit de put komt in dit origineel wel meer naar voren dan in de remake, die focust zich dacht ik meer op het maken van slachtoffers. In ieder geval 3* voor het origineel.
baspls
-
- 4118 berichten
- 1673 stemmen
De speelduur van 2 uur lijkt me zo al een lange zit, Crimson Peak vond ik ook al zo een waste of time dus ik ga hier toch feestelijk voor bedanken zeker nu ik net nog een saaie zit achter de rug heb met mijn laatste film (die ik hierna registreer). Exploitatiefilmpjes werken naar mijn mening het best tot maximum 70 minuten alles daarboven is traagheid, saaie dialogen, filler, padding etc. Bovendien vind ik het sowieso al dom als men terug wil in de tijd en de omgeving duidelijk hedendaags is.
Ik verwijt het je zeker niet haha. Als er echt een verhaal is om te vertellen vind ik het niet zo erg, maar exploitatie staat nu eenmaal niet bekend om de sterke verhalen inderdaad. Zelfs ik vind de meeste Gialli eigenlijk wat te lang.
Er is niets mis met feminisme en een vrouw die de rollen omkeert zo heb ik er een paar goede gezien. Ik kijk even doorheen de explotatiestuff uit de jaren '60 (toch nog steeds mijn favoriete periode voor dat soort films) die ik heb gezien en zeker kon waarderen.
Opzich niets mis mee natuurlijk, maar ik kan er niet tegen als een film continu moralistisch wil zijn en dat er helemaal vanaf straalt. Zeker als je je niet kan vinden in de ideologie die gepropageerd wordt, daarom vond ik Novecento ook zo vervelend om te zien (bijna 5 uur aan communistische leuzen...., maar wel mooi gefilmd). Maar 'feminisme' in rolverdeling mag er best zijn, al zou ik die term daar niet voor gebruiken. In Giallo worden immers niet alleen mooie dames vermoord, ze moorden zelf ook... Brimstone vond ik ook een goede film, die wordt door sommige als feministische western en door andere als vrouwonvriendelijke horror bestempelt wat dan weer een grappig verschil in interpretatie is.
Wat mij aanspreekt is vaak de zwart/wit cinematografie (vaak een kwestie van budget), dat het wat subtieler is op vlak van seks en geweld (al had dat dan ook weer met restricties en wellicht budget te maken). En uiteraard het is in de 60s of vroege 70s gefilmd dus de setting is navenant.
Ook hier heb je er een aantal tussen die soms nogal bizar zijn en met droomsequenties waar je niet altijd weet wat je er mee moet al denk ik dat het in die lijst wel mee valt. Het thema revenge komt ook geregeld terug, en zelfs fantasy/sci-fi (niet enkel in de vorm van droomsequenties). Films in het cursief hebben een duidelijk fantasy/sci-fi thema.
Wat misschien wel wennen is dat veel films met narration werken, een voice over en dat zelfs bij dialogen het aanvoelt dat de tekst pas achteraf is ingesproken. ook dat was wellicht weer een kwestie van budget en het feit dat men vaak met modellen werkte die van acteren niet veel kaas hadden gegeten. Voordeel is wel dat je wel naar natuurlijke rondingen zit te kijken en gebrek aan naakt is er ook niet (al blijft de schaamstreek tot eind jaren 60 meestal buiten het zicht van de camera). De damesliefde of lesbische subtekst is ook een vaak wederkerend thema dat mij ook aantrekt..
Qua exploitatie vind ik vooral (Italiaanse)namaaksels erg leuk omdat je daar toch stiekem vaak wat meer creativiteit in ziet als de Hollywood-producties van destijds. Echt sexpoitation en splatter vind ik vaak wat te trashy, opzich ook sfeervol dat goedkope maar het moet niet te overdreven worden. Al is soms iets zo goedkoop en slecht dat het toch weer vermakelijk wordt (ik noem een Burial Ground). Psycho is eigenlijk qua look ook een soort 60s expoitlatie, Hitchcock koos bewust voor 'goedkope' zwart-witfilm ookal had hij er ook een specatulair Technicolor cinemascope gebeuren van kunnen maken.
