Decay (2015)

Ik vond dit best een sterke film..ten eerste een sterke vertolking van de hoofdrolspeler..erg knap gedaan

Ten tweede:erg goed camerawerk en mooie shots

Ten derde:het verhaal is erg vermakelijk om maar te kijken en verveeld nergens...ook de rest van de cast doet goed hun werk.

Een sterk debuutfilmpje!!!

Ja ik zit ook nog te twijfelen of 3 sterren niet beter op zijn plek is

Hahaha en wat houd je tegen..de mooie shots

Bij deze gedaan

Oefff wat wordt dit ondergewaardeerd... Dan ga ik vooral even uit van IMDB. Hier op MM is er nog nauwelijks op gestemd en valt het vooralsnog mee, maar ik zie de bui alweer hangen

Zat er nog even over na te denken en geloof dat ik eruit ben... Eigenlijk hoort deze film in een filmhuis thuis, maar voor de gemiddelde filmhuis bezoeker is dit denkelijk to much horror. Voor de gemiddelde horror-liefhebber is 't dan weer te traag en niet heavy genoeg...

Ik snap het wel. Vond het eerste uur echt héél zwaar om door te komen, terwijl ik dit doorgaans goed kan waarderen. Traag is niet slecht, maar de manier waarop wel. Hoofdpersoon is in de basis erg interessant. Goede backstory die zijn irritante gewoontes en tikjes verklaart. Wartnerchaney weet echter maar lastig de tijd te vullen. Veel herhaling, maar doet neigen naar tijdrekken. Meestal bundel je herhalingen wat compacter in een korte montage en ga je door met je verhaal. Er moet een voelbare progressie zijn en dat is in het eerste uur nauwelijks het geval, behalve dat zijn vriendin verder aftakelt. En daar wint het dan weer punten, zeker het laatste gedeelte is erg smakelijk. Zeker de moeite waard, maar verwacht weinig bijstand voor jou / ons perceived

De film draait om Jonathan. Sleutelverzamelaar, eenling en liefhebber van orchideeën. Hij leeft solitair in het huis van zijn overleden moeder en doet dat elke dag volgens hetzelfde strakke patroon. Hij leidt een overdreven gestructureerd bestaan en beleeft zijn dagen zonder veel prikkels. Jonathan is antisociaal, lijdt aan een gedragsstoornis, is psychisch niet in orde. Het aangaan van een emotionele relatie met een levende ziel is aan hem niet besteed. Met name als het een vrouw betreft. Een liefdevolle relatie met een dode vrouw is echter andere koek.

Je zou bovenstaand tekstje na het lezen van de laatste zin, kunnen interpreteren als een parodie op een romantische film, ware het niet dat de insteek van de film serieus is. De film beschrijft het psychische onevenwicht van een man die als kind door zijn moeder valselijk werd geïndoctrineerd en daar de geestelijke lasten van draagt. Zo werd hem jarenlang voorgehouden dat vrouwen onrein en slecht zijn. Tja.

Zijn angstvallig geordende leven komt onder druk te staan als juist zo‘n onrein en slecht wezen zijn huis betreedt. Chaos is het gevolg. Met name chaos in zijn geest. De ontmoeting met de bewuste vrouw haalt onderdrukte gevoelens en belevenissen naar boven die maar beter in zijn onderbewuste hadden kunnen blijven liggen. Niet wat de kijker betreft natuurlijk. Die kan zich verheugen op technicolor-achtig ingeklede herinneringen van de gestoorde Jonathan. Herinneringen die behalve een filmisch mooie achtergrond ook duiding geven aan het gedrag van de persoon Jonathan.

Decay is een treurige en deprimerende film. De donkere en bewegingloze beelden en de lange takes die aan de compositie voor een schilderij doen denken, zorgen voor ongemak en verontrusting en onderstellen daarmee de treurige somberheid van het geheel. Erg sfeervol. Het verhaal van een eenzaam en schizofreen mens die is opgevoed door een autoritaire moeder en daar een behoorlijke psychische tik aan heeft overgehouden, komt in deze treurige ambiance overtuigend tot leven.

De doorgewinterde horrorkijker die vermoedt dat Jonathan‘s abnormale relatie tot vrouwen een uitlaatklep vindt in bloederige jachtpartijen en stapels brute moorden, moet worden teleurgesteld. Regisseur Joseph Wartnerchaney houdt de clichés op afstand. Zijn hoofdpersonage is geen gewetenloos monster dat gevuld met haat en frustratie, aan het moorden slaat. Juist niet. Jonathan wordt ondanks zijn gestoordheid als een bedachtzaam persoon neergezet. Een persoon die eigenlijk alleen maar geliefd wil worden en liefde wil geven. Een persoon met gevoel maar wel een persoon die dat gevoel op een zeer eigenaardige en vrij ziekelijke manier tot uiting brengt.

Decay is een behoorlijke cleane film met weinig gewelddadige uitspattingen. Toch is er wel wat bloed en wel wat gore te zien. Het verval waarover in de synopsis wordt gesproken, wordt erg plastisch in beeld gebracht. Het draait in deze film echter niet om bloedige effecten. Zo'n film is het niet. Decay is vooral een psychologische horror. Een ziek drama waar je ook zonder sensatiezucht en plastische effecten heerlijk van kunt walgen.

Wat zou de reden zijn dat de mensen op MM altijd meer punten geven voor gedrochten als deze dan de ander films sites?

4,4 op imbd...24 op 100 op RT.