Ik zal misschien eens kijken een van de filmpjes die je noemt en ik moet nog eens de splatter van Herschell Gordon Lewis gaan bekijken. Antropophagus (1980) (ook een echte splatter-klassieker) heb ik eigenlijk deze challenge nog op het programma staan maar weet niet of ik dat nog ga halen.
alexspyforever
-
- 21517 berichten
- 2328 stemmen
#25 Two Thousand Maniacs! (1964)
Horror
87 minuten
FTV: 2 (Totaal: 50 punten)
(afbeelding)
Een verhaal waarin een groepje vreemdelingen vast komt te zitten in een vals vriendelijke omgeving heeft vaak een hoog griezelgehalte. Ik hou van dit type vertelling. Zo'n vertelling roept een bepaalde angst op. Het appelleert aan een oergevoel. Een natuurlijk verlangen om te gaan en te staan waar men wil. Een gevoel van leven en vrijheid. Een universeel verlangen dat indien gedwarsboomd een onprettige sensatie oproept. Het oproepen van dat gevoel in een verhaal of in een film maakt dat er bij de lezer of kijker herkenning ontstaat. Hij wordt plaatsvervangend boos of angstig of iets anders. De verbeelding wordt aangesproken. Er kan ingeleefd worden. Zoiets is het, geloof ik. Bij mij dan.
In deze film komt dat gevoel onvoldoende naar voren. De film roept geen ongemakkelijk gevoel op. Bij dat gevoel hoort veel meer duistere en sinistere sfeer dan hier wordt getoond. In deze film is die sfeer ver weg. Het is te luchtig, te kolderiek en te zonnig. Op bepaalde momenten is Benny Hill niet ver weg. Achtervolgingen begeleid door snelle ukelele klanken botsen nogal met de serieuze kills die in een ander gevoelsdeel van de film aan de orde zijn. Een hoop ludieke scènes, de muziek en de overacting verhinderen je om ook maar iets van het horrorgebeuren ernstig op te vatten. Er is teveel jolige overkill en die zit het ontstaan van spanning in de weg.
Desondanks, geen onaardige film. De kills zijn inventief. Er is wat gore. Gezien in het licht van de tijd niet eens onaardig gedaan. En de personages zijn belachelijk maar aangenaam en vermakelijk.
Leuk filmpje, maar ik miste gewoon wat spanning en horror.
Ik snap inderdaad je klachten wel, mij stoorden ze niet (of niet meer) als dusdanig, ik ben een HG Lewis-fanboy vandaar
Het is vooral bij herkijken dat ik me minder aan het overacting en kolderieke gedrag ging storen.
Ik zou dit soort humor zeker geen handelskenmerk van Lewis noemen denk dat het eerder aan de cast en de setting lag, beetje cliché hillbillies die opgewonden raken over onnozele dingen en niet al te snugger overkomen. De remake en sequels zijn zelf nog erger op dat vlak.
Als je The Gruesome Twosome en The Gore Gore Girls neemt dat is toch weer met humor van een ander niveau niet zo over de top. The Wizard of Gore zou ik zelfs helemaal niet als comedy bestempelen. Blood Feast 2 heeft wellicht een hoog comedy gehalte maar die vind ik zo entertaining met geweldige gore (en oh ja nudity!), alles wat het origineel flink ontbeerde (vooral humor en een luchtige toon). Ik ga sowieso nog Wizard of Gore en Blood Feast 2 herbekijken en zal wat dieper ingaan op mijn liefde voor deze 2. Misschien als ik tijd heb ook nog Grusesome Twosome haha 
dualcia
-
- 953 berichten
- 2311 stemmen
#29. Scream 3 (2000) - 116 minuten - RW
Gaat het me zelfs nog lukken om de 31 te halen ook, haha.
alexspyforever
-
- 21517 berichten
- 2328 stemmen
Ik verwijt het je zeker niet haha. Als er echt een verhaal is om te vertellen vind ik het niet zo erg, maar exploitatie staat nu eenmaal niet bekend om de sterke verhalen inderdaad. Zelfs ik vind de meeste Gialli eigenlijk wat te lang.
Opzich niets mis mee natuurlijk, maar ik kan er niet tegen als een film continu moralistisch wil zijn en dat er helemaal vanaf straalt. Zeker als je je niet kan vinden in de ideologie die gepropageerd wordt, daarom vond ik Novecento ook zo vervelend om te zien (bijna 5 uur aan communistische leuzen...., maar wel mooi gefilmd). Maar 'feminisme' in rolverdeling mag er best zijn, al zou ik die term daar niet voor gebruiken. In Giallo worden immers niet alleen mooie dames vermoord, ze moorden zelf ook... Brimstone vond ik ook een goede film, die wordt door sommige als feministische western en door andere als vrouwonvriendelijke horror bestempelt wat dan weer een grappig verschil in interpretatie is.
Qua exploitatie vind ik vooral (Italiaanse)namaaksels erg leuk omdat je daar toch stiekem vaak wat meer creativiteit in ziet als de Hollywood-producties van destijds. Echt sexpoitation en splatter vind ik vaak wat te trashy, opzich ook sfeervol dat goedkope maar het moet niet te overdreven worden. Al is soms iets zo goedkoop en slecht dat het toch weer vermakelijk wordt (ik noem een Burial Ground). Psycho is eigenlijk qua look ook een soort 60s expoitlatie, Hitchcock koos bewust voor 'goedkope' zwart-witfilm ookal had hij er ook een specatulair Technicolor cinemascope gebeuren van kunnen maken.
Ik zal misschien eens kijken een van de filmpjes die je noemt en ik moet nog eens de splatter van Herschell Gordon Lewis gaan bekijken. Antropophagus (1980) (ook een echte splatter-klassieker) heb ik eigenlijk deze challenge nog op het programma staan maar weet niet of ik dat nog ga halen.
Ik zou sowieso al eerder de HG Lewis horrorfilms aanraden vooraleer je je aan die 60s sleaze waagt. Je weet ondertussen wellicht welke mijn favorieten zijn van deze regisseur. 
En ja ik snap het wel over dat feminisme dat je dan telkens weer door de strot wordt geduwd dat gaat mij ook vervelen. Als het mannenhaat is door een traumatische gebeurtenis met een man (verkrachting) is het begrijpbaar maar dat sommige dan plots alle mannen over dezelfde kam gaan scheren en willen kwetsen (ook degene die het wel goed met hen voor hebben) dan zou ik mij ook tegen die vrouw keren. En zeker met een zogenaamde femme fatale dan hoop ik ook dat ze op een moment een koekje van eigen deeg krijgt.
John Milton
-
- 24229 berichten
- 13394 stemmen
Jullie doen The Love Witch hier echt wat tekort (door de bocht), hoor 
joolstein
-
- 10841 berichten
- 8931 stemmen
Om alexspyforever te plezieren één van zijn favorieten! En het viel niet tegen!
Al kan ik ook heel erg genieten van: "The Love Witch" 
#51 The Company of Wolves (1984)
Horror / Fantasy
95 minuten
FTV: 2 punten ( totaal 113+2= 115 punten)
https://static.avforums.com/styles/avf/editorial/products/ca447a9a0b0fe88c1a38163329f0f883_2030.jpg
"Those are the voices of my brothers, darling; I love the company of wolves."
De film is een prachtig uitstapje in het rijk der verbeelding. Naar een kort verhaal uit het boek "The Bloody Chamber and Other Stories" van Angela Carter met dezelfde naam. Duidelijk geïnspireerd op Charles Perrault (1628-1703) Deze schrijfster heeft ook meegeschreven aan het script van de film. Aan de hand van meerdere andere verhalen wordt er een verhaal verteld over een meisje op weg naar haar (seksuele) volwassenheid. Maar er is meer want de vormgeving is overweldigend. Alles ziet er werkelijk waar prachtig uit! En op sommige momenten had het ook wel wat weg van Alice in Wonderland. En in zijn totaliteit opgenomen in een studio. Roodkapje zonder wolf kan natuurlijk niet en deze (weer)wolf zorgt dan ook voor het horror-element. En hoort zeker tot één van de meest indrukwekkende metamorfoses van man naar wolf! Deze weerwolf staat tevens voor de seksuele ondertoon in het verhaal. Sarah Patterson is perfect als Rosaleen en het is bijna ongelooflijk dat ze hier haar debuut maakt als het jonge meisje dat in het sprookjesbos met haar angsten en verlangens bekend raakt. Oma wordt gespeeld door de nog altijd onovertroffen Angela Lansbury. De gore is verder beperkt maar deze Britse/Ierse film is verder een unieke film binnen zowel het horror-genre als ook binnen de rest van de film. Een waar pareltje van een film!
MovieMind
-
- 6943 berichten
- 0 stemmen
WardT
-
- 274 berichten
- 3112 stemmen
Ik had van te voren niet verwacht, maar heb grens van 31 toch gehaald!
FTV - 105 minuten - Thriller / Horror
https://www.moviemeter.nl/images/cover/1000/1586.300.jpg?cb=1381060582
Degelijke, maar ook beetje vlakke thriller. De eerste helft van de film vond ik erg sterk met goed gebruik van de lugubere locatie, het interessante spel tussen de twee vrienden en een boeiend verhaal. Ook het acteerwerk was niet mis met vooral Kim Bodnia weer in een sterke rol. Het tweede deel focust zich meer op het whodunnit-aspect, waardoor de film een beetje vervalt in het niveau van een tv-crimi. Had ook al lang door wie de dader was, dus ook dat aspect interesseerde me niet zo. Hierdoor blijft het wel een aardige, maar ook geen bijzondere film. Visueel ook heel middle of the road helaas. Krappe voldoende 3*
baspls
-
- 4118 berichten
- 1673 stemmen
Jullie doen The Love Witch hier echt wat tekort (door de bocht), hoor
Valt voor mijn doen nog wel mee toch, er zat best wel wat nuance in mijn recensie
Vond het geen slechte film. Visueel zelfs een meesterwerk. Alleen sprak de inhoud me wat minder aan en had ie iets minder lang gemogen.
Maar desalniettemin bedankt voor de (indirecte) aanraders deze challenge John Milton, heb mijn lijstje behoorlijk aan kunnen vullen 
John Milton
-
- 24229 berichten
- 13394 stemmen
#45 The Cloth (2013)
FTW – 90 minuten - Action, Fantasy, Horror
2 punten – 30 oktober 2017 (45 films, 86 + 14 punten)
https://image.tmdb.org/t/p/original/rNI3X5oNGJKVfONxupaLyayH8u6.jpg
Danny Trejo en Eric Roberts als katholieke priesters. Een door de kerk gevormde geheime organisatie om het stijgend aantal gevallen van mensen die bezeten zijn door demonen tegen te gaan. En om de komst van Beëlzebub te voorkomen, zijn ze afhankelijk van een jonge atheïst, die de nieuwe generatie van ‘The Cloth’ moet gaan leiden. Wow. Je begrijpt dat ik dat móest zien. Dan laat zelfs JM zich niet afschrikken door een 1,1 op MovieMeter en niet veel hoger op IMDb.
Helaas, bijna alles is er slecht aan, en Trejo en Roberts zitten amper in de film. Regisseur Justin Price verfilmt hier het boek van zijn eigen hand, en doet dat zonder ons de kans te geven om iets aardig over te zeggen over welk aspect dan ook. Met name het acteerwerk en de dialogen zijn abominabel. Nouuuu, als ik er heel hard over nadenk… Dan zou ik… heel misschien voorzichtig durven opperen… dat Perla Rodríguez er soms best lief uitziet (al acteert zij ook niet al te best). Kijk Justin Price, die kun je in je zak steken! Overigens zal het de man niet deren, er komen in 2017 vier films van zijn hand uit, met veelbelovende titels als The 13th Friday en Alien Reign of Man. Ik... kan niet wachten.
Toegegeven, ik heb even gegniffeld, maar ik twijfel of het de bedoeling was. Op een gegeven moment gaat onze Mooiboy en aangewezen redder Jason (Kyler Willett) in gesprek met de charmante gelovige dame van dienst, Julia, die aangeeft dat we niet louter op aarde zijn om onze eigen idealen na te streven. Volgens Jason heeft de wereld redden niet zoveel zin, als je niet af en toe jezelf toestaat om gewoon een beetje te leven. En in een zichtbaar moeite kostend moment van diep filosofische overpeinzing, verzucht hij: “Everyone dies, Laurel…. Not everyone lives”. Ze kijkt hem betekenisvol aan. 'Least of all people that have to watch ‘The Cloth’, lijkt ze te denken.
1*
John Milton
-
- 24229 berichten
- 13394 stemmen
Nog zo'n aanrader voor je, Bas? 
baspls
-
- 4118 berichten
- 1673 stemmen
Nog zo'n aanrader voor je, Bas?
Haha, afraders zijn ook handig
scheelt toch weer wat tijd
John Milton
-
- 24229 berichten
- 13394 stemmen
FTW – 48 minuten - Horror / Drama
2 punten – 30 oktober 2017 (46 films, 88 + 14 punten)
http://www.ukhorrorscene.com/wp-content/uploads/2013/09/slp61.jpg
Vriendschappelijke bijeenkomsten en etentjes die mislopen, het is reeds vaker verfilmd. De rijke Angela en Richard komen bij Alex en Marion eten. Uiteenlopende denkbeelden, seksuele rivaliteit en verschillende normen en waarden, gooi er wat alcohol en wellicht een scheutje politiek bij en je hebt een goed recept voor oplopende spanningen.
Waarom BFI het zo de moeite waard vond deze film te releasen, was me in de eerste 12 minuten niet direct duidelijk. Het voelde wat slordig/ Wanneer de vier echter door een storm gedwongen in een restaurant gaan eten omdat de keukenramen stuk zijn, begint de film pas echt. Een ontzettend foute homograp zet gelijk de toon voor de sfeer aan tafel, gezien de blik van het karakter van Alex (leuk gespeeld door de voornamelijk als regisseur bekend staande Bill Douglas). En zeker anno 2017 grijpt zoiets direct je aandacht. En vanaf dat moment gaat Richard zich niet beter gedragen.
Deze film van Saxon Logan duurt slechts 50 minuten, en is een prima tussendoortje voor wie kortere Britse horrorfilmpjes zoals The Signalman of A Warning to the Curious wel de moeite waard vindt. ‘this outrageous mix of biting satire and stylish horror recalls the work of otherwise unlikely bedfellows, Lindsay Anderson and Dario Argento’, meldt de BFI productomschrijving. Ik moet er mijn best voor doen, maar ik snap wat ze bedoelen. Het jammere is dat de mix mij niet geweldig bevalt, al is het meeste best aardig (de moord op Richard daarentegen was te potsierlijk voor woorden). De film kent een aantal leuke scènes en overgangen, waarbij je niet altijd weet wat nu droom is, en wat werkelijkheid.
3,5*
Noodless
-
- 10042 berichten
- 6178 stemmen
#76 Attack of the Lederhosen Zombies (2016)
FTV - 77 min - komedie/horror
http://horrornews.net/wp-content/uploads/2017/01/Attack-of-the-Lederhosen-Zombies-poster2.jpg
De film kon helaas de verwachtingen niet helemaal waar maken. De humor is tegenvallend en soms zelfs heel flauw. De gore is ook matig ( al zitten er een paar leuke scènes bij ) , maar met zo'n titel had ik toch wel heel wat meer verwacht qua entertainment. En een wellustige Beierse boerendochter zit er ook niet.
De cast viel ook tegen. Daarbij speelt Laurie Calvert ( Steve) een zeer irritant personage. Neen, zowel op gebied van komedie als horror een onvoldoende. Gelukkig een korte duur.
wendyvortex
-
- 5196 berichten
- 7271 stemmen
#31 - Il Était une Fois le Diable - Devil Story (1985) - 72 minuten - FTV
https://www.moviemeter.nl/images/cover/66000/66306.300.jpg?cb=1478362358
En ..... finish!!!! Zelfs nog één dag te vroeg!!
Het liep helemaal niet zo lekker met de horror in Frankrijk in de jaren 80. Toch meende een verder volslagen onbekende regisseur in 1985 met deze Devil Story te moeten aankomen. Iets met een gargoyle in SS-uniform, een piratenlegende, een duivels paard en een mummie .... of zoiets .... of eigenlijk wist de regisseur het ook niet .... en helemaal niemand waarschijnlijk.
Inspiratie zou Jean Rollin kunnen zijn of Bad Taste of gewoon goedkoop incashen op de horror-video-rage. Bij vlagen intrigeert het nog wel eens, hele dialoog is nog geen 10 zinnen, we zien minutenlange durende sterfscenes, minutenlang schieten in een wei, 20 mensen met autopech en dat is het dan ook wel zo'n beetje. De bloederige FX zijn wel grappig en de soundtrack van ene J.S. Bach kan er mee door.
(**)
John Milton
-
- 24229 berichten
- 13394 stemmen
FTW – 66 minuten - Horror
2 punten – 30 oktober 2017 (47 films, 90 + 14 punten)
"You're not only going to watch this operation... You're going to be helpful to me." - Dr. Sigmund Walters
Een Universal horror uit de jaren ’40. Als je door een lijst bladert met Universal horrors, dan zie je meteen dat Captive Wild Woman niet de enige film is waarbij een experiment van een mad scientist uit de klauw loopt, je kan in die zin dus een klein beetje voorspellen, wat je krijgt. In deze film transplanteert Dr. Sigmund Walters (John Carradine) materiaal uit de klieren van zijn zus in een intelligente gorilla, waarna deze transformeert in een jonge vrouw. Nadat hij ook nog de hersenen van zijn secretaresse erin stopt, is het experiment compleet. En voorwaar: hij heeft een zwoele, exotische jongedame gecreëerd, die hij Paula Dupree doopt.
Paula wordt gespeeld door Acquanetta, die sinds 1942 in veel B-films uit de Universal stal speelde, waarbij de filmstudio probeerde om hier een franchise van te maken met Acquanetta als aap. Ik kan niet zeggen dat ik haar kende, voor vandaag.
De film maakt veel gebruik van archive footage uit een eerdere film, The Big Cage (1933) - IMDb. Meestal is dat geen goed teken, en inderdaad is Captive Wild Woman geen meesterwerk, verre van. Maar onkijkbaar is het evenmin, en er zitten best een paar leuke momenten en effecten in. Stiekem is het altijd wel geinig om te zien, hoe een oude film vormgeeft aan zo’n bizarre plotlijn. Want uiteraard is de transformatie niet geheel stabiel. Je verwacht het niet.
https://i.imgur.com/qqZXNlM.png
Regisseur Edward Dmytryk zou in latere jaren doorbreken met films als Murder, My Sweet (1944), Crossfire (1947) en The Caine Mutiny (1954). Maar hier is hij nog even op de B-tour. Carradine doet het overigens prima en Acquanetta heeft een goed figuur voor circuspakjes. Fred Mason werd gecast vanwege zijn gelijkenis met Clyde Beatty, die we veelvuldig in het archive footage als dompteur van de wilde leeuwen aan het werk zien. Het zal spectaculair geweest zijn voor het publiek toen (het ziet er levensgevaarlijk uit), maar ik vind het altijd wat treurig, dieren in het circus, die met een zweep onder de duim gehouden moeten worden.
Geen hoogvlieger, maar (mede dankzij de korte speelduur) wel vermakelijk.
3*
Noodless
-
- 10042 berichten
- 6178 stemmen
#77 Inferno 1980
FTV - 107 min - horror/mysterie
http://4.bp.blogspot.com/-HE7uFXjXy-E/VYNeo86r4HI/AAAAAAAABPk/BktVarevWK0/s1600/Inferno-front.jpg
Deze film is eigenlijk de tweede film uit een drieluik over The Three Mothers.
In Suspiria ( moet ik dringend terug herzien ) zagen we Moeder de Zuchten. In Inferno maken we kennis met Moeder der duisternis en Moeder der Tranen zou pas veel later haar opwachting maken in het tegenvallende laatste deel van de trilogie Mother of Tears. Blijkbaar nooit de tweede film gezien. Dus hoog tijd !
Het verhaal in deze film is bijzaak want logica is ver te zoeken. Maar qua vorm stelt de film niet teleur.
Argento slaagt erin om het hele verhaal voortdurend een mysterieus dreigend sfeertje te creëren.
De fotografie is heel knap. De film is voortdurend in rode en blauwe kleuren wat een zeer sfeervolle impressie geeft.
http://1.bp.blogspot.com/-QVNO3IcZe90/U-w9JwW0Q6I/AAAAAAAAC3o/S1g_oW0hPwk/s1600/girlinferno.jpg
Visueel ziet de film er prachtig uit. Ik denk bv. aan de beginscène in de kelder wanneer Rose in het water duikt of de sfeervolle onderzoekingen door Mark enerzijds in het appartement en anderzijds Mark's vriendin in de bib. Een film vol occulte geheimen die bol staat van mysterie, sfeer en knappe visuele beelden. Maar iets meer verhaal en bloederige kills had wel gemogen.
John Milton
-
- 24229 berichten
- 13394 stemmen
#48 Denchu Kozo no Boken (1987)
FTW – 47 minuten - Horror / Sciencefiction
2 punten – 30 oktober 2017 (48 films, 92 + 14 punten)
http://hcl.harvard.edu/hfa/images/films/2017marmay/hachimiri_denchu.jpg
“Als je Tetsuo al niks vond, blijf dan erg ver weg van dit.” – Onderhond
Ik vond Tetsuo niet niks, maar wist evenmin erg goed wat ik er mee aan moest vangen. Dit voelt een beetje als het opwarmertje of opstapje daar naartoe, zoals het op de pagina van de film genoemd wordt. Toch voelt het nog steeds niet zou oud aan als het is. Moeilijk voor te stellen dat ik ongeveer zeven was, toen dit uitkwam.
‘Denchu Kozo, een jongen met een bliksemschichtstok in zijn rug, reist 25 jaar de toekomst in. Hier komt hij een ras van vampiers tegen die met behulp van atoomwapens de wereld willen verduisteren waardoor er een nucleaire winter ontstaat.’ Zo luidt de synopsis. Beeldt je in dat Shin'ya Tsukamoto daar een chaotische, bliksemsnelle cyberpunk van maakt, en dan krijg je scènes zoals deze.
Wederom heb ik hetzelfde als bij Tetsuo (1989), ik word tegelijkertijd weggeduwd en aangetrokken. Het is lawaaierig en totaal niet in mijn straatje, maar ik wil het evenmin uitzetten, te benieuwd als ik ben naar de volgende krankzinnigheid.
3*
john mcclane 2
-
- 3489 berichten
- 6576 stemmen
#film 41
100 min.
FTV
Sombere en sober psychologisch horror/drama.Die weg kijkt als een tragische indie- filmhuis cinema.
En als je er aan toegeeft best indruk maakt.
Kondoro
-
- 11521 berichten
- 2865 stemmen
#30 - The Exorcist (1973)
FTV
Verenigde Staten
Horror / Drama
132 minuten (director's cut)
https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/145.300.jpg?cb=1441796362
Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.